ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή

ΟΚΔΕ Σπάρτακος : Να μπλοκάρουμε το νέο ασφαλιστικό - Να ξεκινήσουμε την αντεπίθεση των εργαζομένων

Να μπλοκάρουμε το νέο ασφαλιστικό

Να ξεκινήσουμε την αντεπίθεση των εργαζομένων

 

Η κυβέρνηση της ΝΔ φέρνει στη Βουλή το νέο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, σε συνέχεια των νόμων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Διατηρεί τη βασική λογική του νόμου Κατρούγκαλου και ανοίγει το δρόμο για την πλήρη κατεδάφιση της δημόσιας ασφάλισης. Συγκεκριμένα:

 

  • Οδηγεί σε πλήρη ιδιωτικοποίηση την επικουρική ασφάλιση, καθώς από 1/1/2021 τα αποθεματικά θα τα διαχειρίζονται ιδιωτικές εταιρίες παίζοντάς τα στα χρηματιστήρια.
  • Καταργεί οριστικά τη 13η και τη 14η σύνταξη, που είχαν κοπεί με τους μνημονιακούς νόμους του 2010-2012.
  • Μειώνει τις εργοδοτικές εισφορές και κόβει οριστικά το ΕΚΑΣ.
  • Δρομολογεί την κατάργηση των Βαρέων και Ανθυγιεινών (ΒΑΕ).
  • Λεηλατεί τις υγειονομικές εισφορές και τις παραδίδει στα χέρια ιδιωτικών εταιρειών, μέσω ΣΔΙΤ του ΕΣΥ με ιδιώτες.
  • Αυξάνει τις εισφορές για τις φτωχότερες κατηγορίες των αυτοαπασχολούμενων και τα μπλοκάκια.

 

Παράλληλα, διατηρεί όλες τις πρόσφατες αντεργατικές διατάξεις, όπως:

 

  • Τη διχοτόμηση της σύνταξης σε μια «εθνική» σύνταξη πείνας (384€) και σε ένα «ανταποδοτικό» σκέλος, με χαμηλά ποσοστά αναπλήρωσης και υπολογισμό με βάση τις εισφορές όλου του εργάσιμου βίου, αντί για την καλύτερη πενταετία.
  • Την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67 για όλους ή στα 62 με 40 χρόνια εργασίας.
  • Τις μειώσεις των επικουρικών συντάξεων (50%) και του εφάπαξ.
  • Τη λεηλασία στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων.

 

Ο ισχυρισμός ότι δεν έχουν λεφτά τα ταμεία είναι πρόσχημα, καθώς, μόνο το 2018, οι ασφαλιστικοί φορείς είχαν πλεόνασμα 1 δισ. €. Μεγάλο ψέμα είναι και οι δήθεν αυξήσεις των συντάξεων που θα έδινε η ΝΔ, αφού το σχετικό κονδύλι του φετινού προϋπολογισμού είναι μειωμένο κατά 226 εκ. €.

Το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο είναι μέρος της γενικότερης επίθεσης των κυβερνήσεων στα δικαιώματα και την εξασφάλιση των εργαζόμενων σε όλους τους κλάδους εργασίας. Βρίσκεται σε απόλυτο συντονισμό με τις απαιτήσεις των μεγάλων εργοδοτικών συμφερόντων για απαξίωση της εργασίας και των εργαζόμενων. Η κυβερνητική πολιτική έχει αποθρασύνει τους εργοδότες, οι οποίοι απολύουν, εκβιάζουν τους εργαζόμενους για να δεχθούν χαμηλότερους μισθούς και περισσότερες ώρες δουλειάς, διαλύουν το όποιο πλαίσιο εργασιακής ασφάλειας έχει απομείνει, καταργούν το οκτάωρο, τις άδειες και τις αργίες που έχουν με αγώνες. Η μείωση των εργοδοτικών εισφορών επιταχύνει τη διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων και οδηγεί τους εργαζόμενους στα χέρια των ιδιωτικών δομών παροχής υπηρεσιών υγείας, των οποίων τα κέρδη διογκώνονται.

Τα ΜΜΕ αποκρύπτουν την αυξανόμενη εργοδοτική αυθαιρεσία και αποσιωπούν ή συκοφαντούν κάθε απεργία και διεκδίκηση, όπως την πολυήμερη απεργία στον ΟΤΕ, τις κινητοποιήσεις των τραπεζικών, τις διεκδικήσεις των εργαζομένων στα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας. Σπέρνουν το εθνικιστικό μίσος ενάντια στους Τούρκους γείτονες και τον ρατσισμό ενάντια στους πρόσφυγες και μετανάστες, για να ξεχάσουν οι εργαζόμενοι τον πραγματικό τους εχθρό, τους καπιταλιστές και το πολιτικό τους σύστημα.

Η κοινωνική ασφάλιση αφορά το σύνολο της εργατικής τάξης. Οι εργαζόμενοι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, σε κάθε κλάδο, ντόπιοι και μετανάστες, ενωμένοι σε μαζικούς αγώνες διαρκείας μπορούμε να σταματήσουμε τη διάλυσή της. Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες μπορούμε να μπλοκάρουμε την παραγωγή και τη μηχανή του κράτους, όπως πρόσφατα έδειξε η εργατική τάξη της Γαλλίας με την απεργία ενάντια στο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο του Μακρόν, που ξεπέρασε σε διάρκεια ακόμα και τις απεργίες του Μάη του 1968. Αυτό φοβούνται περισσότερο από όλα οι κυβερνήσεις και οι εργοδότες.

Για να το πετύχουμε χρειάζεται οργάνωση σε κάθε χώρο δουλειάς, συντονισμός των κλάδων και κλιμάκωση των αγώνων. Χρειάζεται να ξαναπιάσουμε το νήμα των μαζικών εργατικών κινητοποιήσεων ενάντια στις επιθέσεις το κεφαλαίου και των διακρατικών του οργανισμών (ΕΕ & ΔΝΤ) που έχουν προωθήσει όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις την τελευταία δεκαετία. Χρειάζεται να συγκρουστούμε με τη στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, που λειτουργεί σαν δεκανίκι της εκάστοτε κυβέρνησης, και να την ξεπεράσουμε στην πράξη, μέσα από τον μαζικό, ενιαίο και ακηδεμόνευτο αγώνα.

Ό,τι κέρδισαν ποτέ οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες, το κέρδισαν μόνο με τις δικές τους δυνάμεις, τις απεργίες, τις καταλήψεις, τις συνελεύσεις τους, την αυτοοργάνωσή τους. Έτσι μπορούμε να κερδίσουμε και σήμερα.

 

  • Άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου για το ασφαλιστικό.
  • Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.
  • Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, με βάση τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων και όχι ό,τι επιτρέπουν τα λογιστικά μεγέθη.
  • Επαναφορά της 13ης και της 14ης σύνταξης.
  • Μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
  • Όχι στην μείωση των εργοδοτικών εισφορών.
  • Να επιστραφούν στα ταμεία όσα τους έκλεψαν οι κυβερνήσεις.
  • Πλήρης κρατική εγγύηση όλων των συντάξεων.
  • Όχι στην ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών Υγείας.
  • Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση και δωρεάν περίθαλψη για όλους.

 

Categories: Παρεμβάσεις ΟργανωσεωνΗμερομηνία: 17/02/2020 - 23:15

Όλοι στην απεργία της 18/2 - Αγώνας ενάντια στο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης

ΌΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ   ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 18 ΦΛΕΒΑΡΗ

Με μια σειρά τροπολογίες που κατατέθηκαν αργά χτες βράδυ, ως συνήθως σε άσχετο νομοσχέδιο ("κατεπείγουσες ρυθμίσεις για την αύξηση του ποσού του κοινωνικού μερίσματος για το έτος 2019, την παράταση ισχύος του εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών και την παράταση της προθεσμίας κατάργησης υποθηκοφυλακείων και κτηματολογικών γραφείων (Α' 212) και άλλες διατάξεις») η κυβέρνηση της ΝΔ επιχειρεί να ξεπουλήσει άρον άρον τα "ασημικά" του ελληνικού δημοσίου συνεχίζοντας το όργιο των ιδιωτικοποιήσεων / ξεπουλήματος στο κεφάλαιο του ΣΥΡΙΖΑ και όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων.

 Με τις τροπολογίες επιχειρεί να βάλει ταφόπλακα στη ΛΑΡΚΟ, βγάζει στο σφυρί τα 10 μεγάλα περιφερειακά λιμάνια της χώρας και "προικίζει" με ακόμα μεγαλύτερα οφέλη τους νέους "επίδοξους σωτήρες" των ναυπηγείων Σκαραμαγκά.  

Με την τροπολογία για την ΛΑΡΚΟ η επιχείρηση τίθεται σε "εκκαθάριση σε λειτουργία". Τινάζονται κυριολεκτικά στον αέρα εργασιακά δικαιώματα και οι συλλογικές συμβάσεις των  εργατών που χρόνια τώρα παίζουν κορόνα γράμματα την ζωής τους, ενώ το κράτος αναλαμβάνει μέσω επιδοτήσεων να παραδώσει "καθαρή από χρέη" την εταιρεία στον νέο "επενδυτή".  Τα επιχειρήματα της κυβέρνησης αστεία.

 -  Μιλάνε για τα χρέη της ΛΑΡΚΟ όταν επί κυβερνήσεων ΝΔ η διοίκηση πούλαγε μέσω δεσμευτικών συμβολαίων το νικέλιο σε τιμή πολύ κάτω από την διεθνή αγορά οδηγώντας σε απώλειες εσόδων περίπου μισό δις ευρώ!!!  - Μιλάνε για τα χρωστούμενα στην ΔΕΗ όταν με σειρά χαριστικών ρυθμίσεων οι μεγαλοκαρχαρίες της ενέργειας έχουν κερδίσει πάνω από 10 δις από την ΔΕΗ την τελευταία δεκαετία και ενώ ο Μυτιληναίος πουλάει σε πολλαπλάσια τιμή στην ΔΕΗ το ρεύμα που πήρε άδεια να το παράγει για την αλουμίνα!!  - Χρησιμοποιούν και πάλι τα κόλπα των 135 εκ ευρώ «παράνομων κρατικών ενισχύσεων» που «πρέπει να επιστραφούν στην ΕΕ», την ίδια ώρα που η ΕΕ τροφοδοτεί με ζεστό τσάμπα δημόσιο χρήμα μέσω του ΕΣΠΑ πολυεθνικές όπως η COSCO.  -Έχουν το θράσος να μιλάνε για την μόλυνση του Ευβοικού λες και διοικούσαν για δεκαετίες τώρα οι διορισμένες από τα ίδια αυτά τα κόμματα διοικήσεις!!!

 Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και με τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά.  Με την τροπολογία  δίνει και νέα δώρα (παραχώρηση χώρων και εγκαταστάσεων συμπεριλμβανομένου του χώρου που  σήμερα φιλοξενεί την δομή των προσφύγων) στον μελλοντικό νέο «σωτήρα», που θα «σώσει» το ναυπηγεί όπως το έσωσε και ο Σάφα, ή ο Ταβουλάρης την Ελευσίνα και οι άλλοι καπιταλιστές μέχρι τώρα..

 Κυρώνει με Νόμο την παραχώρηση των δέκα περιφερειακών λιμανιών που είχε ξεκινήσει με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (Αλεξανδρούπολης, Καβάλας, Βόλου, Ελευσίνας, Ηγουμενίτσας, Ηρακλείου, Κέρκυρας, Λαυρίου, Πάτρας, Ραφήνας) ενώ επεκτείνει κατά δέκα χρόνια την περίοδο παραχώρησης.

 

Οι ιδιωτικοποιήσεις που ξεκίνησαν με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σήμερα επιχειρείται να ολοκληρωθούν και μάλιστα με την ουσιαστική  συναίνεση του ΣΥΡΙΖΑ του ΚΙΝΑΛ και όλων των αστικών πολιτικών δυνάμεων, οι οποίοι "διαφωνούν" στους όρους και τους ρυθμούς.  

 Οι εργάτες και οι άλλοι εργαζόμενοι μπορούν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να ανατρέψουν αυτήν την άθλια πολιτική. Να υπερασπίσουν τις δουλειές, το ψωμί και τα δικαιώματά τους. Να υπερασπίσουν τα δημόσια αγαθά. Να κάτσουν στο σκαμνί όσοι βούλιαξαν τις επιχειρήσεις αυτές και σήμερα επιδιώκουν να τις πουλήσουν!!

Παλεύουμε για να είναι η ΛΑΡΚΟ, τα Ναυπηγεία, τα λιμάνια στο κράτος, με λαϊκό και εργατικό έλεγχο! Με κατοχύρωση όλων των εργατικών δικαιωμάτων, στους μισθούς, τις συντάξεις, στην ασφάλιση. Με προστασία του περιβάλλοντος. Όχι στην ιδιωτικοποίηση. Όχι στους εκβιασμούς της ΕΕ, απειθαρχία στους κανονισμούς και τις εντολές της που είναι κομμένες και ραμμένες να ενισχύουν το ξεπούλημα.

Πάλη για την ανατροπή του προγράμματος της «μεταμνημονιακής επιτροπείας» της κυβέρνησης και όλου του αστικού πολιτικού συστήματος που το στηρίζει και το εφαρμόζει.     

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 18.02.   ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ  ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ   ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10.00 ΠΜ ΣΤΑ ΧΑΥΤΕΙΑ

 

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 17/02/2020 - 23:15

Εκλογική ανταρσία στην Ιρλανδία [του Νίκου Λούντου]

Εκλογική ανταρσία στην Ιρλανδία   του Νίκου Λούντου, από την Εργατική Αλληλεγγύη, 12/02/2020, No 1409      Κατέρρευσε ο παραδοσιακός δικομματισμός στις εκλογές που έγιναν στην Ιρλανδία το περασμένο Σάββατο. Τα δύο κόμματα που μονοπωλούν την εξουσία εδώ και 100 χρόνια έπεσαν αθροιστικά στο 43%. Πρώτο κόμμα αναδείχθηκε το Σιν Φέιν με 24,5%, σχεδόν 11 μονάδες πάνω από το αποτέλεσμα του 2016. Από 295 χιλιάδες ψήφους το 2016 έφτασαν τις 535 χιλιάδες. Η έκπληξη ήταν μεγάλη ακόμη και για την ηγεσία του Σιν Φέιν. Αν είχε κατεβάσει και άλλους υποψήφιους θα είχε κερδίσει πολλούς ακόμη βουλευτές, αλλά δεν προέβλεπε τέτοια επιτυχία.   Το αποτέλεσμα στέλνει πολύ δυνατό μήνυμα για την πολιτική κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ιρλανδία είναι υποτίθεται το πιο σημαντικό παράδειγμα ανάκαμψης μετά την κρίση. Από “κέλτικη τίγρη” έφτασε στον πάτο του βαρελιού το 2007-2010, είδε το ΑΕΠ της να συρρικνώνεται κατά 21%, η κυβέρνηση διέσωσε τις τράπεζες, κλιμάκωσε τις επιθέσεις με ένα κύμα περικοπών και τελικά έφτασε να καταφύγει στην Τρόικα στα τέλη του 2010 για ένα δάνειο 85 δισεκατομμυρίων ευρώ τα επόμενα χρόνια. Η Ιρλανδία παρουσιαζόταν σαν η καλύτερη μαθήτρια, επιβάλλοντας όσα διέταζε το μνημόνιο κι έτσι στα τέλη του 2013 η κυβέρνηση διαφήμισε ότι πλέον βγαίνει από το μνημόνιο. Ήταν η πρώτη χώρα από όσες μπήκαν σε μνημόνια που μπόρεσε να επιστρέψει στις “αγορές”. Φυσικά, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε ότι θα συνέχιζε την απαραίτητη λιτότητα και χωρίς μνημόνιο. Από το 2014 άρχισε και επίσημα η “ανάκαμψη”, το ΑΕΠ ανέβηκε, το χρέος σαν ποσοστό του ΑΕΠ έπεφτε, η ανεργία μειώθηκε. Αν κοιτάξει κανείς μόνο τους αριθμούς, είναι εντυπωσιακοί. Το ΑΕΠ από 222 δις δολάρια το 2010, έφτασε τα 375 δις το 2018.   Θα περίμενε κανείς, μιας και η οικονομική κρίση παρουσιάζεται πλέον σαν ένας λόξυγγας που πέρασε, η πολιτική κρίση να ακολουθούσε την ίδια πορεία. Όμως τα πράγματα πήγαν αλλιώς και αυτό που καταγράφεται είναι βαθύτερη πολιτική κρίση και στροφή αριστερά.   Πρώτον γιατί η ανάκαμψη δεν άλλαξε τις ζωές των απλών ανθρώπων. Με την κρίση στον τομέα της υψηλής τεχνολογίας χάθηκαν πολλές δουλειές με σχετικά καλούς μισθούς, ενώ η μείωση της ανεργίας που προβάλλουν οι θιασώτες της λιτότητας έγινε με δουλειές κακοπληρωμένες και με χειρότερους όρους. Πολύ λιγότερος κόσμος τώρα έχει δυνατότητα για ιδιόκτητο σπίτι, αλλά το μπουμ στα ακίνητα τα τελευταία χρόνια σημαίνει ότι έχουν εκτοξευθεί οι τιμές των ενοικίων. Στο κέντρο του Δουβλίνου, τα νοίκια κατά μέσο όρο έφτασαν τα 2000 ευρώ το μήνα, ενώ όταν έσκασε η τελευταία φούσκα ήταν 1500. Αυτές οι συνθήκες τριπλασίασαν τους άστεγους μέσα στα τελευταία 5 χρόνια, όχι στα χρόνια της κρίσης, αλλά της “ανάκαμψης”. Ένα άλλο κομμάτι του ψέματος της ανάκαμψης είναι στους ίδιους τους αριθμούς. Ο ιρλανδικός καπιταλισμός συνεχίζει την στρατηγική της “ανάπτυξης” κάνοντας τον μαγνήτη για τις πολυεθνικές με τις συνθήκες φορολογικού παράδεισου που τους προσφέρει. Έτσι, το ΑΕΠ εκτινάσσεται γιατί οι πολυεθνικές δηλώνουν την Ιρλανδία σαν έδρα, ενώ στην πραγματικότητα πολλές φορές δεν επενδύουν το παραμικρό, ούτε προσλαμβάνουν κόσμο.   Δεύτερον, ο κόσμος δεν έζησε παθητικά την περίοδο της κρίσης. Υπήρξαν μαζικά κινήματα που έκαναν πολύ κόσμο να ψάξει αριστερά. Ο αγώνας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού έβγαλε στο δρόμο εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο. Μετατράπηκε στην κατεξοχήν μάχη ενάντια στην Τρόικα και την κυβέρνηση και νίκησε. Αναγκάστηκαν να αποσύρουν τους μετρητές και να ξεχάσουν το χαράτσι. Μέσα στην ίδια περίοδο εξελίχθηκαν πολιτικές μάχες με νίκες. Το 2015 το 62% ψήφισε σε δημοψήφισμα υπέρ του δικαιώματος του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών που πλέον μετατράπηκε σε νόμο. Το 2018, το 66% ψήφισε υπέρ του δικαιώματος στην έκτρωση, σπάζοντας την πιο αντιδραστική απαγόρευση και τα μούτρα της Καθολικής εκκλησίας. Τον περασμένο Μάη, 82% ψήφισαν υπέρ του δικαιώματος στο διαζύγιο χωρίς τους περιορισμούς που επέβαλε ως τότε το Σύνταγμα (έπρεπε τα ζευγάρια να ζουν χωριστά για ένα διάστημα πριν το διαζύγιο).   Τρίτον, κανένα από τα πολιτικά κόμματα που διαχειρίστηκαν τον ιρλανδικό καπιταλισμό δεν κατάφερε να γλυτώσει από την οργή που συσσωρευόταν. Το Φιάνα Φόιλ που κυβέρνησε τα χρόνια της κρίσης και υπέγραψε το μνημόνιο με την Τρόικα κατέρρευσε κατά 24% στις εκλογές του 2011. Όμως ο άλλος πόλος του δικομματισμού, το Φίνε Γκέιλ ανέβηκε και έκανε κυβέρνηση με τη στήριξη του Εργατικού Κόμματος, το οποίο φαινόταν τότε να είναι ο κερδισμένος από την κρίση (είχε άνοδο σχεδόν 10% και μπήκε σφήνα στον δικομματισμό). Αποτέλεσμα; Το 2016 το Εργατικό Κόμμα έπεσε στο 6,6% και τώρα στο 4,4%. Αυτό που ακολούθησε ήταν κυβέρνηση μειοψηφίας του Φίνε Γκέιλ με τη στήριξη του Φιάνα Φόιλ. Έτσι και οι δυο πυλώνες του δικομματισμού έδεσαν τις τύχες τους και συνέχισαν να χάνουν.   Τώρα, έχουν να αντιμετωπίσουν τον ερχομό του Σιν Φέιν στο κέντρο της πολιτικής σκήνης. Θα ήθελαν να συνεχίζουν να το αντιμετωπίζουν σαν “ακραίο” πολιτικό φαινόμενο, πολιτική πτέρυγα του ΙRA όπως το αποκαλούν. Όμως πλέον αναδείχθηκε πρώτο κόμμα. Και ξέρουν ότι παρά τις ιδιαιτερότητες της ιρλανδικής ιστορίας, ο πολιτικός ρόλος του Σιν Φέιν δεν είναι επί της ουσίας διαφορετικός από τα κόμματα της ρεφορμιστικής Αριστεράς σε άλλες χώρες. Ο κόσμος ψήφισε Σιν Φέιν ψάχνοντας να απαντήσει στον δικομματισμό από τα Αριστερά. Το ιρλανδικό εκλογικό σύστημα επιβεβαιώνει αυτή την εκτίμηση. Οι ψηφοφόροι στην Ιρλανδία έχουν τη δυνατότητα να ψηφίσουν όλες τις επιλογές τους κατά προτεραιότητες, έτσι ώστε αν δεν εκλεγεί ο βουλευτής που θέλουν, η ψήφος τους περνάει στη δεύτερη προτίμηση. Οι προτιμήσεις των ψηφοφόρων του Σιν Φέιν πάνε συνολικά προς τα Αριστερά. Και οι Πράσινοι βγαίνουν κερδισμένοι, με ένα 7%, ενώ η αντικαπιταλιστική συμμαχία “Αλληλεγγύη - Οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη” όπου συμμετέχει το SWN (η αδελφή οργάνωση του ΣΕΚ στην Ιρλανδία) εξέλεξε πέντε βουλευτές. Παρά την εκλογική πίεση που δέχθηκαν από την άνοδο του Σιν Φέιν, κατάφεραν να εκλεγούν χάρη στις ψήφους δεύτερης προτίμησης.   Τα αφεντικά της Ιρλανδίας θα έχουν να διαχειριστούν για πρώτη φορά από τότε που ανεξαρτητοποιήθηκε η χώρα μια τέτοια κατάσταση, να πρέπει να σχηματίσουν κυβέρνηση όπου τον πρώτο λόγο δεν θα έχει ένα από τα παραδοσιακά τους κόμματα. Και μέσα σε συνθήκες που ο ιρλανδικός καπιταλισμός έχει να αντιμετωπίσει τις απρόβλεπτες συνέπειες του Μπρέξιτ, ενώ ο κόσμος δηλώνει με όλους τους τρόπους ότι δεν είναι διατεθειμένος να συνεχίσει να πληρώνει τις επιπτώσεις της κρίσης και της “ανάκαμψης”.   Το Σιν Φέιν είναι πρόθυμο να δείξει στην άρχουσα τάξη ότι δεν πρέπει να φοβάται. Η πρωτοβουλία “Άνθρωποι πάνω από τα κέρδη” σε ανακοίνωσή της καλεί το Σιν Φέιν να μην ψάξει συμμαχίες με τα δύο κόμματα του δικομματισμού: “Ζούμε έναν πολιτικό σεισμό. Η Δεξιά τα έχει πολύ δύσκολα μπροστά της. Η έκφραση του θυμού στην κάλπη είναι σημαντική, αλλά για να τον μετατρέψουμε σε πράξη χρειαζόμαστε κινητοποιήσεις. Χρειαζόμαστε ένα μεγάλο κίνημα για το στεγαστικό, για την Υγεία και για τις συντάξεις. Ας ξεκινήσουμε μια πραγματική μάχη για να πάμε την ηλικία συνταξιοδότησης στα 65. Το μέλλον ξημερώνει καλά για την Αριστερά. Αλλά θα παραμείνουμε σταθεροί στην υπόσχεσή μας, ούτε σπιθαμή γης στο Φιάνα Φόιλ και το Φίνε Γκέιλ”. Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 13/02/2020 - 21:15

Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κόσμος της αντιπολίτευσης: …Περιμένετε στο ακουστικό σας [του Κώστα Πίττα]

Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κόσμος της αντιπολίτευσης: …Περιμένετε στο ακουστικό σας   του Κώστα Πίττα από την Εργατική Αλληλεγγύη, 12/02/2020, No 1409   Φωτιά έχουν πάρει από την προηγούμενη βδομάδα οι διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ εν όψει των προετοιμασιών για το συνέδριο το Μάη. Αλλεπάλληλες συνεδριάσεις –με ρυθμούς που κάνουν δύσκολο να παρακολουθήσει κάποιος που δεν ανήκει στα ψηλά κλιμάκια της κομματικής ηγεσίας το ποιο όργανο συνεδριάζει, πότε και με ποιο θέμα. Στις 5/2 συνεδρίασε η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ και ακολούθησε το Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Το επόμενο Σαββατοκύριακο θα γίνει η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, στις 22 Φλεβάρη θα πραγματοποιηθεί κεντρική πολιτική εκδήλωση με ομιλητή τον Τσίπρα, αμέσως μετά θα συνέλθει η Κεντρική Επιτροπή Οργανωτικής Ανασυγκρότησης ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και …έπεται συνέχεια.    Και φυσικά, παράλληλα με τις κομματικές διαδικασίες, έχει ανοίξει και μια ολόκληρη φιλολογία στα ΜΜΕ για την πορεία ‘ανασυγκρότησης’ και ‘διεύρυνσης’ που υποσχέθηκε ο Τσίπρας μετά την εκλογική ήττα του περασμένου Ιούλη, για την προοπτική μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ σε ‘μεγάλη προοδευτική παράταξη’, για την πιθανότητα ‘πασοκοποίησής’ του (στον απόηχο, μάλιστα, της συνάντησης Φλαμπουράρη-Γείτονα), για αντιπαραθέσεις και διαφωνίες στο εσωτερικό του, για ‘συμβουλευτικό’ δημοψήφισμα σχετικά με νέο όνομα κλπ κλπ.    Στην πραγματικότητα, αυτές οι διαδικασίες και η αντίστοιχη φιλολογία αντανακλούν ένα πολιτικό ζήτημα και αυτό είναι το πόσο δεξιά έχει πάει ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι διεργασίες ‘ανασυγκρότησης’, ‘μετασχηματισμού’ κλπ δεν γίνονται στο κενό. Γίνονται καθώς το κόμμα της ‘πρώτης φοράς Αριστερά’ έχει παραιτηθεί από το να κάνει αριστερή αντιπολίτευση απέναντι στη χειρότερη κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών. Την ώρα που  εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι και νεολαία, ανάμεσά τους και το 31% που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούλη, δίνουν σκληρές μάχες ενάντια στις οικονομικές, πολιτικές και ιδεολογικές επιθέσεις της Νέας Δημοκρατίας όλους αυτούς τους οκτώ μήνες, δεν βρίσκουν καμία στήριξη από το κόμμα της ‘αξιωματικής αντιπολίτευσης’ στην πράξη –και συχνά ούτε στα λόγια.     Κι αυτό συμβαίνει σε όλα τα μέτωπα που ανοίγουν αυτές οι επιθέσεις. Τι να πρωτοθυμηθούμε; Στην κλιμάκωση των ιδιωτικοποιήσεων, όπως πχ του Ελληνικού ή της ΔΕΗ, η απάντηση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στους Γεωργιάδηδες ήταν ότι «εμείς πρώτοι τις βάλαμε σε ένα δρόμο». Η αντιπαράθεση στην καταστροφή του ασφαλιστικού συστήματος από τον Βρούτση περιορίζεται στο ότι «αρκούσε ο δικός μας νόμος Κατρούγκαλου». Οι πρόσφυγες διαδηλώνουν ενάντια στις δολοφονικές Μόριες και τους ρατσιστικούς εγκλεισμούς σε νέα στρατόπεδα-φυλακές, αλλά αυτό που έχει να ψέξει την κυβέρνηση ο Τσίπρας είναι ότι «τώρα καταλάβατε πόσο πολύπλοκο είναι το προσφυγικό ζήτημα». Στην εξωτερική πολιτική διεκδικεί τα εύσημα ότι αυτός αναβάθμισε το ρόλο του ελληνικού καπιταλισμού στην περιοχή με τους ‘άξονες’ με το σφαγέα Νετανιάχου και το δικτάτορα Σίσι, και τη σύσφιξη των σχέσεων με τις ΗΠΑ του Τραμπ. Ακόμα χειρότερα, στην ελληνοτουρκική διαμάχη για τις ΑΟΖ, ο Τσίπρας φτάνει στο σημείο να κατηγορεί την κυβέρνηση της ΝΔ ότι δεν αξιοποιεί τις υποσχέσεις της ΕΕ για επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία και να προειδοποιεί ότι μπορεί να έρθει η ώρα των ελληνικών φρεγατών! Και βέβαια, ούτε λέξη για την περιβαλλοντική καταστροφή από τις εξορύξεις των υδρογονανθράκων και τις συμβάσεις με τις πολυεθνικές που υπέγραψε ο ίδιος σαν κυβέρνηση. Ο κατάλογος τέτοιων (μη) αντιπολιτευτικών παρεμβάσεων του ΣΥΡΙΖΑ είναι μακρύς.   Είναι φυσιολογικό επακόλουθο όταν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει υιοθετήσει μια τόσο δεξιά πολιτική, να μην κάνει τίποτα για να στηρίξει και πολύ περισσότερο να οργανώσει τις μάχες του κόσμου –και του ‘δικού του’ κόσμου– που παλεύει ενάντια σε αυτές ακριβώς τις επιθέσεις.   Πολιτική ουσία   Γι’ αυτό, η συζήτηση για τη διαδικασία ‘πασοκοποίησης’ δεν είναι αφηρημένη ούτε περιορίζεται στα ‘τυπικά’ όρια συνεργασιών που προβάλλουν τα ‘διαφωνούντα’ στελέχη του κόμματος. Είναι θέμα πολιτικής ουσίας: ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάει ήδη τόσο δεξιά όσο το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη (για να μην πούμε του Βενιζέλου).   Αυτή η δεξιά πολιτική καθρεφτίζεται και στην κομματική μετεξέλιξη που συντελείται οργανωτικά. Ούτε εδώ η κουβέντα είναι αφηρημένη. Μπορεί ο Τσίπρας να βάζει στόχους να ‘γραφτούν’ στο κόμμα δεκάδες χιλιάδες μέλη που τα καλεί «να πάρουν το ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια τους», να αναφέρεται σε «πλατιές δημοκρατικές διαδικασίες» με δημοψηφίσματα κλπ, αλλά η πραγματικότητα άλλα λέει. Λέει ότι τα απλά κομματικά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ τα έχει γραμμένα στα παλιότερα των υποδημάτων του.    Επειδή όλες τις κωλοτούμπες, όταν ήταν κυβέρνηση, δεν τις έκαναν τα απλά κομματικά μέλη και οι υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο Τσίπρας με την παρέα του στην ηγεσία του κόμματος. Επειδή το μαζικό ΟΧΙ τον Ιούλη του 2015 το ανέτρεψε με καινούργιο Μνημόνιο μέσα σε ένα βράδυ. Επειδή ποτέ δεν ρώτησε τα μέλη αν θέλουν κι αυτά να σφίξουν το χέρι του Νετανιάχου, ούτε αν τους αρέσει η ρατσιστική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για τους πρόσφυγες. Ούτε, βέβαια, για το τσεκούρι του ασφαλιστικού από το νόμο Κατρούγκαλου. Όπως και δεν ρώτησε ποτέ τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ και το 31% του κόσμου που τον ψήφισε τον Ιούλη ελπίζοντας ότι δεν θα έχει τον Μητσοτάκη πάνω στο κεφάλι του –ή έστω ότι θα έχει μια αριστερή στήριξη ενάντια στη κυβέρνηση της ΝΔ– αν συμφωνούν με την υποτονική ως ανύπαρκτη αντιπολίτευσή του.   Τι αξία, λοιπόν, έχουν τώρα οι δηλώσεις ότι τα μέλη «θα πάρουν το ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια τους»; Μήπως όση αξία έχει η οργάνωση «διεθνούς συνεδρίου αποτίμησης της κυβερνητικής θητείας» στις 3-4 Απριλίου; Ή «η διεξαγωγή συμβουλευτικού δημοψηφίσματος» στις 5-6 Απριλίου; (που παρεμπιπτόντως, το περιεχόμενό του …θα αποφασιστεί στην επόμενη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής).   Η πραγματικότητα είναι ότι όπως η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση έχει πολιτικά τερματίσει το κοντέρ προς τα δεξιά, έτσι έχει τερματίσει οργανωτικά το κοντέρ αντιδημοκρατικά. Ή, για να παραφράσουμε ένα παλιό ποδοσφαιρικό ανέκδοτο: η χάραξη πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα παιχνίδι που παίζεται με δεκάδες συνεδριάσεις οργάνων, δημοψηφίσματα, ημερίδες, συνέδρια και …στο τέλος κερδίζει ο Τσίπρας.   Η απάντηση, τόσο στη δεξιά πολιτική, όσο και στην αντιδημοκρατική κατηφόρα του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορεί να έρθει από τον Τσακαλώτο και τους 53+, τον Φίλη, τον Σκουρλέτη ή την επιστολή 21 βουλευτών του που «εκφράζουν επιφυλάξεις (!)». Όπως δεν μπόρεσε να σταματήσει τον Τσίπρα και ο Λαφαζάνης το 2015, που σε τελευταία ανάλυση ήταν και πιο αριστερός από τα παραπάνω ‘διαφωνούντα στελέχη’ και είχε και το έλεγχο του 30% της Κεντρικής Επιτροπής τότε. Η απάντηση βρίσκεται έξω από το ΣΥΡΙΖΑ και τη ρεφορμιστική αριστερά που σαν αντιπολίτευση προσπαθεί να καλλιεργεί ένα ψεύτικο ρεαλισμό που οδηγεί στην αδράνεια. Αλλά, όπως γράφουμε στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού του ΣΕΚ ‘Σοσιαλισμός από τα Κάτω’:   «Ο ΣΥΡΙΖΑ δυσκολεύεται να παίξει [ακόμα και] αυτόν το ρόλο. Μεγάλα κομμάτια της εργατικής τάξης έχουν ζωντανή την εμπειρία για το τι σήμαινε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και πόσο δεξιά στρέφεται η πολιτική του όχι μόνο όταν ήταν στα υπουργεία, αλλά και τώρα που είναι αντιπολίτευση. Το βάρος πέφτει στην επαναστατική αριστερά να καλύψει τις ανάγκες του κόσμου που παλεύει, να δώσει στήριξη και συντονισμό στις απεργίες, οργάνωση και πολιτική υποστήριξη στο αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό κίνημα, διεθνιστικές απαντήσεις ενάντια στην πολεμική απειλή, εναλλακτική συνολική στρατηγική για το δρόμο προς τη νίκη». Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 13/02/2020 - 21:15

Ανακοίνωση ν.Κ.Α. για το ασφαλιστικό

Ανακοίνωση ν.Κ.Α. για το ασφαλιστικό  

Νέο ασφαλιστικό στον ορίζοντα…

To νέο ασφαλιστικό που φέρνει η κυβέρνηση της Ν.Δ., αποτελεί τη μετεξέλιξη του νόμου Κατρούγκαλου και επιχειρεί να εμβαθύνει τις βασικές του στοχεύσεις: Τον περιορισμό της εγγύησης του κράτους στις συντάξεις, την περαιτέρω μείωση των εργοδοτικών εισφορών και την μετάθεση του ασφαλιστικού κινδύνου στους εργαζόμενους. Παρά τα όσα ισχυρίζονται κυβέρνηση και αντιπολίτευση το κράτος και η αντεργατική τους πολιτική έχουν συνέχεια και στο βάθος υπάρχει συναίνεση.

Οι παραπάνω στόχοι προωθούνται μέσα από το μοντέλο των τριών πυλώνων, εμπνεύσεως Πινοσέτ (ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται) Δηλαδή:

α) ένα υποχρεωτικό σκέλος, το οποίο χρηματοδοτείται από τους φόρους, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται μια ελάχιστη βάση σύνταξης (384 ευρώ στην περίπτωση μας) β) ένα υποχρεωτικό ανταποδοτικό σύστημα καταβολής εισφορών γ) ένα συμπληρωματικό σύστημα ατομικών εισφορών, το οποίο ουσιαστικά κλείνει το μάτι στην ιδιωτική ασφάλιση.

Το «νέο» σύστημα, διατηρεί τα εξοντωτικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 για όλους ή στα 62 με 40 χρόνια υπηρεσίας, που ψηφίστηκαν από το ΣΥΡΙΖΑ (τρίτο μνημόνιο), αλλά και τις μειώσεις στις συντάξεις. Ακόμα, καταργεί οριστικά τη 13η και 14η σύνταξη, που περικόπηκαν με τους προηγούμενους αντιασφαλιστικούς Νόμους του 2010 – 2012, ενώ δρομολογείται η κατάργηση των ΒΑΕ για μια σειρά κατηγορίες εργαζομένων.

Φυσικά τόσο η τωρινή νομοθετική ρύθμιση της Ν.Δ. όσο και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ δεν θίγουν τα πραγματικά προβλήματα του ασφαλιστικού συστήματος. Το ασφαλιστικό σύστημα έχει πρόβλημα, όχι βέβαια λόγω των δήθεν παχυλών συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων ή λόγω του “πατερναλιστικού” κράτους πρόνοιας που κατέστειλε την ατομική πρωτοβουλία. Η σημερινή κατάσταση του ασφαλιστικού συστήματος οφείλεται: α) στην διαρκώς αυξανόμενη μαύρη και ανασφάλιστη εργασία που βολεύει τα αφεντικά και μειώνει τις εισφορές στα ταμεία. β) Στην “νόμιμη” απαλλαγή των εργοδοτών από τις υποχρεώσεις τους στο όνομα της “ανάπτυξης” π.χ. για να πωληθεί το ναυπηγείο στην Σύρο, έπρεπε πρώτα να “καθαριστεί” από τα ανεξόφλητα χρέη στον ΕΦΚΑ του προηγούμενου εργοδότη, ύψους αρκετών εκατομμυρίων ευρώ γ) στα μέχρι τώρα υπέρογκα ανεξόφλητα χρέη των εργοδοτών στα ταμεία δ) Στην χρηματιστηριακή “αξιοποίηση” των αποθεματικών των ταμείων π.χ. Το ΤΣΜΕΔΕ των μηχανικών “επένδυσε” εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στην Τράπεζα Αττικής και σήμερα πάνω από το 90% έχει εξαφανιστεί.

…και τι μας ενδιαφέρει εμάς;

Το «ασφαλιστικό» δεν είναι μόνο συντάξεις και υπόθεση των μεγαλύτερων εργαζομένων. Αφορά πρώτα και κύρια τη σημερινή νέα εργατική βάρδια, διότι οι εισφορές για σύνταξη και υγεία αποτελούν μέρος του μισθού. Η προκλητική μείωση των εργοδοτικών εισφορών ως «επενδυτικό κίνητρο κερδοφορίας» μεγεθύνει τον κλεμμένο μισθό από το αφεντικό, μειώνει το πραγματικό εισόδημα του εργαζόμενου. Η κοινωνική ασφάλιση αφορά και τις ανάγκες για περίθαλψη. Οι υγειονομικές εισφορές καταληστεύονται υπέρ των ιδιωτικών αλυσίδων μέσα από τη συγκρότηση ενιαίας αγοράς υπηρεσιών υγείας ΕΣΥ – ιδιωτών παροχών – ασφαλιστικών εταιρειών μέσα από συμπράξεις δημόσιου κι ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ).

Η βάρβαρη πρακτική του σημερινού ολοκληρωτικού καπιταλισμού για δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα (μέγιστη σε ένταση, ποιότητα και διάρκεια) εξαντλεί ειδικά εμάς που πολλές φορές μπαίνουμε πιο νωρίς στην αγορά εργασίας (βλέπε μαθητεία) και αντιμετωπίζουμε ένα σύγχρονο μεσαίωνα, με ελαστικές μορφές απασχόλησης μέχρι τα βαθιά γεράματα. Ειδικά οι σημερινοί νέοι και ελαστικά εργαζόμενοι είναι που προορίζονται για τον καιάδα της «εθνικής» σύνταξης πείνας των 300 ευρώ.

…είναι μήπως λύση η ιδιωτική ασφάλιση;

Η λογική της ιδιωτικής ασφάλισης όχι μόνο δεν εξασφαλίζει τίποτα αλλά καταργεί τη συλλογικότητα, τις συλλογικές συμβάσεις, κατακερματίζει τις διεκδικήσεις, μολύνει τις εργατικές συνειδήσεις με τη λογική της αγοράς — παίρνεις ό,τι πληρώνεις ή καλύτερα ό,τι τζογάρεις. Πρώτα και κύρια δεν είναι ασφαλής, και αυτό το αποδεικνύει η περίπτωση τόσο της κατάρρευσης της Εθνικής Ασφαλιστικής όσο και τα 4 εκατομμύρια ανασφάλιστων Χιλιανών λόγω χρεοκοπίας των ιδιωτικών εταιριών. Παράλληλα, παρά τους διαδεδομένους μύθους, είναι πιο ακριβή καθώς βαρύνεται με κόστη ανύπαρκτα για την κοινωνική ασφάλιση (διαφήμιση, νομικές υπηρεσίες, κέρδη εταιριών κτλ) ενώ δεν καλύπτει ευπαθείς ομάδες που πάσχουν από μακροχρόνια νοσήματα οξύνοντας τον κοινωνικό ρατσισμό. Επί της ουσίας η ιδιωτική ασφάλιση ούτε μπορεί ούτε και θέλει να παίξει αποκλειστικό ρόλο στην ασφάλιση (να καλύψει δηλαδή και τον χρόνιος πάσχοντα, τον άνεργο, τα ΒΑΕ κ.α.) αλλά μόνο συμπληρωματικό-παρασιτικό ως προς το δημόσιο, στοχεύοντας στην δικιάς της κερδοφορία.

Εμείς γιατί να παλέψουμε;

Είναι λοιπόν υπόθεση του παρόντος, των νέων εργαζόμενων και όχι του μέλλοντος. Η πάλη ενάντια στο νέο ασφαλιστικό δεν είναι απλά για αλληλεγγύη γενεών αλλά για εργατική ενότητα απέναντι σε κυβερνήσεις, κεφάλαιο και υπερεθνικούς θεσμούς, που ληστεύουν ανοιχτά τους πόρους και τις κατακτήσεις που βγήκαν με αίμα από το υστέρημα των εργατών/τριων, και πάλη για μια ζωή που θα είναι αξιοβίωτη και όχι αβίωτη… Είναι αναγκαίο λοιπόν να παλέψουμε για:

– Καθολικό δικαίωμα στην δημόσια ποιοτική κοινωνική ασφάλιση και δημόσια δωρεάν ποιοτική περίθαλψη για όλους χωρίς προϋποθέσεις. Άμεση μείωση της εργατικής εισφοράς (στην κατεύθυνση της κατάργησή της) και ριζική αύξηση της εργοδοτικής και κρατικής εισφοράς. Κατάργηση της εισφοράς υγείας για όλους.

– Ανώτατο συνταξιοδοτικό όριο στα 30 χρόνια εργασίας χωρίς όριο ηλικίας ή στα 60 έτη ηλικία ή 58-55 για τις γυναίκες, τα Βαρέα/ανθυγιεινά, κλπ.

– Ριζικές αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά 13ου-14ου μισθού και συλλογικές συμβάσεις εργασίας παντού. Λιγότερη δουλειά- δουλειά για όλους, σταθερή, πλήρης και ασφαλισμένη, με κατάργηση της ανασφάλιστης, μερικής και εκ περιτροπής εργασίας. Η περίοδος ανεργίας να μετρά ως χρόνος ασφάλισης.

– Πλήρη ασφάλιση και περίθαλψη για μερική απασχόληση, ελαστική και εκ περιτροπής εργασία, μαθητεία και κατάρτιση, απασχόληση με βάουτσερ ή προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας». Να καταργηθούν όλοι οι αντιασφαλιστικοί και μνημονιακοί νόμοι.

– Να επιστραφούν τα κλεμμένα στα ασφαλιστικά ταμεία από τράπεζες, εργοδότες, κράτος.

Οι εξελίξεις στην Γαλλία, η μεταρρύθμιση Μακρόν για το ασφαλιστικό, οι μεγαλειώδεις απεργίες κι εργατικές κινητοποιήσεις δείχνουν ότι υπάρχει άλλος δρόμος για το κίνημα των νέων εργαζόμενων, ενάντια στη συναίνεση των εργατοπατέρων ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Η μάχη είναι μπροστά μας και θα είναι σκληρή. Έχουμε τα εφόδια για να κερδίσουμε!

Την Τρίτη 18/2 απεργούμε! ΟΛΟΙ/ΕΣ στη συγκέντρωση των πρωτοβάθμιων σωματείων

ΑΘΗΝΑ Χαυτεία (Αιόλου και Σταδίου),10:30

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Καμάρα, 10.30

νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση Categories: Παρεμβάσεις ΟργανωσεωνΗμερομηνία: 13/02/2020 - 21:15

Προκήρυξη ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το ασφαλιστικό

Ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τον αντισφαλιστικό νόμο Βρούτση-ΝΔ

  • Κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφάλαιο νομοθετούν τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης
  • Το δρόμο μας δείχνει η Γαλλία: πανεργατική απεργία για να μην περάσει ο νέος αντιασφαλιστικός νόμος
  • Για δημόσιο αξιοπρεπές ασφαλιστικό σύστημα, με την κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων

Η κυβέρνηση της ΝΔ φέρνει τις επόμενες μέρες προς ψήφιση στη Βουλή νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο κομμένο και ραμμένο στις επιταγές του ΔΝΤ της Ε.Ε και του ΣΕΒ. Επιταχύνει την προώθηση της αντιασφαλιστικής τομής της ισοπέδωσης συντάξεων και δικαιωμάτων του νόμου Κατρούγκαλου και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων της τελευταίας 20ετίας, προετοιμάζοντας παράλληλα το έδαφος για τα επόμενα χτυπήματα.

Το αντισφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης αποτελεί ένα ακόμη δώρο της κυβέρνησης της Ν.Δ. στις ιδιωτικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις και την εργοδοσία, καταργώντας το χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης.

  • Διατηρεί τη διχοτόμηση της σύνταξης του νόμου Κατρούγκαλου με την «εθνική σύνταξη» - φιλοδώρημα πείνας 384 ευρώ - και την «ανταποδοτική», με τα χαμηλά «ποσοστά αναπλήρωσης», με τον υπολογισμό των εισφορών όλου του εργάσιμου βίου (αντί των πέντε καλύτερων), φτάσαμε στις άθλιες συντάξεις για την μεγάλη πλειοψηφία των συνταξιούχων.
  • Διατηρεί τα εξοντωτικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 για όλους ή στα 62 με 40 χρόνια εργασίας. Διατηρεί τις μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις, που έφτασαν στο 50%, καθώς και στο εφάπαξ όπου αθροιστικά οι περικοπές ξεπέρασαν το 40%.
  • Οδηγεί σε πλήρη ιδιωτικοποίηση την επικουρική ασφάλιση καθώς από 1/1/2021, αυτά τα χρήματα θα τα διαχειρίζονται Εναλλακτικοί Διαχειριστές Επενδύσεων, εταιρίες δηλαδή που θα τζογάρουν αυτά τα χρήματα στα χρηματιστήρια, ανοίγοντας τον δρόμο και για τις κύριες συντάξεις.
  • Μειώνονται οι εργοδοτικές εισφορές ως "επενδυτικό κίνητρο", ενώ κόβει οριστικά το ΕΚΑΣ.
  • Καταργεί οριστικά τη 13η-14η σύνταξη, που περικόπηκαν με τους προηγούμενους αντιασφαλιστικούς Νόμους του 2010-2012.
  • Διατηρεί τη λεηλασία που έγινε διαχρονικά στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων (80 δις ευρώ), χωρίς καμία πρόβλεψη για την επιστροφή τους.
  • Όχι απλά δεν επεκτείνονται αλλά δρομολογείται η κατάργηση των ΒΑΕ για μια σειρά κατηγορίες εργαζομένων.
  • Οι υγειονομικές εισφορές καταληστεύονται υπέρ των ιδιωτικών αλυσίδων μέσα από τη συγκρότηση ενιαίας αγοράς υπηρεσιών υγείας ΕΣΥ-ιδιωτών παρόχων-ασφαλιστικών εταιρειών (ΣΔΙΤ).
  • Οι ρυθμίσεις για αυτοαπασχολούμενους & μπλοκάκια αποσυνδέουν την ασφάλιση από τα χρόνια εργασίας και το εισόδημα, θεσπίζοντας ξανά τη λογική του «ατομικού κουμπαρά». Αυξάνουν 30% τις εισφορές για τους φτωχούς αυτοαπασχολούμενους (που είναι η μεγάλη πλειοψηφία), οι οποίοι επιβαρύνονται αναλογικά πολύ περισσότερο και για τον κλάδο υγείας!!! Η «ελευθερία επιλογής» είναι κάλπικη γιατί η μεγάλη πλειοψηφία θα «σπρωχτεί» στην κατώτερη κατηγορία με εξευτελιστική σύνταξη.

Οι όποιες μικρές αυξήσεις, σε αντίθεση με την προπαγάνδα κυβέρνησης ΜΜΕ, αφορούν μόνο όσους έχουν πάνω από 30 χρόνια εργασίας, ενώ για τους «παλιούς συνταξιούχους θα απορροφηθούν ι από την «προσωπική διαφορά».

Επιπλέον τα ψέματα της κυβέρνησης για τις αυξήσεις στις συντάξεις αποδεικνύονται από το μειωμένο κατά 226 εκατ. ευρώ (155 εκατ. ευρώ για τις κύριες συντάξεις και 71 εκατ. ευρώ για τις επικουρικές) κονδύλι του φετινού προϋπολογισμού. ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έχουν δεσμευτεί, στα πλαίσια του «μεταμνημονιακού προγράμματος επιτροπείας» ότι η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ θα μειωθεί από 17,3% το 2016 στο 14% το 2020, στο 13% το 2025 και στο 12,5% το 2030!

Ούτε το επιχείρημα «τι να κάνουμε δεν έχουν λεφτά τα ταμεία» ισχύει καθώς οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης εμφανίζουν ένα ματωμένο πλεόνασμα της τάξης του 1 δισ ευρώ το 2018, ενώ ξεπερνάνε τα 72 δις ευρώ οι απώλειες για τους συνταξιούχους από τις μνημονιακές περικοπές!

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΔΙΑΝΕΝΕΜΗΤΙΚΟ

ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

  • Η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι μόνο υπόθεση των συνταξιούχων. Αφορά το σύνολο της εργατικής τάξης, γιατί οι εισφορές για σύνταξη και υγεία αποτελούν μέρος του μισθού, εντάσσονται στη σχέση αξίας εργατικής δύναμης και υπεραξίας που κλέβει το κεφάλαιο. Η προκλητική π.χ. μείωση των εργοδοτικών εισφορών ως «επενδυτικό κίνητρο κερδοφορίας» μεγεθύνει τον κλεμμένο μισθό από τον εργοδότη και μειώνει το αποθεματικό του εργαζόμενου.
  • Η κοινωνική ασφάλιση είναι υπόθεση του παρόντος, των νέων και παλιών εργαζόμενων. Δεν πρόκειται για «αλληλεγγύη γενεών» αλλά για εργατική ενότητα. Ιδιαίτερα για την νέα γενιά που με την ανεργία, την επισφάλεια, την ελαστική και ανασφάλιστη εργασία η «ανταποδοτική» ασφάλιση θα οδηγεί στα 384 ευρώ της «εθνικής σύνταξης» και κατιτίς ελάχιστο ακόμα.
  • Η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι ατομική, ανταποδοτική υπόθεση ούτε προνόμιο κάποιου κλάδου ή ομάδας εργαζομένων, αλλά συλλογική. Η λογική της ιδιωτικής ασφάλισης ή του επαγγελματικού ταμείου καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις, ενισχύει την κατεύθυνση «παίρνεις ό,τι πληρώνεις» ή καλύτερα ό,τι τζογάρεις.
  • Η κοινωνική ασφάλιση αφορά και την περίθαλψη. Οι υγειονομικές εισφορές καταληστεύονται υπέρ των ιδιωτικών αλυσίδων μέσα από τη συγκρότηση ενιαίας αγοράς υπηρεσιών υγείας ΕΣΥ-ιδιωτών παρόχων-ασφαλιστικών εταιρειών (ΣΔΙΤ).
  • Η κοινωνική ασφάλιση αφορά και την μάχη ενάντια στο ρατσισμό και την ανασφάλιστη εργασία των μεταναστών από τα αφεντικά. Χαρτιά και άδεια παραμονής για όλους τους μετανάστες με πλήρη εργασιακά δικαιώματα.

Μια τέτοια κοινωνική ασφάλιση έχουμε ανάγκη σαν εργαζόμενοι! Από τέτοιες θέσεις μπορεί η αναμέτρηση του εργατικού κινήματος να είναι νικηφόρα απέναντι στην πολιτική κυβέρνησης- Ε.Ε.- κεφαλαίου.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

  • Για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, για επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης. Αποκατάσταση όλων των συντάξεων στα προ μνημονίων επίπεδα
  • Κατάργηση του Νόμου Κατρούγκαλου (Ν. 4387/16) και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.
  • Για πλήρη κρατική εγγύηση όλων των συντάξεων και δημόσια, καθολική, υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση.
  • Όχι στην μείωση των εργοδοτικών εισφορών!
  • Για μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ή στα 55.
  • Όχι δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα!!!
  • Επέκταση και όχι συρρίκνωση των ΒΑΕ.
  • Να επιστραφούν στα Ασφαλιστικά Ταμεία όλα τα κλεμμένα. Έκτακτες κρατικές επιχορηγήσεις για τα ταμεία.
  • Καμιά σκέψη για ιδιωτικοποίηση της Κοινωνικής Ασφάλισης.
  • Δωρεάν περίθαλψη από ένα αποκλειστικά δημόσιο υγειονομικό σύστημα, σε κάθε πολίτη που διαμένει στη χώρα, ντόπιο ή μετανάστη, εργαζόμενο ή άνεργο.                

Καμία αναμονή. Έκτακτες Γ.Σ. σε όλους τους χώρους δουλειάς, το συντονισμό και την κοινή δράση των ταξικών, αγωνιστικών πρωτοβάθμιων σωματείων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, σε σύγκρουση με τα όρια που βάζει ο κυβερνητικός, εργοδοτικός συνδικαλισμός. Για μαχητικές απεργίες τώρα και πανεργατική απεργία και όχι μια ακόμη άσφαιρη διαμαρτυρία ήττας.

Μπορούμε να νικήσουμε! Το δρόμο μας το δείχνει η Γαλλία με τις νικηφορές πολύμηνες απεργιακές κινητοποιήσεις που αναγκάζουν το Μακρόν σε συνεχή υποχώρηση.

Στηρίζουμε όλες τις απεργιακές κινητοποιήσεις διάφορων κλάδων στις 13/2 και επιδιώκουμε την επέκταση και συντονισμό σε όλους τους κλάδους.

Δίνουμε τη μάχη για μαζική και μαχητική συμμετοχή στη γενική απεργία της 18/2. Απεργιακή συνέχεια και κλιμάκωση, για την ανατροπή της επίθεσης κεφαλαίου, επιχειρηματιών, κυβερνήσεων και ΕΕ στον κόσμο της εργασίας. Αγώνας για ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής της κυβέρνησης, Ε.Ε., κεφαλαίου, του γύψου της «μεταμνημονιακής επιτροπείας» που στηρίζει το σύνολο των αστικών πολιτικών δυνάμεων.

Κατεβάστε την προκήρυξη (αρχείο .pdf, 152KB)

 

 

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 10/02/2020 - 12:00

ΤΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ : Βαρέα μέταλλα στο βυθό της Σύρου

Τον περασμένο Σεπτέμβρη του 2019  μέλη της εθελοντικής ομάδας Aegean rebreath πραγματοποησαν εθελοντικά καθαρισμό της θαλάσσιας περιοχής του Καρνάγιου και δειγματοληψία  ιζήματος από την επιφάνεια του πυθμένα. Τα δείγματα στάλθηκαν για ανάλυση στο ΕΛΚΕΘΕ (Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών) και τα αποτελέσματα , που πρόσφατα ανακοινώθηκαν, έδειξαν αυτό που όλοι υποπτευόμαστε αλλά μέχρι σήμερα δεν είχε αποδειχθεί. Την ύπαρξη βαρέων μετάλλων που ξεπερνούν τις φυσιολογικές τιμές και θέτουν σε κίνδυνο την δημόσια υγεία. 

Ενδεικτικά η περιεκτικότητα του δείγματος σε χρώμιο ήταν 189 ppm (μέρη ανά εκατομμύριο), όταν η μέση τιμή ενός ιζήματος είναι 72 ppm. Αντίστοιχα, η περιεκτικότητα του δείγματος σε χαλκό ήταν 181 ppm με τη μέση τιμή στα 33 ppm, σε ψευδάργυρο 228 ppm με μέση τιμή τα 95 ppm, σε μόλυβδο 135 ppm με μέση τιμή τα 19 ppm, σε κάδμιο 0,523 ppm με μέση τιμή τα 0,17 ppm.

Τα βαρέα μέταλλα αποτελούν μη συμβατικούς ρύπους του νερού και είναι μη βιοδιασπώμενες ουσίες, οι οποίες συσσωρεύονται στους ανώτερους καταναλωτές , δηλαδή στον άνθρωπο. Το φαινόμενο αυτό που ονομάζεται βιοσυσσώρευση, είναι η σταδιακή αύξηση της ποσότητας μιας ουσίας στο ανθρώπινο σώμα ή σε κάποιο συγκεκριμένο όργανο του ανθρώπινου οργανισμού και προκύπτει όταν ο ρυθμός πρόσληψης είναι μεγαλύτερος από το ρυθμό απομάκρυνσης της ουσίας από το σώμα του οργανισμού(IUPAC, 1993). 

Είναι προφανές ότι η ρύπανση της θαλάσσιας περιοχής οφείλεται στις βιομηχανικές δραστηριότητες της ευρύτερης περιοχής οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την δημόσια υγεία μη τηρώντας ούτε τις βασικές περιβαλλοντικές αρχές στο βωμό του κέρδους.  

Πότε θα διεξαχθούν οι κατάλληλες έρευνες για να εκτιμηθεί η ρύπανση (υδάτων και ατμοσφαιρική) στην περιοχή; Ως πότε θα διακινδυνεύει η υγεία των κατοίκων και των επισκεπτών στο όνομα της «ανάπτυξης»;

Απαιτούμε τον σεβασμό του περιβάλλοντος από οποιαδήποτε οικονομική – παραγωγική δραστηριότητα και την προστασία των φυσικών πόρων. Απαιτούμε να σταματήσει η διακινδύνευση της δημόσιας υγείας για το κέρδος των εταιριών. Απαιτούμε την άμεση κινητοποίηση των αρμόδιων αρχών και την ενημέρωση των κατοίκων για τις ενέργειες που προτίθενται να λάβουν.

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΣΥΡΟΥCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 08/02/2020 - 20:00

Ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου: Αγώνας για ζωή και ελευθερία

Οργιάζει η αστυνομική βία και η καταστολή αυτές τις μέρες στην πόλη της Μυτιλήνης. Χημικά, ανθρωποκυνηγητό και τραμπουκισμοί απέναντι σε πρόσφυγες και μετανάστες/τριες,  που βρέθηκαν χθες και προχτές (3/4 Φλεβάρη) στο κέντρο της πόλης για να διαδηλώσουν με κυρίαρχο αίτημα την ελευθερία τους, και με τους αστυνομικούς και ακροδεξιά στοιχεία να αναλαμβάνουν δράση ενάντια σε διαδηλωτές και αλληλέγγυους. Με βάση τον νέο νόμο για το άσυλο θα εξετάζονται κατά προτεραιότητα αιτήσεις όσων έχουν έρθει στο νησί από την 1.1.2020 και μετά. Αυτό σημαίνει πως ‘’παγώνουν’’ οι αιτήσεις όσων προσφύγων και μεταναστών είναι εγκλωβισμένοι στο νησί για μήνες, προσπαθώντας να επιβιώσουν μέσα στο κολαστήριο της Μόριας, μη γνωρίζοντας πότε θα εξεταστούν οι αιτήσεις τους. Το γεγονός αυτό πυροδότησε τις κινητοποιήσεις προσφύγων και μεταναστών σε συνδυασμό με την άθλιες συνθήκες, που επικρατούν μέσα στο ΚΥΤ. Σύμφωνα με έγγραφο που διαβιβάστηκε στη Βουλή, κατά το β' εξάμηνο του 2019 πάνω από 55.000 άνθρωποι εισήλθαν παράτυπα στη χώρα εκ των οποίων οι 22.184 στη Λέσβο. Αποκλειστικά υπεύθυνη για την έκρυθμη κατάσταση στο νησί είναι η κυβέρνηση. Η οποία συνεχίζει και κλιμακώνει επικίνδυνα την πολιτική ΣΥΡΙΖΑ, που συμφώνησε και εφάρμοσε την κοινή δήλωση ΕΕ-Τουρκίας και γέννησε τις Μόριες.  Εμπνέεται από τους "φράχτες" και τα τείχη του Τραμπ, του Όρμπαν και του Σαλβίνι. Ενισχύει με τον τρόπο αυτό τις ρατσιστικές αντιλήψεις και την ακροδεξιά. Οι μαζικές δολοφονίες στα σύνορα, οι φράχτες και τα τείχη αποτελούν ντροπή για την δήθεν "πολιτισμένη Δύση". Η ίδια η ΕΕ που βρίσκεται σε βαθιά κρίση ετοιμάζεται να αναθεωρήσει σε αντιδραστικότερη κατεύθυνση τις συμφωνίες του Δουβλίνου. ΗΠΑ και ΕΕ, Γαλλία και Γερμανία αφού έβαλαν τα χέρια τους να κομματιαστούν χώρες και λαοί (Ιράκ, Λιβύη, Συρία κλπ) τώρα δολοφονούν για δεύτερη φορά και τους ανθρώπους που παλεύουν με νύχια και με δόντια να επιβιώσουν από την φρίκη.   Οι πολιτικές της αποτροπής της καταστολής και των κέντρων κράτησης έχουν  αποτύχει παταγωδώς. Οι φράχτες, τα κέντρα κράτησης και η γκετοποίηση των προσφύγων δεν είναι λύση. Είναι μια πολιτική που οδηγεί σε αδιέξοδο. Εξεγείρει τους ίδιους τους πρόσφυγες, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στους ντόπιους και στρώνει το έδαφος στην ακροδεξιά και τους φασίστες, να δηλητηριάζουν και να διχάζουν την κοινωνία.   Εμείς επιμένουμε πως η μόνη ρεαλιστική λύση είναι:    
  •   Να ναυλωθούν τώρα πλοία για την άμεση μετακίνηση προσφύγων / μεταναστών στην ηπειρωτική Ελλάδα. Να κλείσει τώρα το κολαστήριο της Μόριας και όλα τα κέντρα κράτησης και να μην κατασκευαστεί κανένα άλλο νέο κλειστό ή ανοιχτό.
  • Να δοθεί η δυνατότητα (ταξιδιωτικά έγγραφα, διαβατήρια κτλ), να μετακινηθούν οι πρόσφυγες / μετανάστες στην ηπειρωτική Ελλάδα και στις χώρες προορισμού τους.
  •  Να καταγγελθεί – καταργηθεί η επαίσχυντη κοινή δήμωση ΕΕ – Τουρικίας, που εγκλωβίζει τους πρόσφυγες στα νησιά και το Δουβλίνο ΙΙ, που τους εγκλωβίζει στη χώρα μας. Να φύγει η  FRONTEX και το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.
  • Για όσους πρόσφυγες / μετανάστες θελήσουν να μείνουν στον τόπο μας, να δοθούν πλήρη δικαιώματα στην εργασία, την περίθαλψη, την εκπαίδευση, την κοινωνική πρόνοια. Να εγκατασταθούν στον αστικό ιστό. Χρειάζεται επειγόντως πολιτική ένταξης των προσφύγων στις τοπικές κοινωνίες σε όλη την Ελλάδα.
  • Οι ντόπιοι δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους μετανάστες. Χρειάζεται κοινός αγώνας ντόπιων - μεταναστών ενάντια στη φτώχεια, στον πόλεμο, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που δημιουργούν τα καραβάνια των προσφύγων.
  Τ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΛΕΣΒΟΥ Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΛΕΣΒΟΥCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 05/02/2020 - 23:30

Νίκη του κινήματος αλληλεγγύης η αθώωση του Ηλία Σμήλιου. Κάτω τα χέρια απ’ τους αγωνιστές. Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη

Νίκη του κινήματος αλληλεγγύης η αθώωση του Ηλία Σμήλιου 

Κάτω τα χέρια απ’ τους αγωνιστές. Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη

Η αθώωση του Ηλία Σμήλιου, μέλους του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης ενάντια στους πλειστηριασμούς και του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που δικαζόταν για τη συμμετοχή στους αγώνες υπεράσπισης της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας, ήταν μια νίκη του κινήματος αλληλεγγύης. Αυτό ήταν ο καταλύτης για να καταρρεύσει το σαθρό κατηγορητήριο που έβαζε στο εδώλιο τον ασυμβίβαστο αγώνα ενάντια στις τραγικές συνέπειες των μνημονίων για το λαό και τους εργαζόμενους. Έναν αγώνα που γινόταν για να νικήσει και όχι για να σώσει τα προσχήματα, φέρνοντας έτσι αποτελέσματα.

Αυτόν το δρόμο φοβάται η κυβέρνηση που με τις εμπρηστικές δηλώσεις του υπουργού Άδωνη Γεωργιάδη, λαγού των αρπακτικών συμφερόντων τραπεζών και φαντς, κήρυξε πόλεμο ενάντια στη λαϊκή κατοικία αναγγέλλοντας μαζικές εξώσεις. Το δρόμο του αγώνα φοβάται το πολιτικό σύστημα που ψήφισε τα μνημόνια, ΚΙΝΑΛ, Βελόπουλος και ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ που νομοθέτησε το ιδιώνυμο για τις κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς και επί των ημερών άρχισαν οι διώξεις αγωνιστών.

Δε θα τους περάσει!

Ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι να απαλλαγούν τα μέλη του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης ενάντια στους πλειστηριασμούς από τις άλλες 4 περιπτώσεις δίωξης, όπως και όλοι οι διωκόμενοι για τη δράση τους ενάντια στους πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας και περιουσίας.

Ο αγώνας συνεχίζεται και για την υπεράσπιση των λαϊκών ανθρώπων από την απειλή έξωσης από τα αρπαχτικά συμφέροντα τραπεζών και φαντς. Η οργάνωση της πάλης από το εργατικό-λαϊκό κίνημα να μας βρει πανέτοιμους απέναντι στις απειλές Άδωνη και κυβέρνησης ότι την 1η Μάη δε θα υπάρχει προστασία της πρώτης κατοικίας και θα αρχίσουν οι μαζικές και βίαιες εξώσεις. Η έξωση θα γίνει στην αντιλαϊκή πολιτική ΝΔ, ΕΕ, ΔΝΤ.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει την πρώτη αυτή νίκη σε ένα δίκαιο αγώνα και στρατεύεται για τη συνέχεια της πάλης.

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 05/02/2020 - 23:30

Δήλωση του Ηλία Σμήλιου για τη δίκη του στις 4 Φλεβάρη

ΔΗΛΩΣΗ του Ηλία Σμήλιου για τη δίκη του στις 4 Φλεβάρη 2020,

για συμμετοχή στη δράση του ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

και του κινήματος κατά των πλειστηριασμών

Μέρες τώρα “βομβαρδιζόμαστε” με κυβερνητικές δηλώσεις περί του τέλους της “προστασίας” της α’ κατοικίας που μέχρι τώρα (υποτίθεται ότι) υπήρχε. Ακούμε τύπους σαν τον Άδωνη Γεωργιάδη ανερυθρίαστα να μιλούν για «ατομική ευθύνη αυτών που θα χάσουν τα σπίτια τους», άλλους να υπόσχονται επιδόματα για μην μείνουν άστεγοι τα θύματα των πλειστηριασμών κι όλους μαζί να ομνύουν στη σωτηρία των τραπεζών και τα συμφέροντα των τραπεζιτών.

Κι ανάμεσα σε όλα αυτά εγώ ετοιμάζομαι την Τρίτη 4 του Φλεβάρη να κάτσω για άλλη μια φορά στο εδώλιο του κατηγορουμένου, στην (εξ αναβολής) πρώτη δίκη του κινήματος κατά των πλειστηριασμών στη Θεσσαλονίκη.

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΑΙ ότι συμμετείχα «ως υποκινητής σε δημόσια συνάθροιση πλήθους που με ενωμένες δυνάμεις διέπραττε βιαιοπραγίες» δηλαδή «φωνασκούσαν, εκφωνούσαν συνθήματα και κατευθύνονταν προς την έδρα του Ειρηνοδικείου όπου ίστατο η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος, Πρόεδρος τότε του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Χρουσαλά Ιωάννα, εμποδίζοντας την πρόοδο του πλειστηριασμού».

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΑΙ  ότι «ενεργώντας από κοινού με άλλους εμποδίσαμε με βία τον ελεύθερο συναγωνισμό» και με τον τρόπο αυτό οδηγήσαμε στη ματαίωση του πλειστηριασμού.

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΑΙ και ΔΙΚΑΖΟΜΑΙ ΕΓΩ, γιατί εμποδίσαμε (μαζί με άλλους αγωνιστές του κινήματος κατά των πλειστηριασμών)την αρπαγή από την Τράπεζα ΠΕΙΡΑΙΩΣ και την υπάλληλό της Ι. Μπιλίση-Χρουσαλά ενός μικρού χωραφιού-οικοπέδου στο Χορτιάτη και όχι ΑΥΤΟΙ που άρπαξαν περιουσίες ή καταχράστηκαν τεράστια χρηματικά ποσά του Δημοσίου, όπως οι κατήγοροί μου.

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΑΙ και ΔΙΚΑΖΟΜΑΙ  γιατί η καπιταλιστική βαρβαρότητα που κυβέρνηση, Ε.Ε. και κεφάλαιο επιβάλλουν, αφήνοντας χιλιάδες ανθρώπους χωρίς στέγη, ρεύμα, νερό και βασικά κοινωνικά αγαθά, έχει ως απαραίτητο συμπλήρωμα τις διώξεις, την καταστολή, την καλλιέργεια του φόβου και της υποταγής.

«Αθώος» ή «Ένοχος», δεν ξέρω τι θα βγει…Αλλά με τέτοιους νόμους-"δικαιοσύνη", σ' αυτή την κοινωνία,πάντα πιστός θα παραμείνω σ' έναν ξεσηκωμό που δεν είναι ουτοπία! Και πάντα θα ‘χω την ελπίδα ότι θα ξανάρθουν εκείνες οι Τετάρτες του 2016-18 στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης (κι όλης της χώρας), με τη δράση του ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, αυτού του ανεξάρτητου κέντρου αγώνα, που μικρές νίκες μες στη μαυρίλα των μνημονίων, μικρές ανάσες σε λαϊκές οικογένειες, πολλά χαμόγελα, πίστη ότι δεν είναι ανίκητοι κι ελπίδα για την ανατροπή σ’ όλους μας έφερε!

«Αθώος» ή «Ένοχος», δεν ξέρω τι θα βγει… Εγώ, έτσι κι αλλιώς, πάντα παρών θα είμαι στις δράσεις ενάντια σε πλειστηριασμούς, εξώσεις, διακοπές ρεύματος ή διόδια, στους ωραίους αγώνες που θα στήσουμε για ψωμί και δουλειά, μόρφωση και υγεία, στέγη, ρεύμα και νερό για όλους όσους ζουν σ' αυτό τον τόπο!Γιατί τα λόγια του μεγάλου δασκάλου πάντα άσβεστα στη μνήμη μου θα 'ναι: "Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΙΔΑΝΙΚΟ"!

Την Τρίτη στο δικαστήριο, μα κυρίως στους ωραίους αγώνες του μέλλοντός μας, δηλώνω παρών! Και ξέρω ότι δεν θα είμαι μόνος!

Ηλίας Ν. Σμήλιος,

εργαζόμενος-πατέρας-δάσκαλος

Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 03/02/2020 - 23:00

Ολοκλήρωση του Brexit σε αντιδραστικό φόντο [του Γιώργου Παυλόπουλου]

Γιώργος Παυλόπουλος

Μετά την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ, τα μεσάνυχτα της ερχόμενης Παρασκευής 31 Ιανουαρίου, θα ξεκινήσει η διαπραγμάτευση για τις σχέσεις του ευρωπαϊκού και του βρετανικού κεφαλαίου, μακριά από τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα.

Το ξημέρωμα του ερχόμενου Σαββάτου, 1 Φεβρουαρίου 2020, θα βρει το Ηνωμένο Βασίλειο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία, με τη σειρά της, θα δει για πρώτη φορά έναν «επιβάτη» να κατεβαίνει από το τρένο που επισήμως ξεκίνησε πριν 63 χρόνια στη Ρώμη, με προορισμό –θεωρητικά τουλάχιστον– την καπιταλιστική ολοκλήρωση της Ευρώπης. Έτσι, μετά από διαρκείς ανατροπές και αναβολές που άφηναν ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα μέχρι τις εκλογές της 12ης Δεκεμβρίου, το Brexit γίνεται πραγματικότητα — αφήνοντας ένα μεγάλο ερωτηματικό για τι θα συμβεί την επόμενη ημέρα και την έντονη ανησυχία, μήπως αποδειχθεί ότι υπάρχει τελικά ζωή και εκτός ΕΕ…

Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η διαδικασία ολοκληρώνεται. Πρακτικά, αυτό που συμβαίνει είναι ότι φτάνει στο τέλος του ο πρώτος κύκλος των επεισοδίων του πολιτικού θρίλερ που παίχτηκε τα τελευταία 3,5 χρόνια, πάνω στο σενάριο το οποίο έγραψε η ψήφος-βόμβα της πλειοψηφίας των Βρετανών στο ιστορικό δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου 2016. Όσο για τον δεύτερο κύκλο, ξεκινά αμέσως, χωρίς να υπάρξει χρονικό κενό, και αφορά τη μελλοντική σχέση ανάμεσα στους δύο πρώην εταίρους, σε πολιτικό και –κυρίως– σε οικονομικό επίπεδο. Παρά το γεγονός ότι οι τόνοι αναμένεται να είναι λιγότερο δραματικοί το επόμενο διάστημα, η αλήθεια είναι πως τα νέα επεισόδια ενδέχεται να αποδειχθούν πολύ πιο ουσιαστικά σε περιεχόμενο.

Η απουσία κοινωνικής και πολιτικής πρωτοπορίας στερεί τη δυνατότητα «σφήνας»
στις εξελίξεις με κριτήριο τις ανάγκες των «κάτω»

Τυπικά, η διάρκεια του δεύτερου κύκλου δεν θα είναι μεγάλη, καθώς η μεταβατική περίοδος, η οποία έχει οριστεί για την σύναψη του νέου πλαισίου των διμερών σχέσεων, διαρκεί ως το τέλος του έτους. Κάτι που σημαίνει πως στην περίπτωση που δεν υπάρξει συμβιβασμός και δεν δοθεί επιπλέον χρόνος (ο Μπόρις Τζόνσον έχει μέχρι στιγμής αποκλείσει το σενάριο της παράτασης), τότε το «διαζύγιο» θα προχωρήσει χωρίς συμφωνητικό και η αβεβαιότητα θα είναι σαφώς μεγαλύτερη. Για ποιους, όμως;
Προφανώς, για το βρετανικό και το ευρωπαϊκό κεφάλαιο, που έχουν κάθε λόγο να επιδιώξουν μια ολοκληρωμένη συμφωνία και μια στενή σχέση μετά το Brexit. Αυτή, εξάλλου, ήταν η δεύτερη προτιμότερη λύση μετά την παραμονή στην ΕΕ, που επιδίωξαν (ανεπιτυχώς) το Σίτι και οι μεγάλες επιχειρήσεις και από τις δύο πλευρές της Μάγχης, τόσο πριν όσο και μετά το δημοψήφισμα. Όσον αφορά τους Βρετανούς, άλλωστε, η «ενιαία αγορά» της ΕΕ θα συνεχίσει να αποτελεί ένα ζωτικό χώρο για τη δράση τους, κάτι που δεν μπορεί να αλλάξει ούτε εύκολα ούτε σύντομα, όσα προνόμια και αν περιλαμβάνει η πιθανή συμφωνία που θα προσφέρουν οι ΗΠΑ και άλλες μεγάλες χώρες ή οικονομικές ζώνες στο Λονδίνο. Για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, η δήλωση που έκανε την Παρασκευή από το Νταβός ο επικεφαλής της Deutsche Bank δίνει την αναγκαία εξήγηση που, ασφαλώς, δεν αφορά μόνο τον γερμανικό τραπεζικό όμιλο: «Υποστηρίζαμε πάντα ότι για εμάς, το Ηνωμένο Βασίλειο θα παραμείνει εσαεί ένας ρεαλιστικός και πολύ σημαντικός προορισμός. Πιστεύω ότι το Λονδίνο θα συγκαταλέγεται πάντα στις πιο σημαντικές κεφαλαιαγορές».

Τι ισχύει, όμως, για τους εργαζόμενους; H αλήθεια είναι πως οι ελπίδες που δημιούργησε η ανταρσία του 2016, όταν οι Βρετανοί πήγαν κόντρα σε δαίμονες, εκβιασμούς και απειλές, λέγοντας ένα μεγαλοπρεπές «όχι» στην ΕΕ με διακριτά –αν και μειοψηφικά– κοινωνικά χαρακτηριστικά, δεν είχε συνέχεια. Παρά το γεγονός ότι το φάντασμα της λαϊκής ψήφου και της ενδεχόμενης τιμωρίας σε περίπτωση αδιαφορίας απέναντι σε αυτήν κυνηγούσε διαρκώς τους βουλευτές όλων των κομμάτων (κάτι που έγινε εμφανές πρωτίστως στους Εργατικούς), στην πολιτική αντιπαράθεση κυριάρχησε σχεδόν ολοκληρωτικά η αντιπαράθεση ανάμεσα στις διάφορες πτέρυγες της αστικής τάξης της Βρετανίας — και, δευτερευόντως, της Σκοτίας, της Β. Ιρλανδίας και της Ουαλίας.

Στους επόμενους 11 μήνες, δημιουργείται (θεωρητικά και πάλι) μια ακόμη μεγάλη ευκαιρία για να βγει στο προσκήνιο το κοινωνικό ζήτημα, τα συμφέροντα και οι ανάγκες της πλειοψηφίας, μπαίνοντας «σφήνα» στη διαπραγμάτευση Βρυξελλών-Λονδίνου. Κάτι τέτοιο, όμως, προϋποθέτει την ύπαρξη μιας κοινωνικής και πολιτικής πρωτοπορίας που θα επιδιώξει να αλλάξει εκβιαστικά την ατζέντα – κάτι που, για την ώρ τουλάχιστον, δεν είναι ορατό.

Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 03/02/2020 - 22:45

Κοινό κάλεσμα οργανώσεων για την αλληλεγγύη στο διωκόμενο αγωνιστή Η. Σμήλιο, Τρίτη 4/2, 10πμ,. Δικαστήρια Θεσ/νίκης

ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ

Με τη δίκη του συναγωνιστή Ηλία Σμήλιου, δάσκαλου, δημοτικού συμβούλου Αμπελοκήπων-Μενεμένης και μέλους του ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ την Τρίτη 4 Φλεβάρη 2020, καθώς και τις δίκες/διώξεις δεκάδων άλλων αγωνιστών στη Θεσσαλονίκη και όλη την Ελλάδα, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι δικάζονται οι δημοκρατικοί, ακηδεμόνευτοι, μαχητικοί αγώνες που έφεραν νίκες και έδειξαν το δρόμο πώς θα παλέψουμε για να σώσουμε λαϊκή κατοικία και περιουσία, αλλά και να ανατρέψουμε συνολικά την αντιλαϊκή λαίλαπα των μνημονίων. Η δίκη αυτή στόχο έχει να τρομοκρατήσει το λαό, να περάσει το μήνυμα ότι κάθε αντίσταση είναι μάταιη.

Δε θα τους περάσει!  Η αντίσταση είναι μονόδρομος! Απέναντι στην καταστολή έχουμε τη δύναμη της αλληλεγγύης!

Σήμερα η κυβέρνηση της Ν.Δ. έρχεται να συνεχίσει το έγκλημα κατά του δικαιώματος στη στέγη που ξεκίνησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Σκοπός τους είναι η πλήρης κατάργηση της προστασίας της α' κατοικίας, όπως έχει ήδη συμφωνηθεί με την Ε.Ε. και τους τραπεζίτες. Στις 30 Απρίλη 2020 καταργούνται και τα ελάχιστα τελευταία ίχνη προστασίας και το αποτέλεσμα θα είναι να εκτοξευτούν οι ρυθμοί κατασχέσεων, πλειστηριασμών και εξώσεων.

Γι' αυτό έχουν φορτώσει σε αγωνιστές του κινήματος μια σειρά από δίκες, γνωρίζοντας ότι το κίνημα θα επανέλθει ενάντια στην βαρβαρότητα της “κανονικότητας” τους. Η δίκη του Ηλία Σμήλιου είναι υπόθεση όλων μας!

Καλούμε κάθε σωματείο, επιτροπή και συλλογικότητα αγώνα, φορέα του μαζικού λαϊκού κινήματος, κάθε δημοκρατικά σκεπτόμενο και μαχόμενο κοινωνικά πολίτη να πάρει θέση και να σταθεί ασπίδα για τους διωκόμενους αγωνιστές στις δίκες που ξεκίνησαν.

Καλούμε την Τρίτη  4-2-2020 στις 10π.μ. στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης σε συγκέντρωση αλληλεγγύης για να υπερασπίσουμε το δίκιο των λαϊκών αγώνων

ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Αναμέτρηση, ΑΡΙΣ, Αριστερό Ρεύμα, ΔΕΑ, ΕΕΚ, ΕΚΚΕ, Κόκκινο Νήμα, ΚΚΕ (μ-λ), Λαϊκή Ενότητα, ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Μ-Λ ΚΚΕ, νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, ΟΚΔΕ, ΟΚΔΕ Σπάρτακος, Ξεκίνημα-Διεθνιστική Σοσιαλιστική Οργάνωση, Παρέμβαση, ΣΕΚ, Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο, Συνάντηση για μια Αντικαπιταλιστική Διεθνιστική Αριστερά

·         Το κάλεσμα στηρίζουν επίσης οι περιφερειακές-δημοτικές κινήσεις:

Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά, Ανταρσία στη Θεσσαλονίκη για την ανατροπή, Αντεπίθεση Αμπελοκήπων Μενεμένης, Ανυπακοή στις γειτονιές Αμπελοκήπων-Μενεμένης, Δύναμη Ανατροπής - Αντικαπιταλιστική Κίνηση στο Δήμο Θεσσαλονίκης, Μέτωπο Ρήξης και Ανατροπής Θέρμης

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 02/02/2020 - 22:30

Όχι στο απάνθρωπο και ρατσιστικό μέτρο των πλωτών φρακτών

ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΤΩΝ ΠΛΩΤΩΝ ΦΡΑΧΤΩΝ   Η εξωφρενική πρόθεση της κυβέρνησης της ΝΔ να εγκαταστήσει πλωτούς φράχτες στο Αιγαίο αποτελεί επιτομή του ρατσισμού, της ακροδεξιάς λογικής και της απανθρωπιάς της κυβέρνησης της ΝΔ. Φράχτες, συρματοπλέγματα και νάρκες στον Έβρο, στρατόπεδα συγκέντρωσης και φυλακές, αυτόματη απόρριψη όλων των αιτήσεων για άσυλο, επαίσχυντη διατήρηση του κολαστήριου της  Μόριας και τώρα αγορά νεών σκαφών επιτήρησης και τοποθέτηση πλωτών φραγμάτων...αυτή είναι η πολιτική της ΝΔ στο προσφυγικό. Ρατσιστική, μισαλλόδοξη, απάνθρωπη!! Τώρα, ακόμα και οι πρόσφυγες των πολέμων δεν θα έχουν καν δικαίωμα να φτάνουν στην χώρα μας και να αιτούνται άσυλο..Ας πνιγούν έξω από το φράχτη μας!!!   Η κυβέρνηση συνεχίζει και κλιμακώνει επικίνδυνα την πολιτική ΣΥΡΙΖΑ που συμφώνησε και εφάρμοσε το αντιδραστικό Σύμφωνο ΕΕ-Τουρκίας, που γέννησε τις Μόριες, Εμπνέεται από τους "φράχτες" και τα τείχη του Τραμπ, του Ορμπαν και του Σαλβίνι. Ενισχύει με τον τρόπο αυτό τις ρατσιστικές αντιλήψεις και την ακροδεξιά.   Οι μαζικές δολοφονίες στα σύνορα, οι φράχτες και τα τείχη αποτελούν ντροπή για την δήθεν "πολιτισμένη δύση". Η ίδια η ΕΕ που βρίσκεται σε βαθιά κρίση  ετοιμάζεται να αναθεωρήσει σε αντιδραστικότερη κατεύθυνση τις συμφωνίες του Δουβλίνου. ΗΠΑ και ΕΕ, Γαλλία και Γερμανία αφού έβαλαν τα χέρια τους να κομματιαστούν χώρες και λαοί (Ιρακ, Λιβλυη, Συρία κλπ) τώρα δολοφονούν για δεύτερη φορά και τους ανθρώπους που παλεύουν με νύχια και με δόντια να επιβιώσουν από την φρίκη.   Όχι στα πλωτά φράγματα και τα  άλλα βάρβαρα μέτρα που δολοφονούν πρόσφυγες και μετανάστες. Ανοιχτά σύνορα, άσυλο και στέγη για πρόσφυγες και μετανάστες. Να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και η στυγνή εκμετάλλευσης στις πολύπαθες αυτές χώρες για να μπορέσουν οι άνθρωποι να ζήσουν με αξιοπρέπεια στις χώρες τους Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 02/02/2020 - 13:00

Γενάρης 1996 - Η κρίση στα Ίμια: Άγκυρα-Αθήνα-Λευκωσία - Εχθρός μας το κεφάλαιο [του Γιώργου Πίττα]

Γενάρης 1996 - Η κρίση στα Ίμια: Άγκυρα-Αθήνα-Λευκωσία - Εχθρός μας το κεφάλαιο   Γιώργος Πίττας    Τις τελευταίες μέρες του Γενάρη 1996 και ιδιαίτερα το βράδυ της 30 προς 31 του μήνα, η Ελλάδα και η Τουρκία έφτασαν πιο κοντά στον πόλεμο από οποιαδήποτε άλλη στιγμή μετά το 1974. Γύρω από τις βραχονησίδες Ίμια αλλά και σε ολόκληρο το Αιγαίο δύο υπερσύγχρονες πολεμικές μηχανές βρέθηκαν στα πρόθυρα της μεγαλύτερης αεροναυμαχίας στην πολυτάραχη ιστορία αυτού του πελάγους.    Στις 25 Γενάρη του 1996, ο τότε δήμαρχος της Καλύμνου, συνοδεία του Αργύρη Ντινόπουλου, τότε δημοσιογράφου και μετέπειτα βουλευτή της ΝΔ, πήγε και κάρφωσε την ελληνική σημαία στα Ίμια, μια ξερή ακατοίκητη βραχονησίδα λίγων στρεμμάτων.    Το ζήτημα της «εθνικότητας» των Ιμίων είχε ανοίξει τον Δεκέμβρη του προηγούμενου χρόνου όταν η Τουρκία αρνήθηκε τη συνδρομή ελληνικών σκαφών για την αποκόλληση ενός τουρκικού φορτηγού πλοίου που είχε προσαράξει εκεί ισχυριζόμενη ότι οι νήσοι «Καρντάκ» (Ίμια) ήταν δικό της έδαφος. Τυπικά, το διεθνές έγγραφο που ορίζει την εθνικότητα της βραχονησίδας έχει την υπογραφή του Μουσολίνι αφού τα Ίμια ορίστηκαν ως τμήμα της Δωδεκανήσου όταν η Ιταλία τα πήρε από την Τουρκία για να καταλήξουν αργότερα στην Ελλάδα.    Λίγες μέρες μετά την τοποθέτηση της ελληνικής σημαίας, δυο Τούρκοι δημοσιογράφοι ύψωσαν στη θέση της την τουρκική. Ακολούθησε αποβίβαση βατραχανθρώπων που κατέβασαν την τουρκική και ύψωσαν την ελληνική. Στη συνέχεια δόθηκε εντολή στον ελληνικό στόλο να αποπλεύσει από το ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Όλες οι μονάδες του στρατού μπήκαν σε πολεμική ετοιμότητα.     Όλος αυτός ο παραλογισμός οδήγησε στο να παραταχθούν αντιμέτωπα ελληνικά και τουρκικά πολεμικά καράβια. Η απειλή της πολεμικής σύρραξης ήταν μια ανάσα από το να γίνει πραγματικότητα. Σύμφωνα με την Ελευθεροτυπία είχαν πέσει και προειδοποιητικές βολές από το πολεμικό Παναγόπουλος. Στα πλαίσια όλης αυτής της κλιμάκωσης, ένα ελληνικό πολεμικό ελικόπτερο με τρεις επιβαίνοντες έπεσε, με θύματα τρεις στρατιωτικούς. Το πόρισμα του Πολεμικού Ναυτικού τότε ήταν ότι το ελικόπτερο κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου.    Τελικά η κλιμάκωση δεν έφτασε σε γενικευμένη πολεμική σύρραξη αλλά αυτό κρίθηκε κυριολεκτικά στην κόψη του ξυραφιού. Όπως και σήμερα, τότε δεν έλειπαν οι φωνές που υποστήριζαν ότι είναι μια ευκαιρία για σύγκρουση αφού εκτιμούσαν ότι η ελληνική πλευρά θα είχε το πάνω χέρι σε μια τέτοια σύρραξη. Μόνο που δεν ήταν απλά κάποιες «φωνές», ήταν η φωνή του ίδιου τότε Αρχηγού του ΓΕΕΘΑ, ναύαρχου Λυμπέρη. Μαζί του ήταν οι περισσότεροι στρατιωτικοί που υποστήριζαν ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή για να αλλάξει ο συσχετισμός στο Αιγαίο.   Ο ναύαρχος Λυμπέρης (που αποπέμφθηκε τον Φλεβάρη του 1996 λίγο μετά την κρίση) κατηγορούσε την κυβέρνηση Σημίτη για «εθνική ταπείνωση», διαρρέοντας στην Ελευθεροτυπία της 11ης Φλεβάρη: «Το βράδυ της κρίσης ο ναύαρχος Λυμπέρης, όπως εκμυστηρεύεται ήταν αποφασισμένος για όλα. Δεν ήθελε να περιοριστεί σε έναν ­­­­κλεφτοπόλεμο στις βραχονησίδες και είχε προσανατολιστεί στη λογική του “μεγάλου χτυπήματος” σε όλο το Αιγαίο». Τα επιτελικά σενάρια που είδαν το φως της δημοσιότητας μιλούσαν ακόμα και για βομβαρδισμό τούρκικων βάσεων έξω από τη Σμύρνη.     Η λογική του «μεγάλου χτυπήματος»    Η λογική του «μεγάλου χτυπήματος» σήμανε ότι θα γινόταν η μεγαλύτερη αεροναυμαχία στο Αιγαίο που θα κλιμακωνόταν και με επιθέσεις και στις δύο ηπειρωτικές χώρες. Με τον σύγχρονο οπλισμό οι καταστροφές θα ήταν τεράστιες. Η κυβέρνηση Σημίτη ταλαντεύτηκε μέχρι την τελευταία στιγμή, για το τι θα κάνει. Στην αρχή της κρίσης ο υπουργός Εξωτερικών Πάγκαλος έδινε συνεντεύξεις που υποσχόταν εκτόνωση, όμως μετά η κυβέρνηση έδωσε εντολή να βγει ο στόλος στο Αιγαίο.     Το βιβλίο που έγραψαν αργότερα οι δημοσιογράφοι Μ. Ιγνατίου και Αθ. Έλις για την κρίση στα Ιμια το 1996 έχει μια σειρά απο ντοκουμέντα σχετικά με το πόσο κοντά βρεθήκαμε τότε στον πόλεμο. Αποτελείται από τηλεγραφήματα που προέρχονται από την αμερικάνικη πλευρά σχετικά με την κρίση. Όμως, υπάρχουν και μαγνητοφωνημένες συνομιλίες με τους πρωταγωνιστές της κρίσης από την ελληνική πλευρά, τον Πάγκαλο (τότε υπουργός Εξωτερικών) τον Αρσένη (Άμυνας), απόψεις του ναύαρχου Λυμπέρη.     Την κρισιμότητα της κατάστασης τη δείχνει μια συνομιλία του Πάγκαλου με τον αμερικάνο υπουργό Εξωτερικών Γουόρεν Κρίστοφερ: «Κρίστοφερ: Πρέπει να δείξετε ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση. Πάγκαλος: Όπως είναι τα πράγματα, υπάρχει μια σύγκρουση και η σύγκρουση θα γενικευτεί. Διότι εμείς, από τη στιγμή που θα πέσει η πρώτη σφαίρα θα απαντήσουμε παντού όπου θεωρούμε ότι έχουμε συγκριτικό πλεονέκτημα. Δεν μπορούμε να έχουμε καμιά συζήτηση με τους Τούρκους ούτε μπορούμε να δικαιολογήσουμε τον περιορισμό της κρίσης σε καθαρά αεροναυτικό επεισόδιο».  Με άλλα λόγια, μετά το πρώτο «μπαμ» θα έπαιρναν φωτιά τα πάντα.   Τελικά, η κρίση εκτονώθηκε μετά από πιέσεις των ΗΠΑ, όχι φυσικά επειδή είναι φιλειρηνιστές αλλά επειδή δεν ήθελαν να δουν τους δύο βασικούς τους συμμάχους να προχωρούν σε πολεμική σύρραξη που θα αποσταθεροποιούσε την κατάσταση σε ολόκληρη την περιοχή. Ο διπλωμάτης Richard Holbrooke με εντολή του προέδρου Κλίντον επικοινώνησε τηλεφωνικά με τους δύο πρωθυπουργούς που δεσμεύτηκαν να αποσύρουν τις δυνάμεις τους και να υποστείλουν τις σημαίες. Τα πολεμικά σκάφη και οι καταδρομείς των δύο χωρών αποχώρησαν από τις βραχονησίδες υπό την επίβλεψη αεροσκαφών του 6ου αμερικανικού στόλου της Μεσογείου.   Κανείς δεν ήθελε να πολεμήσει Αλλά δεν ήταν μόνο η παρέμβαση των ΗΠΑ που για δικά τους συμφέροντα απέτρεψε τον πόλεμο. Καταρχάς στρατιωτικά, υπήρχε η αμφιβολία του πόσο ένας τέτοιος πόλεμος ήταν σίγουρα «κερδισμένος». Υπήρχε η εμπειρία του πολέμου του 1974 (όταν και τότε οι συνταγματάρχες θεωρούσαν ότι θα ξεμπέρδευαν εύκολα μετά το ελληνικό πραξικόπημα του Σαμψών στην Κύπρο, νομίζοντας ότι θα έχουν για δεύτερη φορά μετά το 1964 την στήριξη των ΗΠΑ) ο οποίος κατέληξε σε μια μεγάλη ήττα, να χάνουν τη μισή Κύπρο.     Ταυτόχρονα, ήταν η γενικότερη αίσθηση και ανησυχία -αν όχι στα επιτελεία και τους καραβανάδες, σίγουρα μέσα στην κυβέρνηση- μήπως η εργατική τάξη και ο λαός θα αντιμετώπιζαν μια πολεμική περιπέτεια με τον ίδιο τρόπο όπως την «επιστράτευση της σαγιονάρας» το 1974. Είναι χαρακτηριστικό, ότι μόλις δύο μήνες μετά την θερμή νύχτα στα Ίμια, πανελλαδική δημοσκόπηση της VPRC για λογαριασμό του ΕΛΙΑΜΕΠ (Ελληνικό Ιδρυμα Αμυντικής και Εξωτερικής Πολιτικής) -παρά τις εθνικιστικές κορώνες του Σαμαρά που τότε είχε την Πολιτική Άνοιξη και του τότε προέδρου της ΝΔ Έβερτ που κατηγορούσαν για «προδοσία» την κυβέρνηση Σημίτη και το «ευχαριστώ του» στις ΗΠΑ-  ένα 69,4% απαντούσε ΟΧΙ στον πόλεμο.    Τη στάση των ίδιων των φαντάρων μπροστά σε ένα τέτοιο πόλεμο αλλά και το πόσο κοντά βρεθήκαμε στο μακελειό αναδεικνύουν γλαφυρά δύο γράμματα που είχε δημοσιεύσει η Εργατική Αλληλεγγύη από στρατιώτες που υπηρετούσαν τη θητεία τους εκείνες τις μέρες:    «Η πρόσφατη φάση μας βρήκε στη μέση της άσκησης...Τα πράγματα άρχισαν να σοβαρεύουν όταν τα ασκησιακά σήματα άρχισαν να αντικαθίστανται από πραγματικά» έγραφε ένας έφεδρος υπαξιωματικός των Διαβιβάσεων. «Τα μεσάνυχτα διαταχθήκαμε να επανδρώσουμε τις πολεμικές μας θέσεις στο βουνό... Στους δρόμους του νησιού περισσότερα ήταν τα τανκς, παρά τα αυτοκίνητα. Τα κανόνια είχαν στηθεί. Τα αντιαρματικά βγήκαν στις παραλίες. Χιλιάδες φαντάροι έτρεχαν στις ακτές με το δάχτυλο στην σκανδάλη.    Όταν οι Τούρκοι κομάντος αποβιβάστηκαν στα Ίμια, έλαβα σήμα που διέταζε πόλεμο στην αντιαεροπορική άμυνα. Πλέον ήμασταν βέβαιοι ότι θα πολεμήσουμε. Κανείς μας εκείνη την ώρα δεν σκεφτόταν ούτε τα Ίμια, ούτε τη σημαία, ούτε τα διπλωματικά παιχνίδια για τα 12 μίλια, ούτε αν έχουμε δίκιο. Το μόνο που σκεφτόμασταν ήταν τι και ποιους αφήνουμε πίσω. Κανείς δεν ήθελε να πολεμήσει. Γαμώτο για ένα βραχόνησο θα σκοτωθούμε, λέγαμε».    «Ξέρουμε καλά ότι ο πόλεμος που θέλουν να αρχίσουν οι δύο χώρες δεν είναι για ένα ξερονήσι αλλά για τον έλεγχο των πετρελαίων. Από την μεριά μας δεν θέλουμε ένα πόλεμο που θα φέρει δυστυχία και φτώχεια και στους δύο λαούς και αυτό φάνηκε τη μέρα που μας ήρθε το σήμα για τα Ίμια» γράφει σε επιστολή που είχε στείλει στην εργατική αλληλεγγύη ναύτης του πολεμικού πλοίου Οινούσσες. «Οι γαλονάδες έλεγαν με χαρά πάμε να φάμε τους Τούρκους και εμείς λέγαμε που πάμε τώρα, γιατί δεν ρίχνουν ένα πύραυλο να ισοπεδώσουν το νησί να τελειώνουμε».   2020 - Δεν πολεμάμε για τις ΑΟΖ Πώς όμως φτάσαμε σε αυτόν τον παραλογισμό για μια βραχονησίδα που μέχρι το 1996 οι μόνοι άνθρωποι που την ήξεραν το πολύ να ήταν οι ψαράδες της περιοχής; Τα Ίμια ήταν απλά η αφορμή. Το λάδι που φούντωσε τη φωτιά ενός παραλίγο πολέμου, το έριξαν οι ευρύτεροι ανταγωνισμοί ανάμεσα στον ελληνικό και τουρκικό καπιταλισμό. Ο ανταγωνισμός δύο τοπικών «υποϊμπεριαλισμών» που διεκδικούν εδώ και δεκαετίες την πρωτοκαθεδρία οικονομική, διπλωματική και στρατιωτική όχι μόνο στο Αιγαίο αλλά σε όλο το τό́ξο που απλώνεται από τα Βαλκάνια μέχρι τη νοτιοανατολική Μεσόγειο, διεκδικώντας η κάθε μια χώρα για τον εαυτό της τον πιο αναβαθμισμένο ρόλο στη σχέση της με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.    Το υπόβαθρο της κρίσης των Ιμίων ήταν οι ανταγωνισμοί για τα πετρέλαια και την υφαλοκρηπίδα αφενός του Αιγαίου (είχε προηγηθεί για αυτήν το θερμό επεισόδιο το 1987) αλλά κυρίως τα πετρέλαια και το αέριο του Καυκάσου και της Κασπίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πρώην υπουργός της ΝΔ Ανδριανόπουλος είχε βαφτίσει την Κασπία Θάλασσα «καυτή περιοχή ελέγχου της ενεργειακής πολιτικής του 21ου αιώνα».    Τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου της Κασπίας και του Καυκάσου είχαν ανοίξει στην λεηλασία και στον ανταγωνισμό των μεγάλων πολυεθνικών. Οι επεμβάσεις και τα παζάρια των κρατών που τις στήριζαν ήδη είχαν βυθίσει στο αίμα ολόκληρες χώρες. Αυτό το νέο «κέρας της αμάλθειας» είχε σημάνει τότε για την περιοχή μια σειρά από θερμά επεισόδια και αιματηρούς πολέμους απ’ όπου περνούσαν οι πετρελαιαγωγοί: στο Αζερμπαϊτζάν και στην Αρμενία, στην Γεωργία και στην Τσετσενία.     Σε αυτούς τους ανταγωνισμούς μπήκαν η Ελλάδα και η Τουρκία που το ίδιο ακριβώς διάστημα εμπλέκονταν σε ένα σκληρό ανταγωνισμό οικονομικής διείσδυσης στις χώρες των Βαλκανίων και της πρώην ΕΣΣΔ που έφτασε και στην συμμετοχή στρατιωτικών σωμάτων σε μια σειρά από «ειρηνευτικές δυνάμεις» στη Βοσνία και αργότερα στη Δημοκρατία της Μακεδονίας και το Κόσοβο. Η Βοσνία ήταν για τον ελληνικό και τον τουρκικό καπιταλισμό η Λιβύη της δεκαετίας του ’90.    Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, Ελλάδα, Ρωσία και Κύπρος υποστήριζαν την διακίνηση του πετρελαίου από τον Καύκασο με τα τάνκερ των εφοπλιστών τους. Ο Λάτσης και ο τότε πρόεδρος της Ρωσίας Γιέλτσιν είχαν συμφωνήσει για πετρελαιαγωγό που να παρακάμπτει τον Βόσπορο μέσα από την Βουλγαρία (Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη). Οι Τούρκοι καπιταλιστές προωθούσαν δικό τους αγωγό από τον Καύκασο στη Μεσόγειο μέσα από την Τουρκία -έναν αγωγό που θα κατέληγε στο τουρκικό λιμάνι Τσεϊχάν απέναντι από την Κύπρο- και απειλούσαν να δυσκολέψουν το πέρασμα των τάνκερ στον Βόσπορο. Τα «αεροναυτικά περάσματα» του Αιγαίου έπαιζαν αποφασιστικό ρόλο στο ποιος έλεγχε αυτές τις διαδρομές.    Έτσι ακόμη και οι βραχονησίδες του Αιγαίου, άρχισαν να μετατρέπονται σε σημεία «στρατηγικής σημασίας». Είναι πραγματικά ενδεικτικό του «πατριωτισμού» και της υποκρισίας της άρχουσας τάξης ότι μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα ο υπουργός Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας Παλαιοκρασσάς είχε ανακοινώσει ότι η κυβέρνηση σκόπευε να πουλήσει μερικές βραχονησίδες στα πλαίσια προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων. Αλλά τώρα ετοιμάζονταν να κάνουν πόλεμο για τα «πάτρια εδάφη».   Πώς αποδεικνύεται όμως η εθνικότητα μιας ακατοίκητης βραχονησίδας, όταν πάνω της δεν ζουν παρά  πουλιά; Πριν από το θερμό επεισόδιο στα Ίμια προηγήθηκαν κινήσεις όπως «προγράμματα αποικισμού βραχονησίδων» προκειμένου αυτές να αποκτήσουν «εθνικότητα». Οι δυο δημοσιογράφοι, αναφέρουν στην εισαγωγή του βιβλίου τους το πρόγραμμα «αποικισμού 10 βραχονησίδων» που είχε αρχίσει να υλοποιείται από τα υπουργεία Αμυνας, Αιγαίου και Γεωργίας. «Περιβαλλοντικό» πρόγραμμα υποτίθεται, με την ενίσχυση και της ΕΕ.    Η ταχύτητα με την οποία τα περιβαλλοντικά προγράμματα γίνονται πολεμικά συμβαδίζει με την ταχύτητα με την οποία οι κατά καιρούς δεσμεύσεις για «ειρήνη» όλων των πρωθυπουργών της Ελλάδας και της Τουρκίας από το Σημίτη μέχρι τον Μητσοτάκη και από την Τσιλέρ μέχρι τον Ερντογάν, γίνονται πολεμικές ιαχές. Και βέβαια δεν ξεχνάμε, ότι τον υπουργό Άμυνας του Τσίπρα, Καμμένο, που το πρώτο πράμα που έκανε μόλις ορκίστηκε υπουργός τον Φλεβάρη του 2015 ήταν να οργανώσει πολεμοκάπηλες εκδηλώσεις στα Ίμια.    Σήμερα, 24 χρόνια από τα Ίμια, βρισκόμαστε μπροστά σε μια φάση νέας όξυνσης των ανταγωνισμών, που στο κέντρο της δεν βρίσκονται πλέον ο Καύκασος, η Κασπία και τα Βαλκάνια, αλλά η Ανατολική Μεσόγειος, οι ΑΟΖ της και χώρες της Μέσης Ανατολής και Β. Αφρικής όπως η Λιβύη και η Συρία.    Όμως το διακύβευμα για τους λαούς και στις δύο πλευρές του Αιγαίου  είναι το ίδιο: ένας αντιδραστικός πόλεμος για τα συμφέροντα των καπιταλιστών της Τουρκίας και της Ελλάδας, ένας πόλεμος για την εκμετάλλευση και τους δρόμους του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, ένας πόλεμος στενά συνδεδέμενος με τους ανταγωνισμούς των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των πολευθνικών συμφερόντων.    Απάντηση στην πολεμική απειλή   Η απάντηση στην πολεμική απειλή των θερμοκέφαλων στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, τους στρατιωτικούς και τα ΜΜΕ που κάθε μέρα  εκπέμπουν πολεμοκαπηλεία από τα κανάλια τους δεν μπορεί να είναι η πολεμική διπλωματία ή η διπλωματία των εξοπλισμών που έχουν καταχρεώσει τις χώρες σε βάρος των αναγκών των λαών τους. Δεν είναι οι «διεθνείς συνθήκες» που επικαλούνται και οι δύο πλευρές, επιλεκτικά και όπως τους βολεύει.    Δεν μπορεί να είναι οι ΗΠΑ και η ΕΕ και οι υπόλοιπες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που παίζουν τα πιο βρώμικα παιχνίδια από τη Λιβύη μέχρι το Ιράν. Δεν μπορεί να είναι οι κοινές μονομερείς κινήσεις για τις ΑΟΖ και οι νέοι πολεμικοί άξονες με την χούντα του Σίσι στην Αίγυπτο και το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ. Η στρατιωτική υπεροχή που υποτίθεται εξασφαλίζουν κλιμακώνει τη διαμάχη -όπως είδαμε με το τουρκολιβυκό σύμφωνο που ακολούθησε από τον Ερντογάν- επεκτείνοντας τον ανταγωνισμό Ελλάδας-Τουρκίας στα «πάτρια εδάφη» της Λιβύης και μεγεθύνοντας τις απειλές μιας πολεμικής σύρραξης στην Ανατολική Μεσόγειο.    Η απάντηση στην πολεμική απειλή είναι το χτίσιμο ενός ισχυρού αντιπολεμικού κινήματος και στις δύο πλευρές του Αιγαίου, που με μπροστάρη την εργατική τάξη και τη νεολαία –που θα κληθούν να πληρώσουν ακριβά το μάρμαρο σε μια τέτοια σύρραξη- θα βάλουν τέρμα στα πολεμοκάπηλα σχέδιά τους.   Αυτές τις μέρες με το σεισμό στην Τουρκία, έρχονται ξανά στην επιφάνεια τα αισθήματα αλληλεγγύης ανάμεσα στους απλούς ανθρώπους και στις δυο πλευρές του Αιγαίου. Το ίδιο είχε γίνει ξανά με τον μεγάλο σεισμό πριν από είκοσι χρόνια. Πάνω σε αυτήν την ενότητα μπορούμε να χτίσουμε τον φραγμό στην παρανοϊκή απειλή του πολέμου. Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 31/01/2020 - 20:15

Ανακοίνωση ΤΕ Ανατολικής Αττικής για τη δολοφονική επίθεση σε εργαζόμενο στον Μαραθώνα

Η ΤΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ανατολικής Αττικής καταδικάζει τη μαφιόζικη, εν΄ ψυχρώ δολοφονική επίθεση του εργοδότη στο Μαραθώνα, εναντίον των μεταναστών εργατών που “τόλμησαν” να διεκδικήσουν τα βαριά και ανθυγιεινά «μεροκάματα του τρόμου» που τους χρωστά. Η δολοφονική επίθεση απέναντι στους τρεις μετανάστες εργάτες γης δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό, αλλά αποτελεί την επιβολή της ωμής βίας και ενός γενικευμένου εφιαλτικού τοπίου  εργοδοτικής τρομοκρατίας και υποταγής   στους χιλιάδες μετανάστες που δουλεύουν σκληρά στα θερμοκήπια και χωράφια στην Ανατολική Αττική, αλλά και σε όλη τη χώρα και ζουν σε άθλιες συνθήκες, μέσα σε νάιλον τρώγλες, στάβλους και αποθήκες.

Η τρομοκρατική εργοδοτική επίθεση σε βάρος των  εργατών γης είναι συνέχεια  προηγούμενων συχνών, ωμών και ατιμώρητων ρατσιστικών επιθέσεων όπως αυτή  στη Νέα Μανωλάδα. Είναι εφιαλτική εκδήλωση   της εργοδοτικής ασυδοσίας και της κυβερνητικής ανοχής και συνενοχής, της διάλυσης όλων των ελεγκτικών μηχανισμών και της Επιθεώρησης Εργασίας.  Είναι αποτέλεσμα της γενικευμένης έξαρσης του ρατσισμού και των φασιστικών, ακροδεξιών  δολοφονικών επιθέσεων κατά μεταναστών,  Είναι η πολιτική που καταδικάζει τους μετανάστες που ζουν στη χώρα μας σε μια ζωή χωρίς πλήρη εργασιακά, ασφαλιστικά και πολιτικά δικαιώματα. Η μαφιόζικη ένοπλη επίθεση στο Μαραθώνα  είναι εφιαλτική εκδήλωση της εργοδοτικής ασυδοσίας και τρομοκρατίας, που συνολικά «βασιλεύει» στη χώρα μας, στην περίοδο  της  κανονικότητας του σφαγιασμού των εργατικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων  για τα κέρδη  τα αιματηρά πλεονάσματα, την εξυπηρέτηση του ληστρικού χρέους και τη στρατηγική Ε.Ε κεφαλαίου, που υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις.

Στις συνθήκες αυτές έχει τεράστια πολιτική σημασία για την ενότητα της εργατικής τάξης, για το εργατικό κίνημα και την Αριστερά συνολικά, η έμπρακτη αλληλεγγύη στους δεκάδες χιλιάδες μετανάστες - εργάτες γης που δουλεύουν στη χώρα μας. Ο κοινός αγώνας ενάντια στις απελάσεις, για την εξασφάλιση αδειών παραμονής και εργασίας, για τη συνδικαλιστική τους οργάνωση, για υπογραφή συλλογικής σύμβασης με βαρύ και ανθυγιεινό μεροκάματο, για πλήρη ασφάλιση, ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη. Η πάλη ενάντια στη γκετοποίηση τους στις νάιλον τρώγλες, για ανθρώπινους και υγιεινούς οικισμούς με οικονομική ενίσχυση των Δήμων (όχι των εργοδοτών). Συνολικά ο ενωτικός αγώνας ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό, για ίσα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των μεταναστών.

 ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ την πρωτοφανή δολοφονική – ρατσιστική – εργοδοτική επίθεση και απαιτούμε την σύλληψη και παραδειγματική τιμωρία όλων των ενόχων.

ΕΚΦΡΑΖΟΥΜΕ την αλληλεγγύη μας στους Μπαγκλαντέζους εργάτες γης και απαιτούμε την άμεση πληρωμή των μεροκάματων τους και τον πλήρη και έμπρακτο σεβασμό όλων των δικαιωμάτων των εργατών γης από τους εργοδότες.

ΚΑΛΟΥΜΕ τους εργαζόμενους, τους φτωχομεσαίους αγρότες και τη νεολαία σε κοινή δράση ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία, το ρατσισμό και την ξενοφοβία, για την υπεράσπιση και κατοχύρωση ίσων οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων σε όλους τους μετανάστες που εργάζονται στην περιοχή μας και στη χώρα μας.

 

Τοπική Επιτροπή  της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ανατολικής Αττικής

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΑΝΑΤ ΑΤΤΙΚΗΣCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 31/01/2020 - 02:15

ΤΕ Θεσπρωτίας : Κάλεσμα σε αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική συγκέντρωση

Κάλεσμα σε αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική συγκέντρωση

   Είναι φανερό ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο που τα σύννεφα του πολέμου μαζεύονται επικίνδυνα όχι μόνο πάνω από την περιοχή μας, αλλά και πάνω από την ίδια μας την χώρα. Τα απανωτά επεισόδια του τελευταίου διαστήματος, η όξυνση της πολεμικής ρητορείας (δήλωση του Υπουργού Εξωτερικών Ν. Δένδια για την ετοιμότητα αποστολής στρατιωτικών δυνάμεων της Ελλάδας στη Λιβύη), η όξυνση του εθνικισμού (με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις αντιπροσφυγικές κινητοποιήσεις της Περιφέρειας Β. Αιγαίου) επιβεβαιώνουν αυτούς τους κινδύνους. Ως επιστέγασμα όλων αυτών, έρχεται η νέα συμφωνία Ελλάδας – ΗΠΑ για τις στρατιωτικές βάσεις και τα πυρηνικά η οποία θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

   Η ελληνική αστική τάξη και όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών οικοδομούν την επικίνδυνη συμμαχία με τις ΗΠΑ και τον επιθετικό άξονα με Ισραήλ, Αίγυπτο και Κύπρο, θέλοντας να αναβαθμίσουν τη θέση τους μέσω των ΑΟΖ και των εξορύξεων και σε συμμαχία με τις αρπακτικές πολυεθνικές της ενέργειας και τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη και μπλοκ (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ). Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη εξέλιξη που για τους εργαζόμενους στην Ελλάδα και όλους τους λαούς της περιοχής θα σημάνει απειλή πολέμου, υπερεκμετάλλευση, περιβαλλοντική καταστροφή και νέα κύματα προσφύγων. Οι λαοί δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από την εξυπηρέτηση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, από τις εξορύξεις και τον άδικο κι επικίνδυνο ανταγωνισμό Ελλάδας-Τουρκίας.

   Είναι απαραίτητη η μαζική συμμετοχή όλων όσοι θέλουν να παλέψουν ενάντια στον πόλεμο και την εξυπηρέτηση των πιο επικίνδυνων σχεδίων, όσων αγανακτούν και θέλουν να αντισταθούν στη ρατσιστική αντιπροσφυγική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη (σύμφωνα με τις οδηγίες της ΕΕ, που τηρούσε απαρέγκλιτα και η προηγούμενη κυβέρνηση), που θέλει να υψώσει τα θανάσιμα τείχη της Ευρώπης-φρούριο και να γεμίσει «Μόριες» και στρατόπεδα συγκέντρωσης όλη την Ελλάδα, όσων απαιτούν να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου εδώ και τώρα και να φύγει η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και κάθε ιμπεριαλιστικό μηχανισμό.

  • Έξω οι βάσεις του θανάτου – όχι στη νέα συμφωνία για την μόνιμη παραμονή και την επέκτασή τους.
  • Έξω από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και τον ευρωστρατό.
  • Καμιά στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ, τους φονιάδες των λαών. Κάτω ο επιθετικός άξονας Ελλάδας, Ισραήλ, Αιγύπτου, Κύπρου.
  • Όχι στα τυχοδιωκτικά και φιλοπόλεμα σχέδια της ελληνικής ολιγαρχίας για τις ΑΟΖ και τις εξορύξεις – Οι λαοί να βάλουν τέλος στον άδικο και επικίνδυνο ανταγωνισμό Ελλάδας και Τουρκίας. Όχι στον αγωγό EastMed.
  • Να ακυρωθούν τα εξοπλιστικά προγράμματα, λεφτά για τις λαϊκές ανάγκες όχι για μίζες και εξοπλισμούς.
  • Ανατροπή της επικίνδυνης κυβερνητικής πολιτικής, με την οποία συναινούν όλες οι αστικές πολιτικές δυνάμεις

 

Όλοι στην Συγκέντρωση που καλούν συλλογικότητες, φορείς, πολιτικές οργανώσεις,  την Πέμπτη 30/1, 19.00 μμ., στον Πεζόδρομο Ηγουμενίτσας

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Τ.Ε ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 29/01/2020 - 21:00

Ενάντια στην νέα συμφωνία Κυβέρνησης - ΗΠΑ για τις βάσεις

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 30/1 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ 6μμ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΗΠΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ

Ο εργαζόμενος λαός και  η νεολαία, παρακολουθούν, με ιδιαίτερη ανησυχία τα σύννεφα του πολέμου να μαζεύονται στην περιοχή:

την όξυνση του ανταγωνισμού Ελλάδας και Τουρκίας για τις ΑΟΖ, τη συνέχιση του πολέμου στη Συρία και στη Λιβύη, την υπερσυγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων από ΗΠΑ/ΝΑΤΟ, Ρωσία και άλλες χώρες, την πολιτική της κυβέρνησης –με τη συναίνεση μεγάλου μέρους της αντιπολίτευσης- για ανανέωση και επέκταση των αμερικανικών βάσεων στη χώρα και για εμπλοκή της Ελλάδας σε επικίνδυνες αποστολές, με αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στον Περσικό Κόλπο, στη Λιβύη, στη ΝΑ Μεσόγειο. 

Με τη νέα συμφωνία για τις αμερικανικές βάσεις, η ελληνική κυβέρνηση παραδίδει νέους χώρους στους φονιάδες των λαών, πέρα από τη βάση της Σούδας, που αναβαθμίζεται. Ενισχύεται ο επικίνδυνος πολεμικός άξονας με το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ, τη χούντα της Αιγύπτου και την Κύπρο, υπό τις ευλογίες των ΗΠΑ. Οι ένοπλες δυνάμεις προετοιμάζονται για να δράσουν εκατοντάδες μίλια μακριά, υπερασπιζόμενες τις ΑΟΖ που θα εκμεταλλευθούν ουσιαστικά οι πολυεθνικές. Μετατρέπουν τη νοτιοανατολική Μεσόγειο σε μια τεράστια βραδυφλεγή βόμβα, τόσο από στρατιωτική άποψη όσο και λόγω της απειλής ανυπολόγιστης καταστροφής του περιβάλλοντος, όταν -κι όχι άμα- γίνει το πρώτο μεγάλο ατύχημα στις εγκαταστάσεις άντλησης υδρογονανθράκων στο βυθό της Μεσογείου.

Τίποτα δεν έχει να κερδίσει ο ελληνικός λαός (όπως και οι άλλοι λαοί) από την κούρσα των ανταγωνισμών. Τα κέρδη θα πάνε στις πολυεθνικές, το αίμα, το δάκρυ, ο ιδρώτας και η μόλυνση στους λαούς. Το συμφέρον των εργαζομένων είναι η οικοδόμηση σχέσεων φιλίας και συνεργασίας με τους γειτονικούς λαούς, χωρίς πολέμους, πολεμικές απειλές, ιμπεριαλιστική και αιματηρή επαναχάραξη των συνόρων. Σε αυτό το στόχο, στον αγώνα για την αποτροπή του πολέμου, το εργατικό κίνημα βρίσκει το διεθνιστικό του περιεχόμενο.

  • Καμία νέα συμφωνία για στρατιωτικές βάσεις. Έξω τώρα όλες οι βάσεις του θανάτου από την χωρά μας. Έξω από ΝΑΤΟ
  • Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και σχεδιασμούς. Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα.
  • Δεν πολεμάμε για ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ελληνική ολιγαρχία, για τις ΑΟΖ και τις εξορύξεις των πολυεθνικών.

Όλοι την Πέμπτη 30/1  στις 6μμ στη συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία ενάντια στη συμφωνία Ελλάδας – ΗΠΑ για τις βάσεις.

 

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 29/01/2020 - 17:15

Αντιπολεμική - αντιφασιστική διαδήλωση, Σάββατο 1/2 (Πλ.Ρηγίλλης 4μμ)

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ – ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 1/2

 

Κλείνουν φέτος 24 χρόνια από τα γεγονότα στα Ιμια που έφεραν πιο κοντά από ποτέ την πολεμική απειλή ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία. Αυτή η πολεμική απειλή, ως αποτέλεσμα της αντιδραστικής διαμάχης των άρχουσων τάξεων των δύο χωρών, είναι και σήμερα ξανά στο προσκήνιο.

 

Από το 2016 το αντιφασιστικό κίνημα έχει καταφέρει να μετατρέψει την επέτειο σε μέρα διεθνιστικής, αντιφασιστικής κινητοποίησης, και έχει ματαιώσει την πολεμοκάπηλη φασιστοσύναξη της Χ.Α στους δρόμους της Αθήνας.

 

Η φετινή διαδήλωση στις 1 Φλεβάρη στέλνει μήνυμα αγωνιστικού, αντιπολεμικού, αντιφασιστικού συναγερμού στους εργαζόμενους, τη νεολαία, τους άνεργους, αλλά και κοινής δράσης σε όλες τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής και μαχόμενης αριστεράς σε μια περίοδο που:

-τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν στην περιοχή με την όξυνση του ανταγωνισμού Ελλάδας και Τουρκίας για τις ΑΟΖ, τη συνέχιση του πολέμου στη Συρία και στη Λιβύη, την υπερσυγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων από ΗΠΑ/ΝΑΤΟ, Ρωσία και άλλες χώρες, την πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ - με τη συναίνεση ΣΥΡΙΖΑ,ΚΙΝΑΛ, Βελόπουλου - για ανανέωση και επέκταση των αμερικανικών βάσεων στη χώρα, για αύξηση των κονδυλίων για εξοπλιστικά προγράμματα, και για εμπλοκή της Ελλάδας σε επικίνδυνες αποστολές, με συμμετοχή στρατιωτικών δυνάμεων στον Περσικό Κόλπο, στη Λιβύη, στη ΝΑ Μεσόγειο. Οι δηλώσεις Δένδια για πιθανή αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στη Λιβύη, στο πλευρό του Χαφτάρ, σε συνδυασμό με τη συμμετοχή της χώρας στην εγκατάσταση συστοιχίας Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία που θα στρέφονται ενάντια στο Ιράν και την αποστολή φρεγάτας στα στενά του Ορμούζ αποδεικνύουν πως η κυβέρνηση της Ν.Δ συνεχίζει και κλιμακώνει την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων για μονομερή κατοχύρωση ΑΟΖ και την ενίσχυση του επιθετικού άξονα θανάτου με ΗΠΑ, Ισραήλ και Αίγυπτο, ενώ παράλληλα δίνει τα διαπιστευτήρια της εμφανίζεται ως ο «πιστός στρατιώτης» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην περιοχή.

- από την άλλη πλευρά του Αιγαίου η Τουρκία επιχειρεί να αποκομίσει κέρδη από την αστάθεια και τους ενδοιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Η οριοθέτηση ΑΟΖ με την Λιβύη, καθώς και η εμπλοκή της στον πόλεμο στη χώρα αυτή, αποτελούν την «συμβολή» της στην κλιμάκωση του ανταγωνισμού μεταξύ των αστικών τάξεων Ελλάδας-Τουρκίας.

-η όξυνση του ανταγωνισμού των αστικών τάξεων Ελλάδας Τουρκίας σε συνδυασμό με τη δράση ισχυρών καπιταλιστικών ιμπεριαλιστικών κρατών και οργανισμών στην περιοχή (ΗΠΑ, Γαλλία, ΝΑΤΟ, ΕΕ, Ρωσία, Κίνα κλπ) αυξάνουν τον κίνδυνο εμπλοκής του ελληνικού λαού, αλλά και των γειτονικών λαών στη δίνη πολεμικών εξελίξεων και σε αιματοκύλισμα για τα κέρδη των πολυεθνικών, των Λατσηδων και των Βαρδινογιάννηδων.

-την ίδια στιγμή που λεηλατούν τα εναπομείναντα εργατικά, κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα των λαών, “μιλάνε ξανά για του έθνους τη τιμή” “για νίκες που το μέλλον θα φέρει”, ενισχύοντας τον εθνικισμό την πολεμοκαπηλεία, το ρατσισμό την ενίσχυση της ακροδεξιάς και την επανεμφάνιση των ναζί της Χρυσής Αυγής στο προσκήνιο.

Η προκλητική πρόταση της εισαγγελέως αποτυπώνει την επιχείρηση από το «βαθύ κράτος» της νομιμοποίησης ξανά της νεοναζί συμμορίας της Χρυσής Αυγής και των φασιστικών ομάδων που μαζί με την εκστρατεία «νόμου και τάξης» της αστυνομίας του Χρυσοχοϊδη, τις ομάδες των «αγανακτισμένων δημάρχων και περιφερειαρχών», στις «ομάδες των αγανακτισμένων πολιτών» ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες σε μια ρατσιστική εκστρατεία, οι πολεμοκάπηλες κραυγές αποτελούν τα εργαλεία για να προχωρήσει απρόσκοπτα η αντεργατική αντιλαϊκή επίθεση, που υλοποιούν οι μνημονιακές κυβερνήσεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ και το πολιτικό σύστημα που στηρίζει την ΕΕ και την αντιλαϊκή πολιτική των μνημονίων πλειοδοτεί σε αυτή την πολιτική, ενώ η ακροδεξιά Ελληνική Λύση είναι λαγός της μηχανής του πολέμου.

Συμμετέχουμε το Σάββατο 1 Φλεβάρη στις 4 μ.μ. στην πλατεία Ρηγίλλης, γιατί ο διεθνισμός, η αλληλεγγύη, η αντιπολεμική και αντιφασιστική πάλη, ο αγώνας ενάντια στην κυβέρνηση της ΝΔ και σε κάθε κυβέρνηση που υλοποιεί την κυρίαρχη πολιτική, η πάλη για την ανατροπή του συστήματος, είναι η δική μας απάντηση στον φασισμό, τον πόλεμο και τον εθνικισμό που εξυπηρετεί μόνο τις κυβερνήσεις, τις άρχουσες τάξεις, τις πολυεθνικές και τους ιμπεριαλιστές.

Αγωνιζόμαστε:

  • Για την αποτροπή του πολέμου, ενάντια στην ελληνική ολιγαρχία, τον ιμπεριαλισμό και τον εθνικισμό. Για να σταματήσει η πολεμική προετοιμασία και να ηττηθεί η κυβερνητική πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και συμπλέει με τους επικίνδυνους σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ.

  • Ενάντια στις πολεμικές δαπάνες και τα εξοπλιστικά προγράμματα, για την αύξηση των δαπανών για τις λαϊκές ανάγκες: την παιδεία, την υγεία, τους μισθούς, τις συντάξεις, τη θέρμανση, τις μεταφορές.

  • Ενάντια σε κάθε εμπλοκή της Ελλάδας σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα. Καμία συμμετοχή του ελληνικού στρατού σε ασκήσεις που στρέφονται ενάντια σε άλλους λαούς.

  • Για να ανατραπεί ο άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου υπό τις οδηγίες των ΗΠΑ.

  • Για να κλείσουν οι βάσεις ΝΑΤΟ-ΗΠΑ και να μην ανοίξει καμία νέα. Καμία εξυπηρέτηση των στρατιωτικών δυνάμεων των μακελάρηδων των λαών. Οχι στη νέα συμφωνία για τις βάσεις, που προετοίμασε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και προωθεί η κυβέρνηση της ΝΔ.

  • Για την έξοδο της Ελλάδας από ΝΑΤΟ και ΕΕ, έξω το ΝΑΤΟ και όλοι οι ιμπεριαλιστές από την περιοχή μας.

  •  Ενάντια στον ορισμό ΑΟΖ και στις εξορύξεις, που μαυρίζουν τη ζωή μας και το περιβάλλον. Όχι στον αγωγό East Med.

  • Για τη φιλία και αλληλεγγύη των λαών, ενάντια στο εθνικιστικό μίσος και το ρατσισμό.

  • Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες. Ενάντια στην Ευρώπη-φρούριο, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η Ελλάδα δεν θα γίνει Γκουαντανάμο για τους πρόσφυγες, πλήρη δικαιώματα και δυνατότητα ελεύθερης μετακίνησης στους πρόσφυγες. Κάτω η ρατσιστική πολιτική κυβερνήσεων και ΕΕ.

  • Στη φυλακή για πάντα οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής.

ΟΛΟΙ –ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ – ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 1/2, 4 Μ.Μ ΠΛΑΤΕΙΑ ΡΗΓΙΛΗΣ - προσυγκέντρωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Σύνταγμα στις 3.30 μμ

 

 

 

Categories: ΕκδηλώσειςΔρασεις-Εκδηλωσεις: Δρασεις-ΕκδηλωσειςΗμερομηνία: 01/02/2020 - 18:15

Αγροτοδιατροφική επιτροπή ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις αγροτικές κινητοποιήσεις

Βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι.  Εργαζόμενοι του χωριού και της πόλης!

Η επίθεση κυβέρνησης ΝΔ - ΕΕ – κεφαλαίου είναι καταιγιστική, συντονισμένη και πολύπλευρη. Κλιμακώνει την αντιαγροτική – αντιλαϊκή  πολιτική  όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων.

  Συνεχίζεται  με αμείωτο ρυθμό η προσπάθεια να ελέγξουν το  τι παράγεται, πως  παράγεται και από ποιον παράγεται, με στόχο  την όλο και μεγαλύτερη ενίσχυση του αγροτοδιατροφικού κεφαλαίου.

Το πέρασμα της παραγωγής σε όλο και λιγότερα χέρια γίνεται  στο όνομα  της «καλύτερης»,  «ποιοτικής» και «πράσινης» διατροφής  του λαού… 

Η κυβέρνηση της ΝΔ δια μέσου του υπουργού Βορίδη κατεβάζει ένα αντιαγροτικό  «μίνι πολυνομοσχέδιο» στη βουλή.

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι αγροτοπατέρες συνεταιριστές διέλυσαν ένα μεγάλο  κομμάτι των συνεταιρισμών και επιχειρηματικοποίησαν τους συνεταιρισμούς που  απέμειναν. Τώρα έρχονται με το νέο νόμο και βάζουν μετόχους στους συνεταιρισμούς ιδιωτικές  επιχειρήσεις (ποσοστό 35%) ολοκληρώνοντας την μετάλλαξή  τους σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις.

Την ίδια ώρα με τις λεγόμενες  «διαεπαγγελματικές οργανώσεις» βάζουν το θύμα (παραγωγούς) μαζί με το θύτη (αγροτοδιατροφικό κεφάλαιο) να συναποφασίζουν υποτίθεται για τη πολιτική  υπεράσπισης των προϊόντων (πχ  φέτα,  αμπέλι, ελαιόλαδο κτλ). Βάζουν με λίγα λόγια το λύκο να φυλάει τα πρόβατα.

Ο υποτιθέμενος αγώνας της κυβέρνησης και των συνοδοιπόρων της ενάντια στις λεγόμενες  «ελληνοποιήσεις» αποτελούν στάχτη  στα μάτια των παραγωγών για να περνάει η πολιτική των μεγαλεμπόρων εισαγωγέων.

Παραδίδουν την ασφάλεια των καλλιεργειών στο κεφάλαιο, βάζοντας  τις ιδιωτικές  ασφαλιστικές εταιρείες στο παιχνίδι, εκμεταλλευόμενοι την ανεπάρκεια του ΕΛΓΑ (καθυστερήσεις και εξευτελιστικές αποζημιώσεις).

 

Η νέα ΚΑΠ έχει ακόμα πιο μειωμένη χρηματοδότηση και με χρηματοδοτικά  εργαλεία που ενισχύουν επιχειρηματικά σχήματα,  αγροτοδιατροφικές συμπράξεις κτλ

Το «μητρώο αγροτών και αγροτικών εκμεταλλεύσεων» έσπρωξε έξω από τη παραγωγή χιλιάδες εργατοαγρότες  και  αγροτοεργάτες τα τελευταία χρόνια.

 

     Όλα αυτά  έρχονται να συμπληρωθούν από   τη καθυστέρηση στις πληρωμές,  την αύξηση του κόστους παραγωγής, τις υπερβολικά χαμηλές  τιμές (ανοιχτές) στη πλειοψηφία των παραγόμενων προϊόντων ( γάλα,  λάδι , βαμβάκι κτλ )  που φτάνουν πανάκριβα στο καλάθι του εργαζόμενου – καταναλωτή.

Το ευρωμνημόνιο διαρκείας μέχρι το 2060 στο οποίο εντάσσονται  η φορολεηλασία , η συνεχιζόμενη πολιτική λιτότητας, οι εξευτελιστικές συντάξεις στα «περήφανα γηρατειά» της υπαίθρου και η υποχρηματοδότηση της παιδείας και της υγείας.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν τον «υποκινητή» των κινητοποιήσεων που ξεδιπλώνονται σε όλη τη χώρα οι  οποίες πρέπει να  σπάσουν την ηττοπάθεια, τη μοιρολατρία και την παραίτηση. Με Επιτροπές Αγώνα και Συντονιστικά στα  χέρια της μαχόμενης αγροτιάς. Με μέτωπο πάλης βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων – εργαζομένων στον αγροτοδιατροφικό τομέα - εργαζομένων της πόλης - νεολαίας. Με την  ισότιμη και την αναγκαία  κοινή δράση όλων των δυνάμεων της μαχόμενης αριστεράς που συμφωνούν ότι δεν μπορεί να υπάρχει φιλολαϊκή πολιτική στη φυλακή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι.  Εργαζόμενοι του χωριού και της πόλης!

 

Να αποσυρθεί το αντιαγροτικό «μίνι πολυνομοσχέδιο» σκούπα του Βορίδη

 

 

Oι τεράστιες επιστημονικοτεχνικές δυνατότητες της εποχής μας και ο πλούτος που παράγεται δημιουργούν τους υλικούς όρους για φτηνή και ποιοτική διατροφή του λαού και για μια αξιοβίωτη ζωή των ανθρώπων που χύνουν τον ιδρώτα τους για την παραγωγή των αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων.

 

Με αυτό το κριτήριο στηρίζουμε:

 

  • την πάλη για την ικανοποίηση των άμεσων αναγκών επιβίωσης για να υπάρχουν όροι παραμονής στην ύπαιθρο όπως: ανατροπή της ΚΑΠ, κατάργηση του «μητρώου αγροτών και αγροτικών εκμεταλλεύσεων», όχι στη φοροκαταιγίδα. Να σταματήσουν οι πλειστηριασμοί και οι κατασχέσεις της λαϊκής περιουσίας των αγροτικών εκμεταλλεύσεων και σπιτιών. Όχι στις περικοπές των επιδοτήσεων – αποκλειστική χορήγηση τους σε φτωχούς αγρότες και όχι στους μεγαλοεπενδύτες του αγροτικού τομέα και τα μοναστήρια. Κατάργηση του ΦΠΑ σε όλα τα καλλιεργητικά μέσα και εφόδια για τη μείωση του κόστους παραγωγής. Κατώτερες, εγγυημένες τιμές για τα αγροτοκτηνοτροφικά προϊόντα, που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής και να εξασφαλίζουν ικανοποιητικό εισόδημα για αξιοπρεπή ζωή. Όχι στην εμπορευματοποίηση του νερού. ∆ωρεάν επιστημονική επιμόρφωση, απαλλοτρίωση της μεγάλης αγροτικής ιδιοκτησίας, και ισοτιμία δικαιωμάτων όλων των εργαζόμενων της υπαίθρου ανεξάρτητα από χρώμα, έθνος και θρησκεία.
  • τη δημιουργία ενιαίου δημόσιου φορέα τροφίμων, λιπασμάτων, κέντρων σποροπαραγωγής, ερευνητικών κέντρων. 
  • τη δημιουργία δημοκρατικών πρωτοβάθμιων παραγωγικών συνεταιρισμών της φτωχομεσαίας αγροτιάς με κρατική ενίσχυση σε όλη τη χώρα που θα καλλιεργούν την συναδελφική αλληλεγγύη, την ποιοτική παραγωγή τροφίμων  αλλά και την έμπρακτη αντίθεση τους  στους «αγροτοτρομοκρατικούς» κολοσσούς που υποβαθμίζουν όλο και περισσότερο το τρόφιμο του εργαζόμενου λαού.

  

Οι τοπικές επιτροπές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τα μέλη της σε όλη τη χώρα χαιρετίζουν τις κινητοποιήσεις και καλούνε σε αγώνα για την ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής Κυβέρνησης - ΕΕ - Κεφαλαίου. Για τη διαγραφή του «χρέους», την εθνικοποίηση- κρατικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, για την αντικαπιταλιστική - διεθνιστική αποδέσμευση από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, για ισοτιμία στις διεθνείς σχέσεις. Για να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση στα χέρια των παραγωγών του πλούτου, σε πλήρη αρμονία με τη φύση. Με αγροτική παραγωγή και προϊόντα για τις ανάγκες του λαού και όχι του καπιταλιστικού κέρδους.

 

η αγροτοδιατροφική επιτροπή της

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 26/01/2020 - 16:45

Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται περί… Λιβύης! [του Γιώργου Παυλόπουλου]

Γιώργος Παυλόπουλος

▸ Προαναγγελία αποστολής ελληνικών στρατιωτικών μονάδων με τον μανδύα της ΕΕ, εκεί όπου επιχειρούν ήδη Τούρκοι και μισθοφόροι τους

Οσοι εξακολουθούν να διατηρούν αμφιβολίες για το εάν και κατά πόσο η αστική τάξη της Ελλάδας και η κυβέρνησή της είναι έτοιμες να εμπλακούν ενεργά σε ένα πολεμικό μέτωπο στην γειτονιά μας, καλά θα κάνουν να διαβάσουν πολύ προσεκτικά τη δήλωση την οποία έκανε ο Νίκος Δένδιας, μετά τη συνάντηση που είχε με τον πολέμαρχο Χαλίφα Χάφταρ, ο οποίος βρέθηκε ξαφνικά στην Αθήνα το βράδυ της Πέμπτης: «Η Ελλάδα είναι έτοιμη να βοηθήσει για την επόμενη ημέρα στη Λιβύη, είτε με τη συμμετοχή στις δυνάμεις εκείνες οι οποίες χρειάζονται για να υπάρξει η ανακωχή είτε με τη συμμετοχή ελληνικών δυνάμεων στην ευρωπαϊκή επιχείρηση επιβολής του εμπάργκο των όπλων και της μεταφοράς των μισθοφόρων στη Λιβύη», είπε ο υπουργός Εξωτερικών.

Η παραπάνω θέση, παρά την προσπάθεια μερικής ανασκευής της στη συνέχεια (όχι ακριβώς στρατός αλλά «παρατηρητές»), δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνειών. Πολύ περισσότερο που, σχεδόν αμέσως μετά, ο Ευρωπαίος συνάδελφος του Δένδια, Χοσέπ Μπορέλ, ήταν κάτι παραπάνω από ξεκάθαρος αναφορικά με τις προθέσεις της ΕΕ, η οποία ετοιμάζεται να ολοκληρώσει αυτό που άρχισε το 2011 με τη στρατιωτική επέμβαση που οδήγησε στην ανατροπή του καθεστώτος Καντάφι (με τον οποίο μέχρι τότε έκανε μπίζνες): «Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να είναι έτοιμη να βοηθήσει στην εφαρμογή και παρακολούθηση της κατάπαυσης του πυρός [στη Λιβύη], ενδεχομένως και με στρατιώτες, για παράδειγμα στο πλαίσιο κάποιας αποστολής της ΕΕ».

Φυσική συνέχεια της στήριξης σε ΗΠΑ, Σ. Αραβία και Ισραήλ κατά του Ιράν

Η στάση της κυβέρνησης της ΝΔ εντάσσεται, όπως όλα δείχνουν, στο πλαίσιο της ρελάνς που αποφάσισε εσπευσμένα να κάνει αφότου διαπίστωσε πως δεν προσκλήθηκε στη σημερινή διάσκεψη, η οποία πραγματοποιείται στο Βερολίνο. Κάτι που σημαίνει ότι η Ελλάδα σε αντίθεση με την δήθεν «απομονωμένη» Τουρκία –η οποία φέρεται να απαίτησε από την Μέρκελ να μην προσκαλέσει τον Μητσοτάκη– μένει έξω από τον «πυρήνα» εκείνων που θα πάρουν τις αποφάσεις για τη Λιβύη (και όχι μόνο), με αποτέλεσμα να κινδυνεύει στο τέλος να ακολουθήσει τη μοίρα όσων… «πάνε για μαλλί και βγαίνουν κουρεμένοι!». Η ρελάνς αυτή προφανώς περιλαμβάνει τα πάντα, ακόμα και τον κίνδυνο να βρεθούν αντιμέτωπες Ελλάδα και Τουρκία στο μέτωπο της Λιβύης — και μάλιστα όχι δι’ αντιπροσώπων αλλά απευθείας. Το παραπάνω σενάριο, άλλωστε, μοιάζει ολοένα πιο ρεαλιστικό, από τη στιγμή που ο Ερντογάν στέλνει ήδη εκεί όπλα, μισθοφόρους και Τούρκους στρατιώτες (επίσης ως συμβούλους και παρατηρητές), για να υποστηρίξουν το στρατόπεδο του αλ-Σάρατζ από τις επιθέσεις του Χαφτάρ.
Όσο για τις απειλές του πρωθυπουργού περί βέτο στις αποφάσεις της ΕΕ για τη Λιβύη, εάν δεν ακυρωθούν τα μνημόνια που έχει υπογράψει με την Τουρκία, δεν έχουν απολύτως κανένα αντίκρισμα — εκτός κι αν τελικώς μπλοκάρει μια επιχείρηση την οποία έχει δεσμευτεί ότι θα στηρίξει και στρατιωτικά. Εκτός αυτού, οι εξελίξεις δεν εξαρτώνται κυρίως από την ΕΕ, αλλά από τη Μόσχα και την Άγκυρα — ουσιαστικά ο δρόμος για την εκεχειρία άνοιξε στη συνάντηση Πούτιν-Ερντογάν. Την ίδια στιγμή, είναι γνωστό ότι εδώ και πολύ καιρό η ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική δεν ασκείται στη βάση της ομοφωνίας αλλά με βάση αυτό που θέλουν οι ισχυροί, κυρίως Γερμανία, Γαλλία και Βρετανία, που εδώ έχουν στο πλευρό τους και την Ιταλία.

Το σίγουρο είναι πως οι εξελίξεις αυτές και ο –ορατός πλέον– κίνδυνος μιας καταστροφικής για τους λαούς ελληνοτουρκικής σύρραξης δεν αποτελούν κεραυνό εν αιθρία αλλά το αποκορύφωμα για την ώρα –μέχρι τα επόμενα επεισόδια– της επιθετικής στάσης που τηρούν οι κυβερνήσεις στις δύο πλευρές του Αιγαίου όλο το τελευταίο διάστημα. Κι αν για την Άγκυρα και τον Ερντογάν αυτό είναι περίπου αυταπόδεικτο, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε τρεις ακόμη κινήσεις, τις οποίες έχει κάνει εσχάτως η ελληνική πλευρά. Η μία είναι η ανοιχτή και προκλητική στήριξη την οποία πρόσφερε ο ίδιος ο Μητσοτάκης στις ΗΠΑ και τον Τραμπ για τη δολοφονία του στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί. Σε μια ενέργεια, δηλαδή, η οποία άνετα θα μπορούσε να εκληφθεί ως κήρυξη πολέμου από την Τεχεράνη και σε μια τέτοια περίπτωση –όπως ευθέως τονίζει η ανακοίνωση της ιρανικής πρεσβείας που δημοσίευσε η Καθημερινή– οι αμερικανικές βάσεις στην Κρήτη και την υπόλοιπη Ελλάδα θα θεωρούνταν στόχοι για πιθανά αντίποινα. Η δεύτερη κίνηση αφορά την αποκάλυψη ότι έχει επέλθει συμφωνία για τη μεταφορά ελληνικών αντιαεροπορικών συστοιχιών Patriot στο έδαφος της Σαουδικής Αραβίας, μετά από οδηγία της Ουάσινγκτον. Πρόκειται, αναμφίβολα, για έμπρακτη στήριξη ενός ακραία αντιδραστικού και θεοκρατικού καθεστώτος που διαπράττει εγκλήματα πολέμου στην Υεμένη, στο έδαφος της οποίας ουσιαστικά βρίσκεται σε πόλεμο με το Ιράν. Όσο για την τρίτη κίνηση, έχει να κάνει με τον αποκλεισμό της Τουρκίας από το Φόρουμ του αγωγού East Med — η κυβέρνηση της οποίας διαμαρτυρήθηκε με τα ίδια επιχειρήματα που χρησιμοποιεί η ελληνική για τη μη πρόσκλησή της στο Βερολίνο!

Πρέπει να σημειώσουμε, τέλος, ότι όλοι αυτοί οι τυχοδιωκτισμοί σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αποδοθούν αποκλειστικά στη ΝΔ. Διότι έτσι θα ήταν σαν να λησμονούμε ότι ήταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αυτή που έθεσε γερά τις βάσεις για τον «γάμο» με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τους συμμάχους τους στην περιοχή, ενώ τώρα ισχυρίζεται πως αν ήταν στην κυβέρνηση, η Ελλάδα θα ήταν παρούσα στο Βερολίνο. Θα ήταν, επίσης, σαν να παραβλέπουμε ότι και το ΚΙΝΑΛ έχει στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις την «εθνική» πολιτική. Ως συνήθως, στα δύσκολα το αστικό πολιτικό στρατόπεδο εμφανίζεται ενωμένο — και θα το επισφραγίσει εκλέγοντας από κοινού και την επόμενη πρόεδρο της δημοκρατίας του.

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 19.1.2020 http://prin.gr/?p=28889 Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 25/01/2020 - 09:15

Pages