ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή

Στους δρόμους σπάνε οι προκλητικές απαγορεύσεις των διαδηλώσεων από κυβέρνηση και αστυνομία!

Στους δρόμους σπάνε οι προκλητικές απαγορεύσεις των διαδηλώσεων από κυβέρνηση και αστυνομία!


ΟΛΕΣ/ΟΙ ΣΤΑ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ
ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 28 ΓΕΝΑΡΗ
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει τη νέα απροκάλυπτη απαγόρευση των συγκεντρώσεων μέχρι και την 1η Φεβρουαρίου που ανακοίνωση η κυβέρνηση της ΝΔ με τη σημερινή ανακοίνωση της ΕΛΑΣ.


Η άθλια κυβέρνηση θορυβημένη από το ανερχόμενο κύμα αγώνων στους φοιτητές, στην εκπαίδευση, στην υγεία και αλλού επιδιώκει να τους καταστείλει με τις απαγορεύσεις και τη βία. 
Στη "δημοκρατία" του Μητσοτάκη και του Χρυσοχοΐδη οι εντολές της ΕΛΑΣ είναι αρκετές για να αναστέλλουν τα λαϊκά δικαιώματα και ελευθερίες, ακόμα και τα συνταγματικά κατοχυρωμένα που κερδίσαμε με αγώνες. 
 
Η κυβερνητική απαγόρευση στοχεύει στις φοιτητικές και πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις της Πέμπτης, ενάντια στα αντιδραστικά σχέδια Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη, στοχεύει επίσης στις συγκεντρώσεις των υγειονομικών την ίδια μέρα στις πύλες των νοσοκομείων και τις άλλες προγραμματισμένες αγωνιστικές δράσεις του μαζικού κινήματος. Στοχεύει στην «προληπτική καταστολή» των αγώνων ενάντια στα τερατώδη νομοσχέδια που ετοιμάζει η ΝΔ. 
 
Είναι πρόκληση και κοροϊδία για αυτή την κυβέρνηση να επικαλείται λόγους «προστασίας της δημόσιας υγείας» και «έκτακτων μέτρων κατά της διασποράς του κορονοϊού», την ίδια ώρα που συνεχίζει να μην παίρνει κανένα μέτρο προστασίας για τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις που λειτουργούν, που διατηρεί την ίδια απαράδεκτη κατάσταση συνωστισμού στα ΜΜΜ, που ανοίγει τα σχολεία χωρίς μέτρα προστασίας για μαθητές και εκπαιδευτικούς, που ανοίγει τα εμπορικά μαγαζιά με χιλιάδες στους μεγάλους εμπορικούς δρόμους.  


Η απόφαση της απαγόρευσης των συγκεντρώσεων είναι μια καθαρά πολιτική απόφαση χωρίς καν το φύλο συκής της δήθεν "εισήγησης από τους ειδικούς", καθώς οι ίδιοι διαψεύδουν ανοικτά ότι έκαναν τέτοια εισήγηση.
 
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί:
  • Τους φοιτητές και τη νεολαία, τους φορείς του εκπαιδευτικού, του εργατικού και λαϊκού κινήματος να πάρουν μέρος μαζικά στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της Πέμπτης 28 Γενάρη στη 1.00 μμ στα Προπύλαια στην Αθήνα και στις υπόλοιπες πόλεις.
  • Στις συγκεντρώσεις μπροστά από τις πύλες των νοσοκομείων την ίδια μέρα το πρωί.
  • Να οργανώσουν τη μαζική πάλη για την υπεράσπιση των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων ενάντια στις επιθέσεις κυβέρνησης και κεφαλαίου στην εργασία, στην ασφάλιση, στην εκπαίδευση, στην υγεία.
Τίποτα το «έκτακτο» δεν υπάρχει στην κυβερνητική πολιτική. Οι απαγορεύσεις των συγκεντρώσεων είναι κομμάτι της μόνιμης πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου, για να φορτώσουν τα βάρη της οικονομικής και υγειονομικής κρίσης στους εργαζόμενους και τον λαό.


Η νέα απαγόρευση κυβέρνησης-ΕΛΑΣ θα έχει την τύχη και των προηγούμενων. Είναι γελασμένοι αν νομίζουν ότι μπορούν να "βάλουν στον γύψο" το λαϊκό κίνημα και τους αγώνες. Η οργή λαού και νεολαίας δεν μπορεί να ακυρωθεί. Αυτό έδειξαν και οι μαζικές συγκεντρώσεις της περασμένης βδομάδας. Θα μας βρουν μπροστά τους και τώρα.


Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί όλες τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς να σπάσουν την απαγόρευση στην πράξη.  Σε αυτή την κατεύθυνση θα αναλάβει πρωτοβουλίες.
 
ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!  Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 26/01/2021 - 15:00

Για την αστυνομική βία και τις συλλήψεις φοιτητών στην Πανεκπαιδευτική κινητοποίηση στη Θεσσαλονίκη

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

 

Σήμερα 21/1 στο Άγαλμα Βενιζέλου πραγματοποιήθηκε μαζικότατη πανεκπαιδευτική κινητοποίηση Φοιτητικών Συλλόγων, ΕΛΜΕ, Συλλόγων ΠΕ και συλλογικοτήτων ενάντια στα αντιεκπαιδευτικά νομοσχέδια Κεραμέως, κόντρα στο κλίμα τρομοκρατίας που προσπαθεί να σπείρει η Κυβέρνηση. Οι φοιτητές από κοινού με εκπαιδευτικούς, μαθητές και εργαζόμενους τόσο στην Θεσσαλονίκη όσο και στην Αθήνα σπάσανε τις απαγορεύσεις και την αστυνομοκρατία στην πράξη, αποδεικνύοντας πως οι διεκδικήσεις λαού και νεολαίας δεν επιδέχονται απαγορεύσεις! Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης καταγγέλλει την επίθεση και τον άγριο ξυλοδαρμό που δέχθηκαν οι συναγωνιστές μας καθώς και τις αναίτιες συλλήψεις που πραγματοποιήθηκαν εις βάρος μελών των Φοιτητικών Συλλόγων Αρχιτεκτονικής και Φιλολογικού, σε μια προσπάθεια της Κυβέρνησης και της Αστυνομίας να μας τρομοκρατήσουν! Δεν πρόκειται να τους περάσει! Το νεολαιίστικο και λαϊκό κίνημα δεν πρόκειται να κάνει ούτε βήμα πίσω από τον αγώνα του! Θα βρισκόμαστε στον δρόμο μέχρι την ολική απόσυρση των αντιεκπαιδευτικών νομοσχεδίων! Το πανεκπαιδευτικό μέτωπο φοιτητών, εκπαιδευτικών, μαθητών, μαζί με το εργατικό λαϊκό κίνημα θα πουν την τελευταία λέξη!

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ, ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!

-ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ!- ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΑ ΚΕΡΑΜΕΩΣ-ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ!

 

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 21/01/2021 - 22:30

Ενάντια στη κυβέρνηση και το σύστημα που στρώνει τον δρόμο για την γυναικεία καταπίεση, τους βιασμούς και τις κακοποιήσεις

Ενάντια στη κυβέρνηση και το σύστημα που στρώνει τον δρόμο για την γυναικεία καταπίεση, τους βιασμούς και τις κακοποιήσεις   Η καταγγελία της Σοφίας Μπεκατώρου για τον βιασμό της από τον αντιπρόεδρο της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας και στέλεχος της ΝΔ Αριστείδη Αδαμόπουλο, πυροδότησε κατακλυσμιαίες εξελίξεις και ένα επιταχυνόμενο ντόμινο καταγγελιών. Μια σειρά αθλήτριες πήραν την απόφαση να μιλήσουν καταγγέλλοντας σεξουαλική παρενόχληση που υπέστησαν και οι ίδιες. Φοιτήτριες του ΑΠΘ βρήκαν το θάρρος και κατήγγειλαν κι αυτές σεξουαλικές επιθέσεις που είχαν δεχτεί από καθηγητές τους. Το καπάκι άνοιξε και ο κατάλογος θα μεγαλώσει.   Χιλιάδες άνθρωποι, επώνυμα και ανώνυμα, δήλωσαν τη συμπαράστασή τους στις αθλήτριες και τις φοιτήτριες που μίλησαν, και στη Σοφία συγκεκριμένα. Μέσα σε λίγα 24ωρα, το ζήτημα του σεξισμού ξαναμπήκαν ορμητικά στον δημόσιο διάλογο.   Η Νέα Δημοκρατία και το αστικό πολιτικό σύστημα συνολικά έσπευσε υποκριτικά να πάρει αποστάσεις από τον δράστη, αλλά και να δώσει "διαπιστευτήρια αντισεξισμού". Δεν ξεχνάμε ότι όλοι αυτοί  που τώρα βγάζουν πύρινους λόγους υπέρ των "δικαιωμάτων της γυναίκας", ήταν γνώστες της κατάστασης στην συγκεκριμένη Ομοσπονδία και έκαναν πως δεν ήξεραν. Όταν πρωτοβγήκε η καταγγελία της Μπεκατώρου, χωρίς να κατονομάζει τον βιαστή της , η Ομοσπονδία κουνούσε το δάκτυλο στην αθλήτρια και ο υφυπουργός Αθλητισμού Αυγενάκης τώρα δηλώνει ότι η καταγγελία έχει γίνει από τον Νοέμβρη.    Αλλά το πρόβλημα δεν είναι “μόνο” η Ομοσπονδία, ούτε “μόνο” οι χειρισμοί στην συγκεκριμένη υπόθεση. Είναι το σύστημα του "επαγγελματικού αθλητισμού" του ανελέητου ανταγωνισμού, των χορηγών και των μεγαλοπαραγόντων,   και  ευρύτερα το καπιταλιστικό σύστημα που υπηρετούν όλοι αυτοί οι όψιμοι "μαχητές της γυναικείας απελευθέρωσης", που όσο βυθίζεται σε μια ανεξέλεγκτη οικονομική και υγειονομική κρίση τόσο παίρνει μέτρα έντασης της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης των εργαζομένων, και σε πρώτη γραμμή των γυναικών.    Όταν αθλητές υποχρεώνονται  από τους μεγαλοπαράγοντες  και τους χορηγούς να βάζουν στο σώμα τους αναβολικά  στο όνομα του ανταγωνισμού και της επίδοσης, και με "κίνητρο" την χορηγία, όταν υποχρεώνονται  να "πηγαίνουν με τα νερά", ισόβιων προέδρων και μεγαλοπαραγόντων αλλιώς εξοντώνονται, ο βιασμός έρχεται σαν αναπότρεπτο αποτέλεσμα της εξουσίας που τους διαθέτει απλόχερα το σύστημα.    Όταν η ανισότητα στους μισθούς ανάμεσα στους άντρες κι τις γυναίκες συνεχίζεται,  η ανεργία πλήττει   τις γυναίκες σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό,  πιέζοντας τις εργαζόμενες γυναίκες  στην καταγγελία της σεξουαλικής παρενόχλησης ή κακοποίηση  στον εργασιακό τους χώρο, όταν η τηλεεργασία "φορτώνεται" κυρίως στις γυναίκες, την ίδια ώρα που γκρεμίζονται οι δομές του κράτους πρόνοιας, και αναγκάζονται να σηκώσουν στις πλάτες τους την απλήρωτη εργασία της φροντίδας των υπόλοιπων μελών της οικογένειας δουλεύοντας παράλληλα από το σπίτι, όταν απολύονται νόμιμα έγκυες γυναίκες (και με την βούλα των Ευρωπαικών δικαστηρίων) πάει πολύ οι δυνάμεις του συστήματος να "πουλάνε" ευαισθησία για τα δικαιώματα της γυναίκας.      Οι ισχυρισμοί του υφυπουργού Αθλητισμού κ Αυγενάκη ότι με το νόμο που ψήφισε το Φθινόπωρο , με τον οποίο δήθεν θα ρίξει τις ισόβιες διοικήσεις των ομοσπονδιών, θα δώσει λύση, ηχούν σαν ανέκδοτο, σαν ασπιρίνη σε έναν οργανισμό που σαπίζει.   Πέρσι την άνοιξη η “καλή κοινωνία” έδωσε έναν λυσσαλέο αγώνα ενάντια στην εισαγγελέα που πρότεινε την ενοχή των δολοφόνων της Τοπαλούδη. Αυτοί είναι. Και αν έχει υποκλιθεί στο ελληνικό #metoo ακόμη και ο Λοβέρδος, η προσωποποίηση της κακοποίησης γυναικών, είναι επειδή όλο το συνάφι τους γνωρίζει πολύ καλά πως για κάθε “διάσημο” #metoo υπάρχουν χιλιάδες αφανείς πίσω από τα οποία κρύβεται και η ταξικότητα της σεξουαλικής παρενόχλησης.    Όλη αυτή η επίθεση δεν θα μπορούσε να μην έχει και μια ιδεολογία να τη δικαιολογεί. Γι' αυτό και προκύπτουν ξανά και ξανά και συντηρούνται όλες αυτές οι σεξιστικές απόψεις που αμφισβητούν τη μαρτυρία και κατηγορούν το θύμα. Από τα πάνω καλλιεργείται επίμονα η υποτίμηση των γυναικών, ότι η θέση τους είναι σπίτι, η φύση τους η φροντίδα, ακόμη και το ότι δεν έχουν απόλυτα λόγο για το σώμα τους.     Τη χρονιά που στις ΗΠΑ το φούντωμα των καταγγελιών και τα "στόματα πουτ άνοιξαν"  ξήλωναν τον Γουάινστιν και τους ισχυρούς του θεάματος, και ροκάνιζαν την καρέκλα του Τραμπ. Στην Ισπανία, στην Τουρκία στην Ελλάδα,  χιλιάδες γυναίκες και άντρες σε όλο τον κόσμο έχουν κάνει την 8 Μάρτη ξανά έναν διεθνή αγωνιστικό συντονισμό, μέρα αγώνα της εργατικής τάξης και των συνδικάτων της, μια από τις πιο μεγάλες πολιτικές δράσεις για την γυναικεία χειραφέτηση. Το κίνημα έχει αποκτήσει συνέχεια και έχει νίκες διεθνώς, από την Αργεντινή και την Χιλή μέχρι την Πολωνία και παντού.    Οι "Γουάινστιν" και οι "Αδαμόπουλοι" αυτού του κόσμου πρέπει να πληρώσουν. Και το σύστημα αυτό που στρώνει τον δρόμο για την εκμετάλλευση και την γυναικεία καταπίεση, για βιασμούς και κακοποιήσεις πρέπει να γκρεμιστεί. Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 19/01/2021 - 16:15

Το φάντασμα της ανελευθερίας και του σύγχρονου κοινωνικού μεσαίωνα [του Δημήτρη Δεσύλλα]

Δημήτρης Δεσύλλας, μέλος ΠΕ ΝΑΡ και ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Περνώντας από το 2020 στο 2021, στο φόντο της πανδημίας του κορονοϊού, ένα φάντασμα συνεχίζει να πλανιέται πάνω από τους λαούς της Ευρώπης και της χώρας μας. Το φάντασμα της ανελευθερίας, με πολλές αποκρουστικές όψεις: φόβου και μαζικού εγκλεισμού, κινδυνολογίας και κατάθλιψης, ωμής κρατικής βίας, πειθάρχησης και καταστολής.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι κυβερνήσεις σε κάθε χώρα, εκμεταλλεύονται και αξιοποιούν ασύστολα την πανδημία. Απειλούν με «τρίτο κύμα κορονοϊού». Ποντάρουν στον εκφοβισμό και στην παράλυση των αντιστάσεων του λαού. Επιδιώκουν τη συναίνεση και υποταγή του μαζικού λαϊκού κινήματος και της Αριστεράς. Αγνοούν την υπόγεια, ορατή και διευρυνόμενη λαϊκή οργή. Θέλουν να ξεμπερδεύουν οριστικά με τα υπολείμματα των εργατικών και δημοκρατικών κατακτήσεων, να επιβάλλουν μακροπρόθεσμα έναν σύγχρονο κοινωνικό μεσαίωνα.

Σ’ αυτό το πλαίσιο οργανώνουν και το χονδρεμπόριο ελπίδας για τον αναγκαίο μαζικό εμβολιασμό κατά του κορονοϊού. Έτσι, τα εμβόλια αγοράστηκαν πριν παραχθούν, παρήχθησαν πριν εγκριθούν, διαφημίστηκαν πριν κυκλοφορήσουν, μοιράστηκαν πριν εισαχθούν. Έτυχαν υποδοχής σαν νέο «άγιο φως». Έγιναν αντικείμενο ρουσφετιού και πασαρέλα επίδειξης και διαφήμισης κρατικών παραγόντων και κομματικών ηγετών. Θα συνοδευτούν από απαγόρευση της επιλογής εμβολίου από τον εμβολιαζόμενο, από υποχρεωτικό «διαβατήριο ή ταυτότητα εμβολιασμού», και από το σχετικό φακέλωμα. Όλα αυτά βαφτίστηκαν «επιχείρηση ελευθερία», όπως το ξύδι το λένε «γλυκάδι».

Αντιλαϊκή επιδρομή διαρκείας σε όλα τα επίπεδα

Η κυβέρνηση της ΝΔ με την πανδημία του κορονοϊού «βρήκε παπά να θάψει πέντε – έξι». Από το νόμο κατά των διαδηλώσεων και τα νέα κατασταλτικά σώματα στην πλήρη απαγόρευση των εκδηλώσεων για το Πολυτεχνείο και τον Αλέξη Γρηγορόπουλο. Από την πρωτοφανή άρση της ασυλίας της βουλευτού του ΜέΡΑ25 Αγγελικής Αδαμοπούλου για ομιλία της στη βουλή(!) στις τρομοκρατικές μαζικές συλλήψεις διαδηλωτών και στα εξοντωτικά πρόστιμα. Από την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου στη νέα πανεπιστημιακή αστυνομία, με επιπλέον 1.500 πραιτοριανούς, στα βήματα του πατρός Μητσοτάκη «το κράτος είστε εσείς»!

Η κυβέρνηση της ΝΔ με την πανδημία του κορονοϊού «βρήκε παπά να θάψει πέντε – έξι»

Από τους νέους αντεργατικούς νόμους και την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, στην τηλεκπαίδευση και την τηλεργασία, στις τηλεψηφοφορίες και στο φακέλωμα των συνδικάτων. Από το νέο μεγάλο φαγοπότι των καπιταλιστών που θα γίνει με το «Ταμείο Ανάκαμψης» της ΕΕ, στις διακομματικές φιέστες προγονοπληξίας, πατριδοκαπηλίας και εθνικισμού για τα 200 χρόνια από το 1821. Συνολικά η ΝΔ προωθεί με γρήγορα βήματα ένα επιθετικό σχέδιο βαθιών αντιμεταρρυθμίσεων που δεν πέρασαν ούτε στην εποχή των μνημονίων. Βαδίζει στο δρόμο που χάραξε η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με το 3ο Μνημόνιο μέχρι το 2060, τη νέα συμφωνία για τις βάσεις των ΗΠΑ και το ξεπούλημα όλης της δημόσιας περιουσίας με το Υπερταμείο.

Κραυγαλέα απουσία ουσιαστικής αντιπολίτευσης

Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει επιδείξεις αστικής διαχειριστικής υπευθυνότητας και ασκεί συναινετική «μαϊμού» αντιπολίτευση. Προσέφερε απλόχερα στον Μητσοτάκη συναίνεση για το πρώτο εξάμηνο της πανδημίας, προτείνοντας συναινετική υπουργό Υγείας την αντιεπιστημονικά θρησκόληπτη Αθηνά Λινού. Συμφώνησε με την επιδότηση 130 εκατ. ευρώ στην αεροπορική εταιρεία Aegean. Ψήφισε τον «μεγάλο περίπατο» του Κ. Μπακογιάννη στον δήμο της Αθήνας και στη βουλή λευκό (!) για τη νέα πολεμική «αγορά του αιώνα». Πρότεινε να δοθεί ένας μισθός-δώρο (!) στους αστυνομικούς. Παρά τη λαϊκή κατακραυγή (ακόμα και στο εσωτερικό του) επανέφερε την άθλια πρόταση προσθέτοντας για ξεκάρφωμα εργασιακούς κλάδους. Υποστηρίζει την «υγιή επιχειρηματικότητα». Βάζει πλάτη στην παρατεταμένη αγρανάπαυση του αστικοποιημένου συνδικαλισμού. Επιδιώκει συγκυβέρνηση με το μεταλλαγμένο ΚΙΝΑΛ. Προωθεί άμεσα ένα σαθρό «αντιδεξιό μέτωπο», με ανυπόληπτους πολιτευτές του ΠΑΣΟΚ. Από δίπλα το ΜέΡΑ25 επιδιώκει ματαίως τη «διόρθωση» της αντιλαϊκής πολιτικής της ΕΕ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Από την άλλη μεριά το ΚΚΕ παρά τη μαχητικότητα των αγωνιστών του, κυρίως στους υγειονομικούς, επιδίδεται σε «χαμηλές πτήσεις» συμβολικών κινητοποιήσεων (Πρωτομαγιά, Πολυτεχνείο). Αρνείται να συμβάλλει στην αναγκαία ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος και στην κοινή δράση της μαχόμενης Αριστεράς για ανατρεπτικούς αγώνες.

Ελευθερία σήμερα σημαίνει ανατροπή

Στις συνθήκες αυτές, στη νέα χρονιά ανεβαίνει ψηλότερα ο πήχης των απαιτήσεων τόλμης, μαχητικότητας και βαθύτερης σκέψης, για τις δυνάμεις και τους αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς, για το ΝΑΡ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Όταν η Unilever εφαρμόζει στη Νέα Ζηλανδία πειραματικά την 4ημερη εβδομάδα εργασίας και το ίδιο προτείνουν διάφορες δεξαμενές σκέψεις (χωρίς μείωση αποδοχών). Όταν η ανεργία της νεολαίας γίνεται εφιαλτική και η πόλωση πλούτου-φτώχειας εκρηκτική. Τότε είναι ρεαλιστικά δυνατό και υλικά εφαρμόσιμο ένα «νέο Σικάγο» της εποχής μας. Ένα εργατικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα, με επαναστατική στόχευση και κομμουνιστική προοπτική. Με στόχους πάλης όπως:

  • 4 ώρες δουλειά με αύξηση αποδοχών – 4 ώρες μόρφωση – 8 ώρες ανάπαυση και ύπνο – 4 ώρες άθληση και πολιτιστική δημιουργία – 4 ώρες ενασχόληση με τις δημόσιες υποθέσεις.
  • Ουσιαστικές αυξήσεις στις συντάξεις και χορήγησή τους στα 60 χρόνια στους άνδρες και στα 55 στις γυναίκες (αντί για τα 68 χρόνια από το 2024, τα 69 από το 2036 και τα 72 από το 2066 που προβλέπει ο νέος ασφαλιστικός Προκρούστης).
  • Πλήρης χειραφέτηση της επιστήμης, της θεωρίας και της γνώσης από τα δεσμά και τον εξευτελισμό της ατομικής ιδιοκτησίας.
  • Ο ελεύθερος δημιουργικός χρόνος μοναδικό μέτρο του πλούτου της κοινωνίας. Κατάργηση της καταναγκαστικής εργασίας.
  • Κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας, του συστήματος της μισθωτής δουλειάς, του ανθρώπου «εμπόρευμα».

Αναγκαίες προϋποθέσεις για τη διεκδίκηση – προώθηση – υλοποίηση ενός τέτοιου προγράμματος, είναι η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, η ανατρεπτική κοινή δράση της μαχόμενης Αριστεράς, το μέτωπο της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής Αριστεράς. Είναι κυρίως η οργάνωση των πρωτοπόρων συνειδητών δυνάμεων στο πρόγραμμα και κόμμα της σύγχρονης κομμουνιστικής απελευθέρωσης.

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 9-10.1.2021

Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 19/01/2021 - 16:15

Σεβασμός των δικαιωμάτων των κρατουμένων.

Άμεση άρση των απαράδεκτων κυβερνητικών αποφάσεων εξόντωσης του Δημήτρη Κουφοντίνα.  Άμεση αποφυλάκιση του Β. Δημάκη.  Σεβασμός των δικαιωμάτων των κρατουμένων.    Εκδικητική στοχοποίηση του Δημήτρη Κουφοντίνα αποτελεί η απόφαση της κυβέρνησης της ΝΔ για μεταφορά του στις φυλακές Δομοκού, σε άθλιες συνθήκες κι εν μέσω πανδημίας, από τις αγροτικές φυλακές της Κασσαβέτειας που βρισκόταν, με προσωπική απόφαση της γ.γ. «Αντιεγκληματικής Πολιτικής» και σε αντίθεση και με αυτόν τον Σωφρονιστικό Κώδικα, σύμφωνα με τον οποίο, ο τόπος φυλάκισης του κρατουμένου πρέπει να επιλέγεται «με προτεραιότητα το πλησιέστερο προς τον τόπο της κατοικίας του ή των μελών της οικογένειάς του ή τον τόπο κοινωνικής ένταξής του». Η απόφαση αυτή παραβιάζει ακόμα και το νόμο 4760/2020 της ΝΔ, σύμφωνα με τον οποίο κρατούμενος που δεν καλύπτει τις προϋποθέσεις για να παραμείνει στις αγροτικές φυλακές «επαναμετάγεται στο κατάστημα κράτησης από το οποίο αρχικά μετήχθη», δηλαδή στις φυλακές Κορυδαλλού στην περίπτωση Δ. Κουφοντίνα. Ας σημειωθεί πως ο νόμος αυτός είχε «φωτογραφικό» χαρακτήρα σε διατάξεις του, έτσι ώστε να μην επιτρέπει σε καταδικασμένους για τρομοκρατία να εκτίουν την ποινή τους σε αγροτικές φυλακές.   Ο Κουφοντίνας βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 8 Ιανουαρίου, ως ύστατο μέσο για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του, καταγγέλλοντας εκδικητική πολιτική εξόντωσης από την κυβέρνηση. Ήδη η κατάσταση της υγείας του έχει επιβαρυνθεί παρά τη βίαιη μεταγωγή του κρατούμενου σε νοσοκομείο, παρότι ο ίδιος είχε αρνηθεί οποιαδήποτε ιατρική φροντίδα στο πλαίσιο της απεργίας πείνας.   Την ίδια στιγμή και ενώ ο καταδικασμένος ναζί Παπάς αλωνίζει ελεύθερος, ο κρατούμενος – φοιτητής στις Φυλακές Κορυδαλλού Βασίλης Δημάκης μαζί με άλλους κρατούμενους καλούνται στις 25/1 να απολογηθούν στο Τριμελές Πειθαρχικό Συμβούλιο γιατί λίγες ημέρες πριν την καταδίκη της Χρυσής Αυγής στο δικαστήριο είχαν αναρτήσει πανώ μέσα στη φυλακή ενώνοντας τη φωνή τους μαζί με τις χιλιάδες φωνές που έλεγαν «δεν είναι αθώοι – οι ναζί στη φυλακή». Η δίωξη έρχεται την ώρα που ο Δημάκης θα κατέθετε αίτημα αποφυλάκισης.   Απαιτούμε την άμεση άρση των απαράδεκτων κυβερνητικών αποφάσεων εξόντωσης του Δημήτρη Κουφοντίνα, τη μεταφορά του στις φυλακές Κορυδαλλού. Άμεση αποφυλάκιση του Β. Δημάκη. Σεβασμός των δικαιωμάτων των κρατουμένων.  Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 19/01/2021 - 13:45

Κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στα συλλαλητήρια που οργανώνουν φοιτητικοί σύλλογοι και σωματεία εκπαιδευτικών την Πέμπτη 14 Γενάρη

ΚΑΤΩ ΤΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΒΑΘΙΑ ΤΑΞΙΚΗ, ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

 

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙHΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ 14/1 ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ (12 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ) ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει και καλεί σε μαζική συμμετοχή το συλλαλητήριο που οργανώνουν φοιτητικοί σύλλογοι και σωματεία εκπαιδευτικών την Πέμπτη 14 Γενάρη στις 12 το μεσημέρι στα Προπύλαια. Αντίστοιχες κινητοποιήσεις οργανώνονται και σε άλλες πόλεις.

Οι φοιτητές/τριες και οι εκπαιδευτικοί παλεύουν ενάντια στις άγριες ταξικές επιθέσεις της κυβέρνησης της ΝΔ και της Κεραμέως.

Άγριες περικοπές στους προϋπολογισμούς, σκληροί ταξικοί αποκλεισμοί (επαναφορά βάσεων εισαγωγής, τράπεζα θεμάτων και όλα αυτά εν μέσω πανδημίας) για μείωση του αριθμού των εισακτέων, μετατροπή της επαγγελματικής εκπαίδευσης σε «μαθητεία» για τζάμπα δουλειά των μαθητών στους εργοδότες από 15 χρονών, καταστολή (πανεπιστημιακή αστυνομία), καμιά προστασία από την πανδημία, η παιδεία χάρισμα στους ιδιώτες, πλήρης εμπορευματοποίηση, επιχειρηματικοποίηση των πάντων, ουσιαστική κατάργηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων, μέσω της εξίσωσής τους με τα κολέγια,  -αυτή είναι η πολιτική τους.

Για να «περάσει» αυτή την άθλια πολιτική, για μην αναπτυχθεί φοιτητικό και πανεπιστημιακό κίνημα   η κυβέρνηση κρατάει κλειστά τα πανεπιστήμια για σχεδόν ένα χρόνο, και μετά τις ανεκδιήγητες δηλώσεις Συρίγου σκοπεύει να τα κρατήσει κλειστά τουλάχιστον μέχρι τον Ιούνη.

Είναι πλέον καθαρό σε δεκάδες χιλιάδες φοιτητές ότι η κυβέρνηση της ΝΔ κυριολεκτικά διαλύει την ανώτατη εκπαίδευση κρατώντας τα πανεπιστήμια κλειστά μόνο και μόνο για να περάσει την τραγική πολιτική της χωρίς το φοιτητικό και πανεπιστημιακό κίνημα.  

Ο αγώνας του φοιτητικού κινήματος και των εκπαιδευτικών για να μην περάσουν τα αντιδραστικά νομοσχέδια της κυβέρνησης, ενάντια στην πανεπιστημιακή αστυνομία και για να ανοίξουν οι σχολές, ο αγώνας για τις ανάγκες και τα δικαιώματά τους στην μόρφωση και την δουλειά είναι αγώνας όλης της εργατικής τάξης. Είναι στο ίδιο χαράκωμα με τους εργαζόμενους στα δημόσια νοσοκομεία που παλεύουν ενάντια στη διάλυση του ΕΣΥ, για προσλήψεις και μονιμοποιήσεις, για πραγματική προστασία από την πανδημία ενάντια στις επιθέσεις της κυβέρνησης. Εκπαιδευτικοί και υγειονομικοί και φοιτητές παλεύουν για την πραγματική προστασία των εργαζόμενων από την πανδημία, για τη ζωή και τα δικαιώματά τους. 

Ο αγώνας τους είναι αγώνας όλων των εργαζόμενων που χτυπιούνται από την ανεργία και τη φτώχεια, βλέπουν τις ίδιες τις ζωές τους να απειλούνται από τις θανατερές ταξικές επιλογές της κυβέρνησης. Έχουν τη δύναμη να ανατρέψουν τα σχέδια της Κεραμέως και όλοι μαζί, με τις απεργίες, τις διαδηλώσεις τους αγώνες μας να ανατρέψουμε την κυβέρνηση της φτώχειας και της πανδημίας και να ανοίξουμε το δρόμο όπου η υγεία, η παιδεία και ο κοινωνικός πλούτος θα είναι στα χέρια των εργαζόμενων.

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 13/01/2021 - 19:00

8 χρόνια από τη δολοφονία του Σαχζάντ Λουκμάν-Ολοι/ες στη συγκέντρωση-πορεία Κυριακή 17 Γενάρη 12 μμ. Πλ. Μερκούρη

8 χρόνια από τη δολοφονία του Σαχζάντ Λουκμάν-Ολοι/ες στη συγκέντρωση-πορεία Κυριακή 17 Γενάρη 12 μμ. Πλ. Μερκούρη

Την Κυριακή 17 Γενάρη συμπληρώνονται οχτώ χρόνια από τη ρατσιστική δολοφονία του Σαχζάντ Λουκμάν, του μετανάστη εργάτη από το Πακιστάν, από ναζί της Χρυσής Αυγής στα Πετράλωνα. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί όλους/ες που παλέψαμε για να καταδικαστεί η ναζιστική συμμορία, να διαδηλώσουμε εκείνη τη μέρα στις 12 το μεσημέρι στην πλ. Μερκούρη στα Πετράλωνα.

Η δολοφονία του Σαχζάντ Λουκμάν τότε, πυροδότησε τη μαζική οργή χιλιάδων αντιφασιστών/τριών. Χιλιάδες διαδήλωσαν λίγες μέρες μετά στο κέντρο της Αθήνας με την Πακιστανική Κοινότητα μπροστά. Τότε πρωτακούστηκε το σύνθημα «Ισόβια στους φονιάδες» και στα επόμενα χρόνια η μορφή του Σαχζάντ θα γινόταν σύμβολο του κινήματος δίπλα στη μορφή του Π. Φύσσα.

 

Οι αγώνες και οι αποκαλύψεις του κινήματος μέσα και έξω από τη δικαστική αίθουσα είχε ως αποτέλεσμα το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο καταδίκασε σε ισόβια τους δολοφόνους με αναγνώριση του ρατσιστικού κινήτρου, απόφαση σταθμός για το ξήλωμα της Χρυσής Αυγής. Μετά από 6 χρόνια στη φυλακή αφέθηκαν ελεύθεροι μετά από μια σκανδαλώδη απόφαση του Εφετείου. Όμως και πάλι η μαζική αντιφασιστική κινητοποίηση που οδήγησε στις 7 Οκτώβρη στην καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματική οργάνωση, τους έβαλε ξανά στη φυλακή ως μέλη της εγκληματικής οργάνωσης.

Πριν οχτώ χρόνια ήταν η ρατσιστική εκστρατεία Ξένιος Δίας του Δένδια, υπουργού της μνημονιακής κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων που έστρωσε το δρόμο στη ναζιστική συμμορία να οργανώνει πογκρόμ και δολοφονίες. Σήμερα, η ρατσιστική πολιτική της ΝΔ είναι το θερμοκήπιο για το ξαναζωντάνεμα της φασιστικής απειλής. Τα αίσχη των «επαναπροωθήσεων», του Λιμενικού και της Frontex, των στρατοπέδων συγκέντρωσης με όπως το κολαστήριο του Καρά Τεπέ, η «θωράκιση» του τείχους του Έβρου, στρώνουν το δρόμο για να εμφανιστούν ξανά οι συμμορίες των «αγανακτισμένων πολιτών».

Δεν θα αφήσουμε την κυβέρνηση και την άρχουσα τάξη να χρησιμοποιήσουν το ρατσιστικό δηλητήριο για να διασπάσουν την εργατική τάξη, να αποπροσανατολίσουν την οργή του κόσμου από τη χρεοκοπία τους για τη φτώχεια και το θάνατο που σκορπάνε. Να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, να καταργηθεί η ρατσιστική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας! Σύνορα ανοιχτά για την εργατιά - Ασυλο και στέγη στους πρόσφυγες, χωράνε όλοι στις γειτονιές και τις πόλεις μας, τα παιδιά τους στα σχολεία μας!! Νομιμοποίηση και χαρτιά για όλους του μετανάστες/τριες!

Categories: ΕκδηλώσειςΔρασεις-Εκδηλωσεις: Δρασεις-ΕκδηλωσειςΗμερομηνία: 17/01/2021 - 19:00

Απολογισμός ΚΚΕ: Κομματική επιβεβαίωση, κινηματική αμηχανία [του Γιώργου Κρεασίδη]

Γιώργος Κρεασίδης

▸ Χωρίς πολιτικό στόχο ανατροπής και ανάπτυξης μαζικού κινήματος

Σε απολογισμό του δεύτερου κύματος της πανδημίας, της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής και της δράσης του ΚΚΕ προχωράει η Απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος που δημοσιεύτηκε την Πρωτοχρονιά. Κεντρικά σημεία είναι οι εκτιμήσεις για τη διαχείριση της υγειονομικής και κοινωνικής κρίσης σε βάρος των εργαζομένων, σε μια κρίση που εκτιμάται σαν οξύτερη από αυτή του 2008. Γίνεται αναλυτική αναφορά στο «πακέτο ανάκαμψης» και τις επιλογές της ΕΕ και της ΝΔ που καταδεικνύουν τον αντιδραστικό χαρακτήρα τους, αλλά και την ευρύτερη αστική συναίνεση. Εντύπωση όμως προκαλεί η έλλειψη κάθε κριτικής στις αρνητικές συνέπειες της τηλεκπαίδευσης.

Δεν κρύβεται η αμηχανία για τα ελληνοτουρκικά, καθώς οι αναφορές στον αστικό ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό καταλήγουν τελικά στην τουρκική επιθετικότητα, ως μοναδική απειλή για την ειρήνη. Μένει στο απυρόβλητο η ελληνική άρχουσα τάξη και υποτιμάται η επίδραση αυτής της οπτικής στην ανοχή για την κυβέρνηση.

Επισημαίνεται ότι παρά τη φθορά της κυβέρνησης δεν κερδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, που μαζί με ΚΙΝΑΛ και Ελληνική Λύση είναι σε φάση στρατηγικής συναίνεσης. Παράλληλα όμως διαπιστώνεται ότι παρά την πολιτική διαφοροποίησή του το ΚΚΕ δεν ενισχύεται, κάτι που αποδίδεται στο δυσμενή κοινωνικό συσχετισμό, αλλά και στην παροχέτευση της λαϊκής δυσαρέσκειας σε σημαντικό βαθμό σε αντιδραστική κατεύθυνση.

Το ΚΚΕ υπερασπίζεται την επιλογή να σπάσει την απαγόρευση στο Πολυτεχνείο, όπως και η μαχόμενη αντικαπιταλιστική Αριστερά. Η εκτενής αναφορά στην επίθεση που δέχτηκε το ΚΚΕ, σε συνδυασμό με τις αντικειμενικές δυσκολίες της δράσης στους εργαζόμενους και τη στάση του εργοδοτικού συνδικαλισμού τύπου ΓΣΕΕ, δίνει την εντύπωση ότι δικαιολογούν την επιλογή για αυστηρά συμβολικές κινητοποιήσεις σωματείων, με μέλη των προεδρείων, χωρίς μαζικό κάλεσμα και κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στις 26/11. Την ίδια στιγμή η προσπάθεια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που στήριξε μαζική απεργιακή συγκέντρωση στην Αθήνα, αντιμετωπίζεται υποτιμητικά. Εντύπωση προκαλεί η έλλειψη αναφοράς στην 6η Δεκέμβρη. 

Στα κεντρικά σημεία της Απόφασης είναι η υπεράσπιση της κοινής δήλωσης ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ-ΜΕΡΑ25 ενάντια στην απαγόρευση του Πολυτεχνείου που τη συνδέει με τις ιδιαίτερες συνθήκες κι όχι με επιλογές «δημοκρατικού μετώπου» υπό τον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως η κοινή δήλωση με το ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δεν καλούσε σε σπάσιμο της απαγόρευσης, σε συνδυασμό με μια λογική συμβολικών παρεμβάσεων του κομματικού δυναμικού χωρίς μαζικό κάλεσμα, καλλιεργεί ένα κλίμα αδυναμίας του κινήματος. Χωρίς πρόταση που θα βγάλει το λαό και τους εργαζόμενους από το ρόλο του θεατή, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορεί να ενσωματώνει με τα «αντιδεξιά μέτωπα». Παρ’ όλα αυτά η Απόφαση δεν δίνει κατεύθυνση για πρόγραμμα δράσης, με συγκεντρώσεις, απεργίες και στόχους πάλης, κάτι που αποτυπώνεται και στη στάση του ΠΑΜΕ στα σωματεία. Περιορίζεται σε στόχους κομματικής ανάπτυξης, ενώ εντύπωση προκαλεί πως οι υπογραφές που μάζεψε το ΚΚΕ στη βάση της αντίθεσης στην κυβερνητική πολιτική και ανεξάρτητα από κομματικές επιλογές, δεν αξιοποιούνται σε λογική συσπείρωσης για μαζική δράση, αλλά για τη στήριξη του ΚΚΕ. Όμως η μαζική κινητοποίηση είναι το ποιοτικό στοιχείο που λείπει για να απεγκλωβιστεί η λαϊκή δυσαρέσκεια από τα αντιδραστικά σχέδια, που διαπιστώνει η ΚΕ. 

  Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 9-10.1.2021     Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 13/01/2021 - 18:45

ΤΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ Γαργαλιάνων Κυπαρισσίας Φιλιατρών για θανατηφόρο εργατικό ατύχημα στο Δήμο Τριφυλίας

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ

 

     Στις 7 Ιανουαρίου του 2021 στο δρόμο μεταξύ Προδρόμου κι Αγαλιανής της ΔΕ Αυλώνας του Δήμου Τριφυλίας, σημειώθηκε θανατηφόρο εργατικό ατύχημα. Ανετράπει απορριμματοφόρο και από το τριμελές πλήρωμά του, ένας εργάτης έχασε τη ζωή του, ο οδηγός τραυματίστηκε ελαφρά και ο άλλος εργάτης ευτυχώς δεν έπαθε τίποτα.

   Ο αριθμός των νεκρών στους ΟΤΑ και συγκεκριμένα στον τομέα καθαριότητας και πρασίνου σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες φτάνει τους 70 νεκρούς το 2020 σε όλη την χώρα. Οι αιτίες των θανάτων δεν είναι βέβαια οι κακές στιγμές όπως θέλει να λέει η εργοδοσία – Δήμαρχοι. Οι πραγματικές αιτίες επιγραμματικά είναι: οι άθλιες συνθήκες στ΄ αμαξοστάσια, τα κακοσυντηρημένα οχήματα, τα γηρασμένα οχήματα, η μη παροχή των Μέσων Ατομικής Προστασίας στους εργαζόμενους, η ανορθολογική οργάνωση του τομέα με στόχο την εντατικοποίηση των εργασιών, η αποδόμηση του εργασιακού τομέα καθαριότητας, στην περίπτωσή μας, με στόχο τη μεταφορά κερδών στους επιχειρηματίες.

   Η Τ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών καταθέτει δημόσια ερωτήματα και τα απευθύνει στους/στις: Δήμαρχο Τριφυλίας, αρμόδιο Αντιδήμαρχο Καθαριότητας, Γενική Γραμματέα Δήμου, Διευθυντή Καθαριότητας & Πρασίνου, Διευθύντρια Τεχνικών Υπηρεσιών (ως αρμόδια του λεγόμενου Συνεργείου Κίνησης) και Προϊστάμενο Αποκεντρωμένου Τμήματος Καθαριότητας Αετού – Αυλώνας:

  • με ποια διοικητική λογική – πρακτική μπήκε βαρύ όχημα σε χωματόδρομο και μάλιστα μετά από συνεχείς βροχοπτώσεις;
  • υπήρχε κάδος εκεί; εαν υπήρχε, με ποιο σκεπτικό και χωροταξικό σχεδιασμό τοποθετήθηκε κάδος σε ένα οδόστρωμα που το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα – κυρίως λόγω βροχοπτώσεων – δεν έχει την απαραίτητη σταθερότητα; ποιός αποφασίζει για την χωροθέτηση των κάδων; αδιάψευστες πληροφορίες λένε οτι αποφασίζουν οι διοικούντες.
  • Ο οδηγός στο απορριμματοφόρο ήταν μόνιμος υπάλληλος ή συμβασιούχος και μάλιστα μέσω του προγράμματος Κοινοφελούς εργασίας του ΟΑΕΔ; Το συγκεκριμένο πρόγραμμα έχει ως όρο πρόσληψης εργαζομένων τη ρητή απαγόρευση απασχόλησης για εργασίες αποκομιδής απορριμμάτων σε απορριμματοφόρα οχήματα. Τηρήθηκε αυτός ο όρος;
  • κ. Δήμαρχε, έχετε δώσει τα Μέσα Ατομικής Προστασίας στους εργαζομένους;
  • αληθεύει ότι έμπειροι οδηγοί είναι “παροπλισμένοι” στα γραφεία και ταυτόχρονα αναβαθμισμένοι ως προϊστάμενοι τμημάτων καθαριότητας; Οι μεταφορές τους στα γραφεία είναι νόμιμες σύμφωνα με τον Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας του Δήμου Τριφυλίας. Όμως είναι σε αντίθεση με τις πραγματικές ανάγκες της υπηρεσίας κι απασχολούνται μη έμπειροι και μη επιτρεπόμενοι εκ του νόμου εργαζόμενοι, ώστε να δυσκολεύεται και να γίνεται επικίνδυνη η αποκομιδή.
  • Ποιές είναι οι εισηγήσεις του σημερινού Διευθυντή Καθαριότητας και Πρασίνου για την εύρυθμη λειτουργία του τομέα με στόχο την καλύτερη παροχή υπηρεσιών προς τους πολίτες και την υπεράσπιση της ασφάλειας των υφισταμένων του;
  • Από αναλήψεως των καθηκόντων του ως Διευθυντής του τομέα Καθαριότητας & Πρασίνου, έχει πραγματοποιήσει συναντήσεις με το προσωπικό για διάφορα εργασιακά θέματα;
  • Υπήρχαν από την προηγούμενη Διευθύντρια Καθαριότητας & Πρασίνου ανάλογες εισηγήσεις – προτάσεις προς τους αρμόδιους Δήμαρχο, Αντιδήμαρχο, Γενική Γραμματέα για την καλύτερη οργάνωση του τομέα; εάν υπήρχαν, έγιναν αντικείμενο προβληματισμού; Χρησιμοποιήθηκαν ή πετάχθηκαν στις καλένδες;
  • Ο αρμόδιος Προϊστάμενος του Αποκεντρωμένου Τμήματος Αετού – Αυλώνας έχει συντάξει τα Προγράμματα για την αποκομιδή απορριμμάτων, δομημένα πάνω στην αρχή της ισότιμης μεταχείρισης των εργαζομένων, ώστε να αποφεύγεται η κόπωση, εντατικοποίηση καθώς και το εργασιακό στρες των υφισταμένων του τομέα του;

 

  Η  Τ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών είχε ένα μεγάλο αριθμό κειμένων που αφορούσαν τον τομέα καθαριότητας με στόχο πάντα την αποφυγή μικρών και μεγάλων – θανατηφόρων ατυχημάτων δυστυχώς δεν εισακούστηκε από τους τότε διοικούντες όπως κι από τους τωρινιούς. Δεν πανηγυρίζουμε που δικαιωθήκαμε, απεναντίας κυριαρχούμεθα από οργή και θλίψη διότι έφτασαν τα πράγματα εδώ.

  Η  Τ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών δηλώνει ότι η ζωή των εργαζομένων δεν είναι αναλώσιμη.  Τα εργατικά ατυχήματα είναι ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ και γι΄ αυτό πρέπει οι υπαίτιοι να τιμωρούνται. Η ατιμωρησία τους είναι παράγοντας που ευννοεί την επανάληψή τους με μεγαλύτερη δυναμική. Οι δε μεσίστιες σημαίες, δε λύνουν προβλήματα. Τη λύση τη δίνει η οργάνωση των εργαζομένων στο Σωματείο, ο διαρκής αγώνας για την καταπολέμιση της ανεργίας, της ελαστικής εργασίας. Ο διαρκής αγώνας για μόνιμη δουλειά.

 

  Η  Τ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών, τιμά τον νεκρό εργάτη. Στέλνει ειλικρινή συλληπητήρια στους οικείους του, προτρέποντας τους να κινηθούν κατά παντός υπευθύνου.

 

Φιλιατρά, 9 Γενάρη 2021

 

                                                Τ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΤΡΙΦΥΛΙΑΣCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 09/01/2021 - 20:15

Σχόλιο του Γραφείο Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την εισβολή ακροδεξιών του Τραμπ στο Κογκρέσο

Σχόλιο του Γραφείο Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την εισβολή ακροδεξιών του Τραμπ στο Κογκρέσο

Άμεση σύγκρουση με τη ΝΔ τους ντόπιους φίλους του Τραμπ Ακροδεξιά εισβολή, εργατική αντικαπιταλιστική απάντηση
  Η εισβολή στο Καπιτώλιο, ακροδεξιών, φασιστικών και παραστρατιωτικών ομάδων- υποστηρικτών του Τραμπ, και κάτω από την καθοδήγηση και εποπτεία του, αποτελεί ένα ιστορικό ορόσημo για την πολιτική ζωή των ΗΠΑ και την «αμερικάνικη δημοκρατία», εκκωφαντική απόδειξη του διχασμού της αμερικάνικης κοινωνίας και της βαθιάς κρίσης του πολιτικού συστήματος, μια ισχυρή προειδοποίηση για το τι μπορεί να συμβεί εάν η εργατική τάξη δεν κινητοποιηθεί ενάντια στις πολιτικές που γεννούν πανδημία, φτώχεια, ρατσισμό και πολέμους. Η ακροδεξιά διαδήλωση και εισβολή είχε προετοιμαστεί και οργανωθεί από τον ίδιο τον Τραμπ. Ο Τραμπ δεν είναι ένας «τρελός πρόεδρος» όπως θέλουν να λένε διάφοροι «φιλελεύθεροι αναλυτές». Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Τραμπ επιτέθηκε με βιαιότητα ενάντια στην εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα (ανατρέποντας κι αυτές τις αναιμικές παροχές της περιόδου Ομπάμα), όξυνε σε ασύλληπτο βαθμό την καταστολή και την ασυδοσία των αστυνομικών δυνάμεων, υποστήριξε ανοιχτά (και υποστηρίχτηκε από) την ακροδεξιά και την χριστιανική δεξιά, ενίσχυσε σε πρωτοφανέρωτο βαθμό τον ρατσισμό, τον σεξισμό και κάθε είδους διακρίσεις και διασπάσεις ανάμεσα στους εκμεταλλευόμενους μετατρέποντας σε «αποδοπιομπαίους τράγους» τους μετανάστες, τους μαύρους, τους μουσουλμάνους και κάθε άλλη μειονότητα. Αυτό ενθάρρυνε τους ρατσιστές, τους φασίστες και την ακροδεξιά. Ένιωσαν ότι στον Λευκό Οίκο βρισκόταν ένας δικός τους άνθρωπος. Από τις εκλογές στις 3 Νοεμβρίου και μετά, και παρά την ήττα του, ο Τραμπ επέμενε πως του έκλεψαν τις εκλογές. Αυτή ήταν εν μέρει μια απελπισμένη κίνηση αλλά έστελνε συγχρόνως και ένα μήνυμα ενθάρρυνσης στις φασιστικές και ρατσιστικές ομάδες που τον υποστήριζαν. Ενώ η εισβολή ήταν σε εξέλιξη ο Τραμπ εξέφραζε την «αγάπη» του για τους υποστηρικτές του, χαρακτηρίζοντας τους «πολύ ξεχωριστούς». Είναι φανερό ότι η εισβολή στο Καπιτώλιο είχε την στήριξη και τουλάχιστον την ανοχή του κράτους. Οι ακροδεξιοί διαδηλωτές έτυχαν «ειδικής μεταχείρισης» από τη φρουρά και το «βαθύ κράτος». Κανένας δεν τους σταμάτησε. Αν στη θέση των ακροδεξιών διαδηλωτών βρίσκονταν διαδηλωτές του Black Lives Matter, θα είχε γίνει μακελειό από την αστυνομία. Η εκλογή Μπάιντεν δεν πρόκειται να αποτελέσει ανάχωμα στην ανάπτυξη των ακροδεξιών δυνάμεων. Κατά τη διάρκεια της εισβολής στο Καπιτώλιο ο Μπάιντεν παρακαλούσε τον Τραμπ να εμφανιστεί στην τηλεόραση για να «απαιτήσει τον τερματισμό αυτής της πολιορκίας». Το μόνο που έχει κάνει ο Μπάιντεν είναι να καταδικάσει τους «ταραξίες» των διαδηλώσεων του Black Lives Matter και να υποσχεθεί ότι θα υποστηρίξει το πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ και τους καπιταλιστές που επωφελούνται από αυτό. Αυτό είναι όμως το σύστημα που παρήγαγε τον Τραμπ και ενίσχυσε την Ακροδεξιά. Όταν πάρει την εξουσία θα συνεχίσει τις πολιτικές υπέρ των μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων που οδήγησαν σε τεράστια φτώχεια, θανάτους από την πανδημία και οργή. Τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις ανά τον πλανήτη, προφανώς στο όνομα της... «δημοκρατίας». Η αμερικανική κυρίαρχη τάξη, που τώρα «καταδικάζει» τα γεγονότα, στο παρελθόν χάιδευε τον Τραμπ και αυτού του είδους την πολιτική που της έχει αποφέρει ρεκόρ κερδών στο χρηματιστήριο εν μέσω των δεινών και του μαζικού θανάτου που έχει προκαλέσει η πανδημία. Ταυτόχρονα, δεν έχει τίποτα να πει για τους βομβαρδισμούς και τις δολοφονίες εκατομμυρίων σε όλο τον κόσμο για την προώθηση των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων των ΗΠΑ. Το ίδιο θα έκαναν και μέσα στην ίδια τους τη χώρα, αν το θεωρούσαν απαραίτητο. Όσοι τώρα κάνουν τους «ξαφνιασμένους» δεν πείθουν. Ο Τραμπ στις ΗΠΑ, ο Μπολσονάρο στην Βραζιλία, ο Μόντι στην Ινδία, αλλά και ο Μακρόν στην Γαλλία και άλλοι «φιλελεύθεροι» ηγέτες ενισχύουν την επίθεση στα λαΐκά στρώματα, γιγαντώνουν την καταστολή (βλ νόμος για τις κάμερες στην Γαλλία), κάνουν τον ρατσισμό και τον αντικομμουνισμό επίσημη ιδεολογία των κρατών τους και της ΕΕ, θεωρούν τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες βαρίδι για την καπιταλιστική ανάπτυξη. Αυτή η πορεία της «αντίδρασης σε όλη την γραμμή», στις συνθήκες της δομικής κρίσης του καπιταλισμού, είναι η αιτία που γεννά και δυναμώνει την ακροδεξιά σε όλον τον κόσμο. Μια πορεία που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στοιχίζεται τόσο η «εθνολαϊκή» ακροδεξιά, όσο και η «φιλελεύθερη, κοσμοπολίτικη» δημοκρατία. Ας αφήσουν λοιπόν τις υποκριτικές κραυγές. Όταν το «φίδι» βγει ανοιχτά στην κοινωνία δεν θα λυπηθεί αυτούς που επώασαν το αυγό του! Την ίδια υποκρισία απέναντι στον Τραμπ βλέπουμε και στις κυβερνήσεις στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Ο Μητσοτάκης, και πιο πριν ο Τσίπρας, θεωρούσαν τον Τραμπ ως «φίλο και σύμμαχο» και μαζί του υπέγραφαν Σύμφωνα πολεμικής συνεργασίας, ποντάροντας στην αμερικάνικη βοήθεια στον ανταγωνισμό της ελληνικής άρχουσας τάξης με την Τουρκία. Η ΕΕ θέλει να φέρει αντι-μεταναστευτικούς νόμους, σαν αυτούς του Τραμπ, σε όλη την Ευρώπη. Η μόνη δύναμη που μπορεί να σταματήσει αυτή την πολιτική, στις ΗΠΑ και παντού, είναι ένα δυνατό εργατικό κίνημα που με επίκεντρο τους δρόμους και τους χώρους εργασίας θα παλεύει τον ρατσισμό, τον φασισμό, τη φτώχεια, τον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό. Δεν μπορούν να αποτελέσει ανάχωμα η στράτευση πίσω από το ψοφοδεές «κέντρο» τύπου Μπάιντεν που όχι μόνο δεν ακουμπάει τις αιτίες αυτής της πολιτικής αντίθετα τις αναπαράγει και τις ενισχύει! Το αντίπαλο δέος στον «Τραμπ» και την πολιτική των κυρίαρχων τάξεων βρίσκεται στην έμπνευση και την ελπίδα των τεράστιων κινημάτων όπως το BLM, που συγκλόνισαν τις ΗΠΑ τους τελευταίους μήνες. Μόνο συνέχιση, η κλιμάκωση και η ριζοσπαστικοποίηση του προσανατολισμού του μπορεί (και μπορεί!) να ανακόψει την πορεία πολιτικής κρίσης, οικονομικής λεηλασίας, ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και ενίσχυσης της ακροδεξιάς, που ακολουθεί ο αμερικάνικος καπιταλισμός.
Η πάλη για τα εργατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες της εποχής μας, η αντιμετώπιση της ακροδεξιάς, του εθνικισμού, της θρησκοληψίας και του ανορθολογισμού δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με την δήθεν «πολιτική ορθότητα» του «δημοκρατικού τόξου», αλλά από ένα ρεύμα που θα αναδεικνύει την αιτία του προβλήματος, την δομική κρίση του καπιταλισμού και την πολιτική της άρχουσας τάξης που γεννάει αυτά τα «τέρατα», την πάλη για μια άλλη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, για έναν «εργατικό διαφωτισμό» που θα αντιπαλεύει τον ιδεολογικό σκοταδισμό του κεφαλαίου, τον αντικαπιταλιστικό αγώνα για τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό της εποχής μας. Συνεχίζουμε και σήμερα την πάλη. Άμεση προτεραιότητα αποτελεί να αποκρούσουμε τις αντεργατικές επιθέσεις, να υπερασπίσουμε τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, να μην αφήσουμε κανένα περιθώριο στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, τον «δεδομένο σύμμαχο» του Τραμπ για να μη ξεχνιόμαστε- να ξαναζωντανέψει τη φασιστική απειλή. Η μεγάλη αντιφασιστική νίκη της 7 Οκτώβρη με τη καταδίκη της ναζιστικής συμμορίας, οι απεργίες και οι διαδηλώσεις των δυο τελευταίων μηνών είναι απόδειξη ότι έχουμε τη δύναμη να παλεύουμε και να νικάμε! Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 09/01/2021 - 20:15

Ο Τεμπονέρας ζεί ! [του Μάνου Νικολάου]

Ο Τεμπονέρας Ζει!

του Μάνου Νικολάου

Το Σάββατο 9 Γενάρη κλείνουν 30 χρόνια από τη δολοφονία του αγωνιστή καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα στην Πάτρα από τον Γιάννη Καλαμπόκα και τραμπούκους της ΟΝΝΕΔ, της νεολαίας της Νέας Δημοκρατίας. Η δολοφονία έγινε σε μια περίοδο (1990-1991) τρομερών κινητοποιήσεων και αντίστασης στο χώρο της εκπαίδευσης και όχι μόνο, ενάντια στην τότε κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Είναι μια πολύτιμη παράδοση για τις μάχες που δίνουν σήμερα μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικοί μαζί με όλο το εργατικό κίνημα ενάντια στον γιο του, Κυριάκο Μητσοτάκη, και την κυβέρνησή του. Μια παράδοση που όσο και να ήθελαν ποτέ δεν κατάφεραν να σβήσουν. Τα συνθήματα “ο Τεμπονέρας ζει” και “καρφί και πρόκα, σε κάθε Καλαμπόκα” δεν έλειψαν ποτέ από τις διαδηλώσεις της νεολαίας. 

Η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από την πρώτη μέρα προσπάθησε να υλοποιήσει μία κατά μέτωπο επίθεση στην εργατική τάξη και τις κατακτήσεις της. Ιδιωτικοποιήσεις, μαζικές απολύσεις στις λεγόμενες τότε “προβληματικές επιχειρήσεις”, ασφαλιστικό σφαγείο για τις ΔΕΚΟ και τον Δημόσιο Τομέα, επιθέσεις σε μισθούς, συντάξεις και τη δημόσια Παιδεία. 

Η απάντηση του εργατικού κινήματος ήταν άμεση, με μια σειρά από χώρους να προχωρούν σε δυναμικές απεργίες και καταλήψεις. Η πιο δυνατή κατάληψη ήταν αυτή της Πειραϊκής Πατραϊκής που ξεσήκωσε όλη την πόλη της Πάτρας. Απέναντι σε απειλή εισβολής των ΜΑΤ στο κατειλημένο εργοστάσιο κάλεσε σε συμπαράσταση, μέσω του ραδιοσταθμού που είχε φτιαχτεί και ανταποκρίθηκαν χιλιάδες από εργοστάσια και γειτονιές, που πήραν στο κυνήγι την αστυνομία. 

Τον Μάη του 1990 ξεκινούν μεγάλες κινητοποιήσεις στην εκπαίδευση μετά την εκφρασμένη διάθεση της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη να προχωρήσει σε επιθέσεις στη δημόσια Παιδεία. Ήταν ένα δίμηνο με απεργίες και πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια στην Αθήνα και σε πολλές πόλεις με αποτέλεσμα το Υπουργείο Παιδείας να αναβάλλει τις εξετάσεις για τα μέσα Ιούλη, με τους εκπαιδευτικούς να οργανώνουν συλλαλητήρια έξω από τα εξεταστικά κέντρα. Διεκδικούσαν διορισμούς, αυξήσεις μισθών και μείωση του ορίου συνταξιοδότησης. 

Καταλήψεις

Το φθινόπωρο του ίδιου έτους η κυβέρνηση ανακοινώνει πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία που εκτός των άλλων νομοθετούσε τη λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, καταργούσε τα δωρέαν συγγράμματα, περιόριζε το πανεπιστημιακό άσυλο και τη φοιτητική συμμετοχή στην ανάδειξη των πανεπιστημιακών οργάνων, και επέβαλε αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις στα σχολεία, όπως ποινικοποίηση της συμπεριφοράς των μαθητών, καθημερινή προσευχή και έπαρση σημαίας μέχρι και την επιβολή ομοιόμορφης ενδυμασίας. 

Από το τέλος Οκτώβρη μέχρι τον Δεκέμβρη, ξεσπάει ένα τεράστιο κίνημα καταλήψεων σε σχολεία και σχολές με διαδηλώσεις των δεκάδων χιλιάδων, που κλιμακώθηκαν στα μέσα Δεκέμβρη με δύο πανελλαδικά συλλαλητήρια στην Αθήνα. “Λιτότητα, ανεργία, τρομοκρατία, κάτω η Νέα Δημοκρατία” είναι το σύνθημα που δίνει τον τόνο στις διαδηλώσεις. 

Η αντιπολίτευση δεν στήριξε τις καταλήψεις. Το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα Παπανδρέου είχε τη θεωρία του «ώριμου φρούτου» και ο Ενιαίος Συνασπισμός του Φλωράκη και του Κύρκου ήταν ενάντια στις «ακρότητες» και τους «τυχοδιωκτισμούς». «Τα σχολεία πρέπει να λειτουργούν» δήλωνε ο Φαράκος, τότε Γ.Γ της ΚΕ του ΚΚΕ μετά από συνάντησή του με τον Μητσοτάκη στις 12 Δεκέμβρη. Ο τότε Υπουργός Παιδείας Βασίλης Κοντογιαννόπουλος αναβάλλει την εφαρμογή των διαταγμάτων. Η κυβέρνηση πίστευε ότι όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με την ανάπαυλα των διακοπών για τα Χριστούγεννα θα έκαμπταν το κύμα των καταλήψεων. Όμως το κίνημα δεν εκτονώθηκε και οι καταλήψεις συνεχίζονται στις αρχές Γενάρη του νέου έτους (1991).

Η κυβέρνηση περνάει στην καταστολή με στόχο να σπάσουν οι καταλήψεις με κάθε μέσο. Εγκύκλιοι του Υπουργείου για να ανοίξουν τα σχολεία, διευθυντές που παίρνουν απουσίες και απειλούν τους καταληψίες, ενώ βαλτοί “αγανακτισμένοι γονείς” και πολίτες δημιουργούν βίαια επεισόδια έξω από τις καταλήψεις. Έχοντας από πριν αυτή την εικόνα, η ΟΛΜΕ καλεί στάση εργασίας την πρώτη μέρα έναρξης των μαθημάτων 7 Γενάρη για να συμβάλλουν οι καθηγητές στην αποτροπή τέτοιων μεθοδεύσεων. Δημιουργούνται από τους μαθητές επιτροπές περιφρούρησης, κοινά συντονιστικά με τους φοιτητές ενώ οι τοπικές ΕΛΜΕ βρίσκονται σε συμπαράσταση έξω από τα σχολεία. Οι καθηγητές που αρνήθηκαν να βάλουν απουσίες στους μαθητές λόγω κατάληψης διώκονται πειθαρχικά.

Στην Πάτρα τα επεισόδια παίρνουν μεγαλύτερη έκταση. Το απόγευμα της 8ης Γενάρη ομάδες κρούσης της ΟΝΝΕΔ -οι “Κένταυροι” όπως τους έλεγαν- με επικεφαλής τον Γιάννη Καλαμπόκα, γραμματέα της τοπικής ΟΝΝΕΔ και δημοτικό σύμβουλο Πάτρας, και άλλα στελέχη της ΝΔ, βάζουν σε εφαρμογή το σχέδιο της ανακατάληψης των σχολείων κάτω από τις εντολές του κόμματος. Ήξεραν ότι απολαμβάνουν τη στήριξη των μπάτσων και του κράτους, που θα έκαναν τα στραβά μάτια. Προχωρούν σε βίαιες επιθέσεις σε μαθητές, αλληλέγγυους φοιτητές, γονείς και εκπαιδευτικούς σε σχολεία της πόλης. 

Με λοστό

Στο 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο στα Ψηλά Αλώνια, μετά από συγκρούσεις και παρά τη σθεναρή αντίσταση, οι τραμπούκοι της δεξιάς καταφέρνουν να πραγματοποιήσουν αντι-κατάληψη. Κλιμάκιο της ΕΛΜΕ που κατέφτασε στο συγκεκριμένο σχολείο δέχτηκε τη λυσσασμένη επίθεση των ΟΝΝΕΔιτών με σιδερολοστούς, καδρόνια και τσιμεντόλιθους. Ο τραγικός απολογισμός της επίθεσης είναι πολλοί τραυματίες, κάποιοι από αυτούς βαριά. Ο Νίκος Τεμπονέρας, μέλος της ΕΛΜΕ Αχαΐας και των Παρεμβάσεων, πέφτει τραυματισμένος θανάσιμα μετά από χτύπημα με λοστό στο κεφάλι από τον Γιάννη Καλαμπόκα. Η αστυνομία έφτασε πολύ αργά, διευκολύνοντας τους δολοφόνους να ξεφύγουν.

Λίγες ώρες μετά, ξημερώματα της 9ης Γενάρη, επιβεβαιώνεται ο θάνατος του Τεμπονέρα στο νοσοκομείο του Ρίο απ' όπου ξεκίνησε μια πορεία είκοσι χιλιάδων προς τη Νομαρχία Αχαΐας, που ζητούσε να καταδικαστούν οι δολοφόνοι. Για τρεις μέρες στην Πάτρα, την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη ξεσπούν μεγάλα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια και συγκρούσεις με την αστυνομία. Στις 10 Γενάρη η κηδεία του Νίκου Τεμπονέρα μετατρέπεται σε μια οργισμένη διαδήλωση από την οποία δεν λείπει κανείς. Από τους μαθητές μέχρι τους εργάτες της Πειραϊκής-Πατραϊκής. Την ίδια μέρα η Αθήνα κατακλύζεται από 150.000 μαθητές, φοιτητές και εργαζόμενους, που διαδηλώνουν με σύνθημα “Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων”. Τα ΜΑΤ προχωρούν σε όργιο καταστολής με χημικά. Βόμβα ασφυξιογόνων αερίων της αστυνομίας έβαλε φωτιά στο κατάστημα “Κ. Μαρούσης” στην Πανεπιστημίου. Οι πυροσβέστες που έσπευσαν στο σημείο δεν κατάφεραν να σβήσουν τη φωτιά γιατί δέχτηκαν και αυτοί επίθεση με χημικά από τα ΜΑΤ. Απότελεσμα να καούν ζωντανοί 4 άνθρωποι που βρίσκονταν στο κατάστημα. 

Ο Υπουργός Παιδείας Κοντογιαννόπουλος παραιτείται και το νομοσχέδιο για την Παιδεία αποσύρεται από τον αντικαταστάτη του στο Υπουργείο Γ. Σουφλιά, ο οποίος ανακοίνωσε ότι ξεκινάει διάλογο από μηδενική βάση για την Παιδεία. Ο Γενάρης του 1991 ήταν ένα τεράστιο πλήγμα για την κυβέρνηση. Κατέρρευσε 2 χρόνια αργότερα κάτω από την πίεση των εργατών και ειδικά της μεγαλειώδους απεργίας της ΕΑΣ ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των δημόσιων λεωφορείων.  

Στη δίκη για τον Τεμπονέρα, η ομάδα κρούσης των ΟΝΝΕΔιτών απαλλάχτηκε, ενώ ο ίδιος ο Καλαμπόκας έμεινε μόνο 7 χρόνια στη φυλακή και μετά έγινε διευθυντής στην Εθνική Τράπεζα στον Βόλο. Για τον ηθικό αυτουργό, την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, η “δικαιοσύνη” ήταν πραγματικά τυφλή, δεν έκανε τίποτα. Όμως το έγκλημα αυτό θα την βαραίνει πάντα όπως και το ίδιο το σύστημα και τον κρατικό μηχανισμό που άφησε να εξελιχθεί η εκστρατεία της βίαιης επανακατάληψης των σχολείων. Δικηγόρος υπεράσπισης του δολοφόνου Καλαμπόκα ήταν ο Μιχάλης Αρβανίτης, βουλευτής της καταδικασμένης πλέον ναζιστικής "Χρυσής Αυγής", επιβεβαιώνοντας τους δεσμούς  της δεξιάς με την ακροδεξιά. 

Το σύνθημα “Λιτότητα, ανεργία, τρομοκρατία, κάτω η Νέα Δημοκρατία” είναι πάλι επίκαιρο.

Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 09/01/2021 - 20:00

Ανακοίνωση του ΣΕΚ: Η φασιστική πρόκληση του Τραμπ και των ντόπιων φίλων του δεν θα περάσει

Ανακοίνωση του ΣΕΚ: Η φασιστική πρόκληση του Τραμπ και των ντόπιων φίλων του δεν θα περάσει

 

Η εισβολή και κατάληψη του Καπιτώλιου, δηλαδή του αμερικάνικου κοινοβούλιου, από οργανωμένους ακροδεξιούς οπαδούς του Τραμπ είναι μια φασιστική πρόκληση που πρέπει να σημάνει συναγερμό για τους αντιφασίστες και την εργατική τάξη παντού.

1. Ο Τραμπ έγινε πρόεδρος των ΗΠΑ παίζοντας το χαρτί του ρατσισμού και σε όλη τη θητεία του κάλυπτε και ενθάρρυνε τις ακροδεξιές συμμορίες ακόμα και όταν έφταναν σε δολοφονίες όπως της Χέδερ Χάγιερ στη Σάρλοτσβιλ. Φεύγει από την προεδρία προσπαθώντας να εξασφαλίσει τη συσπείρωση όλου αυτού του συρφετού σαν δύναμη κρούσης για τη συνέχεια. Αυτό το ρόλο έπαιξε η απόφασή του να καλέσει τους οπαδούς του σε συλλαλητήριο στην Ουάσιγκτον και όλες οι διευκολύνσεις που εξασφάλισε για την οργανωμένη ακροδεξιά ώστε να καταφέρει να εισβάλει στο Καπιτώλιο.

2. Ασπίδα απέναντι σε αυτούς τους σχεδιασμούς δεν είναι η προεδρία Μπάιντεν και οι φραστικές κορώνες των Δημοκρατικών για τον «ναό της δημοκρατίας». Η ατζέντα Μπάιντεν θα σημάνει νέες επιθέσεις σε βάρος της εργατικής τάξης, όπως αποδείχθηκε ξανά και ξανά με τις θητείες Κλίντον και Ομπάμα. Ο Τραμπ υπολογίζει να εκτρέψει την απογοήτευση και την αγανάκτηση από μια τέτοια εξέλιξη προς την ακροδεξιά. Πραγματική ασπίδα είναι οι αγώνες και τα κινήματα που γκρέμισαν τον Τραμπ μέσα σε μια θητεία, οι απεργίες στα σχολεία, στα λιμάνια και στα νοσοκομεία, οι πορείες των γυναικών, το κίνημα Black Lives Matter. Αυτόν τον κόσμο εμπόδισαν να κινητοποιηθεί οι Δημοκρατικοί παρόλο που γνώριζαν για τα σχέδια εισβολής στο Καπιτώλιο.

3. Το ίδιο ψεύτικα είναι τα κροκοδείλια δάκρυα και οι όρκοι πίστης στη δημοκρατία των πολιτικών ηγετών στην ΕΕ και εδώ. Αυτοί που μεθόδευσαν και μεθοδεύουν τους ρατσιστικούς αποκλεισμούς της Ευρώπης-φρούριο αντιγράφοντας τον Τραμπ και αγκαλιάζοντας τον κάθε Όρμπαν αποτελούν θερμοκήπιο για τη φασιστική απειλή. Ο Μητσοτάκης και οι υπουργοί του υμνούσαν τον υπουργό εξωτερικών του Τραμπ, τον Πομπέο, λίγες ώρες πριν την εισβολή στον αμερικανικό «ναό της δημοκρατίας», αναβάθμισαν τον Βορίδη σε υπουργό εσωτερικών και έχουν στην πρώτη γραμμή τον Χρυσοχοϊδη που χτύπησε με την αστυνομία την αντιφασιστική λαοθάλασσα που πανηγύριζε για την καταδίκη της Χρυσής Αυγής στις 7 Οκτώβρη.

4. Αποτελεί άμεση προτεραιότητα να αποκρούσουμε τις αντεργατικές επιθέσεις, να υπερασπίσουμε τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, να μην αφήσουμε κανένα περιθώριο στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να ξαναζωντανέψει τη φασιστική απειλή. Ένα πρώτο βήμα είναι να διαδηλώσουμε μαζικά την Κυριακή 17 Γενάρη, στην επέτειο της δολοφονίας του Σαχζάτ Λουκμάν του μετανάστη εργάτη από το Πακιστάν που σκότωσαν οι χρυσαυγίτες όταν κλιμάκωναν τις επιθέσεις τους. Και να συνεχίσουμε στηρίζοντας την καμπάνια της ΚΕΕΡΦΑ για το διεθνές αντιρατσιστικό - αντιφασιστικό συλλαλητήριο στις 20 Μάρτη συντονισμένα με τους αντιφασίστες στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο.

Ποτέ ξανά φασισμός! Αντίσταση στη ρατσιστική πολιτική των ντόπιων φίλων του Τραμπισμού!

Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα,
Αθήνα, 8 Γενάρη 2021

Categories: Παρεμβάσεις ΟργανωσεωνΗμερομηνία: 09/01/2021 - 20:00

Όταν η δημοκρατία γίνεται πολυτέλεια για το κεφάλαιο, ξεκινούν πρόβες πραξικοπημάτων [του Νίκου Κρασάκη]

Όταν η δημοκρατία γίνεται πολυτέλεια για το κεφάλαιο, ξεκινούν πρόβες πραξικοπημάτων Ζητούμενο η όρθωση μιας εργατικής κομμουνιστικής πολιτικής απέναντι στην αστική αντιδραστική εκστρατεία

 

Νίκος Κρασάκης

Τα χθεσινά γεγονότα με την εισβολή και κατάληψη του Καπιτώλιου στις ΗΠΑ, αποτελούν ιστορικό ορόσημο ανεξάρτητα από την περαιτέρω εξέλιξη. Με συμβολικό και ουσιαστικό τρόπο στέλνεται ένα μήνυμα: Τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο σε σχέση με τη μορφή της αστικής δημοκρατίας στην ηγέτιδα καπιταλιστική δύναμη του κόσμου. Το σκηνικό που στήθηκε είχε ταυτόχρονα στοιχεία από κλασσικό στρατιωτικό πραξικόπημα με συμμετοχή σημαντικών κρίκων του αστικού κράτους και των υπηρεσιών και εικόνες από το στήσιμο «πορτοκαλί» λεγόμενων επαναστάσεων «λαϊκής συμμετοχής», που κατά καιρούς έχουν στηρίξει οι ΗΠΑ.

Η κατάλυση των κοινοβουλευτικών θεσμών τέθηκε πλέον ορατά, όχι ως πιθανότητα, αλλά ως πραγματική εικόνα και μάλιστα σε live εκτέλεση.

 

Είχε προηγηθεί η ρητορική Τραμπ περί νοθείας και σχετική μεθοδική προετοιμασία, αλλά και δημόσια αναγγελία. Αλλά είχε επίσης υπάρξει το προηγούμενο της αστυνομικής ένοπλης βίας κατά των αντιρατσιστών διαδηλωτών την άνοιξη μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ με δεκάδες νεκρούς, οι προστατευμένες επίσης ένοπλες δράσεις των ακροδεξιών ομάδων στο δρόμο, επίσης με θύματα, η εμφάνιση της εθνοφρουράς σε πλατείες και δρόμους, αλλά και η ανοιχτή προειδοποίηση του Τραμπ, ότι θα κατεβάσει το στρατό στους δρόμους ενεργοποιώντας νόμο «κατά των ανταρσιών» από το 1807! Είναι επίσης βέβαιο ότι πολλά από αυτά που θα ακολουθήσουν, αν και θα περισσεύουν οι ύμνοι για τη «δημοκρατία που νίκησε», θα σφραγίζονται από τη χρησιμοποίηση της «σιδερένιας φτέρνας» του κράτους, τη νομιμοποίηση του αυξημένου ρόλου του στρατού, την χωρίς δισταγμό χρήση αστυνομικών πυρών και τα διατάγματα «έκτακτης ανάγκης» να βρίσκονται «παρά πόδα».

Όλα αυτά δεν αφορούν μόνο τον Τραμπ και γενικά τη ρατσιστική, χριστιανική ακροδεξιά των ΗΠΑ. Μην μας διαφεύγει ότι ο Τραμπ εκλέχτηκε Πρόεδρος των ΗΠΑ το 2016, κυβέρνησε τέσσερα χρόνια (με αντιθέσεις είναι αλήθεια) και έχασε το Νοέμβρη, λαμβάνοντας ωστόσο 74 εκατομμύρια ψήφους, ως επικεφαλής του κόμματος των Ρεπουμπλικάνων, δηλαδή του ενός εκ των δύο επίσημων αστικών πυλώνων του συστήματος. Και όλα αυτά, την ίδια στιγμή που στις μεγαλύτερες αστικές δημοκρατίες και ισχυρές καπιταλιστικές οικονομίες του κόσμου, ο Τραμπισμός είτε εκλέγει κυβερνήσεις τύπου Μπολσονάρου στη Βραζιλία και Μόντι στην Ινδία, είτε άμεσα ή έμμεσα διαμορφώνει την ατζέντα των πολιτικών εξελίξεων όπως στη Βρετανία του Τζόνσον, αλλά και τη Γερμανία με την ΑfD και τη Γαλλία με την Λεπέν. Αλλά και στην Ελλάδα δεν είναι αμελητέα η επίδραση του τραμπισμού, ιδιαίτερα στη ΝΔ αλλά και σε κύκλους των δυνάμεων του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου».

Η εκφυλιστική πορεία της αστικής δημοκρατίας είναι σχεδόν σύγχρονη με την μετάβαση των καπιταλιστικών οικονομιών σε κρισιακή κατάσταση στασιμότητας, υψηλής ανεργίας, αυξανόμενης κοινωνικής ταξικής πόλωσης, όξυνσης των διεθνών ανταγωνισμών και ενίσχυσης των πολεμικών ανταγωνισμών και κινδύνων.

Η θρηνωδία για την «έκπτωση» της αστικής δημοκρατίας που υποτίθεται πως αποτελεί -και μάλιστα στη συγκεκριμένη μορφή της Δύσης- συστατικό στοιχείο της καπιταλιστικής οικονομίας και κοινωνίας της αγοράς συσκοτίζει την πραγματικότητα. Η ανάγκη της αχαλίνωτης και αιώνιας κερδοφόρας αγοράς, που αποτελεί συστατικό νόμο του καπιταλισμού, έχει βρεθεί σε αναγκαστικό και μόνο γάμο με την κατοχύρωση κάποιων λαϊκών ελευθεριών και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Κι αυτό με το πιστόλι στον κρόταφο, στο βαθμό που το κεφάλαιο υποχρεώθηκε ιστορικά από τις εργατικές επαναστάσεις του εικοστού αιώνα, σε συνδυασμό με την επιδίωξη πολιτικής διαχείρισης της κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Στην εποχή των «ισχνών αγελάδων» για την καπιταλιστική οικονομία, όλο και περισσότερο η δημοκρατία προσλαμβάνεται ως πολυτέλεια, η δε ειρήνη ως εκδήλωση αδυναμίας που δεν ταιριάζει σε ισχυρούς.

Οι ΗΠΑ, ως ηγετική δύναμη του παγκόσμιου καπιταλισμού, διατρέχεται έντονα από αυτήν την τάση, αν και όχι με τον ίδιο τρόπο μεταξύ διαφορετικών τμημάτων της αστικής τάξης και των τομέων της οικονομίας της. Σε φθίνουσα οικονομική πορεία, σε σχέση με τους ανταγωνιστές της, διάφορες μερίδες της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, ανάλογα και με τον εσώστρεφο ή διεθνή προσανατολισμό τους, αναζητούν (διαφορετικές) απαντήσεις που έχουν δύο κοινά στοιχεία.

Το πρώτο είναι η δρομολόγηση εξελίξεων στο πολιτικό σύστημα, αλλά και στις ευρύτερες εργασιακές και κοινωνικές ρυθμίσεις στο εσωτερικό, που να περιστέλλουν πολιτικά τις διεκδικήσεις τους κόσμου της εργασίας, «ζηλεύοντας» εδώ το πρότυπο της Κίνας, του ανερχόμενου δηλαδή αντιπάλου. Η έκρηξη του ρατσισμού, αλλά και το σιγοντάρισμα πλήθους άλλων εμφυλίων πολέμων εντός του κόσμου της εργασίας και των αποκλεισμένων, με βάση τη θρησκεία, την εθνική καταγωγή, το φύλο ή το σεξουαλικό προσανατολισμό, αξιοποιούνται μεθοδικά σε αυτήν την κατεύθυνση και δεν αποτελούν επιβιώσεις του παρελθόντος.

Η δεύτερη απάντηση αφορά την αντιστάθμιση της (σχετικής πάντα) οικονομικής υποχώρησης των ΗΠΑ με τη μεγαλύτερη αξιοποίηση της πολιτικο-στρατιωτικής υπεροχής της, με ενεργότερο ρόλο όλο και περισσότερο για τα συμφέροντα των ίδιων των ΗΠΑ, ακόμη και με σχετική υποβάθμιση της έγνοιας για το ΝΑΤΟ ή τους λοιπούς συμμάχους.

Αν ο ακραίος τυχοδιωκτισμός πίσω από την κίνηση κατάληψης του Καπιτώλιου αποτελεί σοβαρή κλιμάκωση σε ότι αφορά το ζήτημα της εσωτερικής δημοκρατίας στις ΗΠΑ, ένας αντίστοιχος τυχοδιωκτισμός με μια πυρηνική επίθεση στο Ιράν (όχι απαραίτητα από τον Τραμπ) είναι επίσης στο τραπέζι και τότε το πρώτο θα φαίνεται ως επεισόδιο μικρής σημασίας!

Οι λεπτομέρειες δεν είναι ποτέ χωρίς σημασία. Το Καπιτώλιο έχει ένα αυτοτελές σώμα αστυνομικής προστασίας με 2.300 ένοπλο προσωπικό και ένα προϋπολογισμό 400 εκατομμύρια δολάρια. Η σχεδόν απροθυμία στην καταστολή της εισβολής (από μια συγκέντρωση σχετικά μικρή), είναι ενδεικτική των προβληματισμών και των τάσεων που υπάρχουν στα ανώτατα κλιμάκια της εξουσίας για το τι δέον γενέσθαι στη χώρα. Το ίδιο δείχνει και η πρωτοφανής δήλωση δέκα πρώην υπουργών Άμυνας της χώρας λίγες μέρες πριν που καλούσε το στρατό να μην εμπλακεί. Η άνεση με την οποία κινήθηκαν οι καταληψίες προδίδει την πεποίθησή τους ότι όπως και να έχει δεν πρόκειται να τιμωρηθούν, ενώ έχει τη σημασία του το γεγονός ότι οι έως τώρα τουλάχιστον συλλήψεις αφορούν την παραβίαση της απαγόρευσης κυκλοφορίας και την οπλοφορία χωρίς άδεια και όχι την κατάληψη του Καπιτώλιου. Οι Ρεπουμπλικάνοι ως κόμμα συνολικά, ενώ δεν ταυτίζονταν με τις τρέλες του Τραμπ, τις σιγοντάριζαν προσεκτικά και ως το τέλος ακροβατούσαν ελπίζοντας κάποιοι σε μια επιτυχή έκβαση της επιχείρησης που αυτός (όχι μόνος του και όχι μόνο μέσω twitter) συντόνιζε. Στις συνθήκες αυτές, δεν πρέπει να αποτελεί εντύπωση ούτε η άνεση με την οποία ο Τράμπ δηλώνει «εμείς είμαστε το κόμμα του νόμου και της τάξης», ούτε η ψοφοδεής στάση του Μπάιντεν που ενώ είχε πίσω τους μια σαφή και νωπή εκλογική νίκη, διστακτικά, με καθυστέρηση ωρών, απλά παρακάλεσε τον Τραμπ να βγει στην τηλεόραση και «να κάνει το σωστό».

Ο δήθεν δημοκρατικός συστημισμός των Δημοκρατών και ο δήθεν αντισυστημικός λαϊκισμός των Τραμπιστών προσέχουν ως κόρη οφθαλμού το πως θα αποφύγουν τον κίνδυνο η ρωγμή που υπάρχει στο αστικό στρατόπεδο να αποτελέσει σημείο διαμόρφωσης μιας λαϊκής κοινωνικής δυναμικής που θα αποδείξει την γύμνια και των δύο, ως εκφραστών μιας επιθετικής αστικής πολιτικής. Υπηρετούν το πνεύμα Ομπάμα ο οποίος πέντε χρόνια πριν, όταν αναλάμβανε τότε ο Τραμπ που είχε κατατρομάξει μετανάστες, γυναίκες, εργάτες και φτωχούς, έσπευδε να καθησυχάσει δηλώνοντας πως η αντιπαράθεση Δημοκρατικών και Ρεμπουπλικάνων «είναι πάντα εντός των τειχών».

Μια ματιά στη σύνθεση της Γερουσίας και της Βουλής Αντιπροσώπων όπου η συντριπτικότατη πλειοψηφία είναι μεγιστάνες του πλούτου, απόστρατοι στρατιωτικοί, πρώην αξιωματούχοι της CIA, σύμβουλοι και ατζέντηδες πολυεθνικών ορυκτών καυσίμων και ψηφιακών γιγάντων, πείθουν για την ωμή αλήθειά του.

Τα παραπάνω δε σημαίνουν ότι ο Τραμπισμός (με ή χωρίς Τραμπ), δεν αποτελεί κάτι καινούργιο και ποιοτικά διαφορετικά. Ακριβώς το αντίθετο! Συνιστά τομή και σοβαρό όχημα/εργαλείο για την ποιοτική κλιμάκωση της διαρκούς αντεργατικής, πολεμικής και αντιδημοκρατικής εκστρατείας και των τομών που επιχειρεί ο κόσμος του κεφαλαίου. Μόνο που αυτό θα πρέπει να το κατανοήσουμε ως τέτοιο, δηλαδή ως μορφή της αστικής επιθετικότητας και άρα με ζητούμενο την όρθωση μιας εργατικής κομμουνιστικής πολιτικής απέναντί της και όχι αντίστροφα, δηλαδή ως μια ακόμη καταστρεπτική οδό υποταγής στο λεγόμενο αστικό δημοκρατικό πόλο έναντι του «μεγαλύτερου κινδύνου».

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 7.1.2020

Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 09/01/2021 - 19:45

Απόφαση της Π.Ε. του ΝΑΡ, Δεκέμβριος 2020

    Απόφαση της Π.Ε. του ΝΑΡ, Δεκέμβριος 2020

Βασικά αποσπάσματα από την Απόφαση της Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ για τη Κομμουνιστική Απελευθέρωση, 20 Δεκεμβρίου 2020

1. Η Ελλάδα στο 2ο κύμα της πανδημίας

α) Το δεύτερο κύμα της πανδημίας χτύπησε έντονα την Ελλάδα με την κυβέρνηση να έχει εγκληματικές ευθύνες για την ανάπτυξη της. Η κρίση και αποτυχία της κυβέρνησης Μητσοτάκη να διαχειριστεί την πανδημία δεν είναι ελληνική ιδιαιτερότητα φυσικά, αλλά αντανακλά τη συνολική χρεοκοπία της πολιτικής της ΕΕ. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες ήταν αφοπλισμένες πριν την πανδημία καθώς το δημόσιο σύστημα υγείας, οι κοινωνικές υπηρεσίες και κάθε μηχανισμός πρόληψης και επιδημιολογικού ελέγχου ήταν θύματα της στρατηγικής της ΕΕ, που αντανακλάται στο γεγονός ότι την περίοδο 2011-2018 η Κομισιόν ζήτησε 63 φορές από κράτη-μέλη της ΕΕ μείωση δαπανών για την Υγεία ή ιδιωτικοποιήσεις στον κλάδο αυτό. Αυτό ήταν το δεύτερο πιεστικότερο αίτημα μετά την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης. Έτσι σε συνδυασμό με τα μνημόνια φτάσαμε στο σημερινό καταστροφικό αποτέλεσμα με την έλλειψη ΜΕΘ και υποδομών, μέσων ατομικής προστασίας, ελλείψεις προσωπικού, το οποίο έχει υψηλό μέσο όρο ηλικίας και βρίσκεται κοντά στη σύνταξη.

β) Στη διάρκεια της πανδημίας το βασικό όπλο των κυβερνήσεων ήταν το lockdown με ανοιχτή την βιομηχανική παραγωγή. Οι καταστροφικές ανεπάρκειες αυτής της πανάκειας φάνηκαν στο β' κύμα που σαρώνει την ΕΕ από άκρη σε άκρη. Η οικονομική πολιτική με το περίφημο "πακέτο ανάκαμψης" συνδυάζει όλα τα τοξικά για την εργασία εργαλεία που μονότονα και δογματικά χρησιμοποιεί η ΕΕ για κάθε κρίση, που τη βλέπει σαν ευκαιρία για την αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου: κονδύλια περιορισμένα και με χρονοκαθυστέρηση που πάνε σε επιδότηση συγκεκριμένων κλάδων και διευκόλυνση του κεφαλαίου, αλλά όχι της υγείας, μνημονιακά προγράμματα καθώς μπαίνει η προϋπόθεση των "μεταρρυθμίσεων" και της δημοσιονομικής προσαρμογής για την εφαρμογή τους (δηλαδή η οικονομική λεηλασία), νέα δάνεια που απογειώνουν το χρέος. Ο εθνικισμός των εμβολίων και η απουσία της συνεργασίας του επιστημονικού δυναμικού της ΕΕ για την αντιμετώπιση της πανδημίας με ευθύνη των κυβερνήσεων, έρχεται να θυμίσει ότι η "ενωμένη Ευρώπη" είναι ένας δηλητηριώδης μύθος και η ευπιστία έχει σκληρό τίμημα.

γ) Αποτέλεσμα της κυβερνητικής πολιτικής στην Ελλάδα είναι η σημερινή δραματική κατάσταση των 4.000 και πλέον θανάτων και των εκατοντάδων διασωληνωμένων καθημερινά. Η Κυβέρνηση και συνολικά το σύστημα όπως και ο διεθνής καπιταλισμός έχουν στρέψει όλα τα φώτα στην έλευση του εμβολίου. Ωστόσο ακόμα και το πιο αποτελεσματικό εμβόλιο δεν αρκεί. Χρειάζεται η παράλληλη στήριξη και αναβάθμιση του δημόσιου συστήματος υγείας. Ειδικά όταν μιλάμε για εμβόλια τα οποία δημιουργήθηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα και χωρίς να υπάρχει επαρκής χρόνος αξιολόγησης των αποτελεσμάτων και συνεπειών τους συγκριτικά με προηγούμενες περιπτώσεις. Στεκόμαστε καταρχάς θετικά απέναντι στη λειτουργία των εμβολίων, σημειώνουμε πως μπορούν να αποτελέσουν ένα όπλο στην μάχη κατά του κορονοϊού, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως εγκαταλείπουμε το πεδίο της κριτικής και του ελέγχου, απέναντι στις επιλογές των πολυεθνικών και των κυβερνήσεων.

δ) Τo lockdown απέτυχε να αντιμετωπίσει και να τιθασεύσει την πανδημία και στην Ελλάδα και στις περισσότερες χώρες, ιδιαίτερα του δυτικού, καπιταλιστικού κόσμου που το εφάρμοσαν. Τα κρούσματα, οι νοσηλείες, τα βαριά περιστατικά, οι θάνατοι αυξήθηκαν, δεν μειώθηκαν και αυτό συμβαίνει γιατί είναι ένα lockdown:

1) με ταξική, αντεργατική στόχευση, επιλεκτικό, προσαρμοσμένο στις προτεραιότητες, τη στρατηγική, τις αναδιαρθρώσεις και τα όρια του διεθνοποιημένου, ολοκληρωτικού καπιταλισμού και του αστικού κράτους. Που έβαλε την καπιταλιστική οικονομία, τις επιδιώξεις του ελληνικού καπιταλισμού και τις ανάγκες του αστικού κράτους πάνω από την υγεία, την ελευθερία και την εκπαίδευση του πληθυσμού. Ένα lockdown ανοχής και πριμοδότησης-συγκάλυψης της εργοδοτικής υγειονομικής ασυδοσίας στους χώρους εργασίας.

2) που επιτρέπονται όλες οι δραστηριότητες των ισχυρών τμημάτων του κεφαλαίου και των μεγάλων αλυσίδων στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα και όχι μόνο αυτές που αφορούν βασικά αγαθά. Ενώ αντίθετα εμποδίζεται η λειτουργία των μικρομάγαζων σε μια σειρά κλάδους και η λειτουργία χώρων πολιτισμού. Το κύριο εκκολαπτήριο της επιδημίας είναι οι χώροι εργασίας και τα ΜΜΜ που χρησιμοποιούν αναγκαστικά και καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενοι για να μετακινηθούν προς και από τους χώρους εργασίας.

3) που προσανατολίζεται στη διάλυση της δια ζώσης εκπαιδευτικής διαδικασίας με τεράστιες επιπτώσεις στη μορφωτική, ψυχολογική, πολιτιστική, κοινωνική ανάπτυξη και συλλογική συνείδηση της νεολαίας.

4) καταστολής και περιορισμού του ελεύθερου χρόνου της εργατικής τάξης με εξάντληση της αυστηρότητας στις διαδηλώσεις, τον αθλητισμό, τη βόλτα για καθαρό αέρα, τις κοινωνικές συναθροίσεις με όλα τα μέτρα υγειονομικής προστασίας. Ένα lockdown υποκριτικό που τα βάζει με τον εχθρό λαό και όχι με τον ιό.

5) τυχοδιωκτικό και επικίνδυνο διότι με τον εγκλεισμό και την απαγόρευση κυκλοφορίας στον ελεύθερο χρόνο του ατόμου, φέρνει μέσω ενός ατελέσφορου φαύλου κύκλου τη μόλυνση και την αναπαραγωγή ικανής ποσότητας ιϊκού φορτίου εντός του οικογενειακού πυρήνα, ιδιαίτερα αυτών που ζουν σε μικρές και καθόλου ευρύχωρες κατοικίες.

6) που αποτελεί φυσική συνέπεια του καταστροφικού επιδημιολογικού μοντέλου που ακολουθεί η χώρα από την άνοιξη. Που δεν βασίζεται στη σχεδιασμένη καθολική ιχνηλάτηση διαρκείας με πολλά επαναλαμβανόμενα δωρεάν τεστ σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού και στα εντοπισμένα στοχοποιημένα εντός κοινότητας περιοριστικά μέτρα, με βάση κάθε φορά τα συγκεκριμένα δεδομένα της σχεδιασμένης καθολικής ιχνηλάτησης, αλλά υποτάσσεται διαρκώς σε μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και σε προπαγανδιστικές ανάγκες τόσο της κυβέρνησης όσο και συνολικά του συστήματος. Που όπως υποτάχτηκε Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο στα συμφέροντα μεγαλοξενοδόχων, διεθνών τουριστικών πρακτορείων, ακτοπλόων και αεροπορικών εταιρειών προκαλώντας την αναζωπύρωση της επιδημίας στην χώρα έτσι και τώρα υποτάσσεται στα συμφέροντα βιομηχάνων, μεγαλοεργοδοτών του τομέα υπηρεσιών, μεγαλοπαραγωγών που απασχολούν εργάτες γης οι οποίοι διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες χωρίς καμία υγειονομική ασφάλεια κλπ. Που ανέχτηκε στις σχολικές αίθουσες 30 μαθητές.

7) που στοχοποιεί τη νεολαία και τους ανοιχτούς ελεύθερους χώρους (πλατείες, πάρκα), που έχει αποδειχτεί ότι ελάχιστη συμβολή έχουν στην εξέλιξη της πανδημίας. Απογειώνεται πάλι το υποκριτικό προπαγανδιστικό αφήγημα της ατομικής ευθύνης του κάθε νέου και γενικά του κάθε απλού ανθρώπου για να κουκουλωθούν οι εγκληματικές ευθύνες του κράτους και των μεγαλοεργοδοτών.

8) που χαρίζεται στην εκκλησία, την αστυνομία, το στρατό και άλλους αντιδραστικούς θεσμούς του βαθιού, αστικού κράτους.

9) που γίνεται για να καλύψει τις ανεπάρκειες του ΕΣΥ, την προκλητική ανοχή και ενίσχυση (με «μαυραγορίτικο» πολλές φορές τρόπο) των κλινικαρχών και των πολυεθνικών της φαρμακευτικής βιομηχανίας και του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού, όπως γίνεται με το εμπόριο των τεστ).

10) που γίνεται για να δικαιολογήσει το έγκλημα της ανυπαρξίας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγειονομικής, ιατρικής και υγειονομικής δημόσιας κάλυψης στην κοινότητα, που αποτελεί ένα από τους πιο κρίσιμους και στρατηγικούς παράγοντες στην αντιμετώπιση μιας επιδημίας.

Η μάχη ενάντια στη διαχείριση της πανδημίας από τη κυβέρνηση παραμένει στη πρώτη γραμμή για το λαϊκό κίνημα και τις πρωτοπόρες δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής και σύγχρονα κομμουνιστικής αριστεράς.

2. Οι δράσεις για το φετινό Πολυτεχνείο, την απεργία στις 26/11, την 6η Δεκέμβρη και οι εξελίξεις

α). Οι προηγούμενες ημέρες, από την έναρξη του δεύτερου lockdown στις 6/11 μέχρι σήμερα, αποτελούν ένα εξαιρετικά συμπυκνωμένο διάστημα κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων που καθορίστηκαν από την έξαρση της πανδημίας, τις επιθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης ενάντια στον «εχθρό λαό» και την προσπάθεια των μαχόμενων δυνάμεων της αριστεράς και πρωτοπόρων τμημάτων του κινήματος να απαντήσουν σε αυτή την επίθεση.

Η κυβέρνηση με αρχικά δική της πρωτοβουλία έβαλε στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης το θέμα των απαγορεύσεων των συγκεντρώσεων αλλά και συνολικά την πολιτική δράση, επιδιώκοντας να αποτρέψει όχι μόνο τις συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις της φετινής επετείου αλλά να δράσει προληπτικά απέναντι στις τάσεις αμφισβήτησης και έμπρακτης αντίστασης στην πολιτική της και να οικοδομήσει μια βαθύτερη γραμμή αντιμετώπισης των μάχιμων αριστερών ρευμάτων και του ίδιου του κινήματος συνολικότερα. Παράλληλα προσπάθησε να μεταφέρει τη συζήτηση από την εγκληματική πολιτική της στην αντιμετώπιση της πανδημίας στους «ανεύθυνους» διαδηλωτές. Η κυβέρνηση προχωρά σε όλα αυτά με την πλήρη στήριξη των συστημικών ΜΜΕ.

Η επιχείρηση του νόμου και της τάξης της κυβέρνησης με την αστυνομική διαχείριση της πανδημίας εξελίχτηκε με πλήθος παλιών και νέων μορφών, δημιουργώντας μια νέα ποιότητα στην επιτήρηση, τον έλεγχο και την καταστολή, με ένταση, διάρκεια και βάθος: έκδοση ΦΕΚ με απαγορεύσεις συναθροίσεων κατά παράβαση άρθρου του Συντάγματος τους, διατάγματα του Αρχηγού της Αστυνομίας, εφαρμογή του νέου νόμου απαγόρευσης των διαδηλώσεων, καταστολή διαδηλώσεων με χημικά, ξύλο, αλλά και αύρες εκτόξευσης νερού, μαζικές προσαγωγές, συλλήψεις, διώξεις με χαλκευμένες κατηγορίες ή και με την κατηγορία της διέγερσης, οικονομική τρομοκρατία με μπαράζ επιβολής προστίμων (από 7/11 έως και 6/12 επιβλήθηκαν 35.000 πρόστιμα για παραβίαση περιορισμού μετακίνησης και 15.802 για μη χρήση μάσκας ή μη τήρηση προβλεπόμενης απόστασης), χρήση και θεσμοθέτηση βιντεοκαμερών από την αστυνομία για τις διαδηλώσεις, στοχοποίηση - παρακολούθηση γραφείων πολιτικών οργανώσεων. Προληπτική, σύγχρονη και ύστερη άσκηση διώξεων και επιβολή προστίμων για κινηματική δράση, χρησιμοποίηση ασφαλιτών με πολιτικά (εκτός από την παρακολούθηση) και για επιθέσεις στις διαδηλώσεις. Ενώ δημοσιοποιεί την παραγγελία εξελιγμένων συστημάτων παρακολούθησης τηλεφωνικών και ιντερνετικών επικοινωνιών, μεγάλα κονδύλια για ενίσχυση του εξοπλισμού της αστυνομίας και 15.000 νέες προσλήψεις στην αστυνομία.

Η κυβέρνηση με επίγνωση της βαθιάς και αναπτυσσόμενης κρίσης του συστήματος, προβλέπει τη δυνατότητα για μαζικές λαϊκές αντιδράσεις και κλυδωνισμούς στο σύστημα εξουσίας και προετοιμάζεται για αυτές, όσο και για την αντιμετώπιση της αναπτυσσόμενης αμφισβήτησης της διαχείρισης της υγειονομικής κρίσης. Η κυβέρνηση φοβάται τη δυναμική της αντίστασης γιατί γνωρίζει καλά με τι θα βρεθεί αντιμέτωπος ο λαός μετά τα απανωτά lockdown.

Η μαζική ανεργία και η οικονομική καταβύθιση θα ακολουθήσουν τους χιλιάδες νεκρούς της πανδημίας. Η κυβέρνηση τρέμει ένα νέο ξέσπασμα λαϊκών αγώνων και για αυτό επιχειρεί να χτυπήσει προκαταβολικά τις πρωτοπορίες της πάλης σήμερα ώστε να ακυρώσει τη συνάντηση τους με την λαϊκή αναπτυσσόμενη διαμαρτυρία. Ο αυταρχισμός δεν στρέφεται ενάντια μόνο στους «φωνακλάδες» (όπως είπε ο Χρυσοχοΐδης), αλλά ενάντια στην πλειοψηφία. Χτυπάνε τους λίγους τώρα για να σωπάσουν οι πολλοί, ώστε να προωθούν ανενόχλητοι καταιγισμό από αντιλαϊκούς νόμους, αντεργατικές αποφάσεις και ρυθμίσεις που ευνοούν το κεφάλαιο. Χαρακτηριστικό είναι πως ως παράνομες αντιμετωπίστηκαν ακόμα και κινητοποιήσεις με χαρακτήρα διαμαρτυρίας ή συμβολικής αντίθεσης, όπως αυτές που πραγματοποιούσε συχνά το ΚΚΕ.

β) Η σταθερή και βαθμιαία οικοδόμηση ενός κράτους τρομοκράτη των λαϊκών διεκδικήσεων και ελευθεριών, με εκμετάλλευση της πανδημίας, τάση που αποκτά διεθνή χαρακτηριστικά, είναι μια έμμεση πλην σαφής έκφραση του χαρακτήρα και του βάθους της κρίσης και των εξελίξεων που έχουμε μπροστά μας και βέβαια των επιλογών των αστικών τάξεων. Έρχεται σε συνέχεια της διαρκούς αντιδημοκρατικής εκστρατείας του ολοκληρωτικού καπιταλισμού των τελευταίων χρόνων, αλλά όπως φαίνεται, για μια ακόμη φορά, βρισκόμαστε μπροστά σε μια καμπή των εξελίξεων. Η καμπή αυτή έχει τη βάση της στο βάθος της κρίσης και της επιτάχυνσης της από τις βαρύτατες συνέπειες που ήδη αναπτύσσει και θα αναπτύξει περισσότερο το δεύτερο κύμα της πανδημίας και από την επαναφορά των εξεγερτικών διαθέσεων και ξεσπασμάτων που έχουμε δει το τελευταίο χρόνο. Αυτές οι εξεγερτικές διαθέσεις αυξάνουν την ανασφάλεια του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων σχετικά με την υποταγή των λαών στα καπιταλιστικά δόγματα και την προσπάθεια να εφαρμοστούν τα νέα πακέτα αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων χωρίς ή με μειωμένες αντιδράσεις.

Ωστόσο, η επιτάχυνση της αυταρχικής μετάλλαξης της σύγχρονης αστικής δημοκρατίας στην Ελλάδα και παγκόσμια είναι επίσης αποτέλεσμα της έλλειψης στρατηγικού αντίπαλου με μόνιμο και μαζικό χαρακτήρα, με άλλα λόγια του ΤΙΝΑ, με συνέπεια να διευκολύνονται τα αστικά κράτη να καταστέλλουν αντιστάσεις που δεν αποκτούν μαζική αναφορά.

Ειδικά στην Ελλάδα οι δυσκολίες στο μαζικό κίνημα μετά τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και η αδυναμία εμφάνισης με μαζικό τρόπο μιας ανατρεπτικής πολιτικής πρότασης με αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά, ενισχύουν την αλαζονεία της κυβέρνησης, λύνουν τα χέρια της στην εκστρατεία καταστολής.

Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση της ΝΔ έχει διακηρύξει την πρόθεσή της –την οποία υλοποιεί- να «τελειώνει» με όσες κατακτήσεις του εργατικού-λαϊκού κινήματος έχουν απομείνει (αυτό που ονομάζουν «μεταπολίτευση») και να διαμορφώσει κοινωνικές και ιδεολογικοπολιτικές συμμαχίες με στρώματα που θεωρούν πως «η χώρα χρειάζεται νόμο και τάξη». Πριμοδοτεί την ασύδοτη δράση του κεφαλαίου με μια βιομηχανία εισαγωγής και ψήφισης πλήθους νομοσχεδίων με ταξικό πρόσημο για τη λεηλασία της εργατικής δύναμης, του χώρου, του δημόσιου πλούτου, σχεδιάζει και με το βλέμμα προς το μέλλον.

Όλα αυτά τα στοιχεία συναρθρώθηκαν στις μάχες Πολυτεχνείο 2020, Απεργία 26/11 και 6 Δεκέμβρη. Από αυτή τη σκοπιά το φετινό Πολυτεχνείο συμπύκνωσε πολύ περισσότερα πράγματα από την ετήσια -και πάντα ανάλογα με τις συνθήκες- επικαιρότητα του. Δεν ήταν μόνο μια μάχη ενάντια στην απαγόρευση του από τη κυβέρνηση, αλλά και μια προσπάθεια να αναδειχθεί τι ήταν τελικά αυτή η απαγόρευση, ποιος ο χαρακτήρας και οι επιδιώξεις της. Στην ουσία το Πολυτεχνείο 2020 αποτέλεσε μια πρώτη μεγάλη δοκιμασία χτυπήματος της πρωτοπορίας που αντιστέκεται και δεν υποτάσσεται σε αυτή τη φάση. Είχε μεγάλη σημασία για τις δυνάμεις του συστήματος το χτύπημα αυτό να γίνει ενάντια ειδικά στο πιο εξεγερτικό σύμβολο των τελευταίων 50 χρόνων.

Από αυτή την άποψη η τοποθέτηση μας, όπως και συνολικά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για σπάσιμο της απαγόρευσης ήταν υπεραναγκαία και τελικά καθοριστική για τη διεξαγωγή της μάχης και την συγκρότηση ενός μπλοκ ενάντια στη κυβερνητική γραμμή. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην πορεία της αντιπαράθεσης, που φαίνονταν ότι η σύγκρουση αντιπροσωπεύει τη δυναμική του διλήμματος «υποταγή η αντίσταση» στον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό και όχι μόνο, από την μη διεξαγωγή της πορείας, διάφορα ρεύματα και οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής, εξωκοινοβουλευτικής, ριζοσπαστικής και μαχόμενης αριστεράς αναγκάστηκαν να τοποθετηθούν πιο θαρρετά και για την ανάγκη να γίνει η πορεία ενάντια στην απαγόρευση. Επιβεβαιώθηκε ότι χωρίς αυτή την αποφασιστική τοποθέτηση και στάση δεν θα μπορούσε να υπηρετηθεί ούτε ο σταθμός της απεργίας, ούτε η 6η Δεκέμβρη.

γ) Η απαγόρευση της 17ης Νοέμβρη όπως και της 6ης Δεκέμβρη δεν είχε τα αποτελέσματα της σιγής νεκροταφείου που επεδίωκε η κυβέρνηση και αυτό ήταν επιτυχία για το λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα και ειδικά για τις τάσεις που μέσα στην αριστερά έδωσαν μάχη από την αρχή για να επιτευχτεί αυτό και ειδικά για τις οργανώσεις μας.

Υπήρξε όμως σημαντικό τίμημα, με το χτύπημα των συγκεντρώσεων, τις προσαγωγές, τις συλλήψεις, τα πρόστιμα, αλλά και την επίδειξη της κατασταλτικής δυνατότητας του κράτους, στοιχείο που επιδρά στη συνείδηση των αγωνιστών και δεν πρέπει να υποτιμηθεί καθόλου, όχι βέβαια από την άποψη της υποχώρησης αλλά από αυτή της ανώτερης οργάνωσης. Πλέον άπαντες κατάλαβαν και γνωρίζουν πια, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ότι η στάση της κυβέρνησης και του αστικού κράτους απέναντι στους επερχόμενους λαϊκούς αγώνες χρειάζεται μαζική και οργανωμένη αντιμετώπιση. Οι διαφοροποιήσεις στην αντιμετώπιση των απεργιακών συγκεντρώσεων και παρεμβάσεων της 26/11 έδειξε πως και η κυβέρνηση παίρνει υπόψη το συσχετισμό, χωρίς βέβαια να χάνεται η βασική πλευρά της αποτροπής των κινητοποιήσεων. Στις 6 Δεκέμβρη υπήρξε σαφής κλιμάκωση της κρατικής και κυβερνητικής καταστολής με εφαρμογή στην πράξη καθεστώτος πλήρους απαγόρευσης κυκλοφορίας στο κέντρο της Αθήνας. Τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα και οι καταγγελίες εκατοντάδες. Οι προσαγωγές, οι συλλήψεις και τα πρόστιμα δεν αφορούσαν μόνο οργανωμένες δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς και τμήματα του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού χώρου, αλλά και απλούς ανθρώπους που επιχείρησαν να καταθέσουν ένα λουλούδι στο τόπο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου ή που απλά κινούνταν στη περιοχή. Κλιμάκωση της καταστολής συνιστούν οι αποκλεισμοί πολιτικών γραφείων, οι μπούκες σε πολυκατοικίες οι προπηλακισμοί δημοσιογράφων κλπ. Παρόλη τη τρομοκρατία κινήθηκε πρωτοπόρο δυναμικό τόσο στο κέντρο της Αθήνας όσο και κυρίως σε γειτονιές όπως και σε πολλές πόλεις της Ελλάδας αν και λιγότερος από τις 17 Νοέμβρη και με πλήρη απουσία του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.

3. Ο κοινωνικός και πολιτικός συσχετισμός

α) Βεβαίως και η κυβέρνηση είχε κόστος από την επίδειξη βαρβαρότητας που επέδειξαν κατ εντολή της οι κατασταλτικοί μηχανισμοί αλλά και για τις αλλεπάλληλες παραβιάσεις ακόμη και του δικού τους συντάγματος, ειδικά για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Δεν μπορεί για πολύ να κυβερνά με βασικό «επιχείρημα» την αστυνομία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι αμφισβητείται με όρους μαζικού πολιτικού κινήματος ή πολύ περισσότερο ότι έχει ανατραπεί ο υπέρ της συσχετισμός και η ηγεμονία της. Η κυβέρνηση έχει ακόμη το πάνω χέρι στο συσχετισμό των δυνάμεων και χαίρει της στήριξης των περισσότερων ΜΜΕ. Ωστόσο έχει τραυματιστεί και χάνει λόγω της αναποτελεσματικής και εγκληματικής της πολιτικής στην αντιμετώπιση της πανδημίας και από την όξυνση των οικονομικών προβλημάτων που έχουν χιλιάδες άνθρωποι οι οποίοι δεν μπορούν να καλυφθούν από τα διάφορα αντίμετρα που έχουν παρθεί. Την κάμψη καταγράφουν ακόμα και τα επίσημα γκάλοπ. Όσο περνά ο καιρός το οικονομικό – κοινωνικό ζήτημα, τα προβλήματα επιβίωσης της εργατικής τάξης, των κατώτερων μεσαίων στρωμάτων (αυτοαπασχολούμενοι, μικροεπαγγελματίες) και πλατιών λαϊκών στρωμάτων θα οξύνονται και η φθορά της κυβέρνησης θα μεγαλώνει.

β) Η κυβέρνηση της ΝΔ διατηρεί το προβάδισμα λόγω και της ανύπαρκτης αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ. Η πρόσφατη επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ για κατάθεση τροπολογίας για την ειδική οικονομική ενίσχυση της αστυνομίας, μία μόνο ημέρα μετά το κατασταλτικό πογκρόμ της 6ης Δεκέμβρη, δεν υπογραμμίζει μόνο την απόσταση του ΣΥΡΙΖΑ από τον κόσμο που αγωνίζεται, αλλά την συμπολίτευση του στον πυρήνα της αντιδημοκρατικής πολιτικής του αστικού κράτους με «ολίγη» από αντιμετώπιση των «ακροδεξιών θυλάκων». Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδέχτηκε πλήρως την πολιτική των απαγορεύσεων και εντάσσεται στο κυρίαρχο αφήγημα για τους τρόπους αντιμετώπισης της πανδημίας. Στηρίζει την εξωτερική πολιτική υποταγής στις ιμπεριαλιστικές επιλογές και γεωπολιτικής αναβάθμισής της αστικής τάξης. Η συναίνεση που προσφέρει απλόχερα ο ΣΥΡΙΖΑ σε όλα τα βασικά σημεία της κυβερνητικής πολιτικής, κινούμενος εντός του αντεργατικού-αντιλαϊκού πλαισίου του κεφαλαίου και της ΕΕ, είναι στήριγμα για την κυβέρνηση της ΝΔ. Για αυτούς ακριβώς τους λόγους της βαθύτερης συμφωνίας στο βασικό πλαίσιο, μετατοπίζεται η αντιπαράθεση των δύο πυλώνων του αστικού δικομματισμού π.χ. «στη βίλα του Τσίπρα» και στα «32 σπίτια του Μητσοτάκη».

Θα ήταν καλύτερα τα πράγματα, τόσο για τον καυτό αυτό μήνα όσο και γενικά, εάν υπήρχε αντιπαράθεση με την κυβέρνηση εξ αρχής, από το σύνολο των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, εξωκοινοβουλευτικής, ριζοσπαστικής αριστεράς, αλλά και ειδικά, λόγω δυνάμεων, του ΚΚΕ. Εάν υπήρχε λογική κινήματος ανατροπής και όχι συμβολικών κινητοποιήσεων και συνεπακόλουθα συμβολής στην ενεργοποίηση των φορέων του μαζικού κινήματος που θα έφερναν σε δυσκολότερη θέση την κυβέρνηση και θα αύξαναν το πολιτικό κόστος για αυτήν. Είναι ακόμη κυρίαρχος ο συνδυασμός υποταγής στα «υγειονομικά πρωτόκολλα» των διορισμένων «ειδικών» της κυβέρνησης με την πραγματική ανησυχία και το φόβο της πανδημίας και τη γενικότερη τάση υποχώρησης και πολιτικής αμηχανίας του τελευταίου διαστήματος που επιδρά στη δυνατότητα κινητοποίησης.

γ) Το ΚΚΕ αν και κινήθηκε ενάντια στην απαγόρευση των συγκεντρώσεων του Πολυτεχνείου (βασικά στην Αθήνα και στα Ιωάννινα) και δέχτηκε χτύπημα γι αυτή του την επιλογή στην οδό Πανεπιστημίου με κατασταλτική επίθεση και μαζικές προσαγωγές, δεν είχε ανάλογη στάση στις υπόλοιπες πόλεις της Ελλάδας. Στην απεργία της 26/11 δεν επιδίωξε καν απεργιακή συγκέντρωση παρά μόνο συμβολικές κινήσεις στο Υπουργείο Εργασίας στην Αθήνα και συμβολικές απεργιακές περιφρουρήσεις, ενώ στις 6 Δεκέμβρη απείχε από κάθε μορφή κινητοποίησης, κάτι το οποίο δεν δικαιολογείται από τη συνήθη στάση του σχετικά με αυτή την επέτειο, καθώς φέτος ο χαρακτήρας των κινητοποιήσεων ήταν αντικειμενικά διαφορετικός λόγω των απαγορεύσεων. Φαίνεται ότι προκρίνεται μια στάση λελογισμένων και συμβολικών παρεμβάσεων σε κινηματικό επίπεδο σε συνδυασμό με τη πάγια τακτική «ενίσχυσης του κόμματος», λογική που σε αυτή τη φάση και με δεδομένη την επιθετικότητα της κυβέρνησης είναι σε αναντιστοιχία με τις απαιτήσεις της περιόδου, ειδικά όταν το ΚΚΕ έχει τη δυνατότητα κινητοποίησης και επίδρασης σε μαζικούς φορείς του εργατικού κινήματος. Το ΚΚΕ δεν μπορεί να γίνει πόλος μαχητικής εργατικής και πολιτικής αντιπολίτευσης στη κυβέρνηση.

δ) Στο χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς είναι θετικό ότι έχουν ξεπεραστεί σε μεγάλο βαθμό, σε σύγκριση με την πρώτη καραντίνα, ταλαντεύσεις και λογικές τύπου «Μένουμε Σπίτι» και «θα λογαριαστούμε μετά». Ο ρόλος του ΝΑΡ, της ν.ΚΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι καθοριστικός σε αυτό. Υπάρχει διάθεση κινητοποίησης (χωρίς να έχουν ξεπεραστεί απ΄ όλους οι λογικές του «συμβολικού») και ορισμένη διάθεση κοινής στάσης απέναντι στην κυβερνητική/κρατική καταστολή και λιγότερο πραγματικά κοινής δράσης με όρους κινήματος στην πράξη. Κυριαρχούν ακόμη οι σχεδιασμοί με κέντρο την κάθε οργάνωση. Ούτε από αυτή την πλευρά υπάρχει αντίστοιχη των απαιτήσεων συμβολή στην αναγκαία αντεπίθεση του κινήματος παρά κάποια βήματα.

ε) Το ρεύμα της αναρχίας και αυτονομίας είχε υποβαθμισμένη δράση στις μάχες όλης αυτής της περιόδου, αν εξαιρεθούν ορισμένες δυνάμεις όπως της «εργατικής αυτονομίας», ρεύματος με τις οποίες υπάρχει κοινή δράση ιδίως στο συνδικαλιστικό κίνημα. Η αδυναμία του αυτή οφείλεται στα βαθύτερα στρατηγικά χαρακτηριστικά του χώρου αυτού. Πρώτο, στην αδυναμία του να κατανοήσει τα χαρακτηριστικά της αστικής πολιτικής στην περίοδο της πανδημίας και της καπιταλιστικής κρίσης και της αναγκαίας απάντησης. Δεύτερο, στην αδυναμία και την άρνηση να χαραχτεί μια πολιτική με μαζικά χαρακτηριστικά και σε επαφή με τις ανάγκες σημαντικών τμημάτων εργατικών-λαϊκών στρωμάτων και νεολαίας. Τρίτο, στην άρνηση στην λογική της οργάνωσης και της οργανωμένης απειθαρχίας απέναντι στις «ατομικιστικές» και «αυθορμητίστικες» μορφές πάλης που δεν αντέχουν στην κατασταλτική δράση του κράτους αυτής της φάσης. Ρόλο στη παρέμβαση του ρεύματος αυτού έχουν παίξει και τα κατασταλτικά χτυπήματα που έχουν δεχτεί τμήματά του τα τελευταία χρόνια.

Συνολικά η απειθαρχία και το σπάσιμο των κυβερνητικών / κρατικών απαγορεύσεων απαιτεί τόσο την μάχη απέναντι στην υποταγή στην νομιμότητα, όσο και απέναντι στον «αυθορμητίστικο» και αναρχοαυτόνομο κινηματισμό.

στ) Στο κίνημα συνολικά η κατάσταση παραμένει δύσκολη. Παρά την πραγματικά ηρωική σε πολλές περιπτώσεις, κινητοποίηση και παρέμβαση -τόσο δική μας όσο και άλλων ρευμάτων-, ο κόσμος που κινητοποιείται είναι ακόμη περιορισμένος σε πρωτοπόρα τμήματα οργανώσεων και κινηματικών πρωτοποριών. Δύσκολα κινούνται ευρύτερα αγωνιστικά κομμάτια, η επίδραση της καταστολής, του φόβου των διώξεων και των προστίμων είναι εμφανής. Βεβαίως παίζει ρόλο και η έξαρση της πανδημίας, ενώ τα κληρονομημένα προβλήματα της προηγούμενης φάσης σε πολιτικό και κινηματικό επίπεδο δεν έχουν ξεπεραστεί.

Στην απεργία, στις 26/11, που αποφασίστηκε με πρόταση και πίεση των δικών μας δυνάμεων από την ΑΔΕΔΥ, ορισμένα Εργατικά Κέντρα και αρκετά πρωτοβάθμια σωματεία και με απεργοσπαστικό ρόλο των εργοδοτικών και κυβερνητικών παρατάξεων, μεγάλων ομοσπονδιών και της ΓΣΕΕ και γενικά του αστικοποιημένου συνδικαλισμού, ήταν επιτυχία που διοργανώθηκε κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στην Αθήνα, ωστόσο δεν έγινε κατορθωτό να γίνει σε άλλες πόλεις. Η συμμετοχή στην απεργία ήταν μικρότερη και εξαιρετικά αναντίστοιχη σε σχέση με τη σημασία της επίθεσης, αν και σε ορισμένους χώρους υπήρξαν αξιοσημείωτα απεργιακά αποτελέσματα, που δείχνουν δυνατότητες εάν υπάρχει συστηματική παρέμβαση (υγεία, ταχυμετοφορές, συγκοινωνίες κ.α.).

Ο αστικοποιημένος συνδικαλισμός σε όλα τα επίπεδα των τριτοβάθμιων ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ καθώς και των περισσοτέρων ομοσπονδιών και συνδικάτων έχει κηρύξει συνδικαλιστικό lockdown. Βρίσκεται σε γραμμή απόλυτης συναίνεσης με τους σχεδιασμούς του κεφαλαίου και όπως αυτός εκφράζεται από τις κυβερνητικές αποφάσεις και πρωτοβουλίες. Χρησιμοποιούν την πανδημία και τις απαγορεύσεις όχι μόνο για να δικαιολογήσουν αλλά και για να βαθύνουν τη γραμμή συναίνεσης τους και το αναίμακτο πέρασμά της πολιτικής του κεφαλαίου. Αυτή η κατάσταση, συνδυασμένα με τη γραμμή της συμβολικής διαμαρτυρίας του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ, αφήνει ισχυρά το αποτύπωμά της στην αδυναμία εργατικής αντεπίθεσης. Την κατάσταση αυτή οξύνει και η μέχρι σήμερα αδυναμία των ταξικών – ανατρεπτικών δυνάμεων και η δική μας να συμβάλλουν σε μετρήσιμα βήματα στη λογική ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος.

Επιβεβαιώνονται όλες οι μέχρι τώρα συνεδριακές μας αποφάσεις για το νέο εργατικό κίνημα και περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι φανερή η ανάγκη της ταξικής και πολιτικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος και του αγωνιστικού συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων και συλλογικοτήτων.

Είμαστε, επομένως, σε μια δύσκολη φάση όπου το ζητούμενο είναι να συνενωθούν οι υπαρκτές αντιστάσεις και να εκφραστούν αγωνιστικά οι λαϊκές διαθέσεις σε ανώτερη αγωνιστική μαζική ανατρεπτική λογική, η μόνη ικανή να επιτύχει πιο ισχυρά πλήγματα στο ολοκληρωτικό κυβερνητικό και κρατικό καθεστώς. Αυτό βέβαια συνδέεται με την ενίσχυση της παρέμβασης μιας αριστερής αντικαπιταλιστικής πολιτικής γραμμής και μετωπικής συσπείρωσης.

4. Ειδικά για την δική μας αποτίμηση

α) Δώσαμε μέσα σε είκοσι ημέρες τρεις πολύ σημαντικές μάχες: το Πολυτεχνείο, την απεργία της 26/11 και τις 6 Δεκέμβρη, μάχες που αποτέλεσαν δοκιμασία για τις δυνάμεις μας και την αποτελεσματικότητα μας, σε πρωτοφανέρωτες συνθήκες απαγορεύσεων. Με τη συμβολή και των δυνάμεων μας έγιναν δράσεις -μικρές ή μεγάλες- σε πάρα πολλές πόλεις της χώρας.

Οι οργανώσεις του ΝΑΡ και της νΚΑ από την πρώτη στιγμή αυτής της περιόδου τονίσαμε την ανάγκη να σπάσει η τρομοκρατία και να αμφισβητηθεί στην πράξη η απαγόρευση από το μαχόμενο λαϊκό κίνημα, κάτι που επίμονα παλέψαμε μέσα στους μαζικούς φορείς, και συμβάλλαμε αποφασιστικά στο να επιτευχθεί μια ρωγμή στις απαγορεύσεις. Η πολιτική μας κατεύθυνση για συσπείρωση ευρύτερων δυνάμεων του κινήματος και η διαμόρφωση ενός κρίσιμου κοινωνικοπολιτικού μπλοκ που να μπορεί να αντιπαλέψει και να ανατρέψει τα κυβερνητικά σχέδια ήταν σωστή. Η στάση και η επιμονή μας κατάφερε να επιδράσει ευρύτερα στην μαχόμενη αριστερά και ειδικά σε δυνάμεις που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο δρουν αντιφατικά και φοβικά.

Κινηθήκαμε με ποικιλία μορφών και επιλογών ανάλογα την μάχη, με κριτήριο την έκφραση της αντίστασης, το πολιτικό μήνυμα και το σπάσιμο των απαγορεύσεων στο δρόμο, τη δυνατότητα συσπείρωσης δυνάμεων, την αυτοπροστασία συντρόφων και συναγωνιστών από συντριπτικά κατασταλτικά χτυπήματα.

Είναι πολύ σημαντική η αυταπάρνηση που έδειξε η οργάνωση και το δυναμικό της, κάτι που είχε και επιπτώσεις με προσαγωγές, συλλήψεις και πρόστιμα, γεγονός που η οργάνωση θα αντιμετωπίσει συλλογικά και αποφασιστικά! Πρέπει να τονίσουμε ότι είμαστε από τα ελάχιστα ρεύματα που είχε τέτοια κινητοποίηση σε πανελλαδικό επίπεδο. Συνολικά η δράση μας πρέπει να αποτιμηθεί θετικά μέσα σε ένα δύσκολο συσχετισμό και κλίμα τρομοκρατίας που διαμορφώθηκε που δεν μας άφησαν να προχωρήσουμε ορισμένες πλευρές των δράσεων-παρεμβάσεών μας.

Τα θετικά αυτά βήματα πρέπει να εξοπλίσουν συνολικά τις οργανώσεις μας και να αποτελέσουν κεκτημένο για την δράση μας από εδώ και πέρα. Αναδεικνύεται ότι σε συνθήκες διαρκών απαγορεύσεων, γενικευμένης καταστολής και «ημιπαρανομίας», η ανάγκη ανώτερης οργανωμένης μαζικής δράσης και η διαμόρφωση συγκεκριμένου σχεδίου συγκέντρωσης δυνάμεων και ανατροπής του συσχετισμού είναι το κλειδί. Αναδείχθηκε επίσης η ανάγκη για πιο συγκροτημένη και αποτελεσματική οργάνωση που θα μπορεί στις νέες δύσκολες και απαιτητικές συνθήκες να μπορεί και να λειτουργεί, να υπηρετεί το σχέδιο και τους στόχους της. Έτσι, με συλλογικό και συντροφικό τρόπο, θα υπερβαίνουμε όλοι τις νέες δυσκολίες και τις αδυναμίες λόγω συσχετισμού, που εκφράστηκε και στις γραμμές μας, συχνά αντιφατικά, μαζί με την ανάγκη κινητοποίησης. Η εμπειρία των τελευταίων ημερών πρέπει να μετασχηματίζεται συνεχώς σε αντίστοιχες από πλευράς μας κινήσεις. Οι εμπειρίες αυτών των μαχών πρέπει να αποτελέσουν μια θετική παρακαταθήκη για τις δυνάμεις μας αλλά και ευρύτερα για το μαχόμενο λαϊκό κίνημα στις μάχες του επόμενου διαστήματος

Β) Πέρα από τα θετικά πρέπει να σταθούμε στις αδυναμίες:

Καταρχάς στις πολιτικές. Εμφανίστηκε δυσκολία να λειτουργήσουμε πολιτικά πιο συνολικά και με άνοιγμα όλων των πλευρών μιας αναγκαίας παρέμβασης. Αδυναμία για παράδειγμα να αξιοποιηθεί ο χρόνος πριν το Πολυτεχνείο για το άνοιγμα μιας ευρύτερης συζήτησης έστω και με τους τρόπους που αντιστοιχούν στη κατάσταση. Η διαδικτυακή εκδήλωση του ΝΑΡ και της ν.ΚΑ για το Πολυτεχνείο δεν μπορούσε να καλύψει από μόνη της αυτό το κενό. Ανάλογες πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να παρθούν μπροστά και στις 6/12. Υπήρχε δυνατότητα για ανάλογες πρωτοβουλίες από κινήσεις πόλης και περιφέρειας, τοπικές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εργατικές λέσχες κλπ που δεν αξιοποιήθηκαν. Ανάλογο κενό υπήρξε στην προπαγάνδα και την εξόρμηση στο κόσμο, πέραν των social media. Αδυναμία εμφανίστηκε και στην προετοιμασία της απεργίας. Βάρυνε καθοριστικά (ως ένα βαθμό ήταν λογικό), ο κεντρικός στόχος που ήταν το σπάσιμο της απαγόρευσης κάθε φορά, με συνέπεια να χάνονται από την ιεράρχηση μας άλλες αναγκαίες πλευρές.

Χρειάζεται συζήτηση και αναπροσαρμογές στην οργανωτικότητα, τη νοοτροπία και την πειθαρχία που έχουμε ως οργάνωση μπροστά στις νέες συνθήκες. Είναι φανερό ότι από εδώ και μπρος κάθε μικρός ή μεγάλος αγώνας, απεργία, διαδήλωση, κινητοποίηση, εξόρμηση, χρειάζονται αντίστοιχα μέτρα αντιμετώπισης της επίθεσης της κυβέρνησης και των κατασταλτικών μηχανισμών.

Μετράμε σημαντικό κόστος σε πρόστιμα, συλλήψεις, δίκες και διώξεις που μπορούν να εξελιχθούν σε δίκες.

5. Μπροστά σε μια νέα καμπή των εξελίξεων

α) Οι επιπτώσεις της πανδημίας βαθαίνουν και επιταχύνουν τα κρισιακά φαινόμενα στον καπιταλιστικό κόσμο. Η ένταση και η επιμονή του δεύτερου κύματος της πανδημίας οφείλεται στην κακή κατάσταση των δημόσιων συστημάτων υγείας και επιδημιολογικής φροντίδας, αλλά και στο ότι σε μια σειρά χώρες δεν έγιναν οι αναγκαίες προσαρμογές στη λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας και κοινωνίας για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Ο λόγος είναι ξεκάθαρα τα ιδιοτελή συμφέροντα των αστικών τάξεων και της ανάγκης να λειτουργήσει η καπιταλιστική οικονομία και κερδοφορία σε όσο γίνεται μεγαλύτερο βαθμό με βάση τις συνθήκες.

Οι συνέπειες είναι δραματικές, καταρχάς στο επίπεδο των θυμάτων από την Covid 19, στις αναδιαρθρώσεις που γίνονται σε βάρος της εργατικής τάξης με απώλειες μισθών, διαρκείς αναστολές και επιβίωση με επιδόματα, σε αύξηση της ανεργίας και χτύπημα των εργατικών δικαιωμάτων στο όνομα της «ανάκαμψης» εννοείται των κερδών, αλλά και στα πλαίσια των καπιταλιστικών επιχειρήσεων με εκκαθάριση των πιο αδύναμων τμημάτων και ειδικά των μικρών εμπορικών επιχειρήσεων και της αυτοαπασχόλησης, φαινόμενο που ειδικά σε χώρες όπως η Ελλάδα μπορεί και να πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις ακόμη και από τη μνημονιακή περίοδο. Η πανδημία μετατρέπεται από τις αστικές τάξεις και τις κυβερνήσεις διεθνώς σε ευκαιρία προώθησης ακόμη μιας σειράς αντιδραστικών-αντιλαϊκών μέτρων. Η επόμενη ημέρα της πανδημίας θα βρει τους λαούς να αντιμετωπίζουν νέα κύματα αναδιαρθρώσεων εφάμιλλης έντασης με αυτά των μνημονιακών χρόνων και αυτή τη φορά πάνω σε μια ήδη άσχημη κληρονομημένη κατάσταση για τα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα.

Β) Είναι σημαντικό να κατανοηθεί η καμπή των εξελίξεων και ο χαρακτήρας τους. Στην πράξη το φετινό Πολυτεχνείο «εγκαινίασε» και στην Ελλάδα μια νέα περίοδο αυξημένης πολιτικής και κοινωνικής αντιπαράθεσης και διαπάλης. Είναι σημαντικό το να μην ερμηνευθεί η κλιμάκωση της επίθεσης ως «ακροδεξιά εκτροπή» της ΝΔ, του Χρυσοχοΐδη κλπ, αντίληψη η οποία γενικά κυριαρχεί σε αρκετό κόσμο και αποτελεί το αποτέλεσμα και όχι την αιτία των εξελίξεων. Αυτό είναι διπλά σημαντικό, τόσο για να μην ξαναπαγιδευτεί ο κόσμος της αριστεράς και του κινήματος στη λογική επαναφοράς του ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά του αστικά μεταλλαγμένου ΣΥΡΙΖΑ και στα διάφορα «αντιδεξιά μέτωπα», αλλά κυρίως για να μπορέσουν να οικοδομηθούν οι αναγκαίοι όροι των πολιτικών, οργανωτικών και κινηματικών απαντήσεων που χρειάζεται η περίοδος. Η κυβέρνηση γίνεται τόσο άκαμπτη και επιθετική εκφράζοντας την αστική τάξη που επιδιώκει να αξιοποιήσει τη πολύπλευρη κρίση τσακίζοντας τα εργατικά, λαϊκά και δημοκρατικά δικαιώματα. Η κυβέρνηση αξιοποιεί ήδη και θα αξιοποιήσει παραπέρα την πανδημία και τη δυσκολία ανάπτυξης αντιστάσεων για να προωθήσει όχι μόνο το «μεταρρυθμιστικό» της έργο αλλά και όλες τις απαιτούμενες από το κεφάλαιο νέες αντιδραστικές τομές για να ξεπεράσει το σύστημα και αυτή την κρίση σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων (χαρακτηριστικά Έκθεση Πισσαρίδη, ν/σ Βρούτση, Πανεπιστημιακή Αστυνομία κα.). Η πολιτική της αποτελεί τμήμα της νέας διεθνούς αντιλαϊκής εκστρατείας του κεφαλαίου που επιχειρεί ήδη και θα επιχειρήσει περισσότερο ένα συνολικό ιστορικό πισωγύρισμα με θύματα την εργατική τάξη και τη νεολαία. Χαρακτηριστική είναι η κατάσταση στη Γαλλία του Μακρόν και όχι μόνο.

Η «θετική ατζέντα» που προσπαθεί να διαμορφώσει η κυβέρνηση και οι δυνάμεις του συστήματος δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά την βάση για το προχώρημα των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων.

Το περιβόητο «ταμείο ανάκαμψης», πέρα από το γεγονός ότι ακόμα δεν έχει δρομολογηθεί, ιεραρχεί δύο βασικές προτεραιότητες. Την ψηφιακή σύγκλιση και την πράσινη ανάπτυξη.

Το πρώτο στηρίζει και επιταχύνει όλες τις μορφές τηλεεργασίας και ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων και τον «ψηφιακό μετασχηματισμό» του κράτους, που συνδέεται με την προώθηση του «επιτελικού κράτους», δηλαδή με την διαδικασία ιδιωτικοποίησης, «αποκέντρωσης των λειτουργιών», εκχώρησης κρίσιμων πλευρών της κρατικής λειτουργίας στους ιδιώτες.

Η «πράσινη ανάπτυξη» σχετίζεται με την μορφή της καπιταλιστικής προώθησης των ΑΠΕ, αλλά και των εξορύξεων και της ανάπτυξης της νέας γενιάς των ορυκτών καυσίμων. Η πολιτική αυτή και ο βίαιος μετασχηματισμός που την συνοδεύει θα ενισχύσει την ιδιωτικοποίηση, θα εκτινάξει το κόστος της ενέργειας, θα αφήσει δεκάδες χιλιάδες άνεργους.

Συνολικά τα «πακέτα» ΕΣΠΑ και «Ταμείο Ανάκαμψης» θα προωθήσουν τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, (που αποτελούν και προϋπόθεσή τους) θα βαθύνουν την φτώχια και τις μορφές εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, θα επιταχύνουν την συγκέντρωση της παραγωγής και την σοβαρή καταστροφή μικρομεσαίων επιχειρήσεων, θα συνεχίσουν την καταστροφή του περιβάλλοντος.

Η κυβέρνηση προωθεί υπεραντιδραστικές αλλαγές στην εργασία με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, και στην εκπαίδευση. Ιδιαίτερα στην εκπαίδευση οι αλλαγές έχουν σαν στόχο να πετάξουν έξω απ΄ το πανεπιστήμιο δεκάδες χιλιάδες μαθητές, την μετατροπή του λυκείου σε εξεταστικό, ταξικό μινώταυρο που μετατρέπει την γνώση σε σκόρπια, υποβαθμισμένη πληροφορία, να μετατρέψουν την επαγγελματική εκπαίδευση σε «μαθητεία» με τα παιδιά στην δουλειά από 15 χρονών, να βαθύνουν την επιχειρηματικοποίηση των ΑΕΙ και να διαμορφώσουν ένα αυταρχικό μοντέλο αντιμετώπισης των φοιτητικών αγώνων (Πανεπιστημιακή Αστυνομία).

6. Μαζικό πολιτικό κίνημα αντίστασης και ανατροπής των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων και της κυβερνητικής πολιτικής.

Συγκρότηση πρωτοπόρων αγωνιστικών, αντικαπιταλιστικών, κομμουνιστικών δυνάμεων σε όλα τα επίπεδα.

α) Η πρόσφατη εμπειρία μας, αλλά και ο βαθύτερος χαρακτήρας της επίθεσης στη νέα καμπή επιβεβαιώνει και αναδείχνει την ανάγκη να ανασυγκροτηθούν - αναπτυχθούν όλα τα όπλα για την αντεπίθεση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Αναβαθμίζει την προσπάθεια για στρατηγική προγραμματική ανασυγκρότηση σε σύγχρονη κομμουνιστική κατεύθυνση των μάχιμων δυνάμεων και πρωτοποριών της αριστεράς και του κινήματος και συνολικά το προσανατολισμό για συσπείρωση των πρωτοποριών σε όλα τα επίπεδα. Δεν πρόκειται να σταθούμε ως επαναστατικό ρεύμα αν δεν επιδιώξουμε με μάχιμο, ταχύ και συνειδητό τρόπο να υπερβούμε τη μέχρι τώρα πολιτική-θεωρητική μας συγκρότηση και την υπαρκτή μας κοινωνική αναφορά και γείωση. Η νέα φάση και η επίθεση του συστήματος δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με πολιτικό, οργανωτικό και κινηματικό business as usual. Οι εξελίξεις και οι απαιτήσεις θα βάλουν σε δοκιμασία όλα τα ρεύματα, θα κρίνουν αντοχές αλλά και δυνατότητες μετασχηματισμού σε ανώτερη βάση.

β). To πρωταρχικό βήμα, το σημείο κρίκος που μπορεί να ξεδιπλώσει όλη την αλυσίδα είναι η αποφασιστική προώθηση της πρωτοβουλίας του νέου προγράμματος και κόμματος κομμουνιστικής απελευθέρωσης.

Πρώτο αναγκαίο βήμα σε αυτή την προσπάθεια είναι η συζήτηση σε όλη τη κλίμακα της οργάνωσης του δημοσιευμένου κειμένου διαλόγου «Πρόταση αρχών και γενικών κατευθύνσεων» της «Πρωτοβουλίας Διαλόγου για σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα».

Δεύτερο βήμα αποτελεί η διοργάνωση συσκέψεων - συνελεύσεων ανά πόλη και περιοχή ή κλάδο με όλο το δυναμικό που ενδιαφέρεται, όπως και η οργάνωση αντίστοιχων διαδικτυακών εκδηλώσεων (ήδη έχουν γίνει και προγραμματιστεί κάποιες), αλλά και επιδίωξη μαζικής απεύθυνσης. Ταυτόχρονα επιδιώκουμε να ανοίξει και ο δημόσιος διάλογος πάνω στη Πρόταση Αρχών και συνολικά για την πρωτοβουλία. Το σύνολο αυτών των βημάτων θέλουμε να αποτελεί την αναγκαία υποδομή και προετοιμασία για την διεξαγωγή της πανελλαδικής συνάντησης όταν το επιτρέψουν οι υγειονομικές συνθήκες. Επιδιώκουμε να συγκροτηθούν τοπικές πρωτοβουλίες με συγκεκριμένη συμμετοχή-στράτευση συναγωνιστών και να τοποθετηθούν θετικά σχετικά με τη συμμετοχή τους στην πανελλαδική συνάντηση και στο όλο εγχείρημα. Επιδιώκουμε ο κύκλος αυτός να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τέλη Φλεβάρη. Οι οργανώσεις ΝΑΡ και ν.ΚΑ στηρίζουν με όλες τους τις δυνάμεις αυτή τη προσπάθεια. Αυτό είναι το βασικό πολιτικό καθήκον για το ΝΑΡ και τη ν.ΚΑ αυτή τη περίοδο.

Σημαντική πλευρά στην κατεύθυνση αυτή αποτελεί η άνοδος της αυτοτελούς, πολιτικής, οικονομικής και οργανωτικής αυτοτέλειας του ΝΑΡ και της νΚΑ. Επομένως άμεσα προσανατολιζόμαστε στην συνέχιση των αυτοτελών πρωτοβουλιών του ΝΑΡ.

Η συγκρότηση της στρατηγικής πρωτοπορίας δεν είναι αυτοσκοπός. Αποτελεί, ωστόσο, απαραίτητη προϋπόθεση για την επείγουσα αναβάθμιση της πολιτικής πρότασης του αναγκαίου αντικαπιταλιστικού προγράμματος και μετώπου για συνολική σύγκρουση με την κυβερνητική πολιτική των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων. Με εμβάθυνση της προγραμματικής αλλά και της πολιτικής τακτικής ανεξαρτησίας από την αστική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ και του ΜΕΡΑ 25. Με στόχο την αλλαγή των συσχετισμών που θα προωθεί/επιβάλει στην πράξη την κοινή δράση των μαχόμενων δυνάμεων στις μάχες του μαζικού κινήματος και όχι την προσκόλληση στις ρεφορμιστικές τάσεις. Στην κατεύθυνση αυτή το ΝΑΡ καταθέτει πρόταση στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στο ευρύτερο δυναμικό της αντικαπιταλιστικής αριστεράς.

γ) Για να ενισχυθεί αυτή η διαδικασία βλέπουμε επιπλέον:

Τη δραστηριοποίηση της Πρωτοβουλίας Διαλόγου και την παρέμβασή της στις πολιτικές ταξικές αναμετρήσεις, με κείμενα (όπως για παράδειγμα με το κείμενο για την πανδημία στο πρώτο κύμα), εκδηλώσεις και άλλες μορφές.

Τη συμβολή μας σαν ΝΑΡ στην ανώτερη θεωρητική και προγραμματική παρέμβαση για τις εξελίξεις, για το που βαδίζει ο σύγχρονος καπιταλισμός και την ανάγκη της κομμουνιστικής επαναστατικής πάλης σήμερα.

Συγκεκριμένη ομάδα δουλειάς θα πρέπει να αναλάβει (με την ίδια μεθοδολογία και σύνθεση που δουλέψαμε για το κείμενο προγραμματικών κατευθύνσεων), να διαμορφώσει σε διάστημα όχι μεγαλύτερο των δύο μηνών σχετικό πλαίσιο αρχών λειτουργίας.

Μέσα σε όλες αυτές τις πρωτοβουλίες, η παρέμβασή μας δεν πρέπει να εξαντλείται μόνο σε παρουσίαση θέσεων και γενικό διάλογο για αυτές. Αντίθετα, πρέπει με συγκεκριμένο οργανωτικό σχεδιασμό, απεύθυνση και απολογισμό, να τίθεται στους αγωνιστές το ερώτημα της κατ’ αρχήν συμφωνίας με τον προγραμματικό αρχικό πυρήνα που έχει τεθεί, καθώς και της διαθεσιμότητας για οργανωμένη συμμετοχή ως μέλους.

Ταυτόχρονα, αξιοποιούμε και δοκιμάζουμε μορφές συσπείρωσης του δυναμικού που βρίσκεται γύρω μας και αναζητά μια ανώτερη συγκρότηση στο εργατικό κίνημα, στα πλαίσια της λογικής μας για τη κίνηση εργατικής χειραφέτησης, όπως ήδη έγινε στη Θεσσαλονίκη.

δ) Επιβεβαιώνεται η ανάγκη για μετωπική συσπείρωση δυνάμεων με στόχο την ανασυγκρότηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ενισχύουμε σε όλη την πολιτική μας παρέμβαση την ανάδειξη της αναγκαιότητας μιας πολιτικής απάντησης στη βάση μιας ισχυρής μετωπικής αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς, με στρατηγικό εμπνευστή μια σύγχρονη οργάνωση της κομμουνιστικής απελευθέρωσης.

Με αυτό το σκεπτικό προβάλλουμε την ανάγκη για τον πολιτικό πόλο της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και αναδεικνύουμε το αναγκαίο περιεχόμενο.

Στην κατεύθυνση αυτή:

α) Επιδιώκουμε συνελεύσεις του δυναμικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το επόμενο δίμηνο (Γενάρης-Φλεβάρης). Στις συνελεύσεις αυτές επιδιώκουμε να «πατήσουμε» στο θετικό κλίμα και την αγωνιστική εμπειρία μεγάλου κομματικού αγωνιστών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ του τελευταίου διαστήματος.

β) Προωθούμε κατάλληλες μορφές διαλόγου που να προβάλλουν, ενισχύουν, εξειδικεύουν, αναπτύσσουν το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα και την συσπείρωση δυνάμεων γύρω από αυτό.

Συνοπτικά η πολιτική μας πρόταση/παρέμβαση, συνοψίζεται συνδυασμένα σε 3 πλευρές:

1Συστράτευση μαχόμενων δυνάμεων για υποστήριξη, αναβάθμιση, συντονισμό και πολιτικοποίηση αντεπίθεσης του εργατικού και λαϊκού κινήματος, με αναβαθμισμένους πολιτικούς στόχους, συγκρότηση μορφών οργάνωσης/πρωτοβουλιών δράσης, και κλιμάκωση μορφών πάλης, γύρω από τα εξής κορυφαία κεντρικά θέματα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων:

  • Εργατικά δικαιώματα
  • Δημόσια αγαθά με έμφαση σε υγεία και παιδεία
  • Ελευθερίες και ειδικότερα ελευθερία του αγώνα
  • Λαϊκή κυριαρχία και απελευθέρωση από δεσμά ΕΕ, πολυεθνικών του κεφαλαίου και ΝΑΤΟ
  • Ειρήνη και αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική αλληλεγγύη των λαών, ενάντια στους εξοπλισμούς

2. Συσπείρωση των ευρύτερων δυνατών αγωνιστών/τριών και πολιτικών δυνάμεων για ένα συνεκτικό αντικαπιταλιστικό πολιτικό μέτωπο μάχης με στόχευση την αντικαπιταλιστική ανατροπή. Μέτωπο διακριτό πολιτικά και οργανωτικά από ΚΚΕ και ΜΕΡΑ25, με βάση ένα προωθημένο και επικαιροποιημένο αντικαπιταλιστικό εργατικό πρόγραμμα, διπλού χαρακτήρα. Από τη μια, αποτελεί οδηγό σε ένα μέτωπο ρήξης με τις επιλογές του κεφαλαίου και των αστικών κυβερνήσεων ειδικά όπως αυτές κλιμακώθηκαν εντός της πανδημίας και από την άλλη αποτελεί την βάση συσπείρωσης δυνάμεων επαναστατικής κομμουνιστικής προοπτικής.

3. Μαζικό κίνημα για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής και προώθηση ανατρεπτικής κοινής δράσης σε κρίσιμα ζητήματα της περιόδου, με κορυφαία αυτά των πολιτικών ελευθεριών και δικαιωμάτων σε διαδήλωση, συνδικαλιστική οργάνωση και απεργία, αλλά και άλλα όπως προσφυγικό και αντιπολεμική δράση.

Πολύ σημαντικό είναι να ξεκαθαρίσουμε πως εμείς επιδιώκουμε να υπάρξει μια μαζική απάντηση του εργατικού λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος. Το αμέσως επόμενο διάστημα πρόκειται να προωθηθούν στρατηγικής σημασίας νόμοι, όπως ο νόμος για το εργασιακό και αυτοί για την εκπαίδευση. Σε αυτές τις συνθήκες οι μορφές περιορισμένης και συμβολικής διαμαρτυρίας είναι απόλυτα ανεπαρκείς. Στόχος και πρόκληση για κάθε μαχόμενη δύναμη είναι η ανάπτυξη της μαζικής πάλης για να μην περάσουν οι ιστορικού χαρακτήρα αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις. Άλλωστε η μαζική κινητοποίηση αποτελεί και τη καλύτερη ασπίδα απέναντι στη κυβερνητικό και κρατικό αυταρχισμό.

Δυνατότητες ανάπτυξης αγώνων υπάρχουν. Η πρόσφατη εμπειρία κινημάτων σε χώρες της Ευρώπης όπως το κίνημα στη Πολωνία ενάντια στο νόμο για τις εκτρώσεις ή στη Γαλλία ενάντια στο νόμο για τη καθολική ασφάλεια της αστυνομίας, δείχνουν ότι και σε συνθήκες πανδημίας μπορεί να υπάρξει μαζικό κίνημα, το οποίο μάλιστα επιτυγχάνει ανασχέσεις αντιδραστικών μέτρων.

Στα πλαίσια αυτά προωθούμε την ανατρεπτική κοινή δράση και με κριτήριο την ανάπτυξη της πάλης, απευθυνόμενοι και στο ΚΚΕ, επιδιώκοντας μορφές κοινής δράσης, με παράλληλη διασφάλιση αυτοτέλειας παρέμβασής μας και εντός αυτής, χωρίς ωστόσο να εντάσσονται σε πρωτοβουλίες πολιτικού χαρακτήρα που μπορεί να παραπέμπουν σε «δημοκρατικά μέτωπα», όπως έγινε με την πρωτοβουλία ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ-ΜΕΡΑ 25.

Και οι τρεις αυτές πλευρές της πολιτικής μας πρότασης, προβάλλονται και διεκδικούνται σε όλα τα πεδία παρέμβασής μας, επιδιώκοντας να διαμορφώσουμε συσχετισμό υπέρ τους με πολυποίκιλες πρωτοβουλίες και σχεδιασμό πολιτικής δουλειάς των οργανώσεων.

Κρίκος στα παραπάνω μπορεί να είναι η ανάληψη μιας αγωνιστικής πρωτοβουλίας το αμέσως επόμενο διάστημα με ιδιαίτερη συμβολή της πτέρυγας για την ανατροπή της εγκληματικής πολιτικής της κυβέρνησης στην πανδημίας και υπέρ της δημόσιας υγείας, για την ανατροπή της πολιτικής που δημιουργεί φτώχεια και διάλυση των εργατικών δικαιωμάτων για την στήριξη εργαζομένων, ανέργων και φτωχών, για την ανατροπή της επίθεσης στα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, υπέρ του δικαιώματος στον αγώνα.

Μια τέτοια πρωτοβουλία θα μπορούσε να παρθεί από μάχιμους υγειονομικούς, ταξικούς συνδικαλιστές, συνδικαλιστές του φοιτητικού κινήματος, διανοούμενους και καλλιτέχνες, κινήσεις και σχήματα και να καλέσει σωματεία, λέσχες και άλλες λαϊκές συλλογικότητες κλπ, αποτελώντας ένα συλλογικό χώρο συσπείρωσης στα πλαίσια του μαζικού κινήματος, προτείνοντας σε όλα τα αγωνιζόμενα ρεύματα ένα σχέδιο αγωνιστικής δράσης μέσα στον Γενάρη. Μπορεί να τεθεί σε όλες τις οργανώσεις του χώρους της ανατρεπτικής αριστεράς ως βασικός άξονας συντονισμού στο μαζικό κίνημα και ενωτικής συσπείρωσης.

7. Για την αντιμετώπιση των διώξεων και των προστίμων και την ανάπτυξη της αλληλεγγύης

Χρειάζεται να υψώσουμε ένα αποφασιστικό τείχος για την υπεράσπιση των αγωνιστών του κινήματος, καθώς και της οργάνωσής μας, των μελών και φίλων μας από τις διώξεις και την οικονομική τρομοκρατία των προστίμων. Γι αυτό, κατ’ αρχήν κινούμαστε με την πολιτική απαίτηση για παύση των διώξεων, αθώωση από όλες τις κατηγορίες και διαγραφή των προστίμων, με πολιτικές παραστάσεις, δημοσιοποίηση, νομικές ενέργειες, απαίτηση για την κατάργηση των αντιδημοκρατικών νόμων και διατάξεων, υπεράσπιση του δικαιώματος στην πολιτική και κινηματική δράση. Επίσης, προκηρύξαμε την οικονομική εξόρμηση του ΝΑΡ και της νΚΑ για Δεκέμβρη και Γενάρη που έχει σκοπό την κάλυψη και των προστίμων και των δικαστικών εξόδων των μελών και φίλων μας στο κομμάτι που δεν θα μπορέσει να καλυφτεί από την πλευρά των αντίστοιχων δράσεων του κινήματος.

Παράλληλα :

  • Έχουμε πάρει πρωτοβουλίες για να εκφραστεί αυτή η αλληλεγγύη και στήριξη σε όσους έχουν διώξεις και πρόστιμα για κινηματικές δράσεις και από σωματεία, φορείς και συλλογικότητες του κινήματος.
  • Έχουν δημιουργηθεί Επιτροπές Αλληλεγγύης και έχουν ξεκινήσει καμπάνιες σε Θεσσαλονίκη και Ηράκλειο για τη στήριξη των διωκόμενων στις περιοχές τους.

Παράλληλα χρειάζονται αναβάθμιση και οι μορφές κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς ήδη υπάρχουν τμήματα της κοινωνίας, που λόγω της κατάστασης τείνουν στην απόλυτη φτώχια. Αυτή κατεύθυνση απαιτεί καλύτερη επεξεργασία, με συγκεκριμένο σχεδιασμό στις γειτονιές και αξιοποίηση όλων των μορφών συσπείρωσης (Κινήσεις Πόλης και περιφερειακές κινήσεις, εργατικές λέσχες κλπ).

Η Π.Ε. του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, 20 Δεκεμβρίου 2020

Categories: Παρεμβάσεις ΟργανωσεωνΗμερομηνία: 09/01/2021 - 19:30

Ο Ν. Τεμπονέρας είναι ανεξίτηλο σύμβολο κοινωνικών αγώνων

Συμπληρώνονται 30 χρόνια από τη δολοφονία στην Πάτρα του αγωνιστή εκπαιδευτικού Νίκου Τεμπονέρα από τους τραμπούκους της ΟΝΝΕΔ, καθώς υπερασπιζόταν τους μαθητές του και τις καταλήψεις τους ενάντια στο αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου της τότε κυβέρνησης του Κων. Μητσοτάκη. Μιας κυβέρνησης που είχε εξαπολύσει εναντίον των μαθητών εκτός από την κρατική καταστολή και τις ομάδες «αντικατάληψης» των τραμπούκων της ΝΔ-ΟΝΝΕΔ.

Ο Ν. Τεμπονέρας, κομμουνιστής και μέλος του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου-ΕΑΜ έγινε σύμβολο αγώνα, παράδειγμα ζωής και σύνθημα ελπίδας για τις μαχόμενες δυνάμεις της νεολαίας και του λαού. Συνδέθηκε ανεξίτηλα με τους δημοκρατικούς αγώνες, την πάλη για ένα δημόσιο σχολείο για τις ανάγκες της νεολαίας και της κοινωνίας και με τις νικηφόρες καταλήψεις του 1990-91 που οδήγησαν στα αζήτητα το αντιδραστικό νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου.

Η τιμή, η υπεράσπιση της μνήμης και της αγωνιστικής στάσης ζωής του Ν. Τεμπονέρα δεν είναι υπόθεση ξεκομμένη από το σήμερα. Είναι πολιτική ανάγκη και καθήκον για όποιον χτυπά η αντιλαϊκή πολιτική και ο αυταρχισμός της ΝΔ. Ειδικά σήμερα που η λεγόμενη «τηλεκπαίδευση», τα απανωτά αντιεκπαιδευτικά νομοσχέδια και η παντελής έλλειψη μέτρων προστασίας από την πανδημία υπονομεύουν, όπως και τότε, τα μορφωτικά δικαιώματα και το μέλλον της νέας γενιάς, αλλά και τη δημόσια υγεία.

Η μορφή του Ν. Τεμπονέρα θα είναι πάντα πηγή δύναμης και έμπνευσης για όποιον αγωνίζεται. Για αυτό οι δολοφόνοι έκατσαν στο σκαμνί μόνο μετά από πολιτική μάχη του λαϊκου κινήματος, με την τότε κυβέρνηση και τη ΝΔ να στήνουν σκευωρία συγκάλυψης πρώτα και μετά απαλλαγής για τον δολοφόνο Γιάννη Καλαμπόκα που ήταν πρόεδρος ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και δημοτικός σύμβουλος Πάτρας και τη συμμορία των οννεδιτών Μαραγκού, Σπίνου κ.α. Γι’ αυτό οι δικηγόροι υπεράσπισης των δολοφόνων ήταν βουλευτές και στελέχη της ΝΔ, αλλά και ο μετέπειτα βουλευτής της εγκληματικής Χρυσής Αυγής Μ. Αρβανίτης.

Τιμάμε αγωνιστικά τον Ν. Τεμπονέρα με τους αγώνες για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής ΝΔ και ΕΕ που ρίχνουν στη πλάτες του λαού τα βάρη από τη διπλή υγειονομική και κοινωνική κρίση, αλλά και με την πάλη για ένα καλύτερο μέλλον ενάντια στο φασισμό, το ρατσισμό, τον πόλεμο και τον ιμπεραλιασμό.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει τη συγκέντρωση τιμής στο Ν. Τεμπονέρα που καλούν οι μαζικοί φορείς στην Πάτρα ενάντια σε κυβέρνηση-ΕΕ- κεφάλαιο το Σάββατο  9 Γενάρη, 6.00 μ.μ, στο σχολικό συγκρότημα «Τεμπονέρα» (Βουδ) με όλα με μέσα ατομικής προστασίας.

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 08/01/2021 - 08:00

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πάτρας: 30 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα

  ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πάτρας: 30 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα

 

 

 

Ο Νίκος Τεμπονέρας ζει και αναπνέει στους αγώνες και τις εξεγέρσεις της νέας εποχής!

 

Έχουν περάσει 30 χρόνια από τη δολοφονία του αγωνιστή καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα που βρέθηκε στο πλευρό των μαθητών στην Πάτρα ενάντια στον αντιεκπαιδευτικό νόμο Κοντογιαννόπουλου.

Το μαθητικό και φοιτητικό κίνημα των καταλήψεων του 1990-91 παρά την κρατική και παρακρατική βία και τρομοκρατία οδήγηση την τότε κυβέρνηση της ΝΔ και τον Κων. Μητσοτάκη σε απομάκρυνση του τότε υπουργού Παιδείας Κοντογιαννόπουλου και του αντιεκπαιδευτικού του νόμου. Η νεολαιίστικη εκείνη εξέγερση γέμισε με ελπίδα και αυτοπεποίθηση ένα λαό που δεχόταν την επίθεση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής του κεφαλαίου στις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Δεν σβήνει με τίποτα η ηθική και πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης, στέλεχος της οποίας ήταν ο αυτουργός της δολοφονίας Γιάννης Καλαμπόκας, πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Πάτρας τότε, όπως και τα άλλα μέλη της δολοφονικής συμμορίας. Η ΝΔ και τα στελέχη της τον υπερασπίστηκαν αμετανόητα, ενώ καθόλου τυχαία ο δικηγόρος του δολοφόνου Μ. Αρβανίτης έγινε βουλευτής της φασιστικής εγκληματικής οργανωσης Χρυσής Αυγής.

Ο Ν. Τεμπονέρας, οι αγώνες και η θυσία του έγιναν σημείο αναφοράς για γενιές αγωνιστών του νεολαιίστικου και λαϊκού κινήματος. Το παράδειγμα του κομμουνιστή εκπαιδευτικού εμπνέει τους αγώνες του σήμερα σε μια συγκυρία διπλής υγεονομικής και οικονομικής κρίσης, που η κυβέρνηση εφαρμόζει την συνολική πολιτική της ΕΕ και των μεγάλων αστικών επιτελείων ώστε αξιοποιώντας την πανδημία να προχωρήσει σε μια σαρωτική επίθεση απέναντι στα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων. Όπως και τότε έτσι και σήμερα έχει στο στόχαστρο τις μορφωτικές ανάγκες της νέας γενιάς απέναντι στις οποίες επιτίθεται λυσσαλέα.

Απέναντι στο δόγμα «νόμος και τάξη» και την καταστολή στους αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων η απάντηση που πρέπει να δώσει η μαχόμενη αριστερά δεν μπορεί να είναι τίποτα λιγότερο από έναν σύγχρονο πολιτικό μαχητικό κίνημα ανατροπής της επίθεσης, υψώνοντας τοίχο απέναντι στην κυβέρνηση με την πάλη μας για τα σύγχρονα μορφωτικά και εργασιακά μας δικαιώματα, για τα κοινωνικά αγαθά, την υγεία, τις δημοκρατικές ελευθερίες!

Ο Νίκος Τεμπονέρας ζει στους αγώνες για μόρφωση, δουλειά, υγεία, ειρήνη, ελευθερίες.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί στη συγκέντρωση τιμής στο Ν. Τεμπονέρα και αγώνα ενάντια σε κυβέρνηση-ΕΕ- κεφάλαιο που διοργανώνουν μαζικοί φορείς το Σάββατο  9 Γενάρη, 6.00 μ.μ, στην Πάτρα, στο σχολικό συγκρότημα «Τεμπονέρα», στην πλατεια Βουδ, με όλα με μέσα ατομικής προστασίας.

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΠΑΤΡΑΣCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 07/01/2021 - 20:15

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΓΙΑ ΤΟΝ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΣΤΑ ΓΛΥΚΑ ΝΕΡΑ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ανατολικής Αττικής καταγγέλλει την εργοδοτική επίθεση σε εργαζόμενο ταχυδιανομέα στην εταιρεία Γενική Ταχυδρομική στα Γλυκά Νερά.

Συγκεκριμένα, προϊστάμενος έσπασε τη μύτη εργαζόμενου, με 20ετή υπηρεσία στη συγκεκριμένη εταιρεία, όταν ανακοίνωσε πως δεν μπόρεσε -λόγω των ιδιαιτέρως δυσμενών καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν- να ανταπεξέλθει στον αυξημένο φόρτο εργασίας, δεδομένης και της πίεσης που υφίστανται τον τελευταίο καιρό οι εργαζόμενοι στις ταχυμεταφορικές εταιρείες.

Το περιστατικό αυτό δείχνει μέχρι πού είναι διατεθειμένη να φτάσει η εργοδοσία, για να αυξήσει τα κέρδη της. Οι εργαζόμενοι στον κλάδο των ταχυμεταφορών τα τελευταία χρόνια έχουν δεχτεί τεράστια επίθεση στα δικαιώματά τους. Η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, η εντατικοποίηση με τις 10 και 12 ώρες δουλειάς, την 6ήμερη και 7ήμερη εργασίας είναι καθεστώς. Ταυτόχρονα οι εργαζόμενοι  επιβαρύνονται με το δικό μηχανάκι, ενώ συχνά είναι τα εργατικά «ατυχήματα», που κοστίζουν μέχρι και την ίδια τους τη ζωή.

Μέσα στην πανδημία οι εργοδότες αυγατίζουν τα κέρδη τους, χωρίς να ξοδεύουν ούτε για τα απαραίτητα μέτρα προστασίας, ενώ η κυβέρνηση της ΝΔ τους έχει αφήσει ανεξέλεγκτους, τους πρόσφερε όλες τις κρατικές απολαβές ως... πληττόμενο κλάδο, ενώ μπορούν να κάνουν χρήση όλου του αντεργατικού πλαισίου που τους προσφέρεται.

Οι εργαζόμενοι βρέθηκαν σε συνθήκες πολέμου με τον κατώτατο μισθό, είδαν τη δουλειά τους να υπερπολλαπλασιάζεται  με τον πυρετό των διαδικτυακών αγορών, το «πάρτυ» της Black Friday και των εορτών. Όσες προσλήψεις έγιναν ήταν ορισμένου χρόνου ενώ αρκετοί εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης (τετράωροι) σήμερα εργάζονται έως και 10 ώρες ημερησίως.

Αυτοί βάζουν πάνω από όλα τα κέρδη τους. Εμείς απαντάμε ότι θα βρεθούμε απέναντί τους με κάθε τρόπο και κάθε μέσο!

Καλούμε κάθε εργαζόμενο/η στις ταχυμεταφορές να επιμείνει στη διεκδίκηση ανθρώπινων ρυθμών εργασίας και αξιοπρεπών συνθηκών, που δε θα βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή και την υγεία τους. Μέσα από την οργάνωση στα σωματεία, σε εργατικές συλλογικότητες, να ακολουθήσουμε το δρόμο της συλλογικής και οργανωμένης διεκδίκησης στον κάθε χώρο δουλειάς.

Απαιτούμε:
Προσλήψεις προσωπικού με σταθερές και μόνιμες σχέσεις εργασίας. Μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου και των συμβάσεων μερικής απασχόλησης σε πλήρους.

  • Συλλογική σύμβαση εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς
    Ανθρώπινους ρυθμούς εργασίας – πενθήμερη 8ωρη εργασία με πλήρη εργασιακά δικαιώματα για όλους. Ποτέ δουλειά την Κυριακή στο κλάδο της ταχυμεταφορας
  • Να ακυρωθούν και να απαγορευτούν όλες οι απολύσεις των εργαζομένων.
  • Παροχή Μέσων Ατομικής Προστασίας στους εργαζόμενους με ευθύνη της εργοδοσίας, εταιρικά μηχανάκια
  • Ένσημα Βαρέα και Ανθυγιεινά

Να εξαιρεθεί ο αριθμός ΚΑΔ των εταιρειών courier από τους πίνακες ΚΑΔ των πληγέντων κλάδων                                                                                                       

Tags: ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣCategories: ΑνακοινώσειςΕργασιαΗμερομηνία: 07/01/2021 - 17:30

Με υλικά κοινωνικής κατεδαφίσεως ο ανασχηματισμός.Μόνη διέξοδος οι μαχητικοί αγώνες ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής

Με υλικά κοινωνικής κατεδαφίσεως ο ανασχηματισμός

Μόνη διέξοδος οι μαχητικοί αγώνες ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής

Ανακυκλώνοντας τα υλικά κοινωνικής κατεδαφίσεως της κυβέρνησής του ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης επιχείρησε να φτιασιδώσει το πρόσωπο της αντιλαϊκής πολιτικής καθώς η φθορά είναι ορατό και η κοινωνική δυσαρέσκεια φανερή.

Το μήνυμα από το αποτυχημένο κυβερνητικό λίφτινγκ και την προσπάθεια συσπείρωσης της ΝΔ και ειδικά της ακροδεξιάς πτέρυγας με υπουργικές καρέκλες είναι η επιμονή στην αντιλαϊκή πολιτική. Αμετακίνητοι παραμένουν όσοι έχουν εγκληματικές ευθύνες για την χρεοκοπία της πολιτικής απέναντι στην πανδημία του covid 19 που έχει οδηγήσει σε μια διπλή υγειονομική και κοινωνική κρίση με σκληρό τίμημα για τον κόσμο της δουλειάς την ώρα που το κεφάλαιο και η άρχουσα τάξη κάνει επίδειξη πλούτου. Πυλώνες της αντιλαϊκής πολιτικής ήταν και παραμένουν η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η περιβαλλοντική καταστροφή, η λεηλασία από τις τράπεζες και τα κοράκια των funds, η αστυνομοκρατία, ο ρατσισμός, ο εθνικισμός, η συμπόρευση με τον ιμπεριαλισμό και οι εξοντωτικοί την κοινωνία εξοπλισμοί. Σε αυτές τις συνθήκες η κυβέρνηση δεν μπορεί να εξασφαλίσει περίοδο χάριτος, αλλά  ούτε και μια στιγμή ανακωχής από την κοινωνία.

 

Μόνη ελπίδα στη νέα χρονιά που μπαίνει είναι οι μαχητικοί, ενωτικοί και αποφασιστικοί λαϊκοί αγώνες με καρδιά ένα ταξικά αναγεννημένο εργατικό κίνημα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, που θα διεκδικεί υγεία, ψωμί, παιδεία, ελευθερία.

Σε αυτό το δρόμο καλεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Θα συμβάλλει στην ανατρεπτική κοινή δράση της μαχόμενης Αριστεράς και θα προβάλει το σύγχρονο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα με άξονες τη στήριξη του δημόσιου συστήματος υγείας, την κατάργηση των αντιλαϊκών «μεταρρυθμίσεων» και των μνημονίων, τη διαγραφή του χρέους και την παύση πληρωμών, την εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων με κοινωνικό-εργατικό έλεγχο, την αποδέσμευση από ΕΕ-ευρώ και ΝΑΤΟ.

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 04/01/2021 - 22:15