ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή

Μάχη μέχρι την τελευταία στιγμή

έχουμε δώσει μέχρι τώρα μια πολύ δύσκολη τριπλή μάχη. Χρειάστηκε για αυτό να ξεπεραστούν σοβαρά προβλήματα, όμως η μάχη των εκλογών συνεχίζεται και τελικά κρίνεται μέχρι και αύριο βράδυ.   Υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες αναποφάσιστοι και νέοι ψηφοφόροι.    Η  συγκροτημένη ολοήμερη παρουσία έξω απ όλα τα εκλογικά τμήματα μέχρι και το κλείσιμο της κάλπης έχει μεγάλη  σημασία. Παράλληλα είμαστε σε επιφυλακή για  οποιαδήποτε πρόκληση . Τέλος  όπως και σε άλλες εκλογικές μάχες  χρειάζεται και ήδη οργανώνεται στις γειτονιές και τις πόλεις ο σταθερός έλεγχος της επάρκειας των ψηφοδελτίων μας.   Σε περίπτωση   που υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα επικοινωνούμε στα τηλέφωνα: -210 3389611, 210 5221509  -6976 778461 και 6978110431     Καλή δύναμη σε όλους / ες Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 25/05/2019 - 21:15

Καλύτερη ζωή μόνο έξω από το κλουβί της ΕΕ [της Κωνσταντίνας Θεοχαροπούλου]

υποψήφια ευρωβουλευτής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, υποψ. με την Αριστερή Παρέμβαση –Αντικαπιταλιστική Κίνηση στη Δυτ. Ελλάδα

Με κλεισμένα εδώ και μερικούς μήνες τα 25 της χρόνια η Κωνσταντίνα Θεοχαροπούλου είναι η νεότερη υποψήφια ευρωβουλευτής. Εργαζόμενη και αγωνιζόμενη στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης, μιλά για τη γενιά της «που μεγάλωσε και σπούδασε στην κρίση». Η νεολαία δεν μπορεί να απέχει από τις μάχες, ενώ τονίζει πως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί προϊόν των αγώνων των εργαζομένων και της νεολαίας και γι’ αυτό συσπειρώνει μια κρίσιμη μαγιά.

Συνέντευξη στον Γιάννη Ελαφρό

Είσαι η πιο νέα σε ηλικία υποψήφια ευρωβουλευτής. Γιατί να πάνε οι νέοι αύριο να ψηφίσουν και να μην πάνε για μπάνιο;

Στις 26 Μάη η νεολαία πρέπει να δηλώσει δυναμικά και ανατρεπτικά παρούσα. Μιλάμε για μια γενιά που μεγάλωσε και σπούδασε στην κρίση, για νέους που από το σχολείο είδαν το σύστημα να τους ακυρώνει τα όνειρα, να τα υποθηκεύει στο όνομα των μνημονίων, και να τα ξεπληρώνει με μισή μόρφωση, μισή δουλειά, μισή ζωή, την ώρα που υπάρχουν αντικειμενικές δυνατότητες για μια καλύτερη ζωή στο σήμερα. Οι νέοι βιώνουν ή ετοιμάζονται να βιώσουν το μαύρο εργασιακό καθεστώς. Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις υπόσχονται ανάπτυξη, αλλά με ανεργία, ελαστική εργασία και μισθούς πείνας. Υπόσχονται ζωή με τον φόβο της απόλυσης και της μετανάστευσης. Με τη νέα γενιά στο προσκήνιο ο φόβος μπορεί να αλλάξει στρατόπεδο. Η νεολαία δεν πρέπει να απέχει από την μάχη των ευρωεκλογών και τις μάχες τις επόμενης μέρας. Ούτε να τσιμπήσει στην τρομοκρατία και τα ψευτοδιλήμματα. Στις 26 Μάη η νεολαία θα στείλει μήνυμα ανατροπής στηρίζοντας και ψηφίζοντας την Αριστερά των ανυποχώρητων αγώνων, την αντικαπιταλιστική Αριστερά.

Ποιά είναι η εικόνα απο τον χώρο που εργάζεσαι και πως συνδέεται με το συνολικό;

Ο κλάδος της ιδιωτικής εκπαίδευσης έχει πληγεί ιδιαίτερα από την κρίση και τη μνημονιακή πολιτική της ΕΕ. Στο υπάρχον δυναμικό του κλάδου, που καλείται να εργαστεί με όρους γαλέρας, έρχεται να προστεθεί ένα τεράστιο δυναμικό αποφοίτων, που εξαιτίας της παύσης διορισμών λόγω των μνημονιακών νόμων, προσπαθεί να συμπληρώσει το εισόδημά του μέσα από τη δουλειά στα φροντιστήρια. Είναι θετικό πως η δράση σωματείων όπως ο ΣΙΕΛ Αχαΐας και ο ΣΕΦΚ Αθήνας, για την υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας και την εξασφάλιση εργασιακών δικαιωμάτων ενάντια στην εργοδοτική ασυδοσία, αφήνει σημαντικές παρακαταθήκες για την ταξική οργάνωση στο κλάδο, συμβάλλοντας στην ενδυνάμωση του ταξικού ανατρεπτικού ρεύματος στο εργατικό κίνημα.

Τα σποτάκια της ΕΕ , που απευθύνονται ειδικά στην νεολαία, προβάλλουν τις ευκαιρίες, τη δυνατότητα να ταξιδέψεις στην Ευρώπη, το σύγχρονο που είναι η ευρωπαϊκή ενοποίηση. Δε συγκινούν τη γενιά σου όλα αυτά;

Η πραγματικότητα όμως δεν συνάδει με αυτά τα σποτάκια και η νεολαία το ξέρει καλά. Μέσα στα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων, των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων και των πολέμων, της καταστολής και της τρομοκρατίας έχει φανεί ότι η ΕΕ δεν είναι και δεν μπορεί να είναι το σπίτι των λαών. Είναι αυτή που κρύβεται πίσω από όλα τα δεινά που έχει ζήσει και θα καλεστεί να ζήσει η νέα γενιά. Αυτή που εγγυάται τη φτώχεια, την ανεργία, την μετανάστευση και την ανελευθερία. Οι νέοι άνθρωποι, που δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα με τους εργαζόμενους των άλλων χωρών πρέπει να είναι εκείνη η φωνή που θα λέει, πως καλύτερη ζωή μπορεί να υπάρξει μόνο μακριά και έξω απο το κλουβί της ΕΕ.

Μήπως είναι οπισθοδρομικός και εθνικιστικός ο στόχος της εξόδου από την ΕΕ;

Ακριβώς το αντίθετο. Ο πολιτικός στόχος για ρήξη και έξοδο απο την ΕΕ είναι πιο ρεαλιστικός και σύγχρονος, ακριβώς γιατί εδράζεται στην αναγκαιότητα του να πάνε τα πράγματα αλλιώς. Να ζήσει η νεολαία και ο λαός ελεύθερα. Εμείς θέλουμε να κάνουμε ξεκάθαρο στην κοινωνία πώς όσο ζούμε μέσα στα δεσμά της ΕΕ τόσο η νεολαία και η εργατική τάξη θα πλήττονται. Μιλάμε για αντικαπιταλιστική και διεθνιστική έξοδο από την ΕΕ, βάζοντας στο στόχαστρο τον εθνικισμό των φασιστών, αλλά και τον εθνικισμό που καλλιεργείται από την ίδια την ψευτο-προοδευτική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Χτυπάμε δηλαδή και το φίδι του φασισμού αλλά και την μάνα που γεννάει το φίδι, το ίδιο δηλαδή το σύστημα.

Αριστερά της ανατροπής για ένα νέο άνθρωπο σημαίνει μια έμπρακτη στάση προκειμένου να μπορέσει να ζήσει με αξιοπρέπεια, σημαίνει Αριστερά που είναι διατεθειμένη να το πάει μέχρι τέλους. Απέτυχαν τα ενδιάμεσα σχέδια και οι μισές απαντήσεις.

Το δίλημμα των εκλογών δεν είναι «Τσίπρας ή Μητσοτάκης»; Ένας από τους δύο θα βγει και θα κυβερνήσει. Η ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ τι ρόλο παίζει;

Η αντιπαράθεση ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ δεν αγγίζει τα συμφέροντα των εργαζομένων και της νεολαίας. Είναι αντιπαράθεση δύο δυνάμεων που δεδηλωμένα θα συνεχίσουν την αντεργατική επιδρομή και το ξεζούμισμα του λαού. Σαν ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλούμε τον λαό και την νεολαία να μην τσιμπήσει σε αυτό το ψευτοδίλημμα. Να τους μαυρίσει και μαζί με αυτούς να δείξει κόκκινη κάρτα στους φασίστες της Χρυσής Αυγής. Καλούμε τους εργαζόμενους και την νεολαία να στείλουν μήνυμα ρήξης στηρίζοντας την αριστερά της ανατροπής, ψηφίζοντας ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Μιλάτε για Αριστερά της Ανατροπής. Πώς το εννοείς και τι μπορεί να σημαίνει αυτό για έναν νέο άνθρωπο;

Αριστερά της ανατροπής για ένα νέο άνθρωπο σημαίνει μια έμπρακτη στάση προκειμένου να μπορέσει να ζήσει και να δουλέψει με αξιοπρέπεια. Οι νέοι σήμερα πέρα από την ευρωμνημονιακή επιδρομή του κεφαλαίου έχουν ζήσει τους μεγαλειώδεις λαϊκούς και νεολαιίστικους αγώνες της προηγούμενης δεκαετίας. Έχουν ζήσει στην πράξη την αποτυχία των ενδιάμεσων σχεδίων και των μισών απαντήσεων, της «ανατροπής εντός πλαισίου» χωρίς σύγκρουση και ρήξη με την φυλακή της ΕΕ. Αριστερά της ανατροπής είναι αυτή η αριστερά που είναι διατεθειμένη να το πάει μέχρι τέλους, για να κερδίσει ο λαός και η νεολαία στο σήμερα και να χάσει το κεφάλαιο. Για να μπουν οι βάσεις για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας, στο μπόι των αναγκών των παραγωγών του κοινωνικού πλούτου.

Εκατοντάδες νέοι από όλη την Ελλάδα στηρίζουν με υπογραφές την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, συμμετέχουν σε περιφερειακές και δημοτικές κινήσεις. Ποια η σχέση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τη νεολαία;

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι προϊόν των αγώνων της εργατικής τάξης και τις ίδιας της νεολαίας. Από την εξεγερση του ’08 στις πλατείες του ΄11 και μέχρι σήμερα, μπόρεσε να εκφράσει τις αγωνίες της νέας γενιάς. Συσπείρωσε εκατοντάδες νέους και νέες απο το μαθητικό κίνημα, το φοιτητικό αλλά και αγωνιστές και αγωνίστριες απο νεολαίιστικα εργατικά κινήματα. Αυτή η κρίσιμη μαγιά κόσμου είναι που δίνει δύναμη στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ να συμμετέχει σε όλες τις μάχες, να εξασφαλίζει δημοτικά και περιφερειακά κατεβάσματα και να γεμίζει ελπίδες και αισιοδοξία για τους αγώνες που έρχονται.

 Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 25.5.2019

http://prin.gr/?p=26108

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 25/05/2019 - 20:30

Τηλεοπτικές παρουσίες υποψηφίων Ευρωβουλευτών σε Kontra (21/5), ΑΝΤ1 (23/5)

Δείτε βίντεο από την τηλεοπτική παρουσία των υποψήφιων ευρωβουλευτών,

Κώστα Παπαδάκη στο Kontra (21/5)

Αντώνη Δραγανίγου στον ΑΝΤ1 (23/5)

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΕκδηλώσειςVideosTVΔρασεις-Εκδηλωσεις: Δρασεις-ΕκδηλωσειςΗμερομηνία: 24/05/2019 - 18:30

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική

  Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δηλώνει την στήριξη της στην περιφερειακή κίνηση της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αττική-Ανταρσία σε κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ, με επικεφαλής τον Κώστα Τουλγαρίδη.

Η Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική, που υπάρχει και δρα μέσα κι έξω από το περιφερειακό συμβούλιο από το 2010, είναι μια ενωτική, μαχητική, αντικαπιταλιστική κίνηση, που με την μαχητική της στάση κατάφερε όχι μόνο να συμβάλλει σε κάθε μικρό και μεγάλο κίνημα στην Αττική, αλλά και να συσπειρώσει στις τάξεις της ανένταχτους αγωνιστές και αγωνίστριες και κυρίως όσους και όσες αταλάντευτα σταθηκαν απέναντι στην υποταγή του ΣΥΡΙΖΑ ήδη από το 2015.

Η υπερψήφισή της την Κυριακή 26 Μάη, αλλά και η στήριξή της μετά τις εκλογές αποτελούν το καλύτερο εχέγγυο για να υπάρχει μέσα κι έξω από το νέο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής μια πραγματική μαχητική αντικαπιταλιστική αντιπολίτευση και στην Αττική

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 24/05/2019 - 18:15

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου: Καμία γυναίκα λιγότερη

Σοκαρισμένη είναι η κοινωνία της Μυτιλήνης από την γυναικοκτονία που σημειώθηκε σήμερα τα ξημερώματα στη Χρυσομαλούσσα. «Έγκλημα πάθους» γράφουν ορισμένα ΜΜΕ. «Ήταν καλό παιδί, όλοι μιλούσαν με τα καλύτερα λόγια γι αυτόν». Έτσι εκφράζεται η υποκριτική στάση μιας κοινωνίας που αρνείται να δεχτεί την έμφυλη ανισότητα, ως την γενεσιουργό αιτία της βίας που οδηγεί στο έγκλημα. Μιας κοινωνίας που θεωρεί την πατριαρχική βία, κανονική. Μιας κοινωνίας που δίνει ελαφρυντικά στον γυναικοκτόνο. Δικαιολογεί έτσι τη βία και την καταπίεση που δέχονται οι γυναίκες στα πλαίσια της ερωτικής τους ζωής, της οικογένειάς τους, αλλά και ως εργαζόμενες γυναίκες.  Η δολοφονία της «όμορφης γυναίκας», όπως χαρακτηριστικά αναφέρονται σ’ αυτήν τα ΜΜΕ, δεν είναι τυχαία, όπως δεν είναι τυχαίες και όλες οι δολοφονίες γυναικών που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα, από τον σύζυγο /σύντροφο /πατέρα /αδερφό.  Το χέρι των δολοφόνων το όπλισε  η πατριαρχία, ο κοινωνικός φασισμός, ο καπιταλισμός, που θέλει τη γυναίκα ιδιοκτησία, αντικείμενο εκμετάλλευσης, πολλαπλά καταπιεσμένη. Ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ αγωνιζόμαστε, ώστε κανένα έγκλημα σε βάρος γυναικών να μη μείνει ατιμώρητο. Να αναδείξουμε τις ευθύνες των αστικών θεσμών (κυβέρνησης, δικαιοσύνης, αστυνομίας, ΜΜΕ), που από τη μία αναπαράγουν όλα τα σεξιστικά στερεότυπα και από την άλλη αναλαμβάνουν να βρίσκουν ελαφρυντικά για τους ενόχους. Δίνουμε τον αγώνα δίπλα σε καθεμία γυναίκα, όπως τον δίνουμε δίπλα σε κάθε καταπιεσμένο/νη , εργαζόμενο/νη, άνεργο/γη, πρόσφυγα και μετανάστη/τρια, στο πλευρό της εργατικής τάξης και του λαού, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, για ισότητα και αξιοπρέπεια. Για να  ανοίξουμε όλοι/ες μαζί το δρόμο που θα μας απαλλάξει από το σύστημα που γεννά την καταπίεση, τις διακρίσεις και την εκμετάλλευση.   https://antarsyalesvou.blogspot.com/2019/05/blog-post_23.html Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΛΕΣΒΟΥCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 24/05/2019 - 18:00

Απέναντι στον ψεύτικο παράδεισο του Αλέξη και στην αληθινή κόλαση του Κούλη, την Κυριακή ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε όλες τις κάλπες. [του Γιώργου Ράγκου]

  του Γιώργου Ράγκου, μέλος της ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, υποψήφιου ευρωβουλευτή    Ο Τσίπρας προσπαθεί, από τα κανάλια και τις εφημερίδες, να μας πείσει ότι τα μνημόνια είναι πίσω μας και το αύριο τώρα ξεκινάει με το “πρόγραμμα για τους πολλούς” του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά, όσα επικοινωνιακά τρυκ και αν χρησιμοποιήσει, η αλήθεια είναι ότι, ακόμη και τα προεκλογικά φιλολαϊκά μέτρα ελάφρυνσης, έχουν ταξικό πρόσημο υπέρ των βιομηχάνων και των τραπεζιτών. Το ποσό που θα διατεθεί για την "επιστροφή" της κλεμμένης 13ης σύνταξης είναι πάνω από εφτά φορές μικρότερο από αυτά που την ίδια στιγμή εκταμιεύει η κυβέρνηση για να εξασφαλίσει την πληρωμή των τόκων του χιλιοπληρωμένου χρέους στους τραπεζίτες που με τη σειρά τους βάζουν χέρι στο λογαριασμό επικούρησης των συνταξιούχων, προχωράνε σε απολύσεις, ρευστοποιούν τα “κόκκινα δάνειά” για να περάσουν στον έλεγχο και στο έλεος των αρπακτικών funds.    Η δέσμευση του Τσίπρα στη συνέντευξη του στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, στην εφημερίδα του Σίτι του Λονδίνου, είναι ξεκάθαρη. Θα συνεχιστούν οι ιδιωτικοποιήσεις, τα κίνητρα για τους επενδυτές, τα πλεονάσματα των προϋπολογισμών, όπως δήλωσε: “οι μεταρρυθμίσεις είναι σαν το ποδήλατο, άμα σταματήσεις πέφτεις” και γι' αυτό η εφημερίδα είχε κάθε λόγο να τον χαρακτήρσε ως τον πολιτικό που τώρα σβήνει φωτιές αντί να τις φουντώνει.    Άρα, όποιος "δημοσιονομικός χώρος" θα δημιουργηθεί, από τα λεφτά που κλέψανε με τα μνημόνια από τους μισθούς και τις συντάξεις μας, ο Τσίπρας δεσμεύεται ότι η πλειοψηφία του θα συνεχίσει να τηγαίνει στους βιομήχανους και στους τραπεζίτες για να βγουν από τη κρίση ενώ οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι θα πρέπει να περιμένουν να μην πέσουν από το ποδήλατο οι "μεταρρυθμίσεις" για να δούνε κάποια “ελάφρυνση”, όπως αυτή της πιθανής αύξησης της κατώτατης σύνταξης κατά 50 ευρώ που είχε το θράσος να διαφημίσει στο STAR.    Αυτή είναι η πραγματικότητα και αυτή η πραγματικότητα είναι που ανοίγει την όρεξη στον Μητσοτάκη να απαιτεί να πάει όλος ο δημοσιονομικός χώρος στα αφεντικά, με περισσότερες και μεγαλύτερες φοροαπαλλαγές στους βιομήχανους, να αποδιοργανωθεί περισσότερο η αγορά εργασίας για να δουλεύουμε και εφτά μέρες τη βδομάδα άμα το θελήσουν τα αφεντικά.    Αυτή είναι η πραγματικότητα και στην ΕΕ, στην οποία περηφανεύεται ότι μας έβαλε η Νέα Δημοκρατία και την οποία μας υποσχόταν ότι θα την άλλαζε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2014 για να φτάσει τώρα να υποκλίνεται στις χειρότερες επιλογές της. Να πνίγει τους πρόσφυγες στο Αιγαίο και να μαντρώνει σε στρατόπεδα όσους καταφέρουν να περάσουν τα σύνορα, να αφήνει τους τραπεζίτες να υπαγορεύουν την οικονομική πολιτική και ο Τσίπρας να τρέχει από τα Βαλκάνια μέχρι τη Μέση Ανατολή να προβάλει την Ελλάδα σαν “κόμβο” της ΕΕ για οικονομικές και στρατιωτικές εξορμήσεις στην περιοχή αγκαλιά με το σιωνιστικό κράτος - δολοφόνος του Ισραήλ και τη χούντα της Αιγύπτου.   Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορούμε να αλλάξουμε αυτή την κατάσταση. Εμείς λέμε ΝΑΙ μπορούμε. Ξέρουμε και ακούμε τις φωνές που λένε ότι “οι συσχετισμοί είναι αρνητικοί και δεν μας παίρνει για κάτι καλύτερο”. Αλλά έχουν άδικο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτός ο θεματοφύλακας των συμφερόντων του μεγάλου κεφάλαιου, βρίσκεται σε κρίση σε Βορρά και Νότο, σε Ανατολή και Δύση. Από το Brexit που κινδυνεύει να γκρεμίσει το πολιτικό σύστημα στη Βρετανία και μαζί το οικοδόμημα της ΕΕ μέχρι τον γαλλογερμανικό άξονα, τον παραδοσιακό πυλώνα της ΕΕ, που τρίζει καθώς Βερολίνο και Παρίσι διαφωνούν για το τι είδους “μεταρρυθμίσεις” χρειάζεται η ΕΕ, από τη Γαλλία και τα Κίτρινα Γιλέκα, μέχρι την Ιταλία με το πιο χρεοκοπημένο τραπεζικό σύστημα και την Ισπανία με τα σκάνδαλα και την κατάρρευση της δεξιάς.   Στον αντίποδα, εργατική τάξη και νεολαία σε όλη την Ευρώπη βράζουν από οργή για τις ατέλειωτες “θυσίες”, για τα ρατσιστικά εγκλήματα απέναντι στους μετανάστες και πρόσφυγες, για την άνοδο της ακροδεξιάς και των φασιστών. Στην Αυστρία κατάρρευσε ο κυβερνητικός συνασπισμός δεξιάς-ακροδεξιάς όταν ο, "αντισυστημικός" φασίστας αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Στράχε αναγκάστηκε να παραιτηθεί καθώς αποκαλύφθηκε ότι παζάρευε εργολαβίες, με απ' ευθείας αναθέσεις, με αντάλλαγμα τη στήριξη του από συγκροτήματα ΜΜΕ. Το ίδιο βράδυ των αποκαλύψεων 10.000 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν μπροστά στην Καγκελαρία. Το αντιφασιστικό κίνημα επέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησης.   Αυτό είναι ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι έχουμε τη δύναμη να χαλάσουμε τα σχέδια του Κούλη στην Ελλάδα για μια κυβέρνηση σαν αυτή που τσακίστηκε στην Αυστρία. Η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη που βγήκε στις πλατείες αγκαλιά με τη Χρυσή Αυγή και όλο τον ακροδεξιό συρφετό, στα πατριδοκάπηλα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό, παριστάνει τώρα την “ήρεμη δύναμη” που μαζεύει Ψαριανούς και περιμένει να εισπράξει ψήφους από την απογοήτευση του κόσμου από τη δεξιά κατρακύλα του ΣΥΡΙΖΑ. Μπορούμε να τους φράξουμε το δρόμο.   Γι' αυτό έχει τεράστια σημασία να βγάλουμε ενισχυμένη και από τις κάλπες την αντικαπιταλιστική αριστερά που στηρίζει τους αγώνες και ενάντια στις αντεργατικές “μεταρρυθμίσεις” και ενάντια στους φασίστες. Είναι η ώρα της εκλογικής ανταρσίας με το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε όλες τις κάλπες. Σε όλες τις κάλπες την Κυριακή με τα ψηφοδέλτια ανταρσίας στο χέρι στις ευρωεκλογές, περιφερειακές και δημοτικές εκλογές. Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 24/05/2019 - 17:15

338 εκπαιδευτικοί στηρίζουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές

338 εκπαιδευτικοί στηρίζουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές

Στήριξη στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές της Κυριακής υπογράφουν με κείμενο τους 338 εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων. Η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται.

Το κείμενο με τις υπογραφές είναι το εξής:

  • Με τον ρεαλισμό των αναγκών μας, με τους αγώνες και τα κινήματα διεκδικούμε τη ζωή που μας αξίζει
  • Ενάντια στην Ευρώπη του κεφαλαίου, του ρατσισμού και του πολέμου!
  • Για διεθνιστική ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ
  • Ενάντια στην κυβέρνηση των ευρωμνημονίων και τη δεξιά αντιπολίτευση!
  • Ενάντια στην ακροδεξιά, τον ρατσισμό και τη φασιστική απειλή!

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ-ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

Οι κυρίαρχες δυνάμεις μας λένε όχι στις επερχόμενες ευρωεκλογές θα κριθεί το δίλημμα «ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ», «Μνημονιακή βαρβαρότητα με ευαισθησία ή με φιλελευθερισμό;», «Μακρόν/Μέρκελ ή Σαλβίνι/Ορμπαν», «ευρωπαϊσμός, δημοκρατία» από την μια και «εθνικισμός, ρατσισμός, ακροδεξιά» από την άλλη.

Για τους εργαζόμενους και τη νεολαία ζητούμενο είναι να ενισχυθούν οι δυνάμεις:

  • που πάλεψαν με συνέπεια ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποκάλυψαν τον αντιδραστικό της ρόλο, έδειξαν ότι δεν μπορούν να καταργηθούν η λιτότητα, τα μνημόνια, ιδιωτικοποιήσεις και η διαρκής επιτροπεία εντός της.
  • που παλεύουν για να πληρώσει το κεφάλαιο και οι τραπεζίτες, για την άμεση βελτίωση της ζωής των λαϊκών στρωμάτων, ενάντια στην εκμετάλλευση, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα μνημόνια
  • που δίνουν την μάχη ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που υποσχέθηκε ότι θα «σκίσει τα μνημόνια» μέσα στην ευρωζώνη και την ΕΕ, για να οδηγήσει στην συνέχιση και στη κλιμάκωση της επίθεσης. Μιας κυβέρνησης που εκτείνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ έως το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, το «κέντρο» και την Καραμανλική δεξιά! Αυτή είναι «πρώτη φορά αριστερά».
  • που αντιμάχονται αποφασιστικά την δεξιά αντιπολίτευση της ΝΔ, του ΚΙΝΑΛ και συνολικά το αστικό πολιτικό σύστημα, που εκφράζουν με το δικό της επιθετικό τρόπο την προώθηση της ίδιας αστικής μνημονιακής πολιτικής και πρωτοστατούν στην ανάπτυξη του εθνικισμού χέρι χέρι με την ΧΑ.
  • που παλεύουν καθημερινά να συντριβούν η ακροδεξιά και οι φασίστες που επιδιώκουν να ψαρέψουν στα θολά νερά της απογοήτευσης, που στηρίζουν σε Ελλάδα και Ευρώπη τις πιο βάρβαρες αντεργατικές επιλογές, καλλιεργούν τον εθνικισμό, τον ρατσισμό και το μίσος ανάμεσα στους λαούς, επιτίθενται εγκληματικά στους αγώνες και την αριστερά.

Αυτές οι δυνάμεις μπορεί και πρέπει να ενισχυθούν και πρώτα απ’ όλα οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που έδωσαν με συνέπεια όλες αυτές τις μάχες.

ΓΥΡΝΑΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Απορρίπτουμε τη λογική του «μικρότερου κακού». Η λογική του «μικρότερου κακού» οδηγεί πάντα στο μεγαλύτερο, όπως έχει δείξει και η ιστορική εμπειρία. Παλεύουμε η λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση, το πολιτικό σύστημα και την ΕΕ να προσανατολιστεί αριστερά ανατρεπτικά ενισχύοντας την πάλη για τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα και ελευθερίες.

Το δρόμο στη δεξιά και την ακροδεξιά τον ανοίγουν οι πολιτικές της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που συνεχίζει τις μνημονιακές αντεργατικές επιθέσεις, εξαπολύει επιχειρήσεις σκούπα σε μετανάστες θυμίζοντας τις μέρες του “ξένιου Δία” του Σαμαρά, διατηρεί τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους πρόσφυγες, το φράχτη του Έβρου.

Η EE ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ TO ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΙΝΑΙ TO ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ

Εδώ και μισό αιώνα μας λένε ότι η συμμετοχή στην ΕΕ θα μας εξασφάλιζε ευημερία, σταθερότητα, δημοκρατία. Αλλά μας εξασφάλισε μνημόνια, λιτότητα, αιματηρά πλεονάσματα, καταστροφή της μικρομεσαίας αγροτιάς, ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών, επιτροπεία.

Η ΕΕ δεν είναι το «ήσυχο λιμάνι» της σταθερότητας και της ευημερίας, αλλά ένα βαθιά ταξικό, αντιδραστικό και ιμπεριαλιστικό οικοδόμημα που τρίζει τόσο από τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς όσο και από την οργή που τροφοδοτεί η γιγάντια ταξική πόλωση.

Η μόνη διέξοδος για την υπεράσπιση των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων, είναι η πάλη ενάντια στην ΕΕ, η αντικαπιταλιστική διεθνιστική ρήξη και η αποδέσμευση από αυτήν.

Η ρήξη και έξοδος από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, η απειθαρχία στο δημοσιονομικό σφαγείο είναι αναπόσπαστο τμήμα του συνολικού αγώνα για να επιβληθούν τα συμφέροντα και οι ανάγκες των εργαζομένων και του λαού απέναντι στην πολιτική των τραπεζών και των πολυεθνικών.

Είναι αναπόσπαστα δεμένη με τους κοινωνικούς αγώνες των εργατών, της νεολαίας και των λαϊκών στρωμάτων για:

  • Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, για μαζικές προσλήψεις και μόνιμη σταθερή δουλειά με δικαιώματα ενάντια στην ελαστική και μαύρη εργασία, για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών, την προστασία της λαϊκής κατοικίας, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, για την καταπολέμηση της ανεργίας και τη μείωση των ωρών εργασίας.
  • Τη διαγραφή του ληστρικού χρέους, την εθνικοποίηση των τραπεζών και όλων των μεγάλων επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο.
  • Τα σύγχρονα δημοκρατικά δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας και την λαϊκή κυριαρχία.
  • Την ειρήνη και τον διεθνισμό, ενάντια στην ιμπεριαλιστική επιβολή της ΕΕ, τον ευρωστρατό, τη στρατιωτικοποίηση.
  • Σύνορα, πόλεις και γειτονιές ανοιχτές στους πρόσφυγες και τους μετανάστες
  • Το τσάκισμα των νεοναζί και της φασιστικής απειλής.
  • Την οικολογική επιβίωση του πλανήτη, ενάντια στο κέρδος, τα μεταλλαγμένα, την αλόγιστη «ανάπτυξη».
  • Την υπεράσπιση της μικρομεσαίας αγροτιάς από τις ποσοστώσεις, την επέλαση των πολυεθνικών τροφίμων, τον καταστροφικό έλεγχο των τραπεζών.
  • Την πάλη ενάντια στη γυναικεία καταπίεση, τις διακρίσεις σε βάρος των ΛΟΑΤΚΙΑ+, που έχουν ακόμα και τη βούλα των αποφάσεων του ευρωπαϊκού δικαστηρίου.
  • Για μια εκπαίδευση χωρίς τα δεσμά της ΕΕ και του κεφαλαίου, για πλήρη μόρφωση και δουλειά με δικαιώματα, για το σχολείο των αναγκών και των δικαιωμάτων μας.

Η εκπαίδευση στη χώρα μας είναι δεμένη από παντού με την ΕΕ.

Όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δούλεψαν με συνέπεια για αυτό.

Εδώ και δεκαετίες, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να αναδιαρθρώσει εκ βάθρων την εκπαίδευση και να καθορίσει τους βασικούς πυλώνες που θα γίνουν το «ευαγγέλιο» κάθε αντιδραστικής αλλαγής: δεξιότητες και κατάρτιση αντί για στέρεη, καθολική γνώση, ευελιξία, επισφάλεια και μαθητεία αντί για μόνιμη και σταθερή δουλειά, εκπαίδευση πλήρως υποταγμένη στις ανάγκες της αγοράς αντί να υπηρετεί την ανάγκη της ολόπλευρης καλλιέργειας του ανθρώπου με σκοπό τη χειραφέτησή του.

Δεκαετίες ευρωπαϊκών εκπαιδευτικών πολιτικών και παρεμβάσεων όχι μόνο δεν έχουν λύσει αλλά έχουν οξύνει τα βασικά προβλήματα στην εκπαίδευση. Οι «απαντήσεις» που δίνει η ΕΕ, δίνονται πάντα από τη σκοπιά της εξυπηρέτησης των συμφερόντων αυτών που κατέχουν τον πλούτο και την εξουσία.

Αντί για στέρεη καθολική γενική γνώση, που δημιουργεί κριτική σκέψη και αμφισβήτηση, πρέπει να έχουμε δεξιότητα, κατάρτιση και μαθητεία.

Αντί για κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα, έχουμε ένα αέναο κυνήγι προσόντων και συνεχών επανακαταρτίσεων όπου ο καθένας προσπαθεί να επιβιώνει στην αρένα της μορφωτικής και εργασιακής κινητικότητας και περιπλάνησης. Ταυτόχρονα, τα πάντα πρέπει να μετριούνται και να αξιολογούνται. Για να ελέγχεται η «επένδυση» και να συμμορφωνόμαστε με την κυβερνητική πολιτική και την ευρωπαϊκή στρατηγική.

Αντί για γενναία δημόσια χρηματοδότηση, έχουμε τη μόνιμη υποχρηματοδότηση που λειτουργεί εκβιαστικά έτσι ώστε η ιδιωτικοποίηση, οι χορηγίες και τα πακέτα ΕΣΠΑ να φαίνονται ως οι μόνες λύσεις για τη λειτουργία της εκπαίδευσης. Με αντάλλαγμα φυσικά τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τα «καινοτόμα» προγράμματα και τις «καλές πρακτικές» μιας χρήσης, που αναπαράγουν κατά κύριο λόγο τα κυρίαρχα ιδεολογήματα.

Και φυσικά παντού επιχειρήσεις. Αφού η κρίση στην εκπαίδευση και η ανεργία αποδίδεται στην «έλλειψη προσαρμογής στις απαιτήσεις της οικονομίας και της παραγωγής σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον».

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ

  • Ενιαίο δημόσιο δωρεάν δωδεκάχρονο σχολείο για όλους με υποχρεωτική δημόσια δίχρονη προσχολική αγωγή-εκπαίδευση
  • Μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών. Όχι στις απολύσεις εκπαιδευτικών και το προσοντολόγιο. Ίσα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα για όλους
  • Ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν . Για ένα ενιαίο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο, με πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό χωρίς επιπλέον πιστοποιήσεις.

Η ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι μήνυμα στους λαούς της Ευρώπης πως υπάρχει άλλος δρόμος. Αυτός της διεθνιστικής ρήξης με την ΕΕ.

Οι μεγάλες αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές κινητοποιήσεις στις χώρες της Ευρώπης το τελευταίο διάστημα, ο ξεσηκωμός των Κίτρινων Γιλέκων, οι κινητοποιήσεις στην Ουγγαρία, οι αγώνες στην εκπαίδευση στη Μεγάλη Βρετανία και στη Γαλλία, στην Ιταλία, η δική μας εκπαιδευτική άνοιξη αν και μέσα στο Γενάρη με τους αγώνες ενάντια στο προσοντολόγιο είναι ελπιδοφόρα μηνύματα για έναν τέτοιο δρόμο.

Δυναμώνουμε τους αγώνες για να πληρώσει το κεφάλαιο την κρίση, για το σπάσιμο των αλυσίδων των μνημονίων και των «δεσμεύσεων», του χρέους και της ΕΕ. Για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης.

ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ-ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ-ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

 

 

 

  1. Αγαπητός Θανάσης
  2. Αγγελίδου Έβελιν
  3. Αθανασίου Ρίζος
  4. Αθανασοπούλου Γιόλα
  5. Αλεμίδου Θώμη
  6. Αλχατζίδου Μάχη
  7. Αναστασίου Χρύσα
  8. Ανδρέου Μαρία
  9. Ανδριά Ασπασία
  10. Ανδρούτσος Γιώργος
  11. Ανεζάκη Στέλλα
  12. Αποστολίδου Ελένη
  13. Αρβανιτάκη Κόκιαρη Αγγελική
  14. Αριστείδης Σγατζός
  15. Αρκομάνη Εύη
  16. Ασμής Λάζαρος
  17. Αυγουστίνου Μαρία
  18. Βάιας Μιχάλης
  19. Βάσης Διονύσης
  20. Βασιλάτου Βίκυ
  21. Βασιλειάδου Δέσποινα
  22. Βαφιά Μαρίκα
  23. Βέζου Θάνια
  24. Βισβάρδη Μαρία
  25. Βουρτσάκη Βάνα
  26. Γανιάρη Ιφιγένεια
  27. Γέροντας Θωμάς
  28. Γεώργα Παναγιώτα
  29. Γεωργάκη-Κόλλια Ειρήνη
  30. Γεωργιοπούλου Κωνσταντίνα
  31. Γεωργοκώστα Σοφία
  32. Γιακουμάκης Μανώλης 
  33. Γιαννάκης Νίκος
  34. Γιαννόπουλος Γιώργος
  35. Γιαννούλης Στέλιος
  36. Γιατράκου Δήμητρα
  37. Γκαρανέ Ντίνα
  38. Γκίκα Έφη
  39. Γκίνος Βαγγέλης
  40. Γκουλιούμη Ζακελίνα
  41. Γούνας Παναγιώτης
  42. Γράφου Ματίνα
  43. Γρυσπολάκη Πωλίνα
  44. Δασκαλάκη Όλγα
  45. Δεληγιαννοπούλου Καλλιόπη
  46. Δημητρακόπουλος Νίκος
  47. Δημοπούλου Κατερίνα
  48. Διαμαντίδης Τάκης
  49. Δινοπούλου Βαγγελίτσα
  50. Δομούζη Σταυρούλα
  51. Δούκα Ευαγγελία
  52. Ζαγανίδης Χρήστος
  53. Ζαμπουλάκης Νίκος
  54. Ζαχαροπούλου Ιλεάννα
  55. Ζάχου Ελένη
  56. Ζευγαρίδου Αγγέλα
  57. Ζωιτσάκος Σωτήρης
  58. Ηλιάδη Εύα
  59. Ηλιάδη Σοφία
  60. Θαλάσση Έφη
  61. Θάνος Ιωάννης
  62. Ιωαννίδης Τάσος
  63. Ιωαννίδου Γιώτα
  64. Ιωαννίδου Κατερίνα
  65. Καβακλής Λουκάς
  66. Καββαδάς Διονύσης
  67. Καλημερίδης Γιώργος
  68. Κάλλη Ιωάννα
  69. Καλούσης Ακρίτας
  70. Κανελλοπούλου Δώρα
  71. Καπακτσής Αλέξανδρος
  72. Καπακτσής Δημήτρης
  73. Καπέτης Δημήτρης
  74. Καπλανίδου Χρύσα
  75. Καραγκούνη Βάσω
  76. Καραμήτρου Χρυσάνθη
  77. Καρασίμος Γιάννης
  78. Κάργα Σταυρούλα
  79. Καριώτου Ευτυχία
  80. Καρτέρης Μάνος
  81. Κασβίκη Βιβή
  82. Κασιδάκης Παναγιώτης
  83. Κάσκαρης Γιάννης
  84. Κατάκη Δημητρούλα
  85. Κατσιαμπούρα Σούλα
  86. Κατσούλας Θεοδόσιος
  87. Κατσούλη Αθανασία
  88. Καυκιά Ζαχαρούλα
  89. Καφές Μάνος
  90. Καψαλάκη Σταυρούλα
  91. Κιλουκιώτου Φωτώ
  92. Κιντή Θεοδώρα
  93. Κιούπης Χρήστος
  94. Κιτσαντά Μάρθα
  95. Κλοκίδου Γιούλη
  96. Κοκκίνου Μαίρη
  97. Κοκκόλης Λεωνίδας
  98. Κολωνιώτου Νατάσσα
  99. Κομπιτσάκη Αργυρώ
  100. Κονδύλη Νατάσα
  101. Κοντελές Δημήτρης
  102. Κοντελές Θανάσης
  103. Κορδίλας Ξενοφώντας
  104. Κοτίνης Χρήστος
  105. Κούβαρη Δέσποινα
  106. Κουμαντζιάς Δημήτρης
  107. Κουράκης Νικόλαος
  108. Κουρνιώτης Χρήστος
  109. Κουρτέση Κατερίνα
  110. Κούρτη Ιουλία
  111. Κουτσούκη Χρυσάνθη
  112. Κουτσώνης Βύρωνας
  113. Κρεασίδης Γιώργος
  114. Κυργιάκης Χρήστος
  115. Κυριακόπουλος Μάνθος
  116. Κυρομίτη Μερόπη
  117. Κωστόγιαννης Ταξιάρχης
  118. Λαγωνικού Φωτεινή
  119. Λαδά Χριστίνα
  120. Λαθήρα Βάσω
  121. Λαθήρα Ιωάννα
  122. Λαθήρας Γιάννης
  123. Λασπίδου Αλίκη
  124. Λεγάκης Μιχάλης
  125. Λιβανός Βασίλης
  126. Λιόντος Βασίλης
  127. Λύκος Επαμεινώνδας
  128. Μακρυγιάννης Στέφανος
  129. Μακρυγιάννης Στέφανος
  130. Μαλγαρινού Βάσω
  131. Μαλικούτη Ελένη
  132. Μαργαρίτη Ελεάνα
  133. Μαρίκα Βαγιά
  134. Μαρίνης Στέλιος
  135. Μαρούτας Γιάννης
  136. Μαστραπά Δώρα
  137. Ματσούκας Χρήστος
  138. Μαυραγάνη Γεωργία
  139. Μαυρίδης Θοδωρής
  140. Μαυριδόπουλος Βαγγέλης
  141. Μελαμπιανάκη Ζέττα
  142. Μηλιαζήμ Τζεμαλή
  143. Μιλτσακάκης Μιχάλης
  144. Μιχαλόπουλος Παναγιώτης
  145. Μίχας Γιώργος
  146. Μούρης Ηλίας
  147. Μουσοπούλου Μαρία
  148. Μουσταφάογλου Γκικαλή (Αλί)
  149. Μουτάφης Οδυσσέας
  150. Μπαζώρας Γιάννης
  151. Μπαλή Χαρούλα
  152. Μπάλλας Ανδρέας
  153. Μπαρδάνη Θάλεια
  154. Μπαχτή Άννα
  155. Μπιχάκης Φώτης
  156. Μποασί Χουσεΐν
  157. Μπουρδομπούρα Γεωργία
  158. Μπουρδομπούρα Μαρία
  159. Νασιόπουλος Δημήτρης
  160. Νικολόπουλος Αποστόλης
  161. Νικολούδης Δημήτρης
  162. Νικολούζου Ελευθερία
  163. Νομικός Πέτρος
  164. Νταβλούρου Ιωάννα
  165. Ντίνος Θωμάς
  166. Ξοπλίδης Γιώργος
  167. Οικονομάκη Μαρία
  168. Παζαρλή Αγγελική
  169. Παλαιστίδου Ελευθερία
  170. Παναγιώτου Χρήστος
  171. Πανάγου Μαρίνα
  172. Πανδή Βάσω
  173. Πανίδου Σταυρούλα
  174. Παπαδάκης Χρήστος
  175. Παπαδοπούλου Ελισάβετ
  176. Παπαδοπούλου Μαρία
  177. Παπαθανασίου Αργύρης
  178. Παπακωνσταντίνου Βιβή
  179. Παπαμηνά Μαργαρίτα
  180. Παπαναγιώτου Έφη
  181. Παπασπύρου Νίκος
  182. Παπαστεργίου Ευμορφία
  183. Παπατσίμπας Βασίλης
  184. Παπαφιλίππου Παναγιώτα
  185. Παπαχρόνης Δημήτρης
  186. Παππά Ιωάννα
  187. Παππάς Θεόφιλος
  188. Παρασκευόπουλος Γιώργος
  189. Πατέλη Βιολέττα
  190. Πατσιού Παναγιώτα
  191. Περδικομμάτης Μάκης
  192. Πέρδου Χριστιάνα
  193. Περιστεροπούλου Μαρία
  194. Πιπιλή Αναστασία
  195. Πολίτης Λουκάς
  196. Πολίτου Βίκυ
  197. Πολυζώη Νίκη
  198. Πολυμέρου Χρυσούλα
  199. Πολυχρονιάδης Δημήτρης
  200. Πολυχρονόπουλος Πάνος
  201. Προβελεγγίου Δήμητρα
  202. Προυσαλίδης Γιώργος
  203. Πυκνή Δέσποινα
  204. Ρακόπουλος Κώστας
  205. Ρέππα Βέτα
  206. Ρέππα Ντίνα
  207. Ρέππας Χρήστος
  208. Ρίζος Σεραφείμ
  209. Ρούπα Δήμητρα
  210. Ρώιμπα Φωτεινή
  211. Σαμοΐλης Γιάννης
  212. Σαραϊδάρη Πόπη
  213. Σιγάλα Κατερίνα
  214. Σκοπελίτου Ειρήνη
  215. Σκούρα Μαρία
  216. Σμήλιος Ηλίας
  217. Σμπιλίρη Γιάννα
  218. Σούρλα Ελένη
  219. Σουρτζής Φώτης
  220. Σπυρόπουλος Νίκος
  221. Σταρακάς Λεωνίδας
  222. Σταυροπούλου Άννα - Μάγια
  223. Στεφανίδου Σοφία
  224. Στυλιανού Σοφία
  225. Σφαιροπούλου Αθηνά
  226. Τακουρίδου Αριάδνη
  227. Τάσσου Δήμητρα
  228. Τέλιου Χρύσα
  229. Τέφα Ελένη
  230. Τζελέτας Νίκος
  231. Τζένου Εύα
  232. Τζήκα Δώρα
  233. Τζιώτζιου Δήμητρα
  234. Τζομάκα Αρετή
  235. Τολιάκης Βασίλης
  236. Τονοζλής Γιώργος
  237. Τουλγαρίδης Κώστας
  238. Τραγά Στέλλα
  239. Τραχανά Ελένη
  240. Τρίγκα Κατερίνα
  241. Τριμανδίλη Μαρία
  242. Τρούλη Αντιγόνη
  243. Τρώντσιου Λίτσα
  244. Τσαγκαράτου Αιμιλία
  245. Τσακανίκα Σταυρούλα
  246. Τσαρούχα Δήμητρα
  247. Τσατούρας Βαγγέλης
  248. Τσιλιμπάρη Όλγα
  249. Τσιμικλή Αγγελική
  250. Τσιούπης Κώστας
  251. Τσιρεπλής Τάκης
  252. Τσίτσος Άρης 
  253. Τσιφτσή Βασιλική
  254. Τσορμπατζόγλου Μιχάλης
  255. Τσώλη Ελένη Άννα
  256. Φάρκωνα Αγγελική
  257. Φερεντίνου Αναστασία
  258. Φίλιου Ρένα
  259. Φουντουλάκης Βαρθολομαίος
  260. Φρυδά Λίτσα
  261. Χαιρέτη Ειρήνη
  262. Χαλαστάνης Θόδωρος
  263. Χαλιμούρδα Αντιγόνη
  264. Χαλκής Γιώργος
  265. Χαλκιάς Νίκος
  266. Χατζηθεοδωρίδου Μαρία
  267. Χατζοπούλου Σοφία
  268. Χόρτη Βούλα
  269. Χρήστου Χάρης
  270. Χριστοφόρου Νίκος
  271. Χρόνης Γιώργος
  272. Χρονοπούλου Ιωάννα Μαρία
  273. Χρυσαφόπουλος Κωνσταντίνος 
  274. Χρυσικού Γιαννούλα
  275. Ψωμιάδης Θεόφιλος

 

 

 

ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

 

 

  1. Αλεφαντή Μελίνα
  2. Αμπάτης Διονύσης 
  3. Αρφάνη Δάφνη Ευγενία
  4. Βουτσίνος Αντώνης
  5. Γαϊτανίδου Άννα
  6. Γιάννοβιτς Σεβαστή
  7. Γκαντώνα Ματίνα
  8. Γραμμένου Μαρία
  9. Διαβολάκης Θανάσης
  10. Διδυμιώτη Ξένια
  11. Εξάρχου Λένα
  12. Ζάχαρης Μπάμπης
  13. Ζαχαροπούλου Ιλεάννα
  14. Ζησιμόπουλος Γιάννης
  15. Ηλιάδη Δέσποινα
  16. Ηλιόπουλος Ηλίας
  17. Θεοχαροπούλου Κωνσταντίνα
  18. Καμπίτσης Φώτης
  19. Κατλαμούση Ιωάννα
  20. Κιτσώνας Μιχάλης
  21. Κοζανιτάς Γιώργος 
  22. Κοντομήτρου Νάσια
  23. Μανωλά Κατερίνα
  24. Μανωλάκης Ιάσονας
  25. Μασούρας Ιάσονας
  26. Μιλούση Άρτεμις
  27. Μπαλάσης Γιάννης
  28. Μπάναμ Πωλ
  29. Μπουτούλη Εύη
  30. Νικολοπούλου Γιάννα
  31. Ντόμπροβιτς Ιωάννα (Zάννα)
  32. Ντρενογιάννη Αντωνία
  33. Ντρενογιάννη Κωνσταντίνα
  34. Οικονομίδου Φανή
  35. Παπαγεωργίου – Σιώρας Κώστας
  36. Παπαδογιαννάκη Γεωργία
  37. Παπαφυλάκη Σοφία
  38. Παπαχρόνης Θοδωρής
  39. Ποζίδου Ροζαλία
  40. Προδρομίδη Ελένη
  41. Σταντσίδου Αναστασία
  42. Στριφτάρα Χρυσούλα
  43. Τσιλικούδη Ελίζα
  44. Τσολάκης Θανάσης
  45. Φουντουλάκη Αργυρώ
  46. Χαντζή Μαρία
  47. Χριστοπούλου Βασιλική

 

 

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

 

  1. Αραχωβίτης Λάμπρος
  2. Βλασσόπουλος Κωνσταντίνος
  3. Γρόλλιος Γιώργος
  4. Κάργας Γιώργος
  5. Κατσανεβάκη Ζαμπία
  6. Κατσιαμπούρα Γιάννα
  7. Κτιστάκης Μάνος
  8. Κωστοπούλου Βάσω 
  9. Λούβρου Ιωάννα
  10. Μαρκέτος Σπύρος
  11. Σκορδούλης Κώστας
  12. Σταμούλης Κώστας
  13. Στραβελάκης Νικόλαος
  14. Τζήκας Χρήστος
  15. Φιοραβάντες Σπυροβασίλειος
  16. Χρυσοχού Πωλίνα

 

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΑνακοινώσειςΗμερομηνία: 23/05/2019 - 21:45

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Χαλανδρίου - Βριλησσίων - Ψυχικού στηρίζει «Αντίσταση και Ανατροπή»

Την Κυριακή 26 Μάη, ψηφίζουμε τους αγώνες μας ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, στη δεξιά αντιπολίτευση, στην ακροδεξιά και στους φασίστες. Για τη διεθνιστική ρήξη – αποδέσμευση από την Ε.Ε., για να δυναμώσουμε τους αγώνες μας ενάντια στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού.

 

Στηρίζουμε:

 

  • Τις προσπάθειες για δημιουργία δομών λαϊκής αυτοοργάνωσης και αγώνα (δημοτικές κινήσεις, επιτροπές κατοίκων, συντονισμούς) σε κάθε γειτονιά

 

  • Τους αγώνες των εργαζόμενων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ενάντια στις απολύσεις και στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, για μαζικές μόνιμες προσλήψεις κόντρα στην ανεργία και την ανασφάλεια

 

Υπερασπιζόμαστε:

 

  • Το δημόσιο χαρακτήρα των δημοτικών υπηρεσιών και δομών

 

  • Τις προσπάθειες που συγκροτούν μαζικές αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές πρωτοβουλίες ώστε να μη χυθεί το φασιστικό και ρατσιστικό δηλητήριο στις γειτονιές μας

 

  • Την αντίληψη ότι μια μάχιμη αριστερή τοποθέτηση σήμερα στο τοπικό επίπεδο δεν μπορεί παρά να είναι σε σύγκρουση με την Ε.Ε. και τις οδηγίες της.

 

Συμβάλλουμε στην ενίσχυση του ευρύτερου κοινωνικού και πολιτικού ρεύματος της αντικαπιταλιστικής και ανατρεπτικής Αριστεράς.

 

Στις 26 Μάη σας καλούμε να στηρίξετε και να ψηφίσετε την «Αντίσταση και Ανατροπή – Αντικαπιταλιστική Κίνηση Βριλησσίων»

 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Χαλανδρίου – Βριλησσίων – Ψυχικού

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΨΥΧΙΚΟΥCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 23/05/2019 - 18:30

«Τα προβλήματα δεν λύνονται με την ανάθεση σε ειδικούς» [της Κωνσταντίνας Θεοχαροπούλου]

Είναι υποψήφια στις ευρωεκλογές και είναι μόλις 25 χρόνων – ίσα που έπιασε δηλαδή το ηλικιακό όριο για να κατέβει. 

Έχει ενεργό ρόλο στα κοινά καθώς δραστηριοποιείται στον Σύλλογο Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Αχαΐας. Συμμετέχει στο ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και στο ψηφοδέλτιο της Αριστερής Παρέμβασης στη Δυτική Ελλάδα. Η Κωνσταντίνα Θεοχαροπούλου μιλάει στο documentonews.gr για το πώς βλέπει το μέλλον, για να νέα κινήματα στην Ευρώπη όπως αυτό των «κίτρινων γιλέκων» στη Γαλλία, αλλά και για το φάντασμα της ακροδεξιάς που απειλεί άλλη μία φορά τη γηραιά ήπειρο.

– Είστε μόλις 25 χρόνων, μία από τις νεαρότερες αν όχι η νεαρότερη, και βάζετε υποψηφιότητα για να το Ευρωκοινοβούλιο. Τελικά η πολιτική έχει ηλικία. Τι σας παρακίνησε για να κατεβείτε στην πολιτική;

Η πολιτική όντως δεν έχει ηλικία. Ειδικά για τη νεολαία η οποία μεγαλώνει στην κρίση και βιώνει με τον πιο άσχημο τρόπο τα αποτελέσματα της μνημονιακής πολιτικής, η πολιτική θέση είναι μονόδρομος. Προσωπικά, δεν αντιλαμβάνομαι την πολιτική με την παραδοσιακή έννοια. Στρατεύτηκα ως φοιτήτρια στην αντικαπιταλιστική αριστερά και σήμερα ως νέα εργαζόμενη συμμετέχω στο ευρωψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η στράτευση αυτή θεωρώ πως δεν έχει χαρακτηριστικά «επαγγελματικής» πολιτικής καριέρας, αλλά σηματοδοτεί μια στάση ζωής, ότι τα προβλήματα δεν λύνονται με την ανάθεση σε κάποιους ειδικούς, ούτε με την επιλογή του ατομικού δρόμου. Λύνονται μόνο με συλλογικούς αγώνες, σε ρήξη με το καπιταλιστικό σύστημα και την αστική πολιτική.

– Έκθεση της ΓΣΕΕ σημειώνει τη διαρκή αύξηση της ελαστικής εργασίας (54,8% επί του συνόλου των προσλήψεων για το 2018 από 21% το 2009), μεγάλο ποσοστό των οποίων αφορά νέους εργαζόμενους. Εκτιμάτε ότι η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει αυτό το μοντέλο εργασίας;

Η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων αποτελεί τη σύγχρονη μάστιγα για τον κόσμο της εργασίας και ειδικά για τους νέους. Είναι προφανές πως αν δεν έχεις μια σταθερή δουλειά με αξιοπρεπείς συνθήκες, αυτό επηρεάζει και την υπόλοιπή σου ζωή. Πόσο εύκολο είναι σήμερα για έναν νέο άνθρωπο να κάνει οικογένεια; Πόσο εύκολα μπορείς να σχεδιάσεις τη ζωή σου όταν δουλεύεις για έξι μήνες, μετά είσαι άνεργος κ.ο.κ.; Δεν μπορούμε να ελπίζουμε ότι ξαφνικά η ΕΕ θα ευαισθητοποιηθεί γύρω από αυτό το ζήτημα. Μην ξεχνάμε ότι τέτοιου τύπου εργασιακές σχέσεις δεν υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε χώρες-ατμομηχανές της ΕΕ όπως η Γερμανία (mini jobs). Η μόνη λύση είναι το εργατικό κίνημα σε όλες τις χώρες της ΕΕ να αντεπιτεθεί και να δώσει ξανά μάχες για να κερδίσει μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους και παράλληλη μείωση του χρόνου εργασίας. Όπως κάποτε κερδήθηκε το οκτάωρο, έτσι και σήμερα οι εργαζόμενοι πρέπει να παλέψουν για δουλειά και εν τέλει για ζωή με αξιοπρέπεια.

– Τα «κίτρινα γιλέκα» στη Γαλλία είναι μια μορφή αντίδρασης/αντίστασης σε κυβερνητικά μέτρα που δεν έχει πάρει «πολιτικό»/«κομματικό» πρόσημο. Πόσο κοντά ή πόσο μακριά νιώθετε ως νέα από αυτούς;

Τα «κίτρινα γιλέκα» είναι ένα μαζικό κίνημα το οποίο δεν υποχωρεί ούτε μπροστά στις λειψές υποσχέσεις της κυβέρνησης Μακρόν ούτε μπροστά στην εγκληματική καταστολή της αστυνομίας που έχει αποτέλεσμα περισσότερους από δέκα νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες. Μπορεί να μην ενέχει κάποιον ξεκάθαρο πολιτικό χρωματισμό, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι εντός του κινήματος δεν υπάρχει διαπάλη διαφορετικών απόψεων, πολιτικοποίηση απέναντι στην κυβέρνηση Μακρόν, την ΕΕ κτλ. Σε αυτό το πεδίο και οι αντικαπιταλιστικές δυνάμεις στη Γαλλία δίνουν μάχη για να τροφοδοτήσουν το κίνημα με ανατρεπτικά και αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά. Από την πλευρά μας ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζουμε ολόψυχα τα «κίτρινα γιλέκα» και τον σκληρό αγώνα που δίνουν. Άλλωστε, τα πραγματικά ανατρεπτικά κινήματα δεν προκύπτουν από κάποια κομματική «συνταγή». Είναι απρόβλεπτα, δυναμικά και μέσα από τη διαπάλη εντός τους μπορούν οι αντικαπιταλιστικές θέσεις να πείθουν και να τους δίνουν κατεύθυνση σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τους θεσμούς του.

– Η ακροδεξιά μοιάζει να προελαύνει στην Ευρώπη με ακροδεξιά - φασιστικά και ρατσιστικά κόμματα όχι μόνο να διεκδικούν παρουσία στα κοινοβούλια αλλά και στις κυβερνήσεις. Τι μπορεί να γίνει για να ανασχεθεί η τάση να επιστρέψει η Ευρώπη στους σκοτεινούς χρόνους του μεσοπολέμου;

Κατ’ αρχάς, αξίζει να σημειωθεί ότι η ΕΕ φέρει πολύ μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την άνοδο της ακροδεξιάς. Ας μην ξεχνάμε ότι πριν από λίγα χρόνια στήριξε την κυβέρνηση της Ουκρανίας, με τη συμμετοχή ανοιχτά φιλοναζιστικών δυνάμεων, καθώς ήθελε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της. Ταυτόχρονα, η συνεχής αντιδημοκρατική στροφή της ΕΕ τα τελευταία χρόνια (ακύρωση δημοψηφίσματος στην Καταλονία, καταστολή στην Γαλλία, κτλ.), ποιον ευνοεί αν όχι την ακροδεξιά που παραδοσιακά ενσωμάτωνε αυτές τις πρακτικές; Η ακραία ρατσιστική πολιτική της ΕΕ απέναντι στους πρόσφυγες, που από τη μία παίρνει μέρος στους πολέμους που ξεριζώνουν αυτούς τους ανθρώπους από τον τόπο τους και από την άλλη τους πνίγει στη Μεσόγειο, ποιον ευνοεί αν όχι κάθε λογής ρατσιστικές φωνές που θέλουν να πείσουν πως το πρόβλημα είναι οι πρόσφυγες; Άρα το πρώτο βήμα για μια ουσιαστική αντιφασιστική απάντηση είναι η ανατροπή της ΕΕ που με την πολιτική της και τον ρόλο της ενισχύει την άνοδο της ακροδεξιάς.

Ταυτόχρονα, η λύση δεν μπορεί να αναζητηθεί σε δήθεν προοδευτικά μέτωπα, όπως αυτά που περιγράφει ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις της ΕΕ. Ο φασισμός δεν μπορεί να νικηθεί αν δεν συγκρουστείς με το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει. Η ακροδεξιά είναι χρήσιμη για το σύστημα γιατί από τη μία βγαίνει στον δρόμο με τα τάγματα εφόδου για να τρομοκρατήσει όποιον υψώνει φωνή αντίστασης και από την άλλη, είναι χρήσιμη και εντός βουλής ή κυβερνήσεων καθώς βάζει πλάτη σε όλα τα νομοσχέδια που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εφοπλιστών, των επιχειρηματιών, του κεφαλαίου γενικά. Όσο κι αν το παίζουν αντισυστημικοί, έχουν αποδείξει πολλές φορές ότι είναι σάρκα από την σάρκα του συστήματος. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που ενώ τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι η ΧΑ πρόκειται για μια εγκληματική φιλοναζιστική οργάνωση, η δίκη της είναι ένα σίριαλ που παίζεται χρόνια. Χρειάζεται λοιπόν ο λαός και η νεολαία να μπουν στην πρώτη γραμμή του αντιφασιστικού αγώνα. Στις γειτονιές, στα σχολεία, στους χώρους δουλειάς, ώστε να μην υπάρχει χώρος πουθενά γι’ αυτούς και τη σκοτεινή ιδεολογία τους.

Πηγή: Documento

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 23/05/2019 - 18:30

Οικονομική πολιτική για τις ανάγκες του λαού [του Χρήστου Βαφειάδη]

Οικονομική πολιτική για τις ανάγκες του λαού

Χρήστος Βαφειάδης, συνταξιούχος καθηγητής ΤΕΙ, υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Με την είσοδο της χώρας στην ΕΟΚ και ήδη από την εποχή του Μάαστριχτ και της Λευκής Βίβλου, αυτό που επιβεβαιωνόταν ήταν ότι όχι μόνο δεν θα τρώγαμε με χρυσά κουτάλια, αλλά ότι μέσα στην αρένα της ευρωπαϊκής αγοράς, χωρίς μέτρα προστασίας απέναντι στις ευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές μονοπωλιακές ενώσεις, θα είχαμε διαρκή συρρίκνωση του εθνικού προϊόντος, των εξαγωγών, της αγροτικής παραγωγής, της βιομηχανίας. Με την άρση της δασμολογικής προστασίας ολόκληροι τομείς άρχισαν να γίνονται προβληματικοί. Παρά τις σκανδαλώδεις επιδοτήσεις και δανειοδοτήσεις, έκλειναν τα περισσότερα μεγάλα εργοστάσια, ενώ εκατοντάδες επιχειρήσεις «μετανάστευαν» στα Βαλκάνια με απλήρωτα τα δάνεια στα ταμεία τους. Ταυτόχρονα, η χώρα ευθυγραμμίστηκε με όλους τους ιμπεριαλιστικούς τυχοδιωκτισμούς των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Σήμερα, 40 χρόνια από την είσοδο στην ΕΕ και 9 χρόνια επιβολής της μνημονιακής λαίλαπας με το ξέσπασμα της κρίσης, ο λαός στενάζει από τα αντιλαϊκά μέτρα, τους εκατοντάδες εφαρμοστικούς νόμους και τις ρυθμίσεις των τριών μνημονίων, που θα ρουφούν το αίμα της κοινωνίας ως το 2060, υπό καθεστώς αυστηρής επιτροπείας με στόχο την αποπληρωμή του ληστρικού χρέους.

 

Παρά την κοκορομαχία του νέου διπόλου ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, η συναίνεση όλης της συστημικής «αντιπολίτευσης», του επιχειρηματικού κόσμου και της ΕΕ εκφράζεται στην προσήλωσή τους στις αναδιαρθρώσεις, που μετέφεραν στην πλάτη των εργαζομένων το κόστος της κρίσης που ξέσπασε 10 χρόνια πριν. Με την ανεργία στα ύψη, τη νέα γενιά της μετανάστευσης και των 250 ευρώ, με ελαστικές τις εργασιακές σχέσεις, με την απαγόρευση των απεργιών, την κατάργηση των ΣΣΕ, το διευθυντικό δικαίωμα, την κυριακάτικη αργία-7ήμερο, το χτύπημα κάθε εργατικού δικαιώματος , της παιδείας, της υγείας, του ξεπουλήματος οτιδήποτε βρίσκουν μπροστά τους, τις ιδιωτικοποιήσεις. Κι όλα αυτά ενώ οι κυρίαρχες τάξεις έχουν μεταφέρει στο εξωτερικό αστρονομικά ποσά. Αυτός είναι ο παράδεισος της ΕΕ.

 

Για την επιβολή αυτής της καταστροφικής πορείας έχει εξαπολυθεί μια παραπλανητική εκστρατεία για την υποταγή της εργατικής τάξης και του λαού με διλήμματα όπως: «Παραμονή στο ευρώ και την ΕΕ ή θάνατος», «Δεν υπάρχει εναλλακτική». Όλη αυτή η μεθοδευμένη πλύση εγκεφάλου προσπαθεί να πείσει ότι δεν υπάρχει ελπίδα έξω από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης με τις ειδικές οικονομικές ζώνες που έχει ετοιμάσει η ΕΕ, έξω από τα νέα Νταχάου και ότι δεν υπάρχει ζωή πέρα από το εκτελεστικό απόσπασμα των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων που έχουν στήσει.

Η αλήθεια είναι, για κάθε λογικό άνθρωπο, ότι η ζωή αρχίζει μονάχα έξω από όλα αυτά. Μια ζωή που, όπως ποτέ δεν ήταν, δεν θα είναι ούτε και σήμερα στρωμένη με ροδοπέταλα. Θα ορίζεται όμως όλο και περισσότερο από την αξιοποίηση των αγώνων μας και του δικού μας μόχθου για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών και όχι για τα πλούτη και την κυριαρχία του μεγάλου ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Με την παύση πληρωμών και τη διαγραφή του τοκογλυφικού χρέους θα έχουμε ήδη από τώρα τη δυνατότητα όχι μόνο για την πληρωμή των σημερινών, αλλά και για τη βελτίωση μισθών και συντάξεων, μέσα από την ανακατανομή του παραγόμενου πλούτου. Μόνο η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ και η εισαγωγή ενός εθνικού νομίσματος, μαζί με την κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και όλων των μεγάλων επιχειρήσεων, μπορούν να μας δώσουν μια δυνατότητα για το σχεδιασμό μιας οικονομικής πολιτικής που θα είναι σύμφωνη με τις ανάγκες και τις δυνατότητες του λαού και του τόπου.

 

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 19.5.2019

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 23/05/2019 - 18:30

Η ελπίδα έχει όνομα: ΑΝΤΑΡΣΥΑ [του Μουσταφά Τσολάκ Αλή]

ποιητής, δημοσιογράφος και μεταφραστής, υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Αριστερή διέξοδος και στην απογοητευμένη μειονότητα

Γιατί ο απογοητευμένος κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ να ψηφίσει ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Γιατί πολύ απλά, αποδείχτηκε πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει να προσφέρει τίποτα στον κόσμο της εργασίας, τη νεολαία, την αγροτιά, τους μικρομαγαζάτορες και τα λαϊκά στρώματα, πέρα από δυστυχία, φτώχεια, φορολεηλασία και μνημόνια διαρκείας. Γι’ αυτό και γέμισε τα ψηφοδέλτια του με εφοπλιστές, ακροδεξιούς και διεφθαρμένους του σάπιου πολιτικού συστήματος.

Και η απάντηση στις νεοφιλελεύθερες-ακροδεξιές πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ (και των λοιπών «προοδευτικών» της Ευρώπης όπως ο Μακρόν που με την άγρια καταστολή που ασκεί στα «κίτρινα γιλέκα» κάνει τον Ερντογάν να τον ζηλέψει) σαφώς και δεν είναι η νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά του Κ. Μητσοτάκη, ούτε η νεοφιλελεύθερη δεξιά της Φ. Γεννηματά. Αλλά ούτε και ο αριστερός ρεφορμισμός του ΚΚΕ ή της ΛΑΕ, που σ’ όλο αυτό διάστημα έδειξαν πως είναι πολύ πιο χαμηλά απ’ το ύψος των περιστάσεων και αδυνατούν να ερμηνεύσουν σωστά τα πράγματα.

Καιρός είναι ο κόσμος της εργασίας να ενώσει τις δυνάμεις του με την αντικαπιταλιστική Αριστερά, να αρνηθεί τη μιζέρια και την απελπισία που του σερβίρεται, να διεκδικήσει μια καλύτερη ζωή. Καιρός είναι να χτίσουμε όλοι μαζί ένα τοίχο αντίστασης στην άνοδο της ακροδεξιάς, του πολέμου, του ρατσισμού. Σ’ αυτές τις ευρωεκλογές η αντίσταση, η ελπίδα και το μέλλον έχουν όνομα: ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Γιατί ο λαός της μειονότητας να ψηφίσει ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Η μειονότητα της Θράκης έχει ζήσει το ρατσισμό και τις διακρίσεις σ’ όλα τα προηγούμενα χρόνια και συνεχίζει να τις ζει, έχει απογοητευτεί με τις πολιτικές των αστικών κομμάτων. Και κυρίως με τις πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ, που το ’15 το τίμησε με «σταλινικά» ποσοστά, εκλέγοντας τρεις βουλευτές προερχόμενους απ’ τη μειονότητα… Και είδε τα πράγματα -κυρίως σ’ ότι αφορά τα δικαιωματικά- να πηγαίνουν απ’ το κακό στο χειρότερο. Τώρα της δίνεται η ευκαιρία να τους γυρίσει πλάτη –και θα το κάνει. Αλλά πρέπει να το κάνει σωστά, ενώνοντας τις δυνάμεις του με την αντικαπιταλιστική Αριστερά και τους καταπιεζόμενους, εκμεταλλευόμενους, αδικημένους όλης της χώρας, χωρίς να πέσει στην παγίδα να στραφεί στον «δικό της» εθνικισμό ψηφίζοντας το μειονοτικό ΚΙΕΦ που δεν έχει να πει τίποτα για τα καθημερινά της προβλήματα.

Πιστεύω πως σε αυτές τις ευρωεκλογές θα έχουμε μια αντικαπιταλιστική στροφή σ’ όλη τη χώρα και αυτό θα βρει ανταπόκριση και στη μειονότητα της Θράκης.

 

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 19.5.2019

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 23/05/2019 - 18:15

Αγώνας ενάντια στη λεηλασία του τόπου [του Στέλιου Νικητόπουλου]

Στέλιος Νικητόπουλος, δημοσιογράφος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η πολιτική κυβέρνησης-Ευρωπαϊκής Ένωσης όλο και πιο πολύ μετατρέπει τη χώρα σε τόπο υπερεκμετάλλευσης, με αποκορύφωμα την εξόρυξη υδρογονανθράκων, που προδιαγράφει την εμπλοκή τεράστιων οικονομικών, πολιτικών και ιμπεριαλιστικών συμφερόντων του κεφαλαίου. Μετά την Ήπειρο, τον Πατραϊκό, το Κατάκολο και τη θάλασσα νοτιοδυτικά της Κρήτης, κι άλλες περιοχές της χώρας μας παραδίδονται σε πετρελαϊκές εταιρίες.

Ο Γ. Σταθάκης υπέγραψε πρόσφατα τις συμβάσεις για παραχώρηση των δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε δύο περιοχές του Ιονίου πελάγους, τη θαλάσσια περιοχή 10 στον Κυπαρισσιακό κόλπο, η οποία παραχωρήθηκε στα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ), και τη θαλάσσια περιοχή «Ιόνιο», που παραχωρείται στην κοινοπραξία των ΕΛΠΕ με την ισπανική Repsol. Το ένα τρίτο της χώρας, ηπειρωτικής και θαλάσσιας, εκχωρείται σε πολυεθνικές εταιρίες εξόρυξης υδρογονανθράκων (πετρελαίου και φυσικού αερίου)!

Το ένα τρίτο της χώρας παραδίδεται σε πολυεθνικές εξορύξεων

Στη Χαλκιδική η κυβέρνηση έδωσε πριν από δύο χρόνια άδεια στην καναδική πολυεθνική εταιρία εξόρυξης χρυσού Eldorado Gold για την Ολυμπιάδα και άδεια για το χώρο απόθεσης επικίνδυνων αποβλήτων στο ρέμα του Κοκκινόλακκα, πάνω στο μεγάλο σεισμικό ρήγμα της Ιερισσού. Κωφεύει στις προειδοποιήσεις του καθηγητή Κώστα Παπαζάχου για επικείμενη μεγάλη καταστροφή, καθώς τα φράγματα δεν θα αντέξουν σε ισχυρό σεισμό. Η Eldorado εδραιώνεται στη Χαλκιδική και βάζει σε εφαρμογή το σχέδιο επέκτασης των δραστηριοτήτων της σε περιοχές της Β. Ελλάδας.

Η λεηλασία του τόπου είναι πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ένωσης του κεφαλαίου. «Απαλλοτριώνεται» η γη, το νερό, ο αέρας του λαού, στο όνομα της «ανάπτυξης», της εκμετάλλευσης από το κεφάλαιο. Η ρήξη και η αποδέσμευση από αυτόν το μηχανισμό είναι όρος επιβίωσης για το λαό.

Η κυβέρνηση παραδίδει γεωπολιτικό πλούτο και υπέδαφος σε ιμπεριαλιστικές εταιρίες- κολοσσούς. Με αυτό τον τρόπο υποθηκεύει το μέλλον της χώρας, προσδοκώντας προς όφελος της ελληνικής αστικής τάξης ένα μικρό μερίδιο από τα κέρδη.

Το ζήτημα, εκτός από περιβαλλοντική, έχει κοινωνική και πολιτική διάσταση, που σχετίζεται με τη θεμελιακή μάχη για την αλλαγή του συσχετισμού δύναμης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, και την ενίσχυση της θέσης των εργαζομένων. Βάζουμε εργατικό-αγροτικό πρόσημο στους μεγάλους κοινωνικούς αγώνες καθώς η λεηλασία και η καταστροφή του τόπου πλήττουν τους εργαζομένους και καταστρέφουν καλλιεργήσιμες εκτάσεις με τεράστιες επιπτώσεις στην παραγωγή.

Στη μεγάλη πανελλαδική πορεία ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων σε Ήπειρο ‒ Κρήτη ‒ Δυτική Ελλάδα ‒ Ιόνιο που έγινε στα Γιάννενα συσπειρώθηκαν όλοι οι άλλοι αγώνες για τη γη και την ελευθερία ενάντια στη λεηλασία του τόπου μας. Αυτή είναι η απάντηση των κοινωνιών. Η απάντηση του λαού δίνεται στους αγώνες. Εκεί θα ανατραπούν αυτές οι πολιτικές της κυβέρνησης και της ΕΕ.

 

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 19.5.2019

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 23/05/2019 - 18:00

Ούτε πληβειακή ούτε αντισυστημική η Ακροδεξιά [του Θανάση Καμπαγιάννη]

Θανάσης Καμπαγιάννης, δικηγόρος, Πολιτική Αγωγή κατά Χρυσής Αυγής, υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Δεν νικιέται ο φασισμός με υπεράσπιση του αντιλαϊκού οικοδομήματος

Αν πιστέψουμε την κυρίαρχη αφήγηση για τις ευρωεκλογές, το βασικό διακύβευμα της 26ης Μαΐου είναι η σύγκρουση ανάμεσα στα παραδοσιακά κόμματα της κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς από τη μια πλευρά και στα «λαϊκίστικα» ή «αντισυστημικά» κόμματα της ακροδεξιάς από την άλλη. Οι ταγοί της ΕΕ ισχυρίζονται ότι η υπερψήφιση των πρώτων είναι μονόδρομος για όσους αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο του εθνικισμού, του ρατσισμού και του πισωγυρίσματος της Ευρώπης στις διπλωματικές και πολεμικές έριδες που μάστιζαν την ήπειρο πριν τη δημιουργία των πρόδρομων σχημάτων.

Η αλήθεια είναι ότι η συστημική απάντηση στην οικονομική κρίση του 2008, με κύρια ευθύνη των δομών της ΕΕ, έστρωσε τον δρόμο και φούσκωσε εθνικιστικά και ρατσιστικά μορφώματα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Δεν υπάρχει τίποτα το πληβειακό ή αντισυστημικό στην αναδυόμενη ακροδεξιά: η ατζέντα της νομιμοποιήθηκε από τις πολιτικές λιτότητας, διάλυσης των δημόσιων υπηρεσιών, παρανομοποίησης των μεταναστευτικών πληθυσμών, στοχοποίησης των «εσωτερικών εχθρών», όπως είναι οι μουσουλμανικές κοινότητες που θεωρούνται πλέον συλλήβδην ύποπτες για «τρομοκρατία». Αυτοί είναι οι πυλώνες πάνω στους οποίους τα ακροδεξιά κόμματα ξετυλίγουν το πολιτικό τους σχέδιο, είτε πρόκειται για διασπάσεις πολιτικού προσωπικού των κεντροδεξιών κομμάτων προς τα ακροδεξιά είτε πρόκειται για παλιότερα φασιστικά και ναζιστικά μορφώματα που σπεύδουν να «κανονικοποιηθούν» στις νέες ευνοϊκές συνθήκες.

Με δεδομένα αυτά, οι εργατικές τάξεις, η νεολαία και τα κινήματα στην Ευρώπη, στην ήπειρο με τη σημαντικότερη συγκέντρωση ιδεολογικής, πολιτικής και κινηματικής εμπειρίας των από κάτω, πρέπει να απορρίψουν το δίλημμα της κυρίαρχης αφήγησης. Όχι γιατί προτείνουμε να υποτιμηθεί ο κίνδυνος της αναδυόμενης ακροδεξιάς, που αποτελεί στην πραγματικότητα έκφραση της εργοδοτικής και δεξιάς αντεπίθεσης κατά των κατακτήσεων περασμένων δεκαετιών. Αλλά γιατί η μάχη ενάντια στην άκρα δεξιά δεν μπορεί να δοθεί υπερασπίζοντας το status quo της λεηλασίας των εργαζόμενων και των φτωχών, των πολεμικών επεμβάσεων και της Ευρώπης Φρούριο.

Για το λόγο αυτό, απευθυνόμαστε από τις τάξεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε όσες και όσους δώσαμε κοινούς αγώνες τα προηγούμενα χρόνια, και ιδίως μετά το 2010, στα μεγάλα κινήματα κατά των μνημονίων και του φασισμού, για να πούμε: η γραμμή που θέλει την Αριστερά να προσαρμόζεται «ρεαλιστικά» και να γίνεται κομμάτι του ενός από τους δύο πυλώνες του ευρωπαϊκού πολιτικού συστήματος, όπως είναι σήμερα η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ και η προσέγγιση του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος μέσω της Προοδευτικής Συμμαχίας, είναι ιστορικά ανεπίκαιρη και προοπτικά καταστροφική. Δεν αντιμετωπίζει τον φασισμό, όπως ισχυρίζεται. Επενδύει σε ένα οικοδόμημα που τρίζει και, που στην επόμενη παρόξυνση της κρίσης, θα πέσει πάνω στα κεφάλια όσων θα επιλέξουν να καταφύγουν σ’ αυτό.

Οι ευρωεκλογές δίνουν μια καλή ευκαιρία να στηρίξουμε τη στρατηγική της επιμονής στους εργατικούς αγώνες, στο μαζικό αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα, στη διεθνιστική σύγκρουση με την ΕΕ και στην αντικαπιταλιστική προοπτική. Απαραίτητη προϋπόθεση γι’ αυτά είναι η αυτοτελής συγκρότηση και έκφραση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και στο πολιτικό σκηνικό. Γι’ αυτό ζητάμε την ψήφο στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την πιο υπεύθυνη, ρεαλιστική και καλοζυγισμένη επιλογή στις προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας!

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 19.5.2019

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 23/05/2019 - 18:00

Η ΤΕ Αγίας Παρασκευής-Χολαργού-Παπάγου στηρίζει το 'Φυσάει Κόντρα'

Η Τοπική Επιτροπή Αγίας Παρασκευής- Χολαργού- Παπάγου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δηλώνει τη στήριξή της στη δημοτική Παρέμβαση «Φυσάει Κόντρα στην Αγία Παρασκευή» για τις δημοτικές εκλογές τις 26ης Μαΐου.

Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, είναι μια ιδιαίτερα κρίσιμη μάχη καθώς κρίνουν πολλά για την καθημερινή ζωή της κοινωνίας και ειδικά των ασθενέστερων στρωμάτων που ακόμα ασφυκτιούν μετά από δέκα χρόνια κρίσης και μνημονιακής πολιτικής. Και σε αυτές τις εκλογές πρέπει να ηχήσει ένα μήνυμα αγώνα, ανυπακοής και αντεπίθεσης ενάντια την κυβέρνηση και τις δημοτικές αρχές του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ενάντια στην ακροδεξιά αντιπολίτευση και την παλινόρθωση του παλαιού δικομματισμού ΝΔ- ΠΑΣΟΚ.

Το Φυσάει Κόντρα αποτελεί μια αριστερή- ανατρεπτική παρέμβαση που λειτουργεί με ανοιχτό και δημοκρατικό τρόπο εδώ και πέντε χρόνια, έχοντας διαρκή παρουσία και συμβολή σε όλους τους αγώνες και τις διεκδικήσεις στην περιοχή μας αλλά και στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου. Αποτελεί ένα σημαντικό εγχείρημα ανατρεπτικής κοινής δράσης της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς που αξίζει να στηριχθεί τόσο για την πιο αναβαθμισμένη δράση του στην πόλη όσο και για τη συνολική υπόθεση της αντικαπιταλιστικής ανατροπής της αντεργατικής επίθεσης.

Για το λόγο αυτό, δεκάδες μέλη και φίλοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετέχουν στο ψηφοδέλτιο του Φυσάει Κόντρα, μεταξύ των οποίων και ο επικεφαλής, Θάνος Ανδρίτσος.

Στις εκλογές της 26ης Μάη, σας καλούμε να ψηφίσετε- στηρίξετε Φυσάει Κόντρα στην Αγία Παρασκευή. Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΑΓ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΧΟΛΑΡΓΟΥ ΠΑΠΑΓΟΥCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 23/05/2019 - 00:30

Η κρίση του εργατικού κινήματος και το 37ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ [της Χριστίνας Πάλλιου]

Η κρίση του εργατικού κινήματος και το 37ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ

Χριστίνα Πάλλιου, αρχιτέκτων-, μέλος του ΣΜΤ, υποψήφια στον Κεντρικό Τομέα Αθηνών με την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική

 

 

Στις 17 Απριλίου εκδόθηκε η προσωρινή διαταγή του Πρωτοδικείου Αθηνών για διορισμό διοίκησης στη ΓΣΕΕ, για πρώτη φορά μετά το 1985.

Ο διορισμός της διοίκησης ήρθε στην ουσία να επισφραγίσει τις ήδη αντιδημοκρατικές και εκφυλιστικές διαδικασίες με τις οποίες επιχειρήθηκε η πραγματοποίηση του 37ου Συνεδρίου. Τόσο στην Καλαμάτα, όπου ήταν αρχικά προγραμματισμένη η διεξαγωγή του για τις 14-17 Μάρτη, όσο και στη Ρόδο στις 4 Απρίλη. Η ηγεσία της ΓΣΕΕ επιχείρησε τη διεξαγωγή ενός συνεδρίου χωρίς ουσιαστικές διαδικασίες, με νόθους αντιπροσώπους (χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι στο συνέδριο κυκλοφορούσαν περισσότερες από 800 κάρτες για 350 αντιπροσώπους), με αντιπροσώπους που είναι εργοδότες ή προϊστάμενοι και υψηλόβαθμα στελέχη σε εταιρείες, σε πολυτελή ξενοδοχεία, με μπράβους, σεκιουριτάδες και αστυνομία να εγγυώνται τη φύλαξη του χώρου, τραμπουκισμούς και αποκλεισμούς. Ενώ στην περίπτωση της επαναληπτικής προσπάθειας στη Ρόδο, ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησαν να πραγματοποιήσουν ένα συνέδριο που δεν θα ήταν παρά μια γελοία fast track διαδικασία εκλογής εφορευτικής επιτροπής και αρχαιρεσιών, χωρίς καν νομιμοποίηση των αντιπροσώπων από το σώμα του συνεδρίου και χωρίς καμία πολιτική συζήτηση, με μοναδικές ομιλίες αυτή του Παναγόπουλου και των παρατάξεων. Γνήσιος υποστηρικτής του κεφαλαίου, και η Χρυσή Αυγή, σε κοινή γραμμή με την ηγεσία της ΓΣΕΕ, στήριξε με δηλώσεις τους τραμπουκισμούς ενάντια στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, με χαρακτηριστικότερη αυτή του Μιχαλολιάκου στο twitter «ΕΑΜ – ΕΛΑΣ Μελιγαλάς στην πράξη. Η νέα ΟΠΛΑ σε πλήρη δράση».

Τέτοιες διαδικασίες και πρακτικές μπορούν να είναι μόνο αποκρουστικές και εχθρικές για το εργατικό κίνημα. Αν προσθέσουμε σε αυτή την εικόνα τη χαμηλή συνδικαλιστική οργάνωση στον ιδιωτικό τομέα, όπως αποτυπώνεται στα τελευταία συνέδρια της ΓΣΕΕ, με την πλειοψηφία των δυνάμεων στη ΓΣΕΕ να αρνούνται την ένταξη μεγάλων μερίδων της εργατικής τάξης σήμερα (συμβασιούχοι, ελαστικά εργαζόμενοι, μετανάστες, κ.ά), και τη μάχη απλώς για την αναπαραγωγή του μηχανισμού τους, δεν είναι τυχαία η ελάχιστη πλέον νομιμοποίηση που έχει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ στα μάτια των εργαζομένων. Τελευταίο παράδειγμα, η φετινή πρωτομαγιά, όπου ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ δεν κατάφεραν να κάνουν ούτε καν συγκέντρωση λόγω μηδαμινής ουσιαστικά συμμετοχής.

Ως αντικαπιταλιστική αριστερά δεν μπορούμε παρά να καταδικάσουμε τέτοιες πρακτικές και διαδικασίες. Δεν μπορούμε παρά να μείνουμε απέξω και να μην δώσουμε καμία νομιμοποίηση σε δικαστικά διορισμένες διοικήσεις, σε αντίθεση και με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ που, στο όνομα του ξεσκεπάσματος των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ, συμμετέχει στις δοτές διοικήσεις της ΓΣΕΕ και της ΟΙΥΕ (στην περίπτωση μάλιστα της ΟΙΥΕ ήταν το ΚΚΕ που προσέφυγε στα δικαστήρια για τον διορισμό διοίκησης), εξυπηρετώντας τους δικούς του γραφειοκρατικούς σχεδιασμούς.

Στοίχημα για την αντικαπιταλιστική αριστερά και για τα σχήματά της είναι να οργανωθούν οι εργαζόμενοι στα σωματεία και να ενταχθούν όλοι όσοι αποκλείονται από τη ΓΣΕΕ και τις ομοσπονδίες (συμβασιούχοι, ελαστικά εργαζόμενοι, μετανάστες, κ.ά.).

Σε κόντρα με την εκφυλισμένη και ξεπουλημένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, αλλά και με συνείδηση ότι δεν υπάρχουν οι δυνάμεις για αντίπαλη τριτοβάθμια οργάνωση, να αγωνιστούν ώστε να γίνουν πραγματικά εργατικά συνέδρια, όπου θα είναι ευθύνη των πρωτοβάθμια σωματεία να καθαρίσουν τα μητρώα μελών πετώντας έξω εργοδότες και διευθυντικά στελέχη, με αιρετούς και ανακλητούς αντιπροσώπους που θα λογοδοτούν στη βάση των σωματείων από τα οποία εκλέγονται. Να παλέψουν ώστε να βγουν οι αγώνες των εργαζομένων και των καταπιεσμένων στο προσκήνιο, με δυναμικό και μαχητικό τρόπο, ξεπερνώντας στην πράξη τις αντεργατικές και αντιδημοκρατικές πρακτικές της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και των μεγάλων ομοσπονδιών.

Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΕργασιαΗμερομηνία: 23/05/2019 - 00:00

Kίνημα διεκδίκησης δημοκρατικών ελευθεριών [του Κώστα Παπαδάκη]

Kίνημα διεκδίκησης δημοκρατικών ελευθεριών Κώστας Παπαδάκης   Για μία ακόμη φορά απασχολεί την επικαιρότητα το αίτημα παροχής άδειας στον Δημήτρη Κουφοντίνα, που ήδη νοσηλεύεται στην Εντατική, καθώς βρίσκεται σε απεργία πείνας εξαιτίας της προσφυγής του Εισαγγελέα Φυλακών Κασσαβέτειας ενάντια στην απόφαση του Συμβουλίου Φυλακών για χορήγηση άδειας, η οποία έγινε ήδη δεκτή την Πέμπτη 9/5/2019 από το Τριμελές Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Βόλου.   Η απόφαση που απορρίπτει τη χορήγηση της άδειας είναι αντίθετη στις διατάξεις της σωφρονιστικής νομοθεσίας και επικαλείται φρονηματικά κριτήρια με κύριο το ότι ο Δ. Κουφοντίνας δεν έχει αποδοκιμάσει τις πράξεις της  17Ν. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Δ. Κουφοντίνας μέχρι τώρα έχει πάρει έξι άδειες χωρίς να παραβιάσει τους όρους τους.   Είναι όμως γνωστή κάθε φορά η λυσσαλέα επίθεση των Η.Π.Α, της Ν.Δ, της – επελαύνουσας εκ νέου και δη σωρηδόν για την πρωτοκαθεδρία στην Αθήνα και εν γένει στη χώρα – οικογένειας Μητσοτάκη, των κυρίαρχων Μ.Μ.Ε. και τελικά της (διορισμένης με απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ) εισαγγελέως Αρείου Πάγου, που πριν είχε θητεύσει για πολλά χρόνια ως εισαγγελέας της Αντιτρομοκρατικής με ιδιαίτερες επιδόσεις στις φυλακίσεις νεαρών «τρομοκρατών» του αντικαπιταλιστικού χώρου, αλλά και με πλήρη ανοχή στη ναζιστική τρομοκρατική και εγκληματική δράση, η οποία εισαγγελέας στο πρόσφατο παρελθόν έχει ασκήσει πειθαρχική δίωξη σε τρείς εισαγγελείς του Κορυδαλλού επειδή δεν μπλόκαραν τις άδειες του Κουφοντίνα. Ένας από τους τρείς είναι εκείνος που, αφού μετατέθηκε στις φυλακές Κασσαβέτειας έχει ασκήσει την εκκρεμή προσφυγή. Προφανώς πήρε το μάθημά του. Οι δικαστές που έκριναν την άδεια προχθές  λειτούργησαν υπό το καθεστώς της ίδιας απειλής;    Η ανοχή στην απροκάλυπτη παρέμβαση στην «ανεξαρτησία της δικαιοσύνης» εκ μέρους όσων ομνύουν στο Κοινοβούλιο σε αυτήν και η απροσχημάτιστη χρήση πολιτικών κριτηρίων για τη νομική αντιμετώπιση ενός κρατούμενου διαλύει κάθε αμφιβολία για τον τρόπο που αντιλαμβάνονται οι φορείς όλων των αρμόδιων εξουσιών την έννοια και τη λειτουργία του κράτους δικαίου.   Και όμως η ίδια εισαγγελέας Αρείου Πάγου, προς έκπληξη ακόμα και των υφισταμένων της, ασκεί αυτοπροσώπως την Παρασκευή το βράδυ αναίρεση κατά του βουλεύματος του Βόλου. Η εξήγηση βρίσκεται στό ότι είμαστε σε προεκλογική περίοδο, ενώ σε έναν μήνα η Εισαγγελέας αποχωρεί από την υπηρεσία. Προφανής η προοπτική να λήξει το ζήτημα προτού κλείσουν τα δικαστήρια για τις εκλογές.   Αναδεικνύεται άλλη μία φορά η ανάγκη κατάργησης των τρομονόμων (Π.Κ. 187 και Π.Κ.187Α) που όμως το νέο σχέδιο Ποινικού Κώδικα αντί να τους καταργεί τους διευρύνει, με μόνη εξαίρεση την προκλητική υποβάθμιση της ποινικής ευθύνης των διευθυνόντων εγκληματική οργάνωση, που είναι η μόνη κατηγορία που αντιμετωπίζει η υπόδικη ηγεσία της Χ.Α.   Αναδεικνύεται η ανάγκη κατάργησης των υπερεξουσιών του εισαγγελέα φυλακής, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση το δικαίωμα του εισαγγελέα να προσφεύγει και να μπλοκάρει αποφάσεις του Συμβουλίου Φυλακής για χορήγηση άδειας. Αλλά και αυτές με το νέο σχέδιο Σωφρονιστικού Κώδικα αντί να καταργούνται διευρύνονται με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε κινητοποιήσεις οι κρατούμενοι σχεδόν επί ενάμισυ χρόνο.   Αναδεικνύεται η ανάγκη υπεράσπισης ενός πολιτικού κρατούμενου που αρνείται να απεμπολήσει την αξιοπρέπειά του παρότι δικάστηκε σε πολλά ισόβια με μόνο στοιχείο την από μέρους του ανάληψη πολιτικής ευθύνης και τις διάτρητες ενοχοποιητικές καταθέσεις συγκατηγορουμένων του, όταν άλλοι με σωρεία αποδείξεων όχι μόνο πολιτικής, αλλά και ποινικής ευθύνης κυκλοφορούν ακόμα ελεύθεροι.   Αναδεικνύεται η ανάγκη για ένα κίνημα διεκδίκησης δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών με προτεραιότητα την κατάργηση των τρομονόμων και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των κρατουμένων χωρίς φρονηματικά κριτήρια.   Αναδεικνύεται η ανάγκη να σταματήσουν οι πολιτικές αυταπάτες, όχι μόνο για την οικονομική και εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, αλλά και για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες. Είναι προφανές όμως ότι λιτότητα και καταστολή συμβαδίζουν. Το ίδιο και ο αγώνας ενάντιά τους.   Ο Κώστας Παπαδάκης είναι μέλος της Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας και υποψήφιος Ευρωβουλευτής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 22/05/2019 - 21:15

"Ανταρσία στους δρόμους και στις κάλπες" [του Γιάννη Σηφακάκη]

Γιάννης Σηφακάκης: "Ανταρσία στους δρόμους και στις κάλπες"   Οι εκλογές στις 26 Μάη είναι μια κρίσιμη πολιτική αναμέτρηση. Επιδιώκουμε να εκφραστεί και στις κάλπες όχι μονάχα η κρίση των από πάνω αλλά και η δύναμη και δυναμική των από κάτω. Των εργατών που παλεύουν με τις απεργίες τους για να τα πάρουν όλα πίσω. Των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ που παλεύουν ενάντια στον σεξισμό, την καταπίεση και τις διακρίσεις. Η μάχη για ανοιχτά σύνορα για τους πρόσφυγες και ισόβια στους φασίστες της Χρυσής Αυγής. Το κίνημα για την υπεράσπιση του πλανήτη από την κλιματική αλλαγή και καταστροφή.   Αυτά επιδιώκουμε να εκφράσουμε με τα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε όλες τις κάλπες και στις ευρωεκλογές, στέλνοντας πολύ δυνατό μήνυμα ότι δεν θα αφήσουμε η οργή απέναντι στη διακυβέρνηση του Τσίπρα να πάει προς τα δεξιά, να πισωγυρίσει προς τη Νέα Δημοκρατία αλλά να βρει διέξοδο προς τα αριστερά με την ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής αριστεράς.    Θέλουμε δυνατή ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δυνατή αντικαπιταλιστική αριστερά για να μπορέσουμε να συγκρουστούμε με την Ευρωπαϊκή Ένωση του κεφαλαίου και των μνημονίων, του ρατσισμού και της ακροδεξιάς απειλής, του πολέμου. Απέναντι στην εικόνα που προσπαθούν να ζωγραφίσουν για την ενωμένη, δημοκρατική και ευημερούσα ΕΕ, η πραγματικότητα είναι ότι οι μηχανισμοί της ΕΕ διευρύνουν και αναπαράγουν τις ανισότητες ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς, ανάμεσα στο κεφάλαιο και τους εργάτες. Kαι γι' αυτό η διεθνιστική ρήξη με τους θεσμούς της ΕΕ είναι απαραίτητη για να βελτιώσουμε τη ζωή και την θέση των εργατών.    Η πραγματικότητα είναι ότι η “ευημερούσα” ΕΕ κλυδωνίζεται. Ο γαλλογερμανικός άξονας τρίζει, η Βρετανία βρίσκεται μπροστά στην απειλή του μπρέξιτ, οι ιταλικές τράπεζες βρίσκονται στο κόκκινο. Το “πρότυπο” του Μακρόν έχει τσαλακωθεί από τους απεργούς και τους διαδηλωτές που με τα Κίτρινα Γιλέκα επιμένουν εδώ και μήνες ενάντια στην πολιτική του. Στην Ιταλία, τον ακροδεξιό Σαλβίνι υποδέχονται καθημερινά διαδηλωτές ενάντια στην ρατσιστική πολιτική του. Στην Ισπανία το κόμμα του Ραχόι πάτωσε στις πρόσφατες εκλογές. Στην Αυστρία κατέρρευσε η κυβέρνηση δεξιάς και φασιστών μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου του αντιπροέδρου Στράχε, δείχνοντας ότι η άνοδος της ακροδεξιάς δεν είναι μονόδρομος. Μια τεράστια νίκη για το αντιφασιστικό κίνημα και την αντικαπιταλιστική αριστερά που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτήν την εξέλιξη. Από την Βραζιλία που 1,5 εκατομμύριο διαδηλώνουν ενάντια στον Μπολσονάρο μέχρι το Σουδάν που ο κόσμος ανατρέπει δικτάτορες θυμίζοντας τις μέρες της επαναστατικής Ρωσίας το '17, οι από κάτω είναι ένα καζάνι που βράζει και μπορούν να τα κερδίσουν όλα.    Αυτή είναι η εικόνα της κρίσης των από τα πάνω και της αντίστασης των από κάτω και αυτήν την εικόνα επιδιώκουμε να εκφράσουμε με τα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Επιδιώκουμε να βγει ενισχυμένη η αντικαπιταλιστική αριστερά για να κλιμακώσουμε τη σύγκρουση και εδώ στην Ελλάδα, ενάντια στην πολιτική των μνημονίων και την κυβερνητική πολιτική του Τσίπρα.    Παραμονές των εκλογών η κυβέρνηση υπόσχεται ψίχουλα στους φτωχούς και τους εργαζόμενους, την περιβόητη 13η σύνταξη. Ποια είναι η πραγματικότητα όμως; Επιλέγουν να δώσουν 800 εκατομμύρια ευρώ για τα 2,5 εκατομμύρια χαμηλοσυνταξιούχους, την ώρα που επιλέγουν να δώσουν 5,5 δις ευρώ, 7 φορές πάνω δηλαδή, για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τη συνέχεια της αποπληρωμής του χρέους. Τα μνημόνια είναι εδώ μαζί με τα αιματοβαμμένα υπερπλεονάσματα που πετυχαίνουν κόβοντας τις κοινωνικές δαπάνες.     Ταξική πολιτική   Aυτή είναι η ταξική πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και γι' αυτό επί της ουσίας συγκλίνουν με τη Νέα Δημοκρατία που βρίσκει το θράσος να λέει ότι πρέπει να δουλεύουμε 7 μέρες τη βδομάδα και ότι πρέπει να επιταχυνθούν ακόμη περισσότερο αυτές οι αντεργατικές πολιτικές. Απέναντι σε αυτήν την εικόνα εμείς προβάλλουμε ότι η εργατική τάξη και το κίνημά της έχει τη δύναμη να τα πάρει όλα πίσω με απεργίες και όχι με προεκλογικές υποσχέσεις για ψίχουλα.    Έχουμε τη δύναμη να συγκρουστούμε όχι μονάχα με τη λιτότητα και τα μνημόνια αλλά συνολικά με όλα όσα αφορούν τη ζωή μας. Να συγκρουστούμε με το ρατσισμό και την φασιστική απειλή. Δικιά μας υπόθεση είναι, του αντιρατσιστικού και αντιφασιστικού κινήματος που βγήκε μαζικά στους δρόμους φέτος στις 16 Μάρτη σε όλο τον πλανήτη να συγκρουστεί με την Ευρώπη-Φρούριο απαιτώντας ανοιχτά σύνορα για τους πρόσφυγες, ίσα δικαιώματα και νομιμοποίηση για τους μετανάστες, άσυλο και στέγη, ιθαγένεια για τα παιδιά των μεταναστών, δικαίωμα ψήφου, δικαίωμα στους χώρους λατρείας. Είμαστε οργισμένοι με την δολοφονία του Ζακ-Ζackie Κωστόπουλου, με τον θάνατο του Εμπουκά μέσα στο αστυνομικό τμήμα Ομονοίας με υπουργό Δημόσιας Τάξης τη Γεροβασίλη. Ο κόσμος που ανέδειξε τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μίλια μακρυά από αυτές τις πολιτικές και μαζί του θα παλέψουμε για να κάνουμε ανταρσία και στους δρόμους και στις κάλπες.   Για να τσακίσουμε την ακροδεξιά απειλή, για να συγκρουστούμε με τους φασίστες της Χρυσής Αυγής. Δεν θα περιμένουμε τα λεγόμενα “δημοκρατικά” μέτωπα που προσπαθεί να στήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τα ρετάλια της σοσιαλδημοκρατίας, ακόμη και με πολιτικούς σαν τον Δένδια. Δεν ξεχνάμε ότι ήταν εκείνος που σαν υπουργός δημόσιας τάξης έστελνε την αστυνομία να “καθαρίσει” τους δρόμους της Αθήνας από τους μετανάστες, οπλίζοντας το χέρι της φασιστικής Χρυσής Αυγής για να προχωράει σε δολοφονικές επιθέσεις. Δεν έχουμε να κάνουμε τίποτε με τέτοιου είδους “μέτωπα”. Η αντιρατσιστική και αντιφασιστική δράση του ίδιου του κινήματος είναι η εγγύηση -  όπως η αντιφασιστική συγκέντρωση ενάντια στην απόπειρα του Κασιδιάρη και της φασιστικής συμμορίας να κάνουν προεκλογική σύναξη στην Ακαδημία Πλάτωνα. Ακολουθώντας το παράδειγμα των εργαζόμενων της ΕΡΤ που υλοποιώντας την απόφαση του συνδικάτου τους εμπόδισαν να υπάρχει διακαναλική συνέντευξη της φασιστικής συμμορίας.   Παλεύουμε ενάντια στην απειλή του πολέμου. Δεν εμπιστευόμαστε την “πολυδιάστατη” εξωτερική πολιτική  του Τσίπρα για να λύσει τα ζητήματα. Η δική μας διεθνιστική απάντηση είναι: Οι εργάτες των Βαλκανίων και της Τουρκίας είναι αδέλφια μας. Με αυτόν τον τρόπο αντιπαρατεθήκαμε  στη Συμφωνία των Πρεσπών λέγοντας ένα μεγάλο διεθνιστικό “Όχι” για να μπορεί να εκφράσει πραγματικά τις αγωνίες και τις προσδοκίες του κόσμου που παλεύει από τα κάτω.    Μας παίρνει να αλλάξουμε τα πράγματα; Κόντρα στον ψεύτικο ρεαλισμό των “αρνητικών συσχετισμών” η ΑΝΤΑΡΣΥΑ λέει ότι έχουμε τη δύναμη να τα αλλάξουμε όλα. Γιατί η εργατική τάξη και η νεολαία είναι εδώ. Το ΟΧΙ, που το καλοκαίρι του 2015 εκφράστηκε με ένα σαρωτικό τρόπο με το 62% στο δημοψήφισμα, είναι εδώ. Η ριζοσπαστικοποίηση προς τα αριστερά δεν έχει τελειώσει παρά τους συμβιβασμούς του ΣΥΡΙΖΑ. Παράδειγμα, η φετινή μεγάλη -και για πρώτη φορά απεργιακή- 8 Μάρτη. Αλλά και το περσινό  Pride της Αθήνας, η μεγάλη διαδήλωση των ΛΟΑΤΚΙ -που είχε παραπάνω κόσμο από τα θλιβερά εθνικιστικά συλλαλητήρια “για το όνομα της Μακεδονίας”.   Μπορούμε να τα αλλάξουμε όλα πατώντας πάνω σε ένα ολόκληρο κίνημα που παλεύει για την ανατροπή του καπιταλισμού  και όχι τη διαχείρισή του. Κόντρα στον ψεύτικο ρεαλισμό που περιορίζεται στα όρια του κοινοβουλευτικού δρόμου, υπάρχει εναλλακτική λύση και είναι η αντικαπιταλιστική ανατροπή που εκφράζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Εμπρός για ανταρσίες και στους δρόμους και στις κάλπες!   Γιάννης Σηφακάκης  μέλος ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, υποψήφιος ευρωβουλευτής ΑΝΤΑΡΣΥΑ   Δημοσιεύτηκε στην Εργατική Αλληλεγγύη 22/05/2019, No 1374 Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 22/05/2019 - 21:00

Δύναμη που συγκροτεί αντιστάσεις [του Τάκη Ζώτου]

Συνέντευξη στην Εργατική Αλληλεγγύη που κυκλοφορεί την Τετάρτη 22.05.19    Τρεις εκπρόσωποι της Πολιτικής Αγωγής στην δίκη της Χ.Α υποψήφιοι με την Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές, ας ξεκινήσουμε με ένα σχόλιο πάνω σε αυτό.    H δίκη της Χρυσής Αυγής είναι πολύ στενά συνδεδεμένη με τις εκλογές. Τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, καθώς έχει διεθνή αντίκτυπο. Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές ο Κασιδιάρης μπόρεσε και πήρε ένα πολύ υψηλό ποσοστό σε μια περίοδο που η δίκη δεν είχε ακόμη ξεκινήσει, το ΛΑΟΣ δεν συμμετείχε στις εκλογές και η Νέα Δημοκρατία κατέρρεε μετά την έκρηξη που πυροδότησε η κατάληψη της ΕΡΤ.    Σήμερα με τη δίκη να έχει κλείσει τέσσερα χρόνια και όλο το συντριπτικό αποδεικτικό υλικό που έχει έρθει στο φως για την ενοχή της εγκληματικής οργάνωσης της Χ.Α, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Η Χ.Α είναι απομονωμένη αφενός εξαιτίας της δίκης, αφετέρου εξαιτίας των συνεχών αντιφασιστικών κινητοποιήσεων. Ήδη, δημοσκοπικά, στο δήμο Αθήνας καταγράφει 40% μείωση, ενώ στο εσωτερικό της καταγράφονται συγκρούσεις. Τι φταίει και η Χ.Α δεν ακολουθεί ανοδικά την υπόλοιπη ευρωπαϊκή ακροδεξιά;    Την απάντηση τη δίνει ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος λέγοντας ότι εδώ έχουμε τη δίκη – και αυτό είναι αλήθεια. Η δίκη τους έχει καθηλώσει, όχι μόνο μέσα στο δικαστήριο, αλλά και μέσα από την πολιτική καμπάνια του αντιφασιστικού κινήματος. Το δεύτερο που λέει ο Μιχαλολιάκος είναι ότι στην Ελλάδα είναι συνέχεια αντιμέτωποι στους δρόμους και στους χώρους εργασίας και εκπαίδευσης με το αντιφασιστικό κίνημα. Αυτό βρίσκουν τώρα απέναντί τους και οι υπόλοιποι φασίστες στην Ευρώπη - πατώντας και πάνω στην δική μας εμπειρία - ένα κίνημα που λέει όχι στον φασισμό με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τους 250.000 αντιφασίστες που διαδήλωσαν πριν μερικούς μήνες στο Βερολίνο.    Πότε ξεκίνησε η προσπάθεια να καταδικαστεί η Χ.Α;   Αυτή η προσπάθεια ξεκινάει από πολύ παλιά, από τα μέσα της δεκαετίας του '90, γιατί πάντα είχαμε την άποψη ότι η Χ.Α είναι ναζιστικά τάγματα εφόδου που λειτουργούν κάτω από ένα μανδύα “νόμιμου πολιτικού κόμματος”. Κρίναμε από τότε ότι η απάντηση πρέπει να είναι και στα δύο επίπεδα. Σταματώντας τους στο δρόμο, αλλά και στο νομικό επίπεδο. Σήμερα δεν αμφιβάλει κανείς για την αξία αυτού του δεύτερου σκέλους αν και παλαιότερα είχε υποτιμηθεί από κομμάτια του αντιφασιστικού κινήματος. Από το 1996 που ξεκινήσαμε τις πρώτες δίκες εναντίον των φασιστών, στόχος μας ήταν να εμπλέξουμε στη μάχη ενάντια στους φασίστες όλο τον κόσμο, πρώτα από όλα τα συνδικάτα και το εργατικό κίνημα, αλλά και τη νεολαία στις γειτονιές. Έτσι κινηθήκαμε όλη την επόμενη περίοδο αποκομίζοντας χρήσιμες εμπειρίες για να φτάσουμε στη μεγάλη δίκη της Χ.Α.     Ένας μεγάλος σταθμός βέβαια ήταν η δίκη των δολοφόνων του Σαχζάτ Λουκμάν. Ήταν ένα ρατσιστικό έγκλημα με προφανή εμπλοκή της Χ.Α το οποίο στην αρχή η αστυνομία και το δικαστήριο θεωρούσαν απλή “παρεξήγηση”. Η δίκη του Σαχζάτ Λουκμάν στην πραγματικότητα ξεκίνησε στους δρόμους δύο μέρες μετά τη δολοφονία του, όταν με πρωτοβουλία της ΚΕΕΡΦΑ πραγματοποιήθηκε το συλλαλητήριο “Αθήνα πόλη αντιφασιστική” - με την Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας να περνάει το κάλεσμα από το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας. Από εκείνη τη μέρα ξεκίνησε και η καμπάνια δικαιοσύνης για τον Σαχζάτ Λουκμάν με αποτέλεσμα φέτος οι δράστες να καταδικαστούν και στο δεύτερο βαθμό με το ρατσιστικό κίνητρο, ενώ είναι κατηγορούμενοι και στη μεγάλη δίκη της Χ.Α.   Πως θα σχολίαζες την πρόσφατη απόφαση της κυβέρνησης να δώσει χώρο στην Χ.Α για τη φασιστοσύναξητου Κασιδιάρη στην Ακαδημία Πλάτωνος;   Υπήρξε μετά από πρόταση της Ανταρσίας στις Γειτονιές της Αθήνας, η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου να μην δοθούν χώροι στους ναζί της Χ.Α στο δήμο Αθήνας. Η απόφαση που πήρε το υπουργείο Εσωτερικών, μέσω της αποκεντρωμένης διοίκησης, να ακυρώσει την απόφαση του δήμου της Αθήνας, δεν είναι απλώς τραγική, αλλά υποστηρικτική της Χρυσής Αυγής. Δεν ζήτησε η Χ.Α την ακύρωση, επενέβη αυτεπάγγελτα η αρχή του υπ. Εσωτερικών δίνοντας στην Χ.Α την ευκαιρία να απαιτεί χώρους και από άλλους δήμους που πήραν αντίστοιχες αποφάσεις.     Η πολιτική χρέωση γι' αυτό είναι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - με τη Γεροβασίλη να κλείνει  τους σταθμούς του ΜΕΤΡΟ για να μην φτάσει ο κόσμος στην αντιφασιστική συγκέντρωση, ενώ προστάτευσε τη μικρή σύναξη των ταγμάτων εφόδου με εκατοντάδες ΜΑΤ. Επιπλέον, η αλλαγή του Ποινικού Κώδικα που απειλεί να ρίξει στα μαλακά την ηγεσία της Χ.Α έρχεται από μια επιτροπή που όρισε η κυβέρνηση, όπως και η τροποποίηση που ρίχνει στα μαλακά τους βιαστές.   Γιατί με την Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας;   Γιατί έχει αποδείξει ότι είναι η βασική δύναμη που μπορεί να συγκροτεί η ίδια ευρύτερες αντιστάσεις, ενώ ταυτόχρονα είναι δίπλα σε κάθε κίνηση αντίστασης του κόσμου. Στην περίοδο των επιθέσεων που συνεχίζουμε να ζούμε, το ζήτημα είναι πως θα οργανωθεί η αντίσταση των από κάτω.    Σε σχέση με το εργατικό κίνημα που είναι το κέντρο όλων των αντιστάσεων –θυμηθείτε τη συμπαράσταση στην 26ημερη κατάληψη των εργαζομένων του δήμου, στην απεργία των εκπαιδευτικών, των νοσοκομειακών. Τη στήριξη στο γυναικείο κίνημα. Οι πρώτες εντυπωσιακές εκδηλώσεις παρουσίασης του βιβλίου της Μ. Στύλλου για την απελευθέρωση των γυναικών έγιναν στους εργαζόμενους του δήμου της Αθήνας αποτελώντας την αφετηρία για την απεργιακή 8 Μάρτη.   Και βέβαια σε σχέση με το αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό κίνημα.   Η ΚΕΕΡΦΑ και η Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας είναι ο κινητήρας του αντιφασιστικού κινήματος στην Αθήνα. Και του αντιρατσιστικού. Η μεγαλύτερη ίσως διαδήλωση μεταναστών στην Αθήνα έγινε στις 20 Αυγούστου του 2012 ενάντια στην έναρξη της εκστρατείας “ανακατάληψης των πόλεων” του Σαμαρά με περίπου 20.000 μετανάστες να διαδηλώνουν στο Σύνταγμα. Εκεί έσπασε ο φόβος. Αλλά και στις γειτονιές.    Στη δική μου γειτονιά, στους Αμπελόκηπους, πήραμε την πρωτοβουλία στην καμπάνια για να κλείσουν τα γραφεία της Χ.Α μετά την δολοφονική επίθεση στον Αλέξη Λάζαρη. Η άμεση απάντηση ήταν μια τοπική διαδήλωση 2000 ατόμων στα γραφεία της Χ.Α που απλώθηκε και σε άλλες γειτονιές με ψηφίσματα από δημοτικά και διαμερισματικά συμβούλια. Έτσι τα γραφεία τους, από 75 το 2013, σήμερα έχουν φτάσει τα 25. Δίπλα στον αντιφασιστικό αγώνα, η Ανταρσία βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των αγώνων των εργαζομένων και των κατοίκων της περιοχής για το Γηροκομείο Αθήνας, αλλά και για την υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων από το ΚΑΠΑΨ μέχρι το μητροπολιτικό πάρκο Γουδή.     Για όλα αυτά, από το αντιφασιστικό μέχρι τα κινήματα γειτονιάς, τίποτε δεν είναι δεδομένο αν δεν κινητοποιείται κόσμος. Ένας κόσμος, που έχει τις ελπίδες του ακόμη στην αριστερά και σε αυτό ανταποκρίνεται η αριστερή ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ αλλά όχι και η πράξη, καθώς ως ρεφορμιστικό κόμμα στην κυβέρνηση, προσαρμόζεται στις πιέσεις που ασκεί η δεξιά και η άρχουσα τάξη.   Γιατί με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές;     Η πολιτική ιδιαιτερότητα της Ελλάδας, που αναφέραμε και προηγουμένως, οφείλεται στις φοβερές απεργίες και στους πολιτικούς αγώνες που ξέσπασαν από το 2010 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα.    Αυτή η αγωνιστική έκρηξη και αριστερή ριζοσπαστικοποίηση ανέβασαν τον ΣΥΡΙΖΑ από το 4% στο 32%, αλλά δεν εξαφάνισαν ούτε αφομοίωσαν την αντικαπιταλιστική αριστερά που κράτησε την οργανωτική και πολιτική της αυτοτέλεια. Σε ένα αντίστροφο παράδειγμα, στην Ιταλία, η αντικαπιταλιστική αριστερά προσχώρησε στον ρεφορμισμό που συμμετείχε στην κυβέρνηση Πρόντι, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει αριστερή εναλλακτική και σήμερα να έχουμε στην κυβέρνηση την ακροδεξιά και τον Σαλβίνι. Αυτό είναι ένα μεγάλο κρατούμενο.    Η νέα επαναστατική αριστερά στην Ελλάδα γεννήθηκε μέσα στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973. Συμμετείχα, φοιτητής της Νομικής τότε, από την αρχή, στην κατάληψη του Πολυτεχνείου. Η ρήξη ανάμεσα στις δύο διαφορετικές στρατηγικές της επανάστασης και του ρεφορμισμού δόθηκε τη δεύτερη μέρα της κατάληψης πάνω στο “μένουμε ή φεύγουμε και σταματάμε την κατάληψη”. Και τα δύο κόμματα του ρεφορμισμού, το ΚΚΕ και το ΚΚΕεσ, λέγανε να φύγουμε. Το ότι τελικά μείναμε ήταν η αρχή του τέλους της δικτατορίας. Εμείς συνεχίσαμε στον ίδιο δρόμο και αυτοί συνέχισαν τον δικό τους, που λίγα χρόνια αργότερα οδήγησε στο 1989 και τη συγκυβέρνηση με τον μπαμπά Μητσοτάκη.   Εδώ και δέκα χρόνια, από τη συγκρότηση των αγωνιστών της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στο μέτωπο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το 2009, οι αγωνιστές-τριες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχουν παίξει τον πιο σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση του εργατικού και αντιφασιστικού κινήματος βοηθώντας ταυτόχρονα στην ριζοσπαστικοποίησή του: με το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης και το αίτημα της διαγραφής του χρέους αλλά και με την στάση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πάνω στα ζητήματα του φασισμού, του ρατσισμού, του εθνικισμού. Είναι η δύναμη που προπαγάνδισε μαζικά, πολύ περισσότερο από κάθε άλλη δύναμη, το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του 2015 χτίζοντας την σχέση με τον κόσμο του αγώνα -ενώ η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έκανε την κωλοτούμπα και το ΚΚΕ καθόταν αμέτοχο. Το μεγάλο μας στοίχημα σήμερα είναι, στηρίζοντας όλες τις μάχες, να κερδίσουμε στην αντικαπιταλιστική εναλλακτική τον κόσμο που επιμένει αριστερά κόντρα στις προδοσίες του ΣΥΡΙΖΑ.    Ο Τάκης Ζώτος είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ  Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 22/05/2019 - 21:00

Ψήφος στο σήμερα, με το βλέμμα στο αύριο [του Παναγιώτη Καλαβάνου-Πετρόγιαννη]

Παναγιώτης Καλαβάνος-Πετρόγιαννης, δικηγόρος υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Παραχαράσσουν και την ίδια την πραγματικότητα, βαφτίζοντας το κρέας ψάρι

Στις ευρωεκλογές στις 26 Μάη στόχος για τη μαχόμενη αντικαπιταλιστική Αριστερά είναι η ανάδειξη ενός άλλου δρόμου απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση των πολυεθνικών ομίλων, του πολέμου και του φασισμού. Δέκα χρόνια από το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, και οι πολιτικές λιτότητας και φτώχειας δεν αφήνουν ούτε τον πλέον δύσπιστο να αντιληφθεί το πραγματικό πρόσωπο της ΕΕ, που πλέον εκφράζεται μέσα από το δίλημμα νεοφιλελευθερισμού και ακροδεξιάς, συνθέτοντας και τα αντίστοιχα ρεύματα αστικής πολιτικής. Είναι η ΕΕ των τεράστιων ποσοστών ανεργίας, των αντιλαϊκών πολιτικών του Μακρόν και της σκληρής καταστολής του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων» στη Γαλλία, της δωδεκάωρης εργασίας και της απλήρωτης υπερεργασίας του Κουρτς και του Όρμπαν, είναι η ΕΕ-στυλοβάτης του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στο πραξικόπημα στη Βενεζουέλα και στις πολεμικές επεμβάσεις που γεννούν μετανάστευση και προσφυγιά.

Η ΕΕ δεν μεταρρυθμίζεται και, αν αλλάζει πρόσωπο, είναι μόνο προς αντιδραστικότερη κατεύθυνση στην επίθεση και στην εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και των σύμμαχων στρωμάτων της, του λαού και της νεολαίας, καθώς και των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Κι αυτό στη χώρα μας το ξέρουμε καλά, έχοντας πληρώσει πολύ βαρύ το τίμημα της συμμετοχής στην ΕΕ ως κοινωνία, σε επίπεδο οικονομικό, λαϊκής κυριαρχίας και εθνικής ανεξαρτησίας.

Μερικά χρόνια πριν μας μιλούσαν για το τέλος της Ιστορίας, παραχαράσσοντάς την. Τώρα φροντίζουν να παραχαράξουν την ίδια την πραγματικότητα, βαφτίζοντας το κρέας ψάρι, τα ψίχουλα του ΣΥΡΙΖΑ «13η σύνταξη» και την εν γένει επιδοματική πολιτική «κοινωνικό κράτος». Η συγκυβέρνηση με τον ακροδεξιό Καμμένο μετατρέπεται σε «προοδευτική συμμαχία ενάντια στην ακροδεξιά» και η Συμφωνία των Πρεσπών με την περαιτέρω εμπλοκή των ΗΠΑ στην περιοχή «λειτουργεί υπέρ της αυτοδιάθεσης των λαών». Οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, οι ιδιωτικοποιήσεις και η σύνδεση στο άρμα του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ του Τραμπ συνιστούν «αριστερή πολιτική». Αντίστοιχα, σύμφωνα με τη ΝΔ, η επταήμερη εργασία αποτελεί «πρόοδο» και «προσαρμογή στα νέα δεδομένα» και πρέπει να την αποδεχτούμε.

Χρειάζεται βαθιά καταδίκη των μνημονιακών δυνάμεων ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ , ΚΙΝΑΛ, της ακροδεξιάς και της Χρυσής Αυγής μέσω των αγώνων και της ψήφου μας. Για μια αριστερή ανατρεπτική συμμαχία και λαϊκή αντιπολίτευση εναντίον τους. Απαιτείται ένα μέτωπο από την πλευρά των δυνάμεων της εργασίας ρήξης, ανατροπής και κατακτήσεων στο σήμερα, ενάντια και έξω από την ΕΕ και το ευρώ, όπως και μια νέα μετωπική αντίληψη και πολιτική για την Αριστερά και το κίνημα, η οποία θα υπερβαίνει τον σημερινό κατακερματισμό, για τον οποίο κανείς μας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Ανάγκη που δείχνει να μην αντιλαμβάνεται η ηγεσία του ΚΚΕ. Παρά τους αγώνες του, πήρε θέση με άκυρο στο δημοψήφισμα, και όχι υπέρ της εξόδου από το ευρώ, το καλοκαίρι του 2015, ενώ υποκλίθηκε σε εθνικιστικά ακροατήρια, όπως και η ηγεσία της ΛΑΕ.

Στις ευρωεκλογές στις 26 Μάη στηρίζουμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ψηφοδέλτιό της και το, παρά τις αντιφάσεις της, πιο ελπιδοφόρο και ενωτικό εγχείρημα της επαναστατικής Αριστεράς.

  Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 19.5.2019 http://prin.gr/?p=25959 Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 22/05/2019 - 21:00

Αντικαπιταλιστική ψήφος με διεθνή αντίκτυπο [του Κώστα Σκορδούλη]

Kώστας Σκορδούλης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η παρουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Για τον απλούστατο λόγο ότι αποτελεί τη μόνη αυτοτελή και ενωτική παρέμβαση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι το μόνο αντικαπιταλιστικό εγχείρημα που μπόρεσε να παρέμβει με το αντικαπιταλιστικό μεταβατικό πρόγραμμά του στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Τα μάτια των συντρόφων μας στην Ευρώπη είναι στραμμένα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Η παρέμβαση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωπαϊκές εκλογές γίνεται σε μια συγκυρία που δεν είναι ευνοϊκή για την Αριστερά. Η αποτυχία των πλατιών ρεφορμιστικών σχηματισμών τύπου ΣΥΡΙΖΑ (Ποδέμος, Μπλόκο), αλλά και η διαφαινόμενη απογοήτευση από τον Κόρμπιν έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα αποπροσανατολισμού στις εργαζόμενες μάζες, μια αίσθηση ότι η Αριστερά είναι ανίκανη να παρουσιάσει βιώσιμες λύσεις στη νεοφιλελεύθερη επίθεση, με αποτέλεσμα να παρασύρονται από την ακροδεξιά ρητορική. Η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη είναι και παράγωγο αυτής της χρεοκοπίας του ρεφορμισμού. Από την άλλη, όμως, δείχνει ότι και τα παραδοσιακά αστικά κόμματα δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην εκπροσώπηση των συμφερόντων του κεφαλαίου και αναθέτουν αυτόν το ρόλο στην ακροδεξιά.

Η συνεχιζόμενη καπιταλιστική κρίση συνοδεύεται επίσης από μια κρίση πολιτικής εκπροσώπησης τόσο της αστικής τάξης όσο και του παραδοσιακού εργατικού κινήματος. Αυτό μπορεί να ανοίξει το δρόμο στην ακροδεξιά, που διεκδικεί την ηγεμόνευση στο πολιτικό σκηνικό με όρους ξενοφοβίας και ρατσισμού, περιχαράκωσης στο έθνος-κράτος, «νόμου και τάξης». Μπορεί όμως να ανοίξει το δρόμο και σε μια αντικαπιταλιστική και διεθνιστική αμφισβήτηση του συστήματος.

Είναι φανερό ότι η ήττα της ακροδεξιάς περνάει μέσα από την ενίσχυση της αξιοπιστίας της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στο παραδοσιακό εργατικό κίνημα. Αυτό σημαίνει επιμονή στην πολιτική της ταξικής ανεξαρτησίας και στη συμμετοχή στην καθημερινότητα των αποσπασματικών αγώνων της εργατικής τάξης. Επιμονή στη συσσώρευση έστω και μικρών επιμέρους επιτυχημένων αγώνων που θα αναπτερώσουν το ηθικό και θα αλλάξουν το συσχετισμό στο εργατικό κίνημα προς όφελος των αντικαπιταλιστών.

Τα μάτια των συντρόφων μας στην Ευρώπη είναι στραμμένα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η κινητοποίηση των «Κίτρινων Γιλέκων» είναι μια τέτοια αποσπασματική κινητοποίηση της τάξης, έξω από τις παραδοσιακές μορφές οργάνωσής της. Η αντικαπιταλιστική Αριστερά τη στηρίζει και συμμετέχει προσπαθώντας να τη συνδέσει με τους οργανωμένους αγώνες. Όπως στηρίζει και συμμετέχει στις μεγάλες κινητοποιήσεις του φεμινιστικού κινήματος, είτε αυτές αφορούν ζητήματα διακρίσεων με βάση το φύλο είτε εργασιακών δικαιωμάτων των γυναικών. Γνωρίζουμε ότι η πατριαρχία και οι διακρίσεις σε βάρος των γυναικών είναι εγγενής μορφή καταπίεσης και εκμετάλλευσης στο καπιταλιστικό σύστημα. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μια νέα σοσιαλιστική κοινωνία δεν θα είναι εφικτή χωρίς την οριστική ήττα της πατριαρχίας και το αντίστροφο.

Ταυτόχρονα στηρίζουμε και συμμετέχουμε στις μεγάλες κινητοποιήσεις της ευρωπαϊκής νεολαίας ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Ο καπιταλισμός, έχοντας επιβιώσει περισσότερο απ’ ό,τι ήταν ιστορικά αναγκαίο, καταστρέφει τον ίδιο τον πλανήτη, και η πρώτη ένδειξη αυτής της καταστροφής είναι η κλιματική αλλαγή. Η καπιταλιστική κρίση συνοδεύεται από μια οικολογική κρίση. Η ανατροπή του καπιταλισμού είναι επιτακτική και για να σωθεί ο πλανήτης, απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία μιας άλλης, οικοσοσιαλιστικής κοινωνίας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η επιτυχία του εγχειρήματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο είναι μονόδρομος. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να αποτύχουμε!

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 20.5.2019

http://prin.gr/?p=25962

Tags: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 22/05/2019 - 21:00

Pages