ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η ανάδειξη των εξορύξεων στις ΑΟΖ σε «κριτήριο πατριωτισμού» και η στάση της αριστεράς [του Παναγιώτη Μαυροειδή]

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Παναγιώτης Μαυροειδής

Αν είναι κάποιος πολίτης της Τουρκίας, λίγο ως πολύ γνωρίζει το χάρτη που διαμόρφωσε το Τουρκικό κράτος σχετικά με τη χάραξη της ΑΟΖ.

Το «Δίκαιο» και το «δίκιο» της Τουρκίας

Σύμφωνα με τον Τουρκικό χάρτη -που υποτίθεται ότι φτιάχτηκε σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο-, πρέπει να θεωρούνται «λογικά» και «σωστά» τα εξής:

α. Κανένα νησί δεν έχει θαλάσσιες ζώνες και ιδιαίτερα δεν έχει ΑΟΖ. Έτσι, όπως δείχνει και ο χάρτης, στη χάραξη της Τουρκικής ΑΟΖ αγνοούνται Ρόδος, Κάσος, Κάρπαθος (και η Ανατολική Κρήτη) και εμφανίζονται απλά εντός της «Γαλάζιας Πατρίδας»(η ονομασία που έχει δώσει ο Ερντογαν στον χάρτη  για την Τουρκική ΑΟΖ).

β. Αφού λοιπόν δεν υπάρχουν νησιά που να έχουν θαλάσσιες ζώνες, τότε η χώρα με αντικείμενες ακτές με την Τουρκία δεν είναι η Ελλάδα αλλά η Λιβύη, με την οποία θα συμφωνηθεί η οικοπεδοποίηση της διεθνούς θάλασσας με την αρχή της «μέσης γραμμής» ή της «ίσης απόστασης». Επομένως η Ελλάδα θα πρέπει να αποκλειστεί από τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου.

γ. Το καθοριστικό στη χάραξη και των τριών θαλάσσιων ζωνών (Αιγιαλίτιδα Ζώνη κρατικής κυριαρχίας 6-12 μιλίων, Υφαλοκρηπίδα/ζώνη με δικαίωμα εκμετάλλευσης βυθού και υπεδάφους του και σε 200 ναυτικά μίλια απόσταση από τις ακτές, ΑΟΖ/ζώνη με δικαίωμα εκμετάλλευσης βυθού και υπεδάφους του αλλά και υπερκείμενης υδάτινης στήλης σε 200 ναυτικά μίλια απόσταση από τις ακτές), καθορίζεται κυρίως από την υποθαλάσσια προέκταση της στεριάς της Τουρκίας στη θάλασσα. Έτσι, εντελώς «λογικά», τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, αφού «κάθονται» πάνω στην υποθαλάσσια προέκταση της Τουρκίας, δεν έχουν καμιά θαλάσσια ζώνη και ο όποιος «λογαριασμός» πρέπει να γίνει με την αρχή «μέσης γραμμής» ή της «ίσης απόστασης» από τις ηπειρωτικές ακτές στο Αιγαίο. Επίσης, θεωρείται «λογικό» ότι η υποθαλάσσια προέκταση του κατεχόμενου τμήματος της Κύπρου, με ένα μαγικό τρόπο «στρίβει» και κυκλώνει την Κύπρο (δείτε στο χάρτη!), περιορίζοντας έτσι στο ελάχιστο την ΑΟΖ της Κύπρου.

Σύμφωνα με αυτούς τους ισχυρισμούς, όποιος Τούρκος πολίτης δεν ενστερνίζεται αυτές της αλήθειες δεν αγαπά την πατρίδα του και ιδιαίτερα την «Γαλάζια Πατρίδα». Αν μάλιστα είναι αριστερός ή Κούρδος και εναντιωθεί σε αυτούς, κινδυνεύει με στρατοδικείο και φυλάκιση.

Ωστόσο, αν κάνει τον κόπο κάποιος Τούρκος πολίτης να διαβάσει ο ίδιος τις δύο Συνθήκες για το Δίκαιο της Θάλασσας (1958 και 1982), θα δει άλλα πράγματα:

α. Το άρθρο 121 της Συνθήκης του 1982 λέει ότι «η Αιγιαλίτιδα Ζώνη, η Υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ μιας νήσου καθορίζονται “σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης που εφαρμόζονται στις άλλες ηπειρωτικές περιοχές”. Άρα, ξεκινά με την αφετηρία ότι, στη γενική περίπτωση, έχουν θαλάσσιες ζώνες! Βεβαίως ορίζει εξαιρέσεις και προϋποθέσεις, που θα δούμε στη συνέχεια, αλλά το Τουρκικό κράτος, «ξέχασε» να διαβάσει αυτή τη γενική διάταξη.

β. Σύμφωνα με τον ορισμό της Υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, οι δύο αυτές ζώνες έχουν πλέον  πλήρως αποσυνδεθεί από την υποθαλάσσια προέκταση μιας χώρας και ορίζονται με άλλους όρους. Συγκεκριμένα, στο άρθρο 76 της Συνθήκης του 1982, ορίζεται για την υφαλοκρηπίδα: «Η υφαλοκρηπίδα ενός παράκτιου κράτους αποτελείται από το θαλάσσιο βυθό και το υπέδαφός του που εκτείνεται πέραν της χωρικής του θάλασσας (αιγιαλίτιδα ζώνη) καθ’ όλη την έκταση της φυσικής προέκτασης του χερσαίου του εδάφους μέχρι του εξωτερικού ορίου του υφαλοπλαισίου ή σε μια απόσταση 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος της χωρικής θάλασσας όπου το εξωτερικό όριο του υφαλοπλαισίου δεν εκτείνεται μέχρι αυτή την απόσταση». Για την ΑΟΖ, το άρθρο 55 αναφερόμενο στο «ειδικό νομικό καθεστώς» της, την ορίζει ως τη ζώνη που είναι «πέραν και παρακείμενη της χωρικής θάλασσας περιοχή και –σύμφωνα με το άρθρο 57- «δεν εκτείνεται πέραν των 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της χωρικής θάλασσας». Ειδικά για την ΑΟΖ λοιπόν δεν υπάρχει καμία συσχέτιση με την «φυσική προέκταση του χερσαίου εδάφους στη θάλασσα», αντίθετα είναι νομικός/πολιτικός όρος που καθορίζεται αφετηριακά από το πλάτος των 200 ν.μ.

Το «Δίκαιο» και το «δίκιο» της Ελλάδας

Αν κάποιος είναι πολίτης της Ελλάδας, λίγο ως πολύ γνωρίζει το χάρτη που το ελληνικό κράτος έχει βγάλει για την ΑΟΖ της χώρας. Και αυτός επίσης έχει υποτίθεται διαμορφωθεί σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Πρέπει επίσης να θεωρήσει «λογικά» και «σωστά» τα εξής:

α. Αφού η Διεθνής Συνθήκη ορίζει ότι και τα νησιά δικαιούνται Αιγιαλίτιδα Ζώνη κρατικής 12 μιλίων, τότε ο «λογαριασμός» με την Τουρκία ξεκινάει από τις ανατολικές ακτές των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. Επειδή συχνά η απόσταση από τις Τουρκικές ακτές είναι μικρότερη των 24 μιλίων, «κάνουμε τη χάρη» στην Τουρκία να εφαρμόσουμε εκεί την αρχή της «ίσης απόστασης» ή «μέσης γραμμής». Επίσης θεωρείται ότι είναι λογικό να κάνουμε όποτε θέλουμε επέκταση από τα 6 μίλια αιγιαλίτιδας ζώνης (που ισχύει από το 1936!) στα 12 μίλια. Αν το πλάτος των χωρικών υδάτων μείνει στα 6 μίλια, τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας θα αποτελούν το 43,5% του Αιγαίου, τα χωρικά ύδατα της Τουρκίας το 7,5% και τα Διεθνή ύδατα το 49%. Στην περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλα, τότε τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας θα αποτελούν το 71,5% του Αιγαίου, τα χωρικά ύδατα της Τουρκίας το 8,8% και τα Διεθνή ύδατα το 19,7%. Το Αιγαίο δηλαδή μετατρέπεται σε ελληνική λίμνη, η Τουρκία περιορίζεται εξαιρετικά, ενώ η διεθνής ναυσιπλοΐα μπαίνει σε περιπέτειες.

β. Αφού η Συνθήκη προβλέπει ΑΟΖ και στα νησιά όπως και στη στεριά, τότε είναι «λογικό», ξεκινώντας από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου προς τη Ρόδο και φτάνοντας σε Καστελόριζο και Στρογγύλη, να διαμορφωθεί μια ελληνική ΑΟΖ πλάτους 200 μιλίων, η οποία αφενός θα αποκλείει πλήρως την Τουρκία από την ανατολική Μεσόγεια και αφετέρου θα εξασφαλίσει θαλάσσια σύνορα με Κύπρο και Αίγυπτο και «όλα είναι καλά» πλέον, δεδομένης και της συμμαχίας με το Ισραήλ.

Κατά την ίδια λογική με αυτήν στην περίπτωση της Τουρκίας, όποιος Έλληνας πολίτης δεν ενστερνίζεται αυτές της αλήθειες και δεν υιοθετεί αυτούς τους χάρτες, δεν αγαπά την πατρίδα του.

Ωστόσο, αν κάνει τον κόπο ένας Έλληνας πολίτης να διαβάσει ο ίδιος τις Συνθήκες, θα εκπλαγεί:

α. Πουθενά οι Διεθνείς Συμβάσεις δεν ορίζουν ότι ένα κράτος πρέπει ή μπορεί να επεκτείνει ανέφελα τα χωρικά του ύδατα ή την ΑΟΖ ή την υφαλοκρηπίδα έως τα 12 και 200 ναυτικά μίλια αντίστοιχα. Αντίθετα, ορίζει ότι δύναται, έχει δικαίωμα να τα επεκτείνει έως αυτά τα όρια, στο βαθμό φυσικά που δε συναντάει αυτή η επέκταση άλλα κράτη με τα αντίστοιχα δικαιώματα. Για την ακρίβεια η Συνθήκη του 1982 στο άρθρο 3 σε ότι αφορά τα χωρικά ύδατα ορίζει ότι: «Κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίσει το εύρος της χωρικής του θάλασσας. Το εύρος αυτό δεν υπερβαίνει τα δώδεκα ναυτικά μίλια, μετρούμενα από γραμμές βάσεως καθοριζόμενες σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση». Επίσης, στο άρθρο 15, γίνεται η επισήμανση ότι «η παραπάνω διάταξη δεν εφαρμόζεται όμως όπου λόγω ιστορικού τίτλου ή άλλων ειδικών περιστάσεων παρίσταται ανάγκη να οριοθετηθούν οι χωρικές θάλασσες των δύο κρατών κατά διαφορετικό τρόπο». Η Σύμβαση δε διευκρινίζει ποιες θα μπορούσε να είναι αυτές οι «ειδικές περιστάσεις», αν και στο άρθρο123 αναφέρεται ειδικά σε κράτη που συνορεύουν με κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσες, ορίζοντας ότι: «πρέπει να συνεργάζονται μεταξύ τους στην άσκηση των δικαιωμάτων τους και την εκτέλεση των καθηκόντων τους σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση».

β. σε ότι αφορά ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδα, από πουθενά δεν προκύπτει ότι οριοθετούνται μονομερώς. Αντίθετα, το άρθρο 83 της Σύμβασης για το Δίκαιο των Θαλασσών, ορίζει τα εξής:

«Η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας μεταξύ κρατών με έναντι ή προσκείμενες ακτές, πραγματοποιείται κατόπιν συμφωνίας με βάση το Διεθνές Δίκαιο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 38 του καταστατικού του Διεθνούς Δικαστηρίου προκειμένου να επιτευχθεί μια δίκαιη λύση».

Η ίδια ακριβώς πρόβλεψη υπάρχει στο άρθρο 74 σε ότι αφορά την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ κρατών με έναντι ή προσκείμενες ακτές.

Σε ότι αφορά την παρουσία νησιών ανάμεσα σε χώρες που έχουν ακτές η μία απέναντι της άλλης, η Σύμβαση ορίζει ότι έχουν και τα νησιά ζώνες ΑΟΖ, χωρίς όμως να καθορίζει πως αυτές οι ζώνες καθορίζονται συγκεκριμένα, ώστε να τηρείται και η αρχή της ευθυδικίας (δικαιοσύνης). Η υπάρχουσα νομολογία από προσφυγές σε Δικαστήρια, περιλαμβάνει περιπτώσεις απόλυτης επήρειας (δηλαδή 200 ναυτικά μίλια) της πρόβλεψης για υφαλοκρηπίδα (και ΑΟΖ) στα νησιά, μερικής επήρειας (κάτω από 200 ν. ή/και μηδενικής επήρειας (όχι ΑΟΖ, αλλά μόνο αιγιαλίτιδα ζώνη), σε συνδυασμό με τη θέση, το μέγεθος των νησιών, το μήκος των ακτών και άλλους παράγοντες.

Σε ακόμη πιο γενικό πλαίσιο η ανάγκη της διαπραγμάτευσης μεταξύ των κρατών για την επίτευξή συμφωνίας σε ότι αφορά την άσκηση των δικαιωμάτων τους, το πνεύμα της Σύμβασης τίθεται στο άρθρο 300 όπου τονίζεται ότι:

«Τα κράτη μέρη εκπληρώνουν με καλή πίστη τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνονται με την παρούσα σύμβαση και θα ασκούν τα δικαιώματα, τη δικαιοδοσία και τις ελευθερίες που αναγνωρίζονται από τη παρούσα σύμβαση κατά τρόπο που δεν αποτελεί κατάχρηση δικαιώματος». Ορισμένα παραδείγματα από αποφάσεις δικαστηρίων: Στην περίπτωση της διαμάχης Βρετανίας-Γαλλίας, η απόφαση του Δικαστηρίου ήταν ότι στα Βρετανικά νησιά που είναι πλησίον των ακτών της Γαλλίας δε θα έπρεπε να δοθεί υφαλοκρηπίδα, παρά μόνο χωρικά ύδατα και όρισε το όριο με την αρχή της «μέσης γραμμής» μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών. Στην περίπτωση της διαμάχης Λιβύης- Μάλτας σχετικά με υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, το δικαστήριο θεώρησε ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά το κριτήριο των 200 ναυτικών μιλίων και η αρχή της «μέσης γραμμής», αλλά λαμβάνοντας υπόψη και την αρχή της «αναλογικότητας», δηλαδή του μήκους των ακτών των δύο χωρών, μετατόπισε το όριο σε βάρος της Μάλτας. Πολύ σημαντική για την ελληνο-τουρκική διαμάχη είναι η απόφαση Δικαστηρίου σχετικά με τη διένεξη Ρουμανίας-Ουκρανίας (2009) η οποία όρισε τη ζώνη υφαλοκρηπίδας αγνοώντας το Νησί του Φιδιού (Serpents Island) κ.α.

Γιατί δε γίνεται μια «δίκαιη μοιρασιά», αφού υπάρχει το Διεθνές Δίκαιο;

Γιατί, αφού είναι τόσο σίγουρες για τα δίκια τους οι αστικές τάξεις και κυβερνήσεις των δύο χωρών δεν προσφεύγουν στο Διεθνές Δικαστήριο για την επίλυση της διαφοράς, αφού πρώτα συνομολογήσουν υπέρ της αποδοχής μιας συμφωνημένης διαδικασίας επίλυσης;

Μα απλούστατα, όπως φαίνεται από τα παραπάνω, επειδή δεν πρόκειται καμία να δικαιωθεί. Έχουν κάνει μονομερείς και κατά το δοκούν ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου.

Η Ελλάδα το πιθανότερο είναι να ηττηθεί σε ότι αφορά τους παραλογισμούς για 12 ναυτικά μίλια αιγιαλίτιδα ζώνη στο Αιγαίο, αλλά και τον αποκλεισμό της Τουρκίας μέσω ισχυρισμού της για πλήρη απόδοση ΑΟΖ 200 ναυτικών μιλίων στο Καστελόριζο. Η Τουρκία, αν και θα βγει περισσότερο κερδισμένη σε αυτό το σημείο, το θεωρεί πολύ «λίγο», καθώς ο Τουρκικός καπιταλισμός λόγω αναμφισβήτητης διαφοράς ισχύος έχει πολύ μεγαλύτερες φιλοδοξίες και δεν θέλει να «καταπιεί» συμφωνημένη από Δικαστήριο απόδοση ΑΟΖ σε Κρήτη, Ρόδο, Κάρπαθο, Κάσο και φυσικά την Κύπρο. Η προσπάθειά της να αντιμετωπίσει αυτά τα νησιά (όπως και αυτά τα Αιγαίου), όπως το Καστελόριζο, δηλαδή ως μικρά και απομονωμένα από τον ηπειρωτικό κορμό της Ελλάδας, δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική, καθώς τα εκατοντάδες κατοικήσιμα ελληνικά νησιά συγκροτούν εν τέλει μια (σε μεγάλο βαθμό) νησιωτική χώρα και όχι ένα κατά βάση ηπειρωτικό κράτος με απομονωμένες κουκίδες στο πουθενά.

Το «δίκιο» της ισχύος και των ταξικών συμφερόντων του κεφαλαίου

Άρα λοιπόν; Προς τι ο καυγάς και οι πολεμικές ιαχές; Πόσο δίκαιη και λογική είναι η ερμηνεία του Δικαίου που επικαλούνται Ελλάδα και Τουρκία;

Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για κάποιο «εθνικό αγώνα» στον οποίο «χρειάζεται» να συστρατευτούν οι λαοί των δύο χωρών, αντιμέτωποι ο καθένας με τον άλλο, πίσω από τις αστικές τάξεις τους, αλλά για ένα σκληρό και επικίνδυνο ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό. Σε αυτή την αντιπαράθεση η κάθε πλευρά επιστρατεύει το δίκιο της ισχύος της και των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της, όπως επίσης, πάντα, τα ταξικά συμφέροντα των χωριστών κεφαλαίων σε κάθε χώρα.

Διαφορά ισχύος αλλά και περίσσευμα τυχοδιωκτισμού και δυνατότητας πολεμικής καταστροφής

Ας μιλήσουμε συγκεκριμένα για το συσχετισμό Ελλάδας και Τουρκίας:

Η Τουρκία, εμφανώς θέλει να ανατρέψει το σημερινό status quo, καθώς ο τουρκικός καπιταλισμός από ένα ελαφρύ προβάδισμα και μια σχέση των ΑΕΠ  των δύο χωρών σχεδόν 1:1 το 1980, σήμερα (παρά την τρέχουσα κατάσταση κρίσης του) τα αντίστοιχα μεγέθη είναι 4:1 υπέρ της Τουρκίας. Η επιθετικότητα της Τουρκίας δε συνδέεται με αρρωστημένο «νέο-οθωμανισμό» ή «ψύχωση κατά Ελλήνων, χριστιανών κλπ» (αυτά μπορεί να είναι προκαλύμματα για τους εθνικιστές ηγέτες της), αλλά ακριβώς με την καπιταλιστική της ανάπτυξη, όπως αποδεικνύεται για κάθε ισχυρή καπιταλιστική χώρα.

Ταυτόχρονα, η Τουρκία εκβιάζει και «πουλάει» το γεγονός ότι είναι μια ισχυρή χώρα του ΝΑΤΟ, σύμμαχος των ΗΠΑ, που αν δεν της δώσουν «ότι της αναλογεί», θα αναζητήσει συμμαχίες με Ρωσία, Ιράν κλπ. Έχει περάσει εδώ και καιρό η εποχή όπου ο κύριος στρατηγικός στόχος της Τουρκίας είναι η ένταξη στην ΕΕ, στο όνομα του οποίου στο παρελθόν «κατάπιε» και την ένταξη της Κύπρου.

Τα «ατού» της αστικής τάξης της Ελλάδας…

Η ελληνική αστική τάξη έχει τα δικά της «ατού.

Το πρώτο «ατού» είναι η έγκαιρη πρόσδεσή της στον ευρωπαϊκό άξονα μέσω της ΕΕ.

Υπάρχουν όμως δύο ακόμη, που δεν είναι και τόσο τιμητικά για αυτήν, ούτε πείθουν ιδιαίτερα για τον «πατριωτισμό» που επικαλείται.

Έτσι, το δεύτερο «ατού» είναι ότι η Ελλάδα, παρουσιάζεται στο γεωστρατηγικό επίπεδο, ως το «καλό παιδί» του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, που είναι πρόθυρο να δράσει για λογαριασμό τους κατά της Ρωσίας, τη στιγμή που η Τουρκία «κάνει νερά».

Το τρίτο και πλέον «ατιμωτικό» ατού είναι αυτό που προσφέρει για τους όρους της «κοινοπραξίας» με τις ισχυρές καπιταλιστικές χώρες. Στις «κοινοπραξίες» χωρών όπως η Ελλάδα και η Τουρκία, με ισχυρότερες ιμπεριαλιστικές χώρες, ενώ υπάρχει προφανώς αυτοτελές συμφέρον και όφελος για τις αστικές τάξεις των πρώτων, υπάρχει πάντα ανισοτιμία, που απορρέει από τη διαφορά δύναμης. Στην περίπτωσή μας, η αστική τάξη στην Ελλάδα, «πουλάει» την προθυμία της να παραδώσει στην ουσία την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στις ΑΟΖ και των ενεργειακών δρόμων στις πολυεθνικές εξόρυξης των ΗΠΑ, Γαλλίας, Ιταλίας κλπ «κοψοχρονιά» (με αντάλλαγμα μικρότερα κέρδη για τις ελληνικές επιχειρήσεις και σχεδόν ανύπαρκτα για το κράτος), σε αντίθεση με την Τουρκία «που θέλει να τρυπήσει μόνη της και να τα αρπάξει κυρίως προς όφελός της».

Ας αφήσουν λοιπόν τα περί πατρίδας και εθνικών δικαίων…

Ενάντια στον πολεμικό κίνδυνο και την εθνικιστική τύφλωση

Με τούτα και με τα άλλα, πάμε λοιπόν για πόλεμο για τα πετρέλαιο και το φυσικό αέριο στις ΑΟΖ;

Σαφώς υπάρχει κίνδυνος πολεμικών επεισοδίων που ενδεχομένως να έχουν σοβαρότερη κλιμάκωση εξ αιτίας επιθετικών κινήσεων και τυχοδιωκτισμών και από τις δύο μεριές του Αιγαίου. Η Τουρκία ήδη κινείται με  τον αέρα της διαφοράς ισχύος. Η ροπή προς ασυλλόγιστες ενέργειες και απειλές (μία από αυτές ήταν η αναγγελία από τον Κοτζιά επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για επέκταση στα 12 μίλια), είναι σαφέστατη και από μεριάς της Ελλάδας, η οποία γνωρίζοντας την (σχετική) υπεροχή δύναμης της Τουρκίας, πιθανά θα θελήσει να εκβιάσει σπασμωδικά τη στήριξη των “προστατών” της σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ. Ξεχνούν βέβαια ότι αυτοί οι “προστάτες” δε θα αδειάσουν ποτέ τόσο εύκολο τη σύμμαχό τους Τουρκία, δηλαδή ότι θα έρθει κάποια στιγμή που θα μοιάζει με ότι έπαθαν πρόσφατα οι Κούρδοι (για να μη θυμηθούμε την τραγωδία της Σμύρνης)

Όμως, δεν είναι η πιθανότητα μιας στρατιωτικής εμπλοκής ο μοναδικός κίνδυνος.

Ήδη είναι δυσβάσταχτες οι συνέπειες της πολεμικής ρητορικής στην Ελλάδα.

Μη ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στο ΝΑΤΟ σε πολεμικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ και φυσικά αυτά τα χρήματα αφαιρούνται από κοινωνικές δαπάνες.

Πολύ περισσότερο όταν είναι σε εξέλιξη νέα εξοπλιστικά προγράμματα μαμούθ, έχει ανανεωθεί η συμφωνία αλλά και επέκταση αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων κ.λ.π.

Ούτε είναι άσχετη η ενίσχυση του εθνικισμού από τη ρητορική περί «κυριαρχικών δικαιωμάτων που απειλούνται». Η αστική τάξη είχε πάντα την ικανότητα να παρουσιάζει τα δικά της οικονομικά συμφέροντα ή προβλήματα ως να αφορούν τη χώρα και το λαό γενικά και ιδιαίτερα τα «ιερά και όσιά» του, τα σπίτια και τη γη τους. Το κρίμα είναι να ταυτίζονται με αυτή τη ρητορική δυνάμεις της αριστεράς…

Η αντικαπιταλιστική κομμουνιστική αριστερά με αίσθημα ταξικής ευθύνης απέναντι στον ελληνικό λαό, καθώς και με διεθνιστικό κριτήριο, οφείλει να αποκαλύψει τον αντιδραστικό και άδικο χαρακτήρα αυτού του ανταγωνισμού και από τη μεριά της Ελλάδας και από τη μεριά της Τουρκίας. Αν  τώρα κυριαρχήσει η φωτιά της πατριδοκαπηλείας και του εθνικισμού, στις στιγμές της κρίσης και όξυνσης όχι μόνο δε σβήνει εύκολα, αλλά φουντώνει. Τότε η πλειονότητα θα είναι έτοιμη να σκοτώσει αλλά και να σκοτωθεί όχι απλά για ακατοίκητες βραχονισίδες, αλλά και για εξέδρες πετρελαίου της ExxonMobil… Η αντιμετώπιση αυτού του πολιτικού κίνδυνου  κρίνεται πριν και αυτό το «πριν» είναι τώρα (ή και χτες).

Αντιπαράθεση συμμάχων καπιταλιστικών χωρών…

Στο κάτω κάτω, ας μη ξεχάσουμε ότι, παρότι τώρα υψώνονται οι τόνοι (βλέπε και συνάντηση Μητσοτάκη με Ερντογάν), πρόκειται για μια αντιπαράθεση συμμάχων καπιταλιστικών χωρών.

Ελλάδα και Τουρκία είναι «σύμμαχοι εν όπλοις» στο ΝΑΤΟ.

Η Ελλάδα υποστηρίζει την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.

Μαζί εφαρμόζουν μια άθλια πολιτική σε βάρος εκατομμυρίων προσφύγων, ενώ και οι εμπορικές σχέσεις τους είναι αυξανόμενες.

Αξίζει λοιπόν να διακυβευτεί η ειρήνη ή το αίμα της νεολαίας, απλά και μόνο για χάρη των ΗΠΑ, ή για τα κέρδη των Ελλήνων Λάτσηδων ή των Τούρκων Λάτσογλου ή για να αποτυπωθεί ένας νέος συσχετισμός μεταξύ τους; Με κοινή διεθνιστική γραμμή σε Ελλάδα και Τουρκία, η αριστερά στις δύο χώρες, θα πρέπει να πει ένα αποφασιστικό όχι, σηκώνοντας πόλεμο πρώτα και κύρια εκεί που μπορεί να επηρεάσει τα πράγματα, δηλαδή ενάντια στην αστική τάξη της χώρας στην οποία δρα η καθεμία.

Οφείλουμε ωστόσο να πάμε αυτή τη συζήτηση παρακάτω. Ακόμη και αν δεν υπήρχε – με κάποιο μαγικό τρόπο- αυτός ο καυγάς για τη «μοιρασιά» των ΑΟΖ, πρέπει να απαντήσουμε και αυτοτελώς άλλα ερωτήματα:

Ναι ή όχι στην οικοπεδοποίηση των Διεθνών Θαλασσών;

Ο τεμαχισμός των Διεθνών Θαλασσών σε οικόπεδα που θα μοιραστούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μεταξύ των παράκτιων κρατών στη μορφή της Υφαλοκρηπίδας ή των ΑΟΖ, γίνεται έξω από την Αιγιαλίτιδα Ζώνη κρατικής κυριαρχίας 6 ή 12 μιλίων. Πρέπει λοιπόν να θεωρηθεί “λογική” ή “φυσική” αυτή η οικοπεδοποίηση προς οικονομική εκμετάλλευση από μεριάς κρατών και τελικά επιχειρήσεων ή συνιστά μια ληστρική καπιταλιστική επέλαση, μια νέα “εποχή των περιφράξεων”, αυτή τη φορά στη θάλασσα; Γνώμη μας είναι ότι η αριστερά θα πρέπει να πει ένα ξεκάθαρο όχι στη νέα εποχή αποικιοποίησης και περιφράξεων.

Ναι ή όχι στις εξορύξεις υδρογονανθράκων από τις ΑΟΖ;

Το αντικείμενο αυτής της οικοπεδοποίησης είναι πρωτίστως οι εξορύξεις φυσικού αερίου και πετρελαίου από χιλιάδες μέτρων βάθους και δευτερευόντως άλλες οικονομικές εκμεταλλεύσεις (αλιεία, κυματική ενέργεια θάλασσας, ανεμογεννήτριες κλπ). Πρέπει ασυλλόγιστα να πούμε ναι σε μια νέα εποχή της οικονομίας των ορυκτών καυσίμων άνθρακα και ας βουλιάζει ο πλανήτης με την κλιματική αλλαγή-περιβαλλοντική καταστροφή, απλά και μόνο για να βγάλουν παράδες οι πολυεθνικές εξόρυξης στις οποίες θα νοικιαστούν οι εθνικές σημαίες στις ΑΟΖ; Η απάντησή μας είναι επίσης αρνητική, διεκδικώντας παράλληλα ένα διαφορετικό ενεργειακό, αλλά και παραγωγικό πρότυπο, έξω από τη λογική της αγοράς, με σταδιακή αποδέσμευση από τον άνθρακα και την εξάντληση φυσικών πόρων και δραματικού υποβιβασμού του περιβάλλοντος στο πλαίσιο της αχόρταγης (και ενεργοβόρους) καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Θα αφήσουμε τον πλούτο στο βυθό της θάλασσας;

Συχνά αναπτύσσονται επιχειρήματα με «αριστερή» και «αναπτυξιακή» χροιά του τύπου: «όπως και να έχει, είναι κακό να κάνουμε μια αξιοποίηση του πλούτου μας, μέσα σε αυτές ή τις άλλες δυσκολίες και κινδύνους;».

Το ερώτημα είναι νόμιμο, αλλά η απάντηση είναι πολύ πικρή. Περί αυτού μιλάμε σήμερα; Που κολλάει, στο σημερινό πλαίσιο αυτό το «εμείς», που θα «κάνουμε» κλπ;

Τα πράγματα είναι απλά και συγκεκριμένα: Συζητούν για την εκχώρηση αποκλειστικών δικαιωμάτων για 30-35 χρόνια στις πολυεθνικές εξόρυξης να αντλήσουν και να πουλήσουν υδρογονάνθρακες για την τσέπη τους. Το δήθεν μερίδιο προς το κράτος και τις Περιφέρειες αναφέρεται επί των καθαρών κερδών που δεν είναι κουτοί να τα εμφανίσουν, τουλάχιστον στην πραγματική τους διάσταση. Ας θυμηθούμε λίγο για το μερίδιο που δίνει στο κράτος ο εφοπλισμός

Ούτε πρόκειται (έστω με αγορά ..από τον ιδιοκτήτη τους) να χρησιμοποιηθούν αυτοί οι ενεργειακοί πόροι για κάλυψη εγχώριων αναγκών. Όπως συνήθως αναφέρουν οι συμβάσεις παραχώρησης με τις πολυεθνικές εξόρυξης, αυτό μπορεί να γίνει υπό όρους και προϋποθέσεις και μόνο «όταν υπάρχει πόλεμος». Εδώ ο εξευτελισμός των διαδοχικών κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ που διαμόρφωσαν αυτές τις Συμβάσεις, γίνεται τέλειος…

Κοινή διεθνιστική στάση της αριστεράς σε Ελλάδα και Τουρκία

Κατά τη γνώμη μας, η εργατική επαναστατική στάση, υπάρχει από εκείνο το σημείο και πέρα που η αριστερά, δεν μιλάει με τη γλώσσα της κρατικής πολιτικής και με όρους δήθεν «εθνικών δικαίων», αλλά με τη γλώσσα του δίκιου, της ειρήνης και του κοινού καλού και για τους δύο γειτονικούς λαούς.

Αυτό θα πει η κομμουνιστική αριστερά στην Ελλάδα, θα πρέπει να είναι σε θέση να το υποστηρίζει όταν θα βρεθεί να το εξηγήσει και σε μια εργατική γειτονιά της Άγκυρας, ενώ παράλληλα θα είναι και μια θέση για την οποία θα είναι περήφανοι και δε θα την κρύβουν οι Τούρκοι κομμουνιστές και αριστεροί. Και αντίστροφα φυσικά. Αλίμονο αν η αριστερά επιτρέψει και συμβάλει να αναδειχθεί το ζήτημα των εξορύξεων στις ΑΟΖ του πολέμου σε «κριτήριο πατριωτισμού»…

Δίκαιη, φιλειρηνική, φιλολαϊκή και οικολογική απάντηση δεν μπορεί να υπάρξει από αντεργατικές, αντιδραστικές, φιλοπόλεμες και Νατοϊκές κυβερνήσεις όπως οι σημερινές ή στο πλαίσιο του ανταγωνισμού των αστικών τάξεων σε Ελλάδα και Τουρκία. Μπορεί όμως αυτή να γίνεται ένας ορατός δρόμος διεξόδου από τη στιγμή που σε Ελλάδα και Τουρκία θα επιβάλλεται έξοδος από ΝΑΤΟ και ΕΕ, απαγκίστρωση από επιθετικές συμμαχίες με ΗΠΑ, Ισραήλ ή Ρωσία, περιορισμό των στρατιωτικών δαπανών, ανατροπή των αντεργατικών και δολοφονικών για τους πρόσφυγες πολιτικών κλπ. Δηλαδή, είναι υπόθεση μάχης των εργατικών και λαϊκών κινημάτων στις δύο χώρες σε αντικαπιταλιστική και αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση και σε προοπτική διεθνιστικής συνεργασίας.

(για μια ολοκληρωμένη τοποθέτηση παραπέμπουμε στην ειδική έκδοση του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση για τις ΑΟΖ, από την οποία έχουν αντληθεί και αρκετά στοιχεία και αποσπάσματα)

Πηγή: Παντιέρα   http://pandiera.gr/%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%be%ce%b7-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b5%ce%be%ce%bf%cf%81%cf%8d%ce%be%ce%b5%cf%89%ce%bd-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b1%ce%bf%ce%b6-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80/?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+pandiera%2Fkadd+%28Pandiera.gr+RSS%29 Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 10/12/2019 - 15:00

Ανακοίνωση ΝΑΡ 6 Δεκέμβρη: μεγάλες διαδηλώσεις, όργιο καταστολής

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

 

Με τη συμμετοχή χιλιάδων νέων και εργαζομένων, στην μεγαλύτερη και πιο μαχητική διαδήλωση των τελευταίων χρόνων στις 6 Δεκέμβρη, δόθηκε απάντηση στην επίθεση της κυβέρνησης και του αστικού πολιτικού συστήματος στις λαϊκές ελευθερίες και τα δικαιώματα. Αντίστοιχη ήταν η εικόνα και στις άλλες πόλεις, ενώ μαζική ήταν και η διαδήλωση μαθητών και φοιτητών την Παρασκευή το πρωί.

Η μαζική συμμετοχή έδειξε πως υπάρχει ένα κόκκινο νήμα που συνδέει την εξέγερση του Δεκέμβρη του ΄08 μετά τη δολοφονία από την ΕΛΑΣ του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου, με τους μετέπειτα σκληρούς αγώνες και το σημερινό αγώνα για την ανατροπή της κυρίαρχης αντιλαϊκής πολιτικής.

Κι όλα αυτά, παρά το πολεμικό κλίμα που είχε καλλιεργήσει η κυβέρνηση μέσα από τα ΜΜΕ, αλλά και την τεράστια κινητοποίηση της αστυνομίας. Παρά το κλίμα τρομοκρατίας με τους χιλιάδες αστυνομικούς στους δρόμους, παρά την πρωτοφανή και ασφυκτική περικύκλωση του χώρου της συγκέντρωσης από όλες τις κατευθύνσεις και τους γενικευμένους παράνομους ελέγχους στις τσάντες και τις τσέπες των προσερχόμενων από μπλόκα ασφαλιτών και ένστολων, παρά τις περισσότερες από 100 προσαγωγές στην ασφάλεια, η συμμετοχή στη διαδήλωση ήταν πολύ μαζική. Η προκλητική συμπεριφορά της αστυνομίας το τελευταίο διάστημα, που ακολουθώντας κυβερνητικές εντολές δρα με απόλυτα βάρβαρο τρόπο απέναντι στους διαδηλωτές και τους αγώνες, έχει εξοργίσει ευρύτερα τμήματα της κοινωνίας και της νεολαίας, με αποτέλεσμα και την πιο μαζική συμμετοχή στις διαδηλώσεις, όπως στην φετινή πορεία του Πολυτεχνείου, τις μεγάλες φοιτητικές κινητοποιήσεις, σε εργατικές διαμαρτυρίες και πορείες, συναυλίες διαμαρτυρίας, αλλά και στις χθεσινές κινητοποιήσεις.

Καταγγέλλουμε με τον πιο αποφασιστικό τρόπο το όργιο βίας και τρομοκρατίας από τις διμοιρίες των ΜΑΤ που προχώρησαν σε δεκάδες προσαγωγές και συλλήψεις, ξυλοκόπησαν και εξευτέλισαν νέους και νέες, προχωρώντας ακόμα και σε χυδαίες ενέργειες, όπως το ξεγύμνωμα πολιτών, που έχει γίνει πρακτική των ένστολων τραμπούκων.

Καταγγέλλουμε την αναίτια προσαγωγή στελεχών της ΟΚΔΕ πριν την έναρξη της διαδήλωσης από τις αστυνομικές δυνάμεις και την κατάσχεση των σημαιών της οργάνωσής τους που μετέφεραν για να διαδηλώσουν.

Η κυβέρνηση κλιμακώνει την αστυνομική βία, ελπίζοντας να καταστείλει προληπτικά την πάλη του κινήματος κατά της αντιλαϊκής και αντεργατικής της πολιτικής. Ενθαρρύνει τους αστυνομικούς να καταπατούν το νόμο και τα δικαιώματα των πολιτών, οδηγώντας τους σε ανεξέλεγκτες συμπεριφορές. Με την άθλια προπαγάνδα ψεύδους και τρόμου των καθεστωτικών ΜΜΕ μεθοδεύει την αποδοχή της καταστολής και του περιορισμού των ελευθεριών στο όνομα της πάταξης της «ανομίας».

Οι εργαζόμενοι, η νεολαία και ο λαός μας δεν ανέχονται τέτοιες πολιτικές και πρακτικές. Το καζάνι βράζει, και όσοι σπέρνουν αυταρχικούς ανέμους θα θερίσουν εξεγερτικές θύελλες, όπως δείχνει ο αγώνας των λαών από τη Χιλή και τη Γαλλία, μέχρι τη Βολιβία και τον Ιράκ. Απέναντι στο δόγμα «Νόμος-τάξη-κέρδη» του αστικού πολιτικού μπλοκ, το λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα και η μαχόμενη αριστερά θα αντιτάξει το «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία» και το «αγώνας-ρήξη-ανατροπή» της βάρβαρης πολιτικής και του συστήματός τους.

·         Να καταργηθούν τα ΜΑΤ και όλες οι δυνάμεις καταστολής

·         Ανυποχώρητος αγώνας για τις λαϊκές ελευθερίες και τα δημοκρατικά δικαιώματα, για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης, ΕΕ, κεφαλαίου και μνημονιακής «αντιπολίτευσης».

 

Το γραφείο τύπου του

ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Αθήνα, 7/12/2019

www.narnet.gr

Categories: Παρεμβάσεις ΟργανωσεωνΗμερομηνία: 10/12/2019 - 13:45

Καταγγελία των πολιτικών οργανώσεων για το όργιο καταστολής των κρατικών κυβερνητικών δυνάμεων την 6η Δεκεμβρίου

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΏΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΟΡΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΝ 6Η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

 

Με ένα όργιο συλλήψεων, αστυνομοκρατίας, απάνθρωπης και χυδαίας συμπεριφοράς των MAT με ξεγύμνωμα ανδρών και γυναικών εν μέση οδώ, αντέδρασε η κυβέρνηση της NΔ στη μαζική πορεία μνήμης και αγώνα 11 χρόνια μετά τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή Aλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον αστυνομικό Kορκονέα, που ήδη κυκλοφορεί ελεύθερος.

Kατά τα άλλα είχαμε μπλόκα σε όλους τους δρόμους που οδηγούσαν στη συγκέντρωση «και έρευνες στα σακίδια προσερχομένων στα Προπύλαια, ακόμη και σε μπλοκ οργανώσεων (KKE (μ-λ), EEK) και προσαγωγές όπως δύο μελών της OKΔE πριν την διαδήλωση, ενώ μετά την μεγάλη, δυναμική -και ειρηνική όπως οι ίδιοι αναγνωρίζουν- πορεία τα αστυνομικά όργανα εξαπέλυσαν στα Εξάρχεια εκδικητικό πογκρόμ. 77 προσαγωγές εκ των οποίων οι 19 μετατράπηκαν σε συλλήψεις είναι η «σοδειά» της κατασταλτικής πολιτικής στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη. Οι εικόνες βασανισμού, κακοποίησης, εξευτελισμού και ξεγυμνώματος πολιτών, ανδρών και γυναικών, είναι ατράνταχτη απόδειξη του καφκικής σύλληψης σχεδιασμού του Υπουργείου «Προστασίας του Πολίτη» που  στο όνομα της «τάξης» καταπατά τα δικαιώματα κάθε ανθρώπου που βρίσκεται στο πέρασμα των κρατικών κατασταλτικών δυνάμεων.

Η πολύ μεγάλη συμμετοχή της νεολαίας και των εργαζόμενων στη χθεσινή διαδήλωση, όπως και στην παλλαϊκή διαδήλωση του Πολυτεχνείου, κατέρριψαν   την εκστρατεία συκοφάντησης των αγώνων που ενορχηστρώνεται, με σκοπό να καλλιεργήσουν το φόβο και αποτρέψουν τις λαϊκές αντιστάσεις απέναντι στην πολιτική του αυταρχισμού και της εξαθλίωσης της κοινωνίας.

Με τον αγώνα μας, με το συντονισμό και την κοινή δράση των δυνάμεων του εργατικού και λαϊκού κινήματος θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να εμποδίσουμε το κρεσέντο αυταρχισμού, τον αντιδημοκρατικό εκτροχιασμό της δημόσιας και πολιτικής ζωής  και την αστυνομική αυθαιρεσία  και θα ανατρέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική και τους εμπνευστές της που αποτελεί συνέχιση , αναβάθμιση και κλιμάκωση της πολιτικής όλων των προηγούμενων από αυτή μνημονιακών κυβερνήσεων που της έστρωσαν τον δρόμο..

Δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν.

ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Αριστερή Ανασύνθεση (ΑΡΑΝ), Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση (ΑΡΑΣ),  Αριστερή Συσπείρωση), ΔΕΑ, ΕΕΚ, ΕΚΚΕ, ΚΚΕ(μ-λ , Κοκ. Νημα, Κομ. Σχέδιο, Κρίση+Κριτική, Λαϊκή Ενότητα (ΛΑΕ), ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, νΚΑ, Ξεκίνημα, ΟΚΔΕ, ΟΚΔΕ Σπάρτακος, ΣΕΚ, Συνάντηση για μια Αντικαπιταλιστική Διεθνιστική Αριστερά

Άμεσα θα υπάρξει συνέντευξη Τύπου

9/12/2019

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 10/12/2019 - 13:45

νΚΑ : Σε αυτούς τους δρόμους σε αυτή την κοινωνία... οι εξεγέρσεις γίνονται δεν είναι ουτοπία

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Σε αυτούς τους δρόμους σε αυτή την κοινωνία...

 

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες οι μνήμες επιστρέφουν συνταρακτικές. Οι μνήμες από τις μέρες του Δεκέμβρη που ήρθαν ξαφνικά και για ενάμιση μήνα πιστέψαμε ότι μπορούμε να πάρουμε στα χέρια μας τον κόσμο. Δεν ξεχνιέται άλλωστε εύκολα αυτή η περίοδος. Η δολοφονία ενός 15χρονου επειδή απλά βγήκε στην περιοχή που γούσταρε να βγαίνει, η δολοφονία ενός από εμάς ήταν σαν τους πρώτους κεραυνούς που σπάνε την σιωπή πριν την καταιγίδα...

...Έχουμε την οργή

Για τις χιλιάδες κόσμου που έζησε τον Δεκέμβρη, όλα ξεκίνησαν σαν πηγαία αντίδραση στην δολοφονία του Αλέξη, όπου ο καθένας από μας έβλεπε στο πρόσωπό του τον εαυτό του. Όμως η αντίδραση αυτή δεν έμεινε εκεί. Για όλους αυτούς τους νέους και τις νέες οι μέρες που ακολούθησαν την 6η του Δεκέμβρη ήταν η πρώτη πολιτικοποίηση, η πρώτη εξέγερση που έζησαν και έδρασαν εντός της. Ήταν η πρώτη εξέγερση της σύγχρονης κρίσης του καπιταλισμού, που υποσχόταν πως η νεολαία θα αποτελέσει πειραματόζωο και θα είναι η πρώτη ύστερα από πολλές γενιές που θα ζήσει χειρότερα από τις προηγούμενες. Γι’ αυτό το λόγο, ακόμα και μετά από 11 χρόνια όπου το κίνημα γνώρισε την ελπιδοφόρα άνοδο και την σκληρή απογοήτευση, οι μέρες του 2008 αποτελούν σημαντικό κομμάτι της συλλογικής μνήμης.

Τον τελευταίο καιρό οι μνήμες αυτές διεγείρονται ξανά. Η κυβέρνηση της ΝΔ με σημαία της την ακροδεξιά ατζέντα του Νόμου και της Τάξης, οπλίζει τους νέους “Κορκονείς”. ΜΑΤ-ΟΠΚΕ-ΔΕΛΤαδες, αφήνουν ελεύθερα τα δολοφονικά τους ένστικτα με διαταγή του υπουργείου δημόσιας τάξης. Από τύχη δεν θρηνούμε νέο Γρηγορόπουλο, την στιγμή που τα παραληρήματα για την νόμιμη και δικαιολογημένη αστυνομική βία από στελέχη της κυβέρνησης (στον ΣΚΑΙ, πού αλλού;) προμηνύουν την κλιμάκωση της καταστολής. Η προσπάθεια να γίνει “κανονικότητα” και στην Ελλάδα ότι κάθε προσπάθεια αντίστασης θα θρηνεί νεκρούς και τραυματίες από την κρατική καταστολή, όπως συμβαίνει στο “υπόδειγμα καπιταλιστικής δημοκρατίας” της Γαλλίας με τα κίτρινα γιλέκα να έχουν περισσότερους νεκρούς και από τον Μάη του ‘68, αλλά και στην χώρα πειραματόζωο του νεοφιλελευθερισμού, την Χιλή, με την χρήση όπλων απέναντι στον εξεγερμένο λαό. Πλάι σε αυτά, το φακέλωμα των σωματείων, η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, οι χουντικής έμπνευσης συλλήψεις και η απελευθέρωση Κορκονέα και Ρουπακιά έρχονται να συμπληρώσουν το παζλ της επίθεσης στο δικαίωμα του λαού να αγωνίζεται και να διεκδικεί.

Το καλοστημένο αυτό σχέδιο φτάνει στην πρώτη του κορύφωση με το προκλητικό τελεσίγραφο Χρυσοχοΐδη. Η απειλή για άδειασμα των καταλήψεων μια μέρα πριν από την 6η Δεκέμβρη αποτελεί ευθεία επίθεση σε κάθε διαφορετική φωνή αντίστασης και κομμάτι της συνολικής επίθεσης στα δημοκρατικά δικαιώματα, που ξεκίνησε με την κατάργηση του ασύλου και θα συνεχιστεί με αμείωτο ρυθμό. Γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει να είναι ακόμα μια ήττα της κυβέρνησης, όπως έγινε στην ΑΣΟΕΕ. Για τον κόσμο που καθημερινά βιώνει την εκμετάλλευση και την καταπίεση του κεφαλαίου, η ενότητα στην δράση πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Η επίθεση σε ένα κομμάτι του κινήματος, ακόμα και με διαφωνίες στις μορφές δράσης, δεν θα αργήσει να στραφεί και σε όλο το κίνημα και για αυτό δεν χωράνε μισόλογα. Σύσσωμο το κίνημα και οι δυνάμεις του πρέπει να πουν κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις και τους αγωνιστές.

Να κάνουμε την οργή μας δύναμη ανατροπής! Στον δρόμο να τσακίσουμε την πολιτική της φτώχειας και του φασισμού.

Η επίθεση αυτή δεν είναι μια δεξιά παρέκκλιση ωστόσο. Είναι ο κανόνας του σύγχρονου καπιταλιστικού κόσμου, που κάνει όλα τα αστικά κόμματα – παρά τις επιμέρους διαφορές- να συγκλίνουν στην ουσία της ασκούμενης πολιτικής. Οι Δημοκρατικοί δίνουν την σκυτάλη στους Ρεπουμπλικάνους στις Η.Π.Α. οι Χριστιανοδημοκράτες στους Σοσιαλδημοκράτες στην Ευρώπη, έτσι και στην Ελλάδα, η ΝΔ βαθαίνει τα κεκτημένα των ΣΥΡΙΖΑιων και δίνει το δικό της ιδεολογικό στίγμα στην προσπάθεια τρομοκράτησης του κινήματος για να μην μπορέσει αυτό να γίνει απειλητικό. Ξέρουν καλά ότι η πολιτική τους είναι βαθιά ταξική και θα βρει απέναντί της αντιστάσεις, θέλουν να μην δώσουν την ευκαιρία στους από κάτω να νιώσουν αυτοπεποίθηση ότι μπορούν να πάρουν νίκες. Ας μην ξεχνάμε ότι την ίδια περίοδο με το τελεσίγραφο Χρυσοχοϊδη, συζητιέται και το νέο ασφαλιστικό που είναι σημαντική πρόκληση για τους εργαζόμενους, αλλά και το νομοσχέδιο για την παιδεία που ήδη έχει ξεσηκώσει μαζικές αντιδράσεις από τους φοιτητές. Τις πρώτες απαντήσεις τις έχουν πάρει ήδη. Η πολιτική τους έχει βρει αναχώματα, όμως ακόμα ο συσχετισμός είναι υπέρ τους. Είναι καιρός το κίνημα να σηκώσει το γάντι στα αντιδραστικά σχέδια κυβερνήσεων και κεφαλαίου που θέλουν φτώχεια, καταστολή και πόλεμο. Η 6η Δεκέμβρη δεν είναι μόνο μάχη της νεολαίας, αλλά όλο το στρατόπεδο της εργασίας πρέπει να είναι στο δρόμο για να δώσει το έναυσμα της αντεπίθεσης!

Στην εποχή των εξεγέρσεων.

Όμως δεν είναι μόνο η αστυνομοκρατία που διεγείρει τις μνήμες μας. Οι εικόνες των γεμάτων δρόμων από κάθε γωνιά του πλανήτη, οι εικόνες των καταπιεσμένων που μάχονται, που χορεύουν και τραγουδούν τα τραγούδια της επανάστασης, μας κάνουν να νιώθουμε όπως τότε. Τα πολλά πρόσωπα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, η φτώχεια, ο ρατσισμός, ο πόλεμος, η έμφυλη καταπίεση και η περιβαλλοντική καταστροφή, είναι αφορμές για κινηματικά ξεσπάσματα διεθνώς. Το τελευταίο κύμα των ξεσπασμάτων αυτών, παίρνει ακόμα πιο μαχητικά χαρακτηριστικά, με τον κόσμο να μην υποχωρεί από τον δρόμο, ακόμα κι αν κερδίσει τα αιτήματα του όπως στην Χιλή, ακόμα κι αν η παρουσία του εκεί σημαίνει ότι θα θρηνεί νεκρούς από την ωμή βία του αστικού κράτους. Αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι, αλλά αναδεικνύει τις ανεπίλυτες αντιφάσεις του συστήματος και την είσοδο σε μια εποχή εξεγερτικών γεγονότων, που θα ανοίξουν ξανά βαθύτερα πολιτικά ερωτήματα για το μέλλον των κινημάτων.

Αν ο Δεκέμβρης ήταν η ερώτηση να δώσουμε σήμερα τις απαντήσεις που απαιτούνται!

Όμως τα ερωτήματα του Δεκέμβρη είναι ακόμα ανοιχτά. Πώς συνεχίζουμε και πού θέλουμε να πάμε; Αρκεί μια αλλαγή κυβερνητικού τύπου για να ζήσουμε καλύτερα; Μπορούμε να μιλήσουμε στον 21ο αιώνα για την επανάσταση απέναντι στο σάπιο σύστημα του καπιταλισμού, για μια άλλη εξουσία όπου θα ελέγχει την παραγωγή η κοινωνική πλειοψηφία; Μπορούμε να περιγράψουμε μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας και διεθνισμού, όχι σαν κάτι μακρινό και ουτοπικό, αλλά σαν κάτι που θα παλέψουμε για να το ζήσουμε; Οι εικόνες των εξεγέρσεων μας φέρνουν ελπίδα γιατί δείχνουν ότι μια άλλη ζωή είναι εφικτή. Γιατί φέρνουν στην επιφάνεια την συλλογικότητα και την αλληλεγγύη, το πείσμα και την μαχητικότητα, αλλά και την ανάγκη για να ζήσουμε αλλιώς. Φέρνουν στο προσκήνιο την ανάγκη για μια ζωή που θα σπουδάζουμε και θα δουλεύουμε στο αντικείμενο που μας αρέσει, που θα έχουμε ελεύθερο χρόνοι να ασχοληθούμε με ότι μας γεμίζει, που οι λαοί θα μοιράζονται τις παραδόσεις και την ιστορία τους ζώντας ειρηνικά, και είναι σήμερα περισσότερο εφικτή από ποτέ. Το μόνο εμπόδιο είναι αυτοί που εκμεταλλεύονται το μυαλό και τα χέρια μας για ένα κομμάτι ψωμί, είναι αυτοί που προσπαθούν να μοιράσουν την γη με πολέμους για να την καταστρέψουν ώστε να βγάλουν περισσότερα κέρδη, αυτοί και το πολιτικό τους προσωπικό. Εμπρός λοιπόν για ένα κίνημα που δεν θα σταματήσει μέχρι να τα πάρει όλα! Για να είναι μόνιμο άγχος των ‘’από πάνω’’ η κομμουνιστική απελευθέρωση των εργαζομένων και της νεολαίας! Εμπρός για ένα σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα που θα συμβάλλει ώστε αυτό το κίνημα να νικήσει!

Στις 06 Δεκέμβρη όλοι/όλες στους δρόμους! 

Υπογραφή νΚΑ οργάνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Categories: Παρεμβάσεις ΟργανωσεωνΗμερομηνία: 06/12/2019 - 15:45

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου: 6 Δεκέμβρη 2019, όλοι στην πλατεία Σαπφούς της Μυτιλήνης

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Σε αυτούς τους δρόμους σε αυτή την κοινωνία... οι εξεγέρσεις γίνονται δεν είναι ουτοπία Οι τελευταίες κινήσεις της κυβέρνησης της ΝΔ φανερώνουν πως θέλει, πατώντας πάνω στο στρωμένο έδαφος του ΣΥΡΙΖΑ, να βάλει τέλος στο δικαίωμα του λαού να αγωνίζεται για να ανατρέψει την κυρίαρχη πολιτική. Το μόνιμο κλίμα αστυνομοκρατίας, το χτύπημα κοινωνικών χώρων, η κατάργηση του ασύλου στα Πανεπιστήμια, το απρόκλητο ξύλο στους φοιτητές που διαμαρτύρονταν με τις αποφάσεις τους στην σύνοδο πρυτάνεων, αλλά και τα πρωτοσέλιδα του καθεστωτικού τύπου για την καθιέρωση ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στους συλλόγους, είναι ξεκάθαρη στοχοποίηση του φοιτητικού κινήματος. Η προσπάθεια φακελώματος των συνδικάτων, το χτύπημα στο δικαίωμα στην απεργία, ο ασφυκτικός έλεγχος των σωματείων, είναι μερικές μόνο από τις αντιδραστικές προφυλάξεις του κράτους απέναντι στο εργατικό κίνημα, στον φόβο που έχουν ότι αυτό θα ανασυνταχθεί μπροστά στ νέα μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η απόφαση της κυβέρνησης να προχωρήσει στην κατασκευή των κλειστών φυλακών – κολαστηρίων για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που φθάνουν στην Λέσβο και τα άλλα νησιά. Ακόμη χειρότερα όπως αποκαλύπτεται αυτές τις μέρες ετοιμάζουν να μεικτά κλιμάκια στρατιωτικών και λιμενικών να περιπολούν στο Αιγαίο για να βουλιάζουν τις βάρκες πριν φθάσουν στις ακτές της Λέσβου και των άλλων νησιών. Όλες οι πολιτικές επιλογές, είναι τμήμα μιας βαθιά αντιδραστικής ιδεολογικής, και πολιτικής επίθεσης, που επιδιώκει η ΝΔ και το αστικό πολιτικό σύστημα συνολικά, όπου για να συνεχίζουν να πλουτίζουν οι λίγοι, οι καταπιεσμένοι θα πρέπει να σιωπούν και να καταστέλλονται. Δεν τους έπιασε ξαφνικά ο πόνος για καμία νομιμότητα. Ο δολοφόνος του Αλέξη απελευθερώθηκε μετά από λίγα χρόνια, οι μεγαλέμποροι ναρκωτικών είναι ελεύθεροι και πλουτίζουν ενώ οι μάρτυρες των υποθέσεων τους βρίσκονται νεκροί. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να έχουν μια ολόκληρη κοινωνία στο γύψο, να μην αντιδρά, να μην ξεσηκώνεται. Φοβούνται όσα γίνονται σε ολόκληρο τον πλανήτη γιατί ξέρουν ότι εφαρμόζουν την ίδια αντιλαϊκή πολιτική. Θέλουν να σπείρουν τη συντηρητικοποίηση και τον εμφύλιο στους φτωχούς γι’ αυτό αναγάγουν σαν νούμερο ένα θέμα την ασφάλεια, στοχοποιούν και κλειδώνουν τους πρόσφυγες σε κλειστά κέντρα σαν κίνδυνο και προσπαθούν να τσακίσουν τους αγωνιστές. Θέλουν να επιβάλλουν το «νόμος και τάξη» για να μπορούν να περνούν τα αντιλαϊκά νομοσχέδια ανενόχλητοι. Θα λάβουν όμως μαζική και μαχητική απάντηση. Πόνταραν ότι το κίνημα θα καθόταν αμήχανο και με σταυρωμένα τα χέρια. Αντ’ αυτού πήραν το μήνυμα με τις κινητοποιήσεις του τελευταίου διαστήματος. Στις 6 του Δεκέμβρη οι δρόμοι της Μυτιλήνης πρέπει να γεμίσουν και πάλι. Να τους δώσουμε ηχηρή απάντηση ότι το κίνημα δεν υπακούει σε τελεσίγραφα και στην προσπάθεια επίθεσης σε χώρους του κινήματος, αλλά απαντά μαζικά και ανυποχώρητα. Την Παρασκευή όλος ο λαός να είναι στο δρόμο, απέναντι σε μια πολιτική που τσακίζει την ζωή και τις ελευθερίες μας. Για τον Αλέξη, για τον Παύλο, για τον Καλτεζά, τον Σαχζάτ και όλους τους νεκρούς του δικού μας «στρατοπέδου», δεν κάνουμε μνημόσυνα, βγαίνουμε στο δρόμο στους αγώνες για μια καλύτερη ζωή! Την Παρασκευή στις 6.00 μμ καλούμε στην πλατεία Σαπφούς της Μυτιλήνης τους εργαζόμενους, τη νεολαία, όλο το λαό, να διαδηλώσουμε κατά της καταστολής, της αστυνομικής αυθαιρεσίας και της κυβερνητικής προσπάθειας να καταστείλει το εργατικό και φοιτητικό κίνημα για να περάσει τα αντιλαϊκά μέτρα που έχει προγραμματίσει. ΑΝΤΑΡΣΥΑ Τοπική Επιτροπή Λέσβου Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΛΕΣΒΟΥCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 06/12/2019 - 15:45

Απόφαση ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης για 6 Δεκέμβρη

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

11 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ…

Έχουν συμπληρωθεί ήδη 7 μήνες από την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας από την ΝΔ, με την κυβέρνηση να μην κρατάει ούτε τα προσχήματα για την εφαρμογή του αντιλαϊκού της προγράμματος. Από την κατάργηση του πανεπιστημιακού Ασύλου το καλοκαίρι, την ψήφιση του αντεργατικού «αναπτυξιακού» νομοσχεδίου, την καταστολή των φοιτητικών κινητοποιήσεων –με αποκορύφωμα το λοκ άουτ και την είσοδο των ΜΑΤ στην ΑΣΟΕΕ- μέχρι τις εξαγγελίες για νέο γύρο επίθεσης στα κεκτημένα του λαού και της νεολαίας το επόμενο διάστημα (ασφαλιστικό, νόμος πλαίσιο για τα ΑΕΙ), η κυβέρνηση δείχνει διατεθειμένη να εφαρμόσει στο ακέραιο τις επιταγές του ελληνικού κεφαλαίου και της ΕΕ, ακόμα κι αν αυτές περνάνε πάνω από τα γκλόμπ των ΜΑΤ σε ανοιγμένα κεφάλια φοιτητών και εργαζομένων.

Θέλουν να τελειώσουν με τις αντιστάσεις του λαού και της νεολαίας, με τις δυνάμεις του κινήματος. Γι΄ αυτό χτυπούν το Άσυλο –υπό το μανδύα της εγκληματικότητας που δήθεν υποθάλπει! Η «εγκληματικότητα» που τους ενοχλεί είναι οι φοιτητές της ΑΣΟΕΕ που θέλησαν να κάνουν συνέλευση μέσα στο χώρο του ασύλου κόντρα στις επιδιώξεις της εντεταλμένης πρυτανείας της ΑΣΟΕΕ που κήρυξε λοκ άουτ εν όψει του τριήμερου εορτασμού του Πολυτεχνείου.

Η περιστολή των λαϊκών ελευθεριών είναι συνυφασμένη με την εφαρμογή και εμπέδωση της αντεργατικής πολιτικής. Προσπαθούν να χτυπήσουν τους χώρους και τις δομές μέσα από τις οποίες οργανώνει την απάντηση του το λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα. Το άσυλο και οι φοιτητικοί σύλλογοι μπήκαν στο στόχαστρο για να αποφευχθούν οι αντιδράσεις εν όψει του νόμου-πλαίσιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ταυτόχρονα επιδιώκουν τον έλεγχο των σωματείων –μέσα από νομοθετικές παρεμβάσεις στη λειτουργία τους- για να μπλοκάρουν την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος σε κατεύθυνση ρήξης με τα αντεργατικά νομοσχέδια.

Όμως φαίνεται ότι αυτή η πολιτική παίρνει την απάντηση που της αξίζει. Η οργανωμένη από τα κάτω απεργία στις 24 Σεπτέμβρη, οι φοιτητικές κινητοποιήσεις πριν και μετά την εισβολή στην ΑΣΟΕΕ με αποκορύφωμα τη μεγαλειώδη πορεία του Πολυτεχνείου, φανερώνουν ότι η επιβολή της αντιλαϊκής πολιτικής με το «νόμο και την τάξη» δεν χαίρει επιδοκιμασίας από τα λαϊκά στρώματα.

Εν όψει της 6ης Δεκέμβρη ξυπνούν οι μνήμες της εξεγερμένης νεολαίας που ξεχείλισε τους δρόμους όταν η κυβέρνηση της ΝΔ όπλιζε το χέρι του Κορκονέα για να δολοφονήσει τον 15χρονο Αλέξη Γρηγορόπουλο. Ήταν η αρχή ενός κύκλου σκληρών μνημονιακών πολιτικών διαδοχικών κυβερνήσεων, που τσάκισαν τα δικαιώματα και τα κεκτημένα και του λαού.

Σήμερα, η ίδια κυβέρνηση αθωώνει τον Κορκονέα και τελικά αθωώνει την πολιτική που οδηγεί στην φτώχεια, την εξαθλίωση, την ανεργία, τη σκληρή καταστολή του κράτους απέναντι στον αγωνιζόμενο λαό.

Η 6η Δεκέμβρη μπορεί να αποτελέσει συνέχεια των αγώνων του προηγούμενου διαστήματος να ξανακατεβάσει το λαό και τη νεολαία στο δρόμο απέναντι στις εφαρμοζόμενες πολιτικές, που 11 χρόνια μετά συνεχίζουν να δολοφονούν.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί στην ΠΟΡΕΙΑ στις 6/12  -μέρα δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου-

στην ΚΑΜΑΡΑ στις 12:00 με μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικούς

στην ΚΑΜΑΡΑ στις 17:00 με φοιτητικούς συλλόγους και συλλογικούς φορείς

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 05/12/2019 - 20:30

Κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις διαδηλώσεις της 6ης Δεκέμβρη

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

  Η εν ψυχρώ δολοφονία του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου, πριν έντεκα χρόνια, από το χέρι του ειδικού φρουρού Κορκονέα, έβγαλε στο δρόμο ένα ορμητικό ποτάμι χιλιάδων μαθητών, φοιτητών, νεολαίας, εργαζόμενων και ανέργων που διαδήλωσαν μαχητικά για μέρες στους δρόμους όλης της χώρας ενάντια στην πολιτική της ΝΔ, διεκδικώντας τα δικαιώματα σε μόρφωση, δουλειά, ελευθερία.

Ήταν η πρώτη εξέγερση της σύγχρονης κρίσης του καπιταλισμού. Το σύνθημα «στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες. Ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες» διατράνωνε τη θέληση και την προσδοκία της εργαζόμενης νεολαίας, των φοιτητών και μαθητών να πάρουν την υπόθεση του παρόντος και του μέλλοντος  στα δικά τους χέρια. Βάθυνε την κρίση και επιτάχυνε την πτώση της κυβέρνηση του Καραμανλή της ΝΔ.

Ο «Δεκέμβρης του ‘08», οι «μέρες του Αλέξη» ήταν ο προσεισμός για τους συγκλονιστικούς αγώνες και τη μαζική αριστερή ριζοσπαστικοποίηση της εργατικής τάξης και της νεολαίας στα χρόνια των μνημονίων.

Η αντικαπιταλιστική Αριστερά ρίχτηκε στις μάχες της εξέγερσης και βγήκε δυναμωμένη. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ «ιδρύθηκε» μέσα στην εξέγερση του Δεκέμβρη.

Έντεκα χρόνια μετά, η κρατική καταστολή και η τρομοκρατία  αναβαθμίζονται επικίνδυνα από τη κυβέρνηση της ΝΔ.

Η κυβέρνηση της ΝΔ με το δόγμα «νόμος, τάξη, κέρδη» βαθαίνει τις αντεργατικές πολιτικές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ κι επιταχύνει τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις. Ξέρει πως για να περάσει αυτή η σκληρή αντιλαϊκή και αντεργατική πολιτική, χρειάζεται να τρομοκρατήσει λαό και νεολαία, να κτυπήσει το μαζικό κίνημα και τον κόσμο που αντιστέκεται.

Αποφυλακίζει τους αμετανόητους δολοφόνους του Αλέξη Γρηγορόπουλου, Κορκονέα και Σαραλιώτη, με βάση το νέο ποινικό Κώδικα, που ψήφισε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, στέλνοντας προκλητικό μήνυμα ασυλίας της δολοφονικής αστυνομικής βίας.

Καταργεί το πανεπιστημιακό άσυλο βάζοντας τα ΜΑΤ μέσα στις σχολές. Ματώνει με βία και καταστολή τις μαζικές κινητοποιήσεις των φοιτητών. Συλλαμβάνει και σέρνει στα δικαστήρια αγωνιστές.

Οργανώνει πογκρόμ και επιθέσεις ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες σε συνεργασία με τους δημάρχους της, την ακροδεξιά και τους φασίστες.

Η πολιτική της Ν.Δ καθώς και όλων  των αστικών κομμάτων, είναι η κανονικότητα της βαρβαρότητας του καπιταλισμού.

Προκαλούν τους εργαζόμενους όταν την ίδια περίοδο με το τελεσίγραφο Χρυσοχοϊδη, συζητιέται το νέο ασφαλιστικό το νομοσχέδιο για την παιδεία, ξεπουλάνε τη ΔΕΗ σε ιδιώτες, γεμίζουν την Ελλάδα με κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών, εντείνουν τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. , υποδαυλίζοντας την αλληλοσφαγή των λαών και τον εμφύλιο των φτωχών, μέσα από τον εθνικισμό και το φασισμό .

Η πολιτική τους έχει βρει αντιστάσεις παντού. Μπορούμε να τους σταματήσουμε. Οι απεργίες, οι φοιτητικές καταλήψεις, τα μαζικά συλλαλητήρια της εκπαίδευσης, η μεγαλειώδη πορεία του Πολυτεχνείου μας εμπνέουν και δείχνουν το δρόμο.

Σε όλο τον πλανήτη, από τη Χιλή μέχρι το Ιράκ, ο δρόμος του αγώνα και της ανυπακοής ξαναγεμίζει φωνές και υψωμένες γροθιές. Οι εικόνες των γεμάτων δρόμων, οι εικόνες των καταπιεσμένων που μάχονται, που χορεύουν, και τραγουδούν τα τραγούδια της επανάστασης, μας κάνουν να νιώθουμε όπως τότε. Τα πολλά πρόσωπα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, η φτώχεια, ο ρατσισμός, ο πόλεμος, η έμφυλη καταπίεση και η περιβαλλοντική καταστροφή, γεννάνε κινηματικά ξεσπάσματα. Το τελευταίο κύμα αυτών, παίρνει ακόμα πιο μαχητικά χαρακτηριστικά, με τον κόσμο να μην υποχωρεί από τον δρόμο, ακόμα κι αν κερδίσει τα αιτήματα του όπως στην Χιλή, στη Βηρυττό, στο Ιράκ ακόμα κι αν η παρουσία του εκεί σημαίνει ότι θα θρηνεί νεκρούς από την ωμή βία του αστικού κράτους και των κυβερνήσεων.

Έντεκα χρόνια μετά, οι εμπειρίες της εργατικής τάξης και της νεολαίας είναι πολύ πιο βαθιές και πλούσιες. Η κατάντια του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει τα όρια της κοινοβουλευτικής διαχείρισης του συστήματος. Η αντικαπιταλιστική Αριστερά μπορεί και πρέπει να βάλει την σφραγίδα της για να βαδίσουμε στην προοπτική της εργατικής επανάστασης και του σοσιαλισμού.

 

Στις 6 του Δεκέμβρη οι δρόμοι της Αθήνας θα γεμίσουν και πάλι από το λαό και τη νεολαία που παλεύει ενάντια σε μια πολιτική που τσακίζει τη ζωή και τις ελευθερίες μας.

Όλοι - Όλες στις διαδήλωσεις μνήμης και αγώνα

Παρασκευή 6/12 Προπύλαια

12:00 μεσημέρι Μαθητική και φοιτητική πορεία

6:00 μ.μ. Διαδήλωση μαζικών φορέων και συλλογικοτήτων

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 05/12/2019 - 20:30

Κάλεσμα οργανώσεων ενάντια στον αυταρχισμό και την καταστολή, Ηράκλειο 5-6/12

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν πανελλαδικά, αλλά και στο Ηράκλειο τις τελευταίες ημέρες, μόνο αποσπασματικά και τυχαία δεν είναι. Η εισβολή των ΜΑΤ στην  ΑΣΟΕΕ ενάντια σε αγωνιστές φοιτητές, οι συλλήψεις, η αστυνομική βία και τρομοκρατία που εκδηλώθηκε ανήμερα της 17ης Νοέμβρη στο κέντρο της Αθήνας, η επίθεση στην κατάληψη του Ευαγγελισμού, είναι σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τις στοχεύσεις και τις προτεραιότητες της κυβέρνησης.

Η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, ο «αναπτυξιακός» νόμος, το κτύπημα του δικαιώματος στην απεργία, ο νέος αντιδραστικός ποινικός κώδικας, η αστυνομοκρατία, και τα πρόστιμα, συνθέτουν το πάζλ της αντεργατικής πολιτικής της νέας κυβέρνησης της ΝΔ.

Η κυβέρνηση της ΝΔ προχωρώντας στο δρόμο που έστρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις, λεηλατεί τα λαϊκά δικαιώματα, δίνοντας "γη και ύδωρ" στο κεφάλαιο. Οι εναπομείνουσες λαϊκές κατακτήσεις και ελευθερίες, τα εργατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες, αποτελούν για την κυβέρνηση της ΝΔ τροχοπέδη στην κερδοφορία του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών, προς όφελος των οποίων λειτουργεί. Για να προχωρήσουν όλες οι αντιδραστικές αλλαγές στην εργασία, στην παιδεία, στα κοινωνικά δικαιώματα, γίνεται μεθοδευμένη προσπάθεια να ενεργοποιηθεί στο έπακρο το δόγμα "Νόμος και τάξη".

Ο κατασταλτικός παροξυσμός δεν είναι υπερβολές της ΕΛΑΣ, αλλά πολιτική επιλογή της κυβέρνησης της ΝΔ, η οποία ξέρει πως για να περάσει τη σκληρή αντιλαϊκή και αντεργατική της πολιτική, που εμπεδώνει τη φτώχεια και την λεηλασία σε βάθος δεκαετιών, χρειάζεται να τρομοκρατήσει λαό και νεολαία, να κτυπήσει το μαζικό κίνημα και τον κόσμο που αντιστέκεται. Η επιλογή αυτή στηρίζεται από συστημικά ΜΜΕ, τα οποία αναπαράγουν τα ψέματα της αστυνομίας και της κυβέρνησης, ενισχύοντας τη συνολική προπαγάνδα τους για μια εικόνα γενικευμένης «ανομίας», από την πλευρά των αγωνιζομένων, που πρέπει να παταχθεί.

Η επίθεση κυβέρνησης, κεφαλαίου και ιμπεριαλιστών κατά των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών μπορεί και πρέπει να ανατραπεί. Όπως έδειξαν και οι συγκλονιστικές σε όγκο και παλμό πορείες για το Πολυτεχνείο σε όλη την Ελλάδα, οι μαζικές εκδηλώσεις για την εξέγερση, αλλά και η ανατρεπτική παρέμβαση του φοιτητικού κινήματος ενάντια στο λοκ άουτ και την παραβίαση του ασύλου στην ΑΣΟΕΕ και οι κινητοποιήσεις που ακολούθησαν, έδειξαν ότι υπάρχει δρόμος για την ανατροπή τους.

Ως πολιτικοί φορείς που συγκροτούμε αυτήν την επιτροπή, θεωρούμε ότι ο δρόμος αυτός, είναι ο δρόμος της ανάπτυξης ενός μαζικού – αγωνιστικού κινήματος, της συνάντησης νεολαίας και εργαζόμενων και της κοινής δράσης των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς. Η νεολαία, οι εργαζόμενοι, ο λαός στο σύνολο του, μπορεί και πρέπει να σταθεί στις δικές του αστείρευτες δυνάμεις και με τους αγώνες του να κινηθεί στην κατεύθυνση της ανατροπής αυτής της πολιτικής, να υπερασπίσει και να διευρύνει δικαιώματα και κατακτήσεις. 

Συγκεκριμένα ενόψει 6ης Δεκεμβρίου εκτιμούμε ότι και στο Ηράκλειο το κλίμα κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας θα κορυφωθεί. Η πρώτη επίθεση των ΜΑΤ στον Ευαγγελισμό, σε συνδυασμό με το τελεσίγραφο εκκένωσης των καταλήψεων, είναι ενδεικτικές κινήσεις σε αυτήν την κατεύθυνση. Παρά τις διαφορετικές αφετηρίες και ιδεολογικές αναφορές, αντιλαμβανόμαστε την επίθεση στις καταλήψεις ως κομμάτι της ευρύτερης πολιτικής της καταστολής και τρομοκρατίας από όλες τις κυβερνήσεις. Έτσι ενώ δείχνει να απευθύνεται σε συγκεκριμένους χώρους (Εξάρχεια, καταλήψεις κλπ), η βασική στόχευση είναι το ίδιο το λαϊκό κίνημα, οι συνδικαλιστικές, δημοκρατικές ελευθερίες,  τα πολιτικά δικαιώματα. Είναι ο εχθρός λαός που ακόμα και τώρα που το λαϊκό κίνημα βρίσκεται σε ύφεση, δείχνει να το φοβάται για να μη ξαναζωντανέψει.

Ακριβώς για αυτό θεωρούμε ότι και στο Ηράκλειο, οι πολίτες οφείλουν να σταθούν ενάντια στην προσπάθεια εκκένωσης του Ευαγγελισμού, ενάντια στην καταστολή, την κρατική τρομοκρατία, την αντιδραστική πολιτική που πρεσβεύει η κυβέρνηση της ΝΔ αλλά και προς υπεράσπιση του πανεπιστημιακού ασύλου .

Η Περιφέρεια Κρήτης, ο Δήμος Ηρακλείου και η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου, επίσης δεν είναι άμοιρες ευθυνών. Το αντίθετο, συναινούν και συμβάλλουν στις επιλογές της κυβέρνησης. Με όρους κινήματος επιβάλλεται να τεθούν προ των ευθυνών τους βρίσκοντας μας απέναντί τους.

 

Να παλέψουμε για:

●       ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΛΑΟΥ, ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

●       ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ!

●       ΕΞΩ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

●       ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ–ΕΕ-ΔΝΤ

●       ΓΙΑ ΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΛΑΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

●       ΤΗΝ ΑΘΩΩΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ / ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ.

 

Καλούμε σε:

 

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ –ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ   ΠΕΜΠΤΗ   5/12,  ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ 18:30

 

 

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ   6/12 , ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ 18:30

 

 

 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ηρακλείου

ΚΚΕ-μλ

Κόκκινο νήμα

Πρωτοβουλία Ηρακλείου για τους Πρόσφυγες/Μετανάστες

Categories: ΕκδηλώσειςΔρασεις-Εκδηλωσεις: Δρασεις-ΕκδηλωσειςΗμερομηνία: 06/12/2019 - 21:00

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους λαούς της Λατ. Αμερικής - Τρίτη 26-11, 6μμ, Άγαλμα Βενιζέλου

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στους ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Χιλή... Βολιβία... Εκουαδόρ...

Οι λαοί της Λατινικής Αμερικής στο δρόμο του αγώνα!
Εκατοντάδες χιλιάδες λαού βγαίνουν καθημερινά στους δρόμους,
αντιμετωπίζοντας τις δυνάμεις καταστολής και τη δολοφονική πολιτική
των αντιδραστικών δυνάμεων και του πάτρωνά τους, αμερικάνικου
ιμπεριαλισμού. Στη Χιλή, στη Βολιβία ενάντια στο πραξικόπημα, στο
Εκουαδόρ, λίγες μέρες πριν.
Ήδη θρηνούν νεκρούς και δολοφονημένους, αλλά ούτε αυτό, ούτε η
τρομοκρατία κάμπτει το ηθικό τους και τους πόθους τους για λευτεριά
και ανεξαρτησία!
Οι αγώνες των λαών της Λατινικής Αμερικής έχουν κοινούς
εχθρούς, το φασισμό, τον ιμπεριαλισμό, την καταπίεση και την
εκμετάλλευση των αρχουσών τάξεων.
Ο δικός μας λαός πρέπει να σταθεί έμπρακτα αλληλέγγυος στους
λαούς αυτούς, έχοντας κι αυτός απέναντί του τους φονιάδες των ΗΠΑ,
του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, τις βάσεις και τους στόλους τους.
Όλοι στη συγκέντρωση αλληλεγγύης

την Τρίτη 26 Νοέμβρη στις 6μμ στο Άγαλμα Βενιζέλου

Πολιτικές οργανώσεις, συλλογικότητες της Αριστεράς και
αντιιμπεριαλιστικές κινήσεις

Categories: ΕκδηλώσειςΔρασεις-Εκδηλωσεις: Δρασεις-ΕκδηλωσειςΗμερομηνία: 26/11/2019 - 18:00

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Έβρου: κάλεσμα σε αντιφασιστική-αντιρατσιστική συγκέντρωση, Κυρ. 24/11, 10.30, Εργ. Κέντρο

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ/ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Από πέρυσι σε μια σειρά πόλεων έτσι και στη δικιά μας με αφορμή είτε το “μακεδονικό” είτε το προσφυγικό ζήτημα βλέπουμε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας από “ανεξάρτητους πολίτες”. Ορισμένες φορές μάλιστα αυτές αποκτούν ιδιαίτερα μισανθρωπικά ή επιθετικά χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα το μπάρμπεκιου έξω από στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών με σκοπό τον βασανισμό τους ή τις επιθέσεις σε καταλήψεις όπως πέρυσι στη Θεσσαλονίκη μετά τις πορείες για τη Μακεδονία. Η αλήθεια είναι ότι σχεδόν πάντα αυτές οι συγκεντρώσεις μόνο ανεξάρτητες δεν είναι αλλά υποκινούνται από ομάδες ακροδεξιών,εθνικιστών και φασιστών.

Αυτή τη στιγμή η ΝΔ συνεχίζοντας στο δρόμο του ΣΥΡΙΖΑ με την εφαρμογή της αντιδραστικής συμφωνίας Ελλάδας-Τουρκίας για το προσφυγικό βαθαίνει την κατεύθυνση εξαθλίωσης των προσφύγων με το ρατσιστικό νόμο για το άσυλο.  Τους καταδικάζει σε πολύμηνη “αναμονή” στα κολαστήρια όπως της Μόριας την ίδια στιγμή που άνθρωποι συνεχίζουν να πεθαίνουν καθημερινά στο Αιγαίο.

Τα ΜΜΕ με το εθνικιστικό και ρατσιστικό τους δηλητήριο προσπαθούν παράλληλα να μας πείσουν ότι πρόσφυγες και μετανάστες έρχονται να “αλλοιώσουν τον πολιτισμό μας”, να εγκληματίσουν ενώ στη χειρότερη αναπαράγουν συνομωσιολογίες περί εποικισμού. Ολα αυτά γίνονται ούτως ώστε χρησιμοποιώντας τους κατατρεγμένους, “της γης τους κολασμένους” ως εξιλαστήριο θύμα να αποσιωποιηθούν οι πραγματικοί ένοχοι που τσακίζουν ζωές ντόπιων και ξένων δηλαδή κυβερνήσεις-ΝΑΤΟ-ΕΕ-κεφάλαιο. Να κρυφτεί κάτω από το χαλί ο βρώμικος ρόλος των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που είναι αυτοί ο λόγος για τον οποίο εδώ και χρόνια η Μ.Ανατολή και όχι μόνο είναι πεδίο μάχης στο όποίο άνθρωποι ξεσπιτώνονται κι έρχονται στα μέρη μας αναζητώντας ένα κάποιο μέλλον και λαοί ολόκληροι ξεκληρίζονται.

Το αντιφασιστικό κίνημα όμως βρίσκεται εδώ και σηκώνει αναχώματα σε φασιμό-ρατσισμό-εθνικισμό. Θετικό παράδειγμα το πέταγμα της νεοναζιστικής δολοφονικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής εκτός κοινοβουλίου και σχεδόν στη φυλακή.

Συνεχίζουμε να διαδηλώνουμε ενάντια σε ρατσισμό,εθνικισμό, φασισμό και πόλεμο αλλά και στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που τους γεννάει. Τίποτα δεν έχουμε να χωρίσουμε από τους υπόλοιπους λαούς και τίποτα δεν έχουμε να κερδίσουμε από τους ανταγωνισμούς και τους πολέμους των ιμπεριαλιστών. Θέλουμε τους πρόσφυγες στα σχολεία, στις σχολές και στις γειτονιές μας και τους φασίστες στις τρύπες τους!

 

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ/ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 24/11 10:30 ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ                                                           Τ.Ε. ΕΒΡΟΥ

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΕΒΡΟΥCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 25/11/2019 - 00:15

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μαγνησίας : Πολυτεχνείο αγώνα και όχι κυβερνητικού ξεπλύματος

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Ανακοίνωση για τη διαδήλωση της 17ης Νοέμβρη στο Βόλο. Πολυτεχνείο αγώνα και όχι κυβερνητικού ξεπλύματος   Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μαγνησίας χαιρετίζει τη μαζική διαδήλωση της 17ης Νοέμβρη στην οποία συμμετείχαν πάνω από 1000 αγωνιστές των κινημάτων της πόλης του Βόλου και συμπολίτες μας. Ο αγώνας του φοιτητικού κινήματος των τελευταίων εβδομάδων με αποκορύφωμα τα γεγονότα στην ΑΣΟΟΕ την προηγούμενη εβδομάδα, μετατρέπεται σε πυροκροτητή της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Παρά την έπαρση της κυβέρνησης της ΝΔ που λειτουργεί ως υποτιθέμενος εκφραστής των αναγκών της κοινωνικής πλειοψηφίας και παρά την ουσιαστική συναίνεση όλων των υπόλοιπων εκφραστών της αστικής πολιτικής (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, Ελληνική Λύση κτλ), μεγάλο μέρος του κόσμου της εργασίας και κυρίως η νεολαία γνωρίζει πως η νέα κυβερνητική πορεία δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια νέα εκδοχή της διαρκούς υποβάθμισης των κοινωνικών δικαιωμάτων. Το δε δόγμα του “νόμου και της τάξης” θα καταφέρει ακριβώς το αντίθετο από εκείνο που στοχεύει. Θα τροφοδοτήσει το καζάνι των εξεγέρσεων της νέας εποχής. Η χτυπημένη ΕΕ από την πανταχού παρούσα κρίση, δεν είναι και τόσο μακριά από την εξεγερμένη λατινική Αμερική και αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί ούτε μεαναπτυξιακέςκορόνες, ούτε με τον τρόμο και την κρατική καταστολή. Αυτά τα νέα αγωνιστικά σκιρτήματα επιχειρούν να εκμεταλλευτούν οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ για να ξεπλύνουν τις τεράστιες ευθύνες τους στη συνέχιση και την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά και για να προσανατολίσουν την κοινωνική πλειοψηφία σε έναν σύγχρονής κοπής δικομματισμό. Μια κουβέντα για μια διαρκή κυβερνητική εναλλαγή που θα διασφαλίζει ως κόρη οφθαλμού τη συνέχεια της βάρβαρης επίθεσης του κεφαλαίου. Αυτό το στόχο εξυπηρετεί εξάλλου και η συντονισμένη προσπάθεια επανεμφάνισης των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ στις εκδηλώσεις του Πολυτεχνείου, στις οποίες ως κυβέρνηση είτε είχε επιλέξει να προσκαλέσει τον Αμερικάνο πρόεδρο, είτε να τις καταστείλει με ωμή αστυνομική βία... Στην πόλη του Βόλου οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξαν μια ανοιχτά προβοκατόρικη τακτική. Δεν επέλεξαν να διαδηλώσουν όπως σε άλλες περιοχές με το δικό τους μπλοκ. Με 5-6 σημαίες της ΕΛΜΕ Μαγνησίας ως προκάλυμμα το σύνολο των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ Μαγνησίας (Μεικόπουλος, Παπανάτσιου, Μπαλής, Σταμπουλής, Αποστολάκης κτλ), ανθρώπων δηλαδή που έχουν βάλει τις υπογραφές τους σε μια σειρά αντιλαϊκά μέτρα, θέλησαν να πορευτούν εντός του μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων. Μια ανοιχτή πρόκληση προς το φοιτητικό κίνημα που παρά τις προκλήσεις και τις χυδαιότητες των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, απάντησε με τον πλέον πολιτικό τρόπο απομονώνοντας τους κυβερνητικούς χαμαιλέοντες από τα μπλοκ του, διασφαλίζοντας την ανεξαρτησία του από κυβερνητικά παιχνίδια και καπελώματα. Κίνηση που αν και δεν αρέσει σε κάποιους χαιρετίστηκε από τη μεγάλη πλειοψηφία του μεγάλου συλλαλητηρίου. Ίσως κάποιοι στο ΣΥΡΙΖΑ Μαγνησίας πιστεύουν ότι τους ανήκει κάτι στο κίνημα της πόλης «λόγο παράδοσης», παρόλο που κινητοποίησαν εναντίων του τα ΜΑΤ (δημαρχείο Γενάρης 2019), παρόλο που έβαλαν τις υπογραφές τους στην προώθηση της καύσης σκουπιδιών, παρόλο που η κυβέρνησή τους μετέτρεψε τη Θεσσαλία σε μια απέραντη ΝΑΤΟική βάση, παρόλο που εκπαιδεύουν στο ΕΠΑΛ με τις ευλογίες του δημάρχου Βόλου τεχνικούς ελικοπτέρων για τις ανάγκες του αμερικάνικου στρατού και του ΝΑΤΟ, παρόλο που στελέχωσαν και στελεχώνουν το Υπερταμείο ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, παρόλο που ψήφισαν 2 μνημόνια και η λίστα είναι μακριά Μάλλον θα ξέχασαν πως είναι κεκτημένο των κινημάτων τουλάχιστον της περιοχής μας οι κυβερνητικοί εγκληματίες να εκδιώκονται από τις διαδικασίες του κινήματος… Μάλλον θα ξέχασαν πως συμμετείχαν και οι ίδιοι σε τέτοιες πρακτικές παλαιότερα, πριν πάρουν κυβερνητικές θέσεις... Γιατί το κίνημα δεν ανέχεται ανθρώπους που εγκλημάτησαν στη πλάτη του και συνέχισαν την ίδια οικονομική, εκπαιδευτική, κοινωνική πολιτική. Που με το αίμα των προσφύγων αύξησαν τα κέρδη των Ευρωπαίων και τόσα άλλα. Η κυβερνητική αλητεία δεν έμεινε όμως μόνο εκεί. Μέσω των εκπροσώπων τους στο ΔΣ της ΕΛΜΕ Μαγνησίας και σε συνεργασία με τις δυνάμεις της ΝΔ/ΔΑΚΕ εξέδωσαν ψήφισμα ουσιαστικά καταγγελίας των φοιτητικών συλλόγων για υποτιθέμενους προπηλακισμούς της εκλεγμένης με το ΣΥΡΙΖΑ δημοτικής συμβούλου και γραμματέα της τοπικής ΕΛΜΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ εκτός των άλλων μετατρέπει ένα σωματείο σε όργανο εφαρμογής της κοινά συμφωνημένης γραμμής με τη ΝΔ, συμβάλλοντας με τον τρόπο του στο δόγμα περί νόμου και τάξης (το οποίο χαιρετίζουν και βουλευτές του βλ. δηλώσεις Παπαχριστόπουλου…) εκφυλίζοντας το ρόλο του σωματείου που εδώ και πάρα πολύ καιρό δεν τολμά να τοποθετηθεί για κανένα από τα φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα. Έτσι το ΔΣ της τοπικής ΕΛΜΕ παριστάνει το «παλικάρι» στους φοιτητές και το φοβισμένο ποντίκι στο δήμαρχο Βόλου που πριν λίγο καιρό προσέβαλε χυδαία την εκπαιδευτική κοινότητα με τις δηλώσεις για τις «σερβιέτες»… Όσο και αν δεν αρέσει σε κάποιους η ανατροπή της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής προϋποθέτει τη σύγκρουση και την ήττα και των 2 πόλων υπεράσπισής της. Μόνο έτσι μπορεί να χτιστεί ένα ρωμαλέο νεολαιίστικο και εργατικό κίνημα που δε θα εξαγοράζεται με διαπραγματεύσεις και υπουργοποιήσεις, που δε θα γίνεται μοχλός πίεσης στα παιχνίδια κυβερνητικής εναλλαγής, αλλά θα κατορθώνει να επιφέρει ρήγματα στην αστική πολιτική και να επιβάλλει κατακτήσεις για την εργαζόμενη πλειοψηφία. Αν θέλουμε το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα να βγει από τη βαθιά του κρίση πρέπει να διεκδικήσει με κάθε τρόπο την ανεξαρτησία του από τα όργανα των κυβερνήσεων, του κράτους και των μηχανισμών του.   ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μαγνησίας

20/11/2019

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΜΑΓΝΗΣΙΑΣCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 22/11/2019 - 09:15

Η κυβερνητική και κρατική καταστολή θα συντριβεί στη λαϊκή πάλη

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει το όργιο αστυνομικής βίας και τρομοκρατίας που εκδηλώθηκε ανήμερα της  πορείας του Πολυτεχνείου στο κέντρο της Αθήνας και ειδικά στο "άβατο" των Εξαρχείων. 

 

Σύμφωνα με πλήθος καταγγελιών και στοιχείων που έχουν έρθει στη δημοσιότητα, και παρά την εξοργιστική σιωπή - συγκάλυψη των ΜΜΕ, ορδές ΜΑΤ κτύπησαν άγρια και απρόκλητα νέους και νέες, δημοσιογράφους και όποιον περνούσε από εκεί  τραυματίζοντάς  και συλλαμβάνοντάς τους, με πλήθος κατασκευασμένες κατηγορίες! 

Μεταξύ αυτών των 32 συλλήψεων  ήταν και δύο φοιτητές, μέλη της οργάνωσης «Ξεκίνημα», οι οποίοι κακοποιήθηκαν από τις δυνάμεις των ΜΑΤ και φορτώθηκαν με  ανυπόστατες κατηγορίες, ενώ δεν επετράπη για πολλές ώρες , να επικοινωνήσουν  με δικηγόρο,  και χτύπησαν τους συγκεντρωμένους γονείς και φίλους των συλληφθέντων..

Η κατασταλτική μανία αποτελεί  πολιτική επιλογή της κυβέρνησης της ΝΔ, η οποία για να περάσει την αντιλαική της πολιτική, επιδιώκει  να τρομοκρατήσει λαό και νεολαία, να κτυπήσει το μαζικό κίνημα και τον κόσμο που αντιστέκεται. Επιλογή που στηρίζεται από συστημικά ΜΜΕ, τα οποία έχουν μετατραπεί σε παπαγαλάκια της κυβέρνησης και αναμεταδότες των Δελτίων Τύπου της αστυνομίας. 

Η επίθεση της κυβέρνησης, του αστικού πολιτικού συστήματος και του κράτους κατά των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών μπορεί και πρέπει να ανατραπεί, όπως έδειξαν (αλλά αγνόησαν τα συστημικά ΜΜΕ)  οι συγκλονιστικές σε όγκο και παλμό πορείες για το Πολυτεχνείο σε όλη την Ελλάδα, οι εργατικοί αγώνες που προηγήθηκαν αλλά και η κλιμάκωση της μαζικής πάλης του φοιτητικού κινήματος 

Να βαδίσουμε στον δρόμο της εργατικής και νεολαιίστικης αντεπίθεσης, της κοινής δράσης των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς και των αγώνων, με τη πρωτοπόρα συμβολή της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, για να νικήσουν οι αγώνες μας ενάντια στη λιτότητα, το ρατσισμό, την καταστολή της κυβέρνησης.

- Αθώωση όλων των κατηγορουμένων / όχι στις διώξεις των αγωνιστών.

- Η πάλη λαού και νεολαίας θα σπάσει την κυβερνητική κρατική τρομοκρατία.

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 20/11/2019 - 08:15
Subscribe to Εργατική Δημοκρατία aggregator - ΑΝΤΑΡΣΥΑ