ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή

Όλες και όλοι στις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις στις απολογίες Πατέλη και Ρουπακιά, Τετάρτη 17/7 Φυλακές Κορυδαλλού 9πμ Πέμπτη 18/7 Εφετείο 9πμ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει και καλεί στις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις στις απολογίες των νεοναζί δολοφόνων της Χρυσής Αυγής Πατέλη και του Ρουπακιά στις 17 Ιούλη στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού και στις 18 Ιούλη στο Εφετείο, αντίστοιχα. Είναι οι πρώτες συνεδριάσεις της δίκης μετά τις εκλογές και με τη Χρυσή Αυγή εκτός Βουλής.    Η ήττα της Χρυσής Αυγής στις εκλογές και η κρίση στο εσωτερικό της, με τη μαζική αποχώρηση πρωτοκλασάτων στελεχών και κυρίως του ευρωβουλευτή Λαγού, είναι μια μεγάλη νίκη του μαζικού και ενωτικού αντιφασιστικού και του αντιρατσιστικού κινήματος.    Η τετράχρονη δίκη για να βρεθούν στη φυλακή η ηγεσία και τα στελέχη των ταγμάτων εφόδου των νεοναζί, και παρά τα μεγάλα εμπόδια από κράτος και δικαιοσύνη, ήταν και είναι ένα καθοριστικός παράγοντας για την αποκάλυψη των εγκλημάτων, την απονομιμοποίηση και την απομόνωση της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής που την οδήγησε εκτός Βουλής.    Συνεχίζουμε με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ότι οι αγώνες μας μπορούν να νικάνε αλλά χωρίς κανέναν εφησυχασμό.    Δεν τελειώσαμε ακόμα με τη Χρυσή Αυγή και τη φασιστική απειλή. Πρέπει να ολοκληρώσουμε την συντριβή της με ένα μαζικό κίνημα που θα επιβάλει την την ολοκλήρωση της δίκης - καταδίκης, που θα κλείσει τα Γραφεία-ορμητήρια των Ταγμάτων Εφόδου, από τα Κεντρικά στη Μεσογείων μέχρι τα ελάχιστα που απέμειναν σε Αθήνα και επαρχία, που θα σταματήσει τη κρατική επιχορήγηση και την προβολή τους σε δημόσια και ιδιωτικά ΜΜΕ.    Ταυτόχρονα, έχουμε να συγκρουστούμε με το φασιστικό μόρφωμα του Βελόπουλου, που κατάφερε να μπει στη Βουλή.  Έχουμε να συγκρουστούμε με τις ρατσιστικές πολιτικές, που έστρωσαν το δρόμο στους φασίστες και κλιμακώνει η ΝΔ, με την υπαγωγή του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και την κατάργηση του ΑΜΚΑ για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, αποκλείοντας τους έτσι από τις υπηρεσίες της δημόσιας Υγείας. Έχουμε να συνεχίσουμε τον αγώνα για να κλείσουμε όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και να ανοίξουμε τις γειτονιές μας για τους πρόσφυγες και μετανάστες.  Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 17/07/2019 - 21:45

Ανάδυση ενός νέου αστικού δικομματισμού [του Γιάννη Ελαφρού]

 

Εκτίμηση αποτελεσμάτων βουλευτικών εκλογών

Ανάλυση: Γιάννης Ελαφρός

Η ανάδειξη της ΝΔ στην κυβέρνηση με υψηλό ποσοστό και αυτοδυναμία, η αντοχή του ΣΥΡΙΖΑ και η επικράτησή του ως πυλώνα του νέου αστικού δικομματισμού, σε συνδυασμό με τη συμπίεση της Αριστεράς διαμορφώνουν έναν αρνητικό εκλογικό-πολιτικό συσχετισμό. Αναμένεται επίθεση του κεφαλαίου, η οποία όμως θα συναντήσει αντιστάσεις στο κοινωνικό πεδίο.

Η Νέα Δημοκρατία επανέρχεται στην κυβέρνηση με υψηλό ποσοστό, 39,85% και 2.251.411 ψήφους. Κέρδισε 378.000 ψήφους από τις ευρωεκλογές στις 26 Μάη (33,12%) και 725.000 από τις βουλευτικές του Σεπτεμβρίου 2015 (28,1%). Βεβαίως υπολείπεται σε αριθμό ψήφων από τις 2.295.719, που είχε πάρει ο Κ. Καραμανλής στις βουλευτικές του Οκτωβρίου 2009 και είχε… χάσει τις εκλογές με 33,47% (έναντι 43,92%, του ΠΑΣΟΚ με τον Γ. Παπανδρέου). Η μεγάλη μείωση των ψήφων, γενικά των κομμάτων, έχει να κάνει με το υψηλότατο ποσοστό αποχής, που έφτασε το 42,08% των εκλογικών καταλόγων (από τους οποίους δεν έχουν γίνει οι απαραίτητες διαγραφές). Η συμμετοχή στις 7 Ιούλη έφτασε στους 5.769.503 ψηφοφόρους, αυξημένη 115.000 ψήφους σε σχέση με τις ευρωεκλογές, σχεδόν 200.000 ψήφους από τις βουλευτικές του Σεπτέμβρη 2015, αλλά μακριά από τους 6.330.356 ψηφίσαντες τον Γενάρη του 2015 («η ελπίδα έρχεται») και βέβαια τους 7.044.606 στις βουλευτικές του 2009.

Βασική αιτία για να φουσκώσουν τα πανιά της ΝΔ «είναι η κατάληξη του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ, που ευτέλισε την έννοια της αριστεράς στις λαϊκές συνειδήσεις» και «στην πράξη επανάφερε τη ΝΔ σε ρόλο πρώτου βιολιού στην αστική πολιτική ορχήστρα, νομιμοποιώντας την στις συνειδήσεις χιλιάδων ανθρώπων μέσα από την πολιτική του ‘’δεν υπάρχει εναλλακτική’’ στον ευρωμονόδρομο των αιματηρών πλεονασμάτων, της λιτότητας, των ιδιωτικοποιήσεων, της καπιταλιστικής κερδοφορίας, της βαθύτερης πρόσδεσης με τον αμερικάνικο παράγοντα και την ΕΕ», σημειώνει το ΝΑΡ.

Η ΝΔ ήρθε πρώτη στις περισσότερες περιοχές της χώρας. Ο ταξικός της πυρήνας αποκαλύπτεται από τα υψηλότατα ποσοστά που συγκεντρώνει σε αστικούς δήμους των βορείων προαστίων: Εκάλη 83,74%, Κηφισιά 62,72%, Φιλοθέη 78,96%, Π. Ψυχικό 75,83%. Βεβαίως ψηφίστηκε και από σημαντικά τμήματα εργαζομένων (σύμφωνα με τα exit poll πήρε 32% μεταξύ των δημοσίων υπαλλήλων), ενώ βασική εκλογική της δύναμη αποτέλεσαν οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μικροεπιχειρηματίες, με βασικό κίνητρο την μείωση της φορολογίας. Στα exit poll καταγράφεται ποσοστό ΝΔ 44,6% στους ελεύθερους επαγγελματίες (έναντι 24,5% ΣΥΡΙΖΑ).

Η ΝΔ κατάφερε να κατεβάσει στις 7 Ιούλη πάνω από το 90% των ψηφοφόρων της στις 26 Μάη, κινητοποίησε κόσμο που δεν ψήφισε στις ευρωεκλογές (πήρε το 30% όσων προσήλθαν στις 7/7), κέρδισε το 26% των ψηφοφόρων του Ποταμιού και μεγάλο μέρος της Χρυσής Αυγής και των ακροδεξιών σχηματισμών που δεν κατέβηκαν. Η ψήφος υπέρ της ΝΔ εκφράζει ηγεμονία συντηρητικών ιδεών, αλλά και έντονη διάθεση να τιμωρηθεί και να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ. Η ΝΔ έχει υποσχεθεί λίγα πράγματα, κυρίως προς το κεφάλαιο, αλλά έχει εξαγγείλει και μέτρα (φοροελαφρύνσεων κυρίως) προς τα μεσαία στρώματα (και οριακά προς τους εργαζόμενους). Λίγο πριν την κάλπη ο Κ. Μητσοτάκης ομολόγησε πως αυτά προϋποθέτουν ανάπτυξη… 4%! Για να φτάσει το 40% η ΝΔ υπάρχει μια πολυσυλλεκτικότητα στους ψηφοφόρους της, που σε συνδυασμό με την αναμενόμενη αθέτηση υποσχέσεων θα δημιουργήσει τριγμούς στην ηγεμονία της.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ηττήθηκε καθαρά ως αποτέλεσμα της μνημονιακής αντιλαϊκής πολιτικής που εφάρμοσε η κυβέρνησή του και όχι γιατί ήταν «αριστερός». Αυτό εξάλλου το ομολόγησαν τα στελέχη του όταν έλεγαν στα τηλεοπτικά πάνελ πως τα άλλα κόμματα που εφάρμοσαν μνημόνια εξαϋλώθηκαν, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ κρατήθηκε. Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε 1.781.174 ψήφους (31,53%), χάνοντας 144.730 ψ. από το Σεπτ. 2015 (1.925.904 και 35,46%) και 464.804 από το Γενάρη του 2015 (2.245.978 και 36,34%). Κέρδισε όμως 437.579 ψ. από τις ευρωεκλογές. Αυτοί ήρθαν κυρίως από όσους απείχαν στις 26 Μάη (32,5% όσων ψήφισαν στις 7/7 έριξαν ΣΥΡΙΖΑ), ενώ απέσπασε το 24% των ψηφοφόρων του ΜέΡΑ25 (οι οποίοι αναπληρώθηκαν) και το 27% όσων ψήφισαν «άλλο κόμμα», προφανώς κυρίως των αριστερών δυνάμεων (που δεν αναπληρώθηκαν). Με την κινητοποίηση που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ και την ανάδειξη του διλήμματος κόντρα στη ΝΔ κατάφερε να κερδίσει οριακά την πρωτιά στους νέους 17-24 και στους δημοσίους υπαλλήλους (τις είχε η ΝΔ στις ευρωεκλογές). Ο φόβος ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων απέναντι στον Κ. Μητσοτάκη και η επίδραση των παροχών ΣΥΡΙΖΑ προς φτωχοποιημένα κομμάτια (που είναι ανεπαρκείς βέβαια, αλλά σε ένα έδαφος μειωμένων προσδοκιών και μεγάλης φτώχειας έκλειναν τρύπες) έδωσε τη δυνατότητα στον ΣΥΡΙΖΑ να κερδίσει ψήφους από φτωχά εργατικά λαϊκά στρώματα, όπως δείχνει και η πρωτιά του στο δυτικό τομέα της Β Αθήνας, στη Β Πειραιά και στη Δυτική Αττική, περιφέρειες που έχει μικρότερη πτώση από την πανελλαδική.  Η πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ στην Κρήτη και στην Αχαΐα μπορεί να ερμηνευτεί και ως επίδραση της «Προοδευτικής Συμμαχίας» και της επίκλησης της ευρύτερης «δημοκρατικής παράταξης» στη συγκράτηση ή το κέρδισμα ψηφοφόρων προερχόμενων από το ΠΑΣΟΚ.

Ο Α. Τσίπρας στο μετεκλογικό του διάγγελμα προσπάθησε να ενσωματώσει όλους τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ στα μετεκλογικά του σχέδια. Λέγοντας πως το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πάρει ψήφο «δάνειο» από τους ψηφοφόρους, ισχυρίστηκε πως τώρα η ψήφος ήταν «πολύ πιο συνειδητή» για να μετασχηματιστούν ο ΣΥΡΙΖΑ και η Προοδευτική Συμμαχία «σε μια μεγάλη προοδευτική δημοκρατική παράταξη».

Απεναντίας απ’ όσα ισχυρίζεται ο Α. Τσίπρας μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ έχουν αρνητική εικόνα για το κυβερνητικό του έργο και ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ υπό την πίεση του διλήμματος και της λογικής του «μικρότερου κακού». Υπάρχει κόσμος που ξαναψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στήνει αυτί στις απόψεις της Αριστεράς (προφανώς δεν περιλαμβάνουμε τον ΣΥΡΙΖΑ στην Αριστερά), μπορεί να ψήφισε αριστερά ψηφοδέλτια σε ευρωεκλογές ή περιφερειακές και σε κάθε περίπτωση μπορεί να κερδηθεί στον αγώνα στην μετεκλογική περίοδο.

Το ΚΙΝΑΛ με 8,1% κατάφερε να αυξήσει οριακά τις δυνάμεις του σε σχέση με τις ευρωεκλογές και να αποφύγει την πρόωρη συρρίκνωση. Απέτυχε όμως εμφατικά να βελτιώσει αισθητά το συσχετισμό απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ (περίπου 4:1) και να διεκδικήσει ισχυρό ρόλο στο χώρο της κεντροαριστεράς. Η ξεκάθαρη πλέον προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να καταλάβει το συγκεκριμένο χώρο (στο πλαίσιο της πλήρους σοσιαλδημοκρατικοποίησής του) θα αυξήσει την πίεση στο ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, που περισσότερο τείνει προς ένα κόμμα συμπλήρωμα.

Ο αποκλεισμός από τη βουλή της νεοναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, που είδε τα ποσοστά της να κατρακυλούν (από το 9,39% των ευρωεκλογών του 2014, στο 6,99% τον Σεπτέμβρη 2015, στο 4,87% στις φετινές ευρωεκλογές και στο 2,93% στις 7/7), αποτελεί αναμφίβολα ένα θετικό γεγονός, παρότι δεν πρέπει να αγνοούμε πως συνολικά οι ακροδεξιές εθνικιστικές και ρατσιστικές αντιλήψεις παραμένουν ισχυρές και διαπερνούν πλέον το κυβερνών κόμμα της ΝΔ. Είναι θετικό όμως πως ξεφούσκωσε η εκλογική ώθηση στα νεοναζιστικά τάγματα εφόδου ενάντια στο κίνημα, την Αριστερά, τους μετανάστες. Σε αυτό συνέβαλε αναμφίβολα το ισχυρό αντιφασιστικό κίνημα, με πρωταγωνιστικό ρόλο της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που περιόρισε τους νεοναζί. Εκφράζονται όμως και συστημικοί σχεδιασμοί για τη δημιουργία μιας δεξιάς-ακροδεξιάς, πιο χρήσιμη στη νέα φάση. Για τη στήριξη της κυβερνητικής πλειοψηφίας και τη νομιμοποίηση των ακροδεξιών και νεοφασιστικών απόψεων χωρίς την εικόνα του τραμπούκου, τώρα που δεν είναι απαραίτητο δίπλα στο κλομπ της ΕΛΑΣ το μαχαίρι της ΧΑ. Μέχρι να ξαναχρειαστεί. Γι’ αυτό πρέπει να τσακιστεί.

Η πολιτική σταθεροποίηση που φαίνεται να επιτυγχάνει το κεφάλαιο δεν σημαίνει και προοπτική κοινωνικής σταθερότητας, παρά το εκλογικό «μάντρωμα» των ψηφοφόρων.

Γιατί η δυσαρέσκεια δεν πήγε αριστερά;

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εξευτέλισε μόνο την Αριστερά, εμφάνισε ως μόνη επιλογή να είναι κατοικίδιο

Γιατί όμως η δυσαρέσκεια από τις κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ (με ΑΝΕΛ ή χωρίς) δεν κατευθύνθηκε προς τα αριστερά; Τα στελέχη της απερχόμενης κυβέρνησης χρησιμοποιούν αυτό το γεγονός για να πουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχασε από τα αριστερά, γιατί κυβέρνησε όσο μπορούσε φιλολαϊκά και αριστερά. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ είχε περισσότερο χαρακτήρα αντίδρασης στον ερχομό της ΝΔ και όχι χαρακτήρα επιβεβαίωσης της κυβερνητικής πολιτικής. Αυτό φάνηκε στις ευρωεκλογές, που ο κόσμος ήταν (ως ένα βαθμό) απαλλαγμένος από το ζήτημα της κυβερνητικής εκλογής, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε 8% λιγότερο από τις βουλευτικές.

Προχωρώντας στην ολοκληρωτική ένταξη στο αστικό στρατόπεδο και στην υλοποίηση – προώθηση της μνημονιακής πολιτικής, ο ΣΥΡΙΖΑ ένα κόμμα που αυτοπαρουσιαζόταν ως «ριζοσπαστική αριστερά» και υποσχόταν μεγάλες φιλολαϊκές ανατροπές δεν εξευτέλισε μόνο την έννοια της Αριστεράς. Συνέβαλε αποφασιστικά στην εδραίωση της άποψης, πως η μόνη αριστερά που μπορεί να υπάρχει είναι αυτή που είναι κατοικίδιο του συστήματος και που –στην καλύτερη περίπτωση- φροντίζει για τα πολύ φτωχά στρώματα. Ειδικά με το ωμό ξεπούλημα του «Όχι» το 2015, διαμόρφωσε με όρους σοκ στον λαό την άποψη πως το αριστερούτσικο ΤΙΝΑ είναι το μόνο που μπορεί να υπάρξει. «Η ενσωμάτωση του ριζοσπαστικού αριστερόστροφου ρεύματος του 2010-15 στην κυβερνητική διαχείριση του ΣΥΡΙΖΑ και από εκεί στην απογοήτευση του ΤΙΝΑ και στην υποχώρηση του μαζικού κινήματος οδήγησε στη λογική του μικρότερου κακού που πάντα φέρνει το μεγαλύτερο», σημειώνει το ΝΑΡ.

Βεβαίως, το μεγάλο πρόβλημα είναι πως οι δυνάμεις της Αριστεράς δεν κατάφεραν όλη την προηγούμενη περίοδο να αναδείξουν και να συσπειρώσουν δυνάμεις σε ένα δρόμο ανατροπής σε ρήξη με το κεφάλαιο και την ΕΕ.

Η συμπίεση της Αριστεράς και η επιτυχία του ΜέΡΑ25

Το ΜέΡΑ25, με 194.232 ψήφους (3,44%), μπήκε στη βουλή. Πρόκειται αναμφίβολα για επιτυχία του κόμματος του Γ. Βαρουφάκη, από το οποίο δεν έλειψε η αξιοσημείωτη επικοινωνιακή στήριξη. Το ΜέΡΑ25 εκμεταλλεύτηκε το γεγονός πως ήταν κοντά στο 3% (συγκέντρωσε έτσι κοινοβουλευτικά αποδοτική ψήφο), ενώ κέρδισε ψήφους πολυσυλλεκτικά, από αριστερούς μέχρι κεντρώους και λάιτ φιλελεύθερους. Παρά την αντίθεσή του στα μνημόνια και στη «χρεο-δουλοπαροικία», που του έδωσαν ψήφους, το πολιτικό του πρόγραμμα δεν είναι αριστερό, πόσο μάλλον ανατρεπτικό, αλλά κινείται στο πλαίσιο ενός «πράσινου» νεοκεϊνσιανισμού.

Το ΚΚΕ παραμένει καθηλωμένο, όπως και στις ευρωεκλογές, παρά τις «μεταγραφές» και τη συσπείρωση που εμφάνιζε. Με 299.592 ψ. (5,3%) βρίσκεται στα επίπεδα των ευρωεκλογών (302.603 ψ., 5,35%) και πιο κάτω από τις βουλευτικές του Σεπτ. 2015 (301.632 ψ., 5,55%). Το αποτέλεσμα  επιβεβαιώνει την υποχώρησή του την περίοδο της κρίσης. Τον Οκτώβριο του 2009 το ΚΚΕ είχε πάρει 517.249 ψ. και 7,54% (ενώ τον Φεβρουάριο του 2007 583.750 ψ. και 8,15%). Μετά δέκα έτη και όσα συγκλονιστικά έγιναν, το ΚΚΕ βρίσκεται πολύ πιο χαμηλά.

Η τυπική αλλαγή ηγεσίας χωρίς αλλαγή φυσιογνωμίας και πολιτικής δεν μπόρεσε να ανακόψει την έντονα πτωτική πορεία της ΛΑΕ, που πήρε μόνο 15.930 ψ. (0,28%), έναντι 31.648 (0,56%) στις ευρωεκλογές. Σε χαμηλά επίπεδα κινήθηκαν οι συνδυασμοί της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς: ΚΚΕ(μ-λ) 7.778 ψ. 0,14%, Μ-Λ ΚΚΕ 2791 ψ., ΕΕΚ 1.993 ψ., ΟΚΔΕ 1.675 ψ.

«Αρνητικό» χαρακτηρίζει το ΝΑΡ το εκλογικό αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που εκφράζει γενικότερες αδυναμίες και ελλείμματα, για τα οποία απαιτείται ουσιαστική συζήτηση. Θα επανέλθουμε.

Αντιλαϊκός πολιτικός συσχετισμός δυνάμεων

Η επικράτηση της ΝΔ στις εκλογές της 7ης Ιουλίου, με αυτοδυναμία και υψηλό ποσοστό (39,85%), η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε πυλώνα του νέου αντιλαϊκού δικομματισμού με ισχυρό ποσοστό 31,5% και το 8% του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ (ο τρίτος της μνημονιακής παρέας που συγκεντρώνει σχεδόν 80%), σε συνδυασμό με τη συμπίεση των δυνάμεων της Αριστεράς αποτυπώνει και διαμορφώνει παραπέρα έναν «βαθύτερα αντιλαϊκό πολιτικό συσχετισμό δυνάμεων», όπως σημειώνει στην πρώτη του μετεκλογική ανακοίνωση το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση (ολόκληρη στο www.narnet.gr). «Σηματοδοτεί το πέρασμα σε μια νέα πολιτική περίοδο, με το κλείσιμο του κύκλου των κοινωνικών και πολιτικών αναταραχών των τελευταίων χρόνων και μια συντηρητική πολιτική στροφή», συμπληρώνει. Η αποτίμηση του κύκλου αυτού των αγώνων απαιτεί μια βαθύτερη συζήτηση και εξέταση. Στο σημερινό άρθρο θα γίνει μια ανάλυση των εκλογικών τάσεων της 7ης Ιούλη, σε σχέση με τις ευρωεκλογές και τις πιο πρόσφατες εξελίξεις.

Αν το κεφάλαιο πανηγυρίζει για την πολιτική σταθεροποίηση που φαίνεται να επιτυγχάνει, αυτό δεν σημαίνει πως αντιστοιχεί και σε μια προοπτική κοινωνικής σταθερότητας, παρά το εκλογικό «μάντρωμα» των ψηφοφόρων. «Οι πληγές της κρίσης του καπιταλισμού παραμένουν ανοιχτές στο σώμα της εργατικής τάξης, της νεολαίας και των λαϊκών στρωμάτων, με τις υποσχέσεις και το σχέδιο της ΝΔ για ‘’ανάπτυξη’’ να προδιαγράφει χαμηλούς μισθούς, ξεχειλωμένα ωράρια, μειωμένες συντάξεις και χτύπημα των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη μπορεί να έχει αυτοδυναμία στη βουλή, δεν έχει όμως στην κοινωνία και θα αντιμετωπίσει -νωρίτερα από ότι πιστεύει- τις λαϊκές αντιδράσεις στην πολιτική της», τονίζει χαρακτηριστικά το ΝΑΡ.

  Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 14.7.2019   http://prin.gr/?p=26774 Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 17/07/2019 - 21:30

Όταν αυτό που σε τρομάζει είναι ο εαυτός σου στον καθρέφτη: ένα σχόλιο για τις βουλευτικές εκλογές [του Μάνου Κτιστάκη]

 

Η προεκλογική περίοδος κινήθηκε σε χαμηλά επίπεδα πολιτικοποίησης. Οι δύο κύριοι μονομάχοι απέφυγαν να μπουν στην ουσία των προβλημάτων αφού ήξεραν ότι το βασικό πολιτικό πλαίσιο θα ήταν κοινό για τις δύο ενδεχόμενες κυβερνήσεις. Ο προεκλογικός αγώνας της Νέας Δημοκρατίας στηρίχτηκε στην αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να ικανοποιήσει τις αντιμνημονιακές υποσχέσεις του και απευθύνθηκε κυρίως στο παραδοσιακό κοινό της: το μεγάλο αλλά και το μικρομεσαίο κεφάλαιο, το οποίο ήθελε να πάρει πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να επενδύσει στη συμπαθητική φυσιογνωμία του Τσίπρα συγκριτικά με αυτή του Μητσοτάκη (εξού και η επιμονή του για διεξαγωγή debate των πολιτικών αρχηγών) και στην τρομοκράτηση του εργατόκοσμου για τον ερχομό της δεξιάς.

Αυτή η τρομοκράτηση μπορεί να μην έφτανε για να γυρίσει το αποτέλεσμα προς το συμφέρον του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά σίγουρα έπαιξε ρόλο στο να συγκρατηθούν τα ποσοστά του σε σχετικά υψηλά επίπεδα. Ήταν τόσο αποτελεσματική αυτή η τακτική που όχι μόνο συγκράτησε πολλούς ψηφοφόρους του, αλλά κατάφερε να πείσει και καινούριους, κυρίως από το χώρο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, της αναρχίας και του ΚΚΕ. Το ενδεχόμενο της επιστροφής του Μητσοτάκη και της ακροδεξιάς και νεοφιλελεύθερης παρέας του παρουσιάστηκε ως ένας επαρκής λόγος για να ψηφίσεις ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι ακόμα νωπές οι μνήμες από την τελευταία διακυβέρνηση της ΝΔ, βασικά στελέχη της οποίας παραμένουν στη θέση τους και τώρα. Στους παλιότερους ξυπνάνε και μνήμες από την περίοδο 1990-1993 όπου η κυβέρνηση Μητσοτάκη του πρεσβύτερου, επιχείρησε να περάσει μεταρρυθμίσεις που θα θαύμαζε και η Θάτσερ. Η θητεία του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη ως Υπουργού υπεύθυνου για απολύσεις 15.000 δημοσίων υπαλλήλων, του Άδωνι Γεωργιάδη ως Υπουργού διάλυσης του συστήματος υγείας, του Χατζηδάκη ως Υπουργού ξεπουλήματος της Ολυμπιακής, η εικόνα του Βορίδη με το τσεκούρι και τόσες άλλες πρόσφατες εμπειρίες μας, αποτελούν τη στέρεη (και πολύ ρεαλιστική) βάση πάνω στην οποία στηρίχτηκε η προεκλογική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ.

Μπορεί να είναι αλήθεια όλα αυτά, αλλά είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη ο Αρμαγεδώνας ο οποίος θα μας αναγκάσει να μεταναστεύσουμε για να σωθούμε; Παρ' όλο που ο Μητσοτάκης έρχεται για να ισοπεδώσει ό,τι έχει απομείνει όρθιο, δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο στην πρόσφατη ελληνική ιστορία. Επιζήσαμε από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά οι οποίες, όχι μόνο δεν ήταν λιγότερο νεοφιλελεύθερες (ή και ακροδεξιές) από τη νέα κυβέρνηση ΝΔ, αλλά είχαν έρθει και σε μια πολύ χειρότερη συγκυρία: στην αρχή της μνημονιακής εποχής στην οποία επιχειρήθηκαν ριζικές μεταρρυθμίσεις και προκλήθηκε απότομη επιδείνωση του βιωτικού επιπέδου. Αν συνυπολογίσουμε αυτή την πρότερη εμπειρία μας και το γεγονός ότι η κατάσταση επί ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν και παραδεισένια αφού και αυτός έφερε μνημόνιο, είναι να απορείς γιατί η επιχείρηση παρουσίασης της νέας κυβέρνησης ΝΔ ως του τέλους του κόσμου, έπιασε τόσο τόπο.

Υπάρχει όμως μια βασική διαφορά της νέας κυβέρνησης ΝΔ με τις πρώτες μνημονιακές κυβερνήσεις πριν τον ΣΥΡΙΖΑ και δεν έχει σχέση με τις ίδιες τις κυβερνήσεις αλλά με το γεγονός ότι δεν υπάρχει ένα κίνημα να της αντισταθεί, όπως έκανε τα πρώτα μνημονιακά χρόνια. Τα πρώτα χρόνια των μνημονίων, κυρίως από το 2010 ως το 2012, υπήρχε ένα πολύμορφο και μαζικό κίνημα που αντιστάθηκε με κάθε δυνατό τρόπο στα μνημόνια. Μαζί με το κίνημα αναπτύχθηκαν και οι οργανώσεις του (κόμματα, μέτωπα, συλλογικότητες, συνελεύσεις γειτoνιάς κλπ) που κατάφεραν σε πολλές περιπτώσεις να δώσουν πολιτικές διεξόδους. Από το 2012 και μετά, η πολιτική διέξοδος που πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ, η τοποθέτηση στην κυβέρνηση ενός αντιμνημονιακού κόμματος  για να «σκίσει τα μνημόνια», αφόπλισε το κίνημα και σιγά σιγά φτάσαμε στην τωρινή κατάσταση. Η καθίζηση του κινήματος συμπαρέσυρε τις οργανώσεις μας και εμάς ως άτομα και τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε μια συντονισμένη επίθεση στα δικαιώματά μας χωρίς να έχουμε οργανώσεις και κίνημα ικανά να αποκρούσουν την επίθεση. Η απογοήτευση μάλιστα, που έχει επικρατήσει ακόμα και σε μέλη πολιτικών οργανώσεων, αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα για τη δημιουργία ενός τέτοιου κινήματος. Τελικά, δε φοβόμαστε τόσο το Μητσοτάκη, όσο τους ίδιους μας τους εαυτούς.

Οι αγώνες μας και η συμμετοχή μας σ' αυτούς είναι αυτό που καθορίζει το πρίσμα μέσα από το οποίο βλέπουμε τον Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του. Ανεξάρτητα από τις όντως επιθετικά αντεργατικές προθέσεις του, το πρίσμα θα τον δείχνει είτε ως βαμπίρ που θα μας πιει το αίμα είτε ως μικρό Κούλη που θα ταπεινωθεί μπροστά μας, και αυτό θα εξαρτηθεί από εμάς τους ίδιους, τις οργανώσεις μας, το πολιτικό μας πρόταγμα. Γι' αυτό είναι σημαντικό να μην γίνουν τα ίδια λάθη. Ο κυβερνητισμός του ΣΥΡΙΖΑ (και άλλων οργανώσεων) πρέπει να πεταχτεί από το κίνημα στα σκουπίδια ως ένα άχρηστο εργαλείο. Από την άλλη, η αντικαπιταλιστική και επαναστατική αριστερά θα κληθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα να κάνει αυτοκριτική για τις ανεπάρκειες και τα λάθη της, να ανασυνταχθεί και να βρει τρόπους να παρέμβει σε όλα τα κινήματα και να πυροδοτήσει καινούρια, με τρόπο τέτοιο που θα τους επιτρέπει να αναπνέουν και θα τα ενοποιεί σε ένα μεγάλο αντικαπιταλιστικό ρεύμα. Θα πρέπει να βρεθεί και πάλι η αισιοδοξία μέσα από την οργάνωση, τη συμμετοχή στα κινήματα και την πίστη στην επαναστατική θεωρία.     

Μάνος Κτιστάκης, μέλος της ΤΕ Ηρακλείου Κρήτης και της ΟΚΔΕ Σπάρτακος 

Tags: Εκλογες 2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 15/07/2019 - 10:15

Κάτω τα χέρια από τη Βενεζουέλα !

Πριν στεγνώσουν οι υπογραφές των νέων Υπουργών της ΝΔ μετά τις εκλογές, ο Υπουργός Εξωτερικών βιάστηκε να αναγνωρίσει τον άνθρωπο μαριονέτα των Αμερικανών Juan Guaido ως μεταβατικό Πρόεδρο της Βενεζουέλας, εναρμονιζόμενος με την πλειοψηφία των συναδέλφων του στην ΕΕ. Παραβλέποντας το ότι ο Guaido ηγήθηκε ένοπλου πραξικοπήματος οπερέτα κατά της νόμιμης κυβέρνησης της χώρας και κατά του νόμιμα και δημοκρατικά εκλεγέντος Προέδρου της Νικολας Μαδούρο η κυβέρνηση συντάσσεται με τα γεράκια της Αμερικανικής Κυβέρνησης που κινούν τα νήματα για την ανατροπή του Προέδρου της Βενεζουέλας με τη συμμετοχή των κυβερνήσεων των κρατών της ΕΕ και των αντιδραστικών καθεστώτων της Λατινικής Αμερικής.

Το συμφέρον του Βενεζουελάνικου λαού το γνωρίζει μόνο ο λαός της Βενεζουέλας και όλες οι άλλες παρεμβάσεις γίνονται μόνο για τα συμφέροντα των μεγάλων πολυεθνικών και ενάντια στα πραγματικά συμφέροντα του λαού.

Παρ'όλα αυτά το σχέδιο του ιμπεριαλισμού φαίνεται να έχει φτάσει σε αδιέξοδο. Η πρόσφατη καταδίκη και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων του επίδοξου πραξικοπηματία με αφορμή υποθέσεις διαφθοράς δείχνει ότι η προσπάθεια ανατροπής του καθεστώτος Μαδούρο έπεσε στο κενό και οι πρωταγωνιστές του πετάγονται στα άχρηστα, έχοντας αποτύχει στη βρώμικη αποστολή τους.  

 Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκφράζει την απόλυτη συμπαράσταση της στο λαό της Βενεζουέλας στις μάχες που δίνει κατά των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και καταδικάζει κάθε ενέργεια των Αμερικάνων και της ΕΕ καθώς και της αμερικανοκινούμενης εσωτερικής αντιπολίτευσης που αποσκοπεί στη βίαιη ανατροπή της νόμιμα εκλεγμένης κυβέρνησης καθώς και του Προέδρου της χώρας. Μόνο ο λαός της Βενεζουέλας είναι υπεύθυνος να εκλέγει την κυβέρνηση του και τον Πρόεδρο της χώρας.

Κάτω τα χέρια από τη Βενεζουέλα.

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 13/07/2019 - 18:15

Καταγγελία για την αστυνομική βία σε διαμαρτυρία ενάντια στο airbnb

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την ωμή αστυνομική βία που ασκήθηκε χτες 11 Ιουλίου 2019 κατά της ειρηνικών διαδηλωτών που διαμαρτύρονταν για την τεράστια άνοδο των ενοικίων λόγω της καθιέρωσης του τρόπου ολιγοήμερης ενοικίασης δωματίων με τη μέθοδο του Airbnb. Μια μέθοδος που διαλύει τις γειτονιές αλλάζοντας το χαρακτήρα τους προς όφελος του κεφαλαίου και της “ανάπτυξης”, διώχνοντας τους μόνιμους κατοίκους που δεν μπορούν να ανταποκρθούν οικονομικά, και που έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις σε όλη την Ευρώπη. Η επίθεση της αστυνομίας έγινε κατά το τέλος της διαμαρτυρίας και ενώ οι διαδηλωτές πέρναγαν κοντά από το αστυνομικό τμήμα Ακροπόλεως. Η επίθεση ήταν τόσο σφοδρή και αναίτια που προκάλεσε την άμεση αντίδραση διερχόμενων, πράγμα που επιβεβαιώνεται και από video που αποκαλύπτουν το γεγονός.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει τον ξυλοδαρμό και τη σύλληψη νεαρού διαδηλωτή από τη Γαλλία όπου χρειάστηκε η μεταφορά του στο νοσοκομείο, αφού πρώτα πιστώθηκε με πέντε τουλάχιστον πλημμεληματικές πράξεις, προφανώς για να «δικαιολογηθεί» η αστυνομική βία. Προς ενίσχυση αυτού η αστυνομία μίλησε για επίθεση των διαδηλωτών κατά του αστυνομικού τμήματος, γεγονός που διαψεύδεται από το σύνολο των αυτοπτών μαρτύρων.

Το γεγονός εντάσσεται στις διακηρύξεις της κυβέρνησης της ΝΔ περί νόμου και τάξης δίνοντας το στίγμα της αντιμετώπισης των διαδηλωτών με στυγνή καταστολή, καθώς αναμένει όξυνση των ταξικών συγκρούσεων ως αποτέλεσμα των παρατεινόμενων αντιλαϊκών πολιτικών. Η λαϊκή οργή είναι αυτή που θα εμποδίσει την υλοποίηση των σχεδίων της κυβέρνησης και απέναντι στην κυβερνητική βία ο λαός θα αντιτάξει τη μαζική του αντίδραση για να ανατρέψει την αντιλαϊκή πολιτική που σχεδιάζουν από κοινού Ευρωπαϊκή Ένωση και ντόπια ολιγαρχία.

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 13/07/2019 - 18:00

Ομάδα Γυναικών ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ηρακλείου : Στις 12 Ιουλίου στις 9 π.μ στην πλατεία Δασκαλογιάννη!

Στις 12 Ιουλίου στις 9 π.μ στην πλατεία Δασκαλογιάννη!

Καμία μόνη! Ενάντια στην πατριαρχία και κάθε είδους καταπίεση!

Στις 12 Ιουλίου, στο Εφετείο Ανατολικής Κρήτης, θα εκδικαστεί σε δεύτερο βαθμό μια υπόθεση που μας αφορά όλες και όλους. Το 2015 ο συνταξιούχος πλέον καθηγητής Φυσικής Αγωγής και Λυκειάρχης σε σχολείο στην Ιεράπετρα, Γιώργος Πετράκης, κρίθηκε ένοχος χωρίς ελαφρυντικά για το βιασμό κατ' εξακολούθηση της τότε 14χρονης μαθήτριας του με ποινή κάθειρξης 12 ετών. Ένα χρόνο μετά αφέθηκε ελεύθερος επικαλούμενος λόγους υγείας, ενώ κυκλοφορούσε υγιέστατος και χωρίς καμία ντροπή στην πόλη της Ιεράπετρας!

Ο Πετράκης βίαζε κατ' εξακολούθηση την τότε 14χρονη μαθήτριά του το 2001. Εκείνη βρήκε το κουράγιο να τον καταγγείλει μετά από τόσα χρόνια, ενώ βρήκε στήριξη και σε μια συναθλήτριά της η οποία κατέθεσε ότι δεχόταν αφόρητη σεξουαλική παρενόχληση από τον προπονητή. Ο ίδιος μάλιστα δήλωσε στο δικαστήριο πως ήταν «συναινετική μέθοδος αύξησης της απόδοσης της αθλήτριας», ενώ αργότερα δήλωσε ότι είχε σχέση μαζί της.

Το Γιώργο Πετράκη δεν τον συναντάμε πρώτη φορά: το 2013 είχε καταδικαστεί για επίθεση κατά μεταναστών την ώρα που κοιμόντουσαν στην Ιεράπετρα, ενώ είναι ένας από τους κατηγορούμενους στη μεγάλη δίκη της Χρυσής Αυγής! Η γυναίκα του ήταν υποψήφια με τη φασιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, ενώ ο ίδιος έχει διαγραφεί από την ΕΛΜΕ Λασιθίου λόγω «ανοικτής προπαγάνδας υπέρ των ναζιστικών ιδεών σε νέους» και «για απειλές και προειδοποιήσεις για τη σωματική ακεραιότητα πολιτών».

Ο βιασμός αλλά και κάθε λογής έμφυλη και σεξουαλική βία δεν είναι ξεκομμένη από το κοινωνικό-πολιτικό πλαίσιο στο οποίο συμβαίνουν. Στις ταξικές κοινωνίες οι πατριαρχικές λογικές εκμετάλλευσης, εδραιώνονται στην κοινωνία και η κυρίαρχη τάξη δομεί την εξουσία της πάνω σ’ αυτές. Η φασιστική ιδεολογία, ως η κατεξοχήν επιθετική έκφραση του καπιταλισμού στην κοινωνία, αντιμετωπίζει τους πιο αδύναμους, είτε είναι εργάτες, είτε μετανάστες, είτε γυναίκες ως αντικείμενα εκμετάλλευσης. Έτσι, οι γυναίκες θεωρούνται κατώτερες των ανδρών, πειθήνιες εντολοδόχοι του ανδρικού φύλου, προορισμένες κυρίαρχα για τεκνοποίηση και για ανατροφή των τέκνων. Αν θέλουμε να συμβάλλουμε πραγματικά στην πρόληψη και την εξάλειψη αυτών των προβλημάτων πρέπει να ανατρέψουμε το σύστημα που τα αναπαράγει: το καπιταλιστικό σύστημα, που, ειδικά σε περιόδους κρίσης όπως η σημερινή, μαζί με την κερδοφορία του επιδιώκει και τη διαιώνιση της εξουσίας του.

Ως Ομάδα Γυναικών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ηρακλείου διεκδικούμε την τιμωρία του φασίστα βιαστή. Οι παρεμποδίσεις καταγγελίας περιστατικών έμφυλης βίας, οι παραινέσεις από θεσμικά πρόσωπα, ακόμα και κατά τη διάρκεια της δίκης, για να πάρουν τα θύματα πίσω τις κατηγορίες, αλλά και οι προκλητικές αθωώσεις βιαστών, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, είναι εμπόδια που προστίθενται στην έτσι κι αλλιώς δύσκολη και νομικά αλλά και ψυχικά καταγγελία βιασμού.

Ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα είμαστε πάντα δίπλα στα θύματα που βρίσκουν το θάρρος να καταγγείλουν δημόσια το βιασμό ή τη σεξουαλική παρενόχλησή τους, σε όσες υφίστανται έμφυλη βία, δίπλα σ' αυτές που διεκδικούν ίσο μισθό για ίση εργασία, δίπλα σε όσες διεκδικούν το δικαίωμά τους να αποφασίζουν για το σώμα και τη ζωή τους!

Δεν έχουμε την αυταπάτη ότι αρκούν τα δικαστήρια για να εκλείψουν αυτά τα περιστατικά, αναγνωρίζουμε όμως τη σημασία τους! Τα δικαστήρια δε θα αποδώσουν γενικά κι αόριστα δικαιοσύνη χωρίς την πίεση του κινήματος! Στις 12 Ιουλίου δεν κρίνεται μόνο η ποινή του Πετράκη, ούτε μόνο η αξιοπρέπεια αυτής της γυναίκας που βρήκε το θάρρος να τον καταγγείλει μετά από τόσα χρόνια. Κρίνεται και η στάση όλων μας μπροστά σε τέτοια περιστατικά και η δυνατότητα κι άλλων θυμάτων σεξουαλικής και έμφυλης βίας να σπάσουν τη σιωπή! Στεκόμαστε δίπλα στην 32χρονη που αρνείται να υποκύψει και στέκεται δυνατή απέναντι στην πατριαρχία, τον φασισμό και μεγάλο μέρος της τοπικής κοινωνίας!

Στις 12 Ιουλίου στις 9 π.μ. θα είμαστε στην πλατεία Δασκαλογιάννη!

Ούτε στα σχολεία, ούτε πουθενά, τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά!

Στο σπίτι, στο δρόμο, στη δουλειά, ποτέ καμία μόνη!

Ομάδα Γυναικών ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ηρακλείου

Tags: ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡCategories: ΑνακοινώσειςΔικαιωματαΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 11/07/2019 - 15:45

Μαρξισμός 2019 : 11-14 Ιούλη Νομική

Ξεκινάει στη Νομική στις 11 Ιουλίου, τέσσερις μόλις μέρες μετά τις εκλογές, το τετραήμερο Μαρξισμός 2019, σε μια στιγμή που η ανάγκη για συζήτηση και απαντήσεις είναι μεγάλη. Σαράντα συζητήσεις, δέκα θεματικοί κύκλοι, δεκάδες ομιλητές από την Ελλάδα, αλλά και από τη Βρετανία, την Γαλλία και την Κύπρο, καθώς και εκατοντάδες αγωνιστές-τριες από όλα τα μέτωπα της αντίστασης υπόσχονται ένα τετραήμερο πλούσιο σε απαντήσεις και εφαλτήριο δράσης μπροστά στη νέα περίοδο

 

Categories: Παρεμβάσεις ΟργανωσεωνΔρασεις-Εκδηλωσεις: Δρασεις-ΕκδηλωσειςΗμερομηνία: 14/07/2019 - 19:45

Πάλη για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Αντίσταση και ανατροπή από την πρώτη ημέρα.

Το πρώτο Προεδρικό διάταγμα της κυβέρνησης της ΝΔ πριν ακόμα ορκιστεί και οριστούν οι υπουργοί μας δίνει μια γεύση για τις ανακοινωμένες έτσι κι αλλιώς προθέσεις της νέας κυβέρνησης.   Με το ΠΔ αυτό η ευθύνη των hotspot και των κέντρων φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών μεταφέρεται από το υπουργείο Μεταναστευτικής πολιτικής στο νέο υπερυπουργείο Προστασίας του Πολίτη, όπως και βασικοί  τομείς της  αντιεγκληματικής πολιτικής του υπουργείου Δικαιοσύνης.   Αυτή η επιλογή μαζί με την εξαγγελία της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου, της πρόσληψης 1500 αστυνομικών, της επανασύστασης της εγκληματικής ομάδας Δέλτα κα δείχνουν την επίθεση στα δημοκρατικα δικαιώματα και τις λαικές ελευθερίες για να κλιμακωθεί η επίθεση στους εργαζόμενους με τα ευρωμνημονιακά μέτρα που έχει ήδη υπογράψει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ακόμα περισσότερα!      Ο αυταρχισμός και η κατάργηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων θα βρει απέναντί του τον κόσμο της δουλειάς..Η πολιτική αυτή δεν θα περάσει. Αντίσταση και ανατροπή από την πρώτη μέρα!  Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 13/07/2019 - 18:00

Συγκριτικά αποτελέσματα ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε Βουλευτικές εκλογές 2009-2019

Τα αναλυτικά αποτελέσματα των ψηφοδελτίων που στήριξε η  ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ανά εκλογική περιφέρεια, δήμους σε Αττική και Θεσσαλονίκη, στις Βουλευτικές του 2009, του 2012 (Μάης, Ιούνης), του 2015 (Γενάρης ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ, Σεπτέμβρης ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΕΕΚ, όπως και στις Ευρωεκλογές της 26/5/2019

 

Συγκριτικά αποτελέσματα εκλογικών περιφερειών 2009-2019 (αρχείο .pdf, 255KB)

 

Συγκριτικά αποτελέσματα σε δήμους της Αττικής 2009-2019 (αρχείο .pdf, 303KB)

 

Συγκριτικά αποτελέσματα σε δήμους της Θεσσαλονίκης 2009-2019 (αρχείο .pdf, 198KB)

 

Tags: Εκλογες 2019Ανακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 08/07/2019 - 23:45

Συνωστισμός στη γραμμή εκκίνησης για την νέα λεηλασία [του Παντελή Αυθίνου]

Τελικά, παρά την προσπάθεια τόσο της ΝΔ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ να το αποφύγουν, την τελευταία εβδομάδα πριν την κάλπη της 7ης του Ιούλη, το πραγματικό πρόγραμμα της άρχουσας τάξης ήλθε στην επιφάνεια.

Λεηλασία προς χάριν των τραπεζών του αποθεματικού «μαξιλαριού ρευστότητας» που δημιουργήθηκε με την τελευταία δόση του τρίτου μνημονιακού δανείου, λεηλασία της λαϊκής κατοικίας με παράδοση των κόκκινων δανείων στα κοράκια του χρηματιστηρίου με εγγύηση του δημοσίου, λεηλασία της κοινωνικής ασφάλισης με την παράδοση των επικουρικών συντάξεων στους κερδοσκόπους των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, λεηλασία των ΔΕΚΟ που έχουν απομείνει ξεκινώντας από την χρεωκοπημένη –λόγω μνημονιακών μέτρων- ΔΕΗ, λεηλασία των ελεύθερων χώρων με κατάργηση ακόμα και των πενιχρών περιβαλλοντολογικών και πολιτιστικών εγγυήσεων που κατόρθωσε να επιβάλλει ο αγώνας της Ένωσης Ελλήνων Αρχαιολόγων στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας δηλώνουν κυνικά και προκλητικά, ότι θα επιβάλλουν αυτό το πρόγραμμα μαζί με μια γερή δόση ρεβανσισμού, τιμωρώντας τον εργαζόμενο λαό που τόλμησε να το αμφισβητήσει κλονίζοντας την πολιτική σταθερότητα του συστήματος με τους αγώνες του, ενάντια σε όλες τις κυβερνήσεις της τελευταίας δεκαετίας.

Απέναντί τους έχουν έναν χαμερπή Τσακαλώτο να υπερασπίζεται το τρίτο μνημόνιο σαν την επιτομή της επιτυχημένης φιλολαϊκής διαχείρισης. Έχουν ένα Τσίπρα που έσπασε το εμπάργκο στον Σκάϊ, σε μια καταφανή προσπάθεια να δείξει ότι επιθυμεί διακαώς την συνεργασία με το σύνολο των βαρόνων του αστισμού και είναι γι’ αυτό διατεθειμένος να ανεχτεί όλη την αλητεία που χαρακτηρίζει την «δημοσιογραφία» των συστημικών ΜΜΕ. Έχουν, με λίγα λόγια, έναν ΣΥΡΙΖΑ που ούτε μπορεί, ούτε θέλει να αποτελέσει ανάχωμα στον επερχόμενο ρεβανσισμό της Δεξιάς.

Πως θα μπορούσε όμως να είναι αλλιώς, όταν το τρίτο μνημόνιο, που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ με την στήριξη της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ, ολοκλήρωσε την μνημονιακή επίθεση που αναπτύχθηκε μέσα από τα δύο μνημόνια που προηγήθηκαν;

Το ζήτημα των κόκκινων δανείων είναι σε αυτό αποκαλυπτικό. Η αλήθεια είναι ότι το τραπεζικό σύστημα –το «κυκλοφορικό σύστημα» κάθε καπιταλιστικής οικονομίας- κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή με έμφραγμα, λόγω του μεγάλου αριθμού μη εξυπηρετούμενων (κόκκινων) δανείων. Αυτός είναι και ο λόγος που το φθινόπωρο του 2018 είχε σημειωθεί ένα ράλι κατάρρευσης των τραπεζικών μετοχών, δίνοντας και το σήμα ότι ο ελληνικός καπιταλισμός στο σύνολο του είναι σοβαρά άρρωστος. Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η ΝΔ συμφωνούν απόλυτα πως η λύση είναι η παράδοση των κόκκινων δανείων στις διάφορες εισπρακτικές εταιρείες –τιτλοποίηση δανείων το λένε στην δική τους γλώσσα- με εγγύηση από το δημόσιο των κερδών που αυτά τα κοράκια υπολογίζουν ότι θα έχουν

Η ΝΔ προτείνει η εγγύηση να προέλθει από το «αποθεματικό μαξιλάρι» και την προσφυγή σε προληπτική πιστοληπτική γραμμή από την ΕΚΤ –και φυσικά νέο μνημόνιο- για την στήριξη του δανεισμού του δημοσίου. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει όχι, γιατί το «μαξιλάρι» θα είναι εγγύηση για τα τοκογλυφικά μνημονιακά δάνεια, και άρα οι εγγυήσεις για τα κόκκινα δάνεια θα προέλθουν από νέο δανεισμό από τις χρηματαγορές. Όμως αυτός ο νέος δανεισμός θα αυξήσει τουλάχιστον κατά 10% το δημόσιο χρέος, θα αυξήσει άρα και τα επιτόκια δανεισμού και θα οδηγήσει –λόγω δυσκολίας εξασφάλισης ρευστότητας- στην πιστοληπτική γραμμή της ΕΚΤ και στο νέο μνημόνιο από άλλο δρόμο. Η σύγκρουση Παπαδημητρίου-Τσακαλώτου λοιπόν είναι απολύτως παραπλανητική.

Το ίδιο ισχύει και για την σύγκρουση γύρω από το ασφαλιστικό, όπου οι νόμοι Κουτρουμάνη (2010) και Κατρούγκαλου (2016) εισήγαγαν την λεγόμενη «νοητή κεφαλαιοποίηση» (σύνταξη με βάση το ύψος των εισφορών όλου του εργασιακού βίου και όχι με βάση το ύψος των μισθών της τελευταίας πενταετίας) ανοίγοντας τον δρόμο για την παράδοση των εισφορών και των συντάξεων στην αληθινή κεφαλαιοποίηση του τζόγου των χρηματιστηρίων.

Το ίδιο ισχύει και για την ΔΕΗ, που η υποχρεωτική επιδότηση των κερδών των ιδιωτικών εταιρειών από την ίδια την ΔΕΗ, και η υποχρεωτική απόσυρση της, τόσο από τις ΑΠΕ όσο και την λιγνιτική παραγωγή, που νομοθέτησαν και τα τρία μνημόνια, οδήγησαν στην κατάρρευση και το άνοιγμα της δυνατότητας για ιδιωτικοποίηση της εταιρείας.

Απέναντι σε αυτήν πραγματικότητα αυτό που χρειαζόμαστε είναι παύση πληρωμών και διαγραφή του δημόσιου χρέους. Χρειαζόμαστε κρατικοποίηση των τραπεζών χωρίς αποζημίωση των μετόχων και με εργατικό έλεγχο της Διοίκησης τους, διαγραφή των χρεών των λαϊκών στεγαστικών δανείων και των δανείων των αυτοαπασχολούμενων και μικρών οικογενειακών επιχειρήσεων.

Χρειαζόμαστε κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση των μετόχων, όλων των ιδιωτικών εταιρειών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, -τόσο ΑΠΕ όσο και καύσης άνθρακα και υδρογονανθράκων- και ενσωμάτωση τους σε μία ενιαία αποκλειστικά δημόσια ΔΕΗ με εργατικό έλεγχο στην Διοίκηση της.

Χρειαζόμαστε αποκλειστικά δημόσιο αναδιανεμητικό και αλληλέγγυο ασφαλιστικό σύστημα με εργατικό έλεγχο, χρηματοδοτούμενο αποκλειστικά από τους εργοδότες και το δημόσιο, κρατικοποιώντας χωρίς αποζημίωση κάθε ιδιωτική επιχείρηση που δεν συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις της.

Χρειαζόμαστε δημόσιους χώρους πρασίνου και για αυτό πρέπει να αποτρέψουμε την υλοποίηση της επένδυσης του Λάτση στο Ελληνικό, παραδίδοντας το στο Δημόσιο με λαϊκή αυτοδιαχείριση.

Χρειαζόμαστε μια αριστερά που θα θέλει να οργανώσει τον αγώνα και την άμεση κινητοποίηση της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού ώστε να επιβάλλουμε τους παραπάνω στόχους.

Άρα χρειαζόμαστε μια αριστερά που το πρόγραμμα της να στοχεύει στην άμεση μεταφορά εισοδήματος, πλούτου και εξουσίας από τους καπιταλιστές στον εργαζόμενο λαό. Ένα πρόγραμμα που μόνο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ διαθέτει.

Και αυτό πρέπει να είναι το μοναδικό κριτήριο της χρήσιμης ψήφου στις εκλογές της 7ης του Ιούλη.

 

Παντελής Αυθίνος

Μέλος της ΤΕ Καλλιθέας και του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Υποψήφιος Βουλευτής στην Β3 Εκλογική Περιφέρεια Νότιου Τομέα Αθηνών.

Tags: Εκλογες 2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 06/07/2019 - 21:30

ΤΕ Νοτίων Προαστίων : Κάτω τα χέρια από την Αντικαπιταλιστική Αριστερά και τους αγωνιστές

Προεκλογικές προσαγωγές μελών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Α.Τ. Αργυρούπολης λόγω αφισοκόλλησης

Κάτω τα χέρια από την Αντικαπιταλιστική Αριστερά και τους αγωνιστές

 

Το βράδυ της Τρίτης 2 Ιούλη τρία μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΣΕΚ προσήχθησαν στο Αστυνομικό Τμήμα της Αργυρούπολης με την κατηγορία της παράνομης αφισοκόλλησης με προεκλογικές αφίσες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του φεστιβάλ ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ. Σύμφωνα με ενημέρωση της ίδιας της αστυνομίας προς τους προσαχθέντες, πέρα από την εξακρίβωση στοιχείων, εκκρεμούσε ένταλμα για σύλληψη. Κάτω από την πίεση ανακοίνωσης που βγήκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αφέθηκαν τελικά ελεύθεροι μετά τις 2 τα μεσάνυχτα. Είναι πρωτοφανές και προκλητικό να προσάγονται και να απειλούνται με σύλληψη αγωνιστές της Αριστεράς για αφισοκολλήσεις, πόσο μάλλον σε προεκλογική περίοδο. Δεν ισχύει φαίνεται το ίδιο για τα κόμματα με τους μεγάλους χορηγούς που πέρα από την αφισοκόλληση και τα χαρτόνια, έχουν τα λεφτά να γεμίζουν με διαφημίσεις τα μετρό και το ίντερνετ.

Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα που η αστυνομία επί ΣΥΡΙΖΑ προβαίνει σε τέτοιες ενέργειες. Η διαχείριση των αστικών θεσμών είναι εκ προοιμίου αποτυχημένη όσον αφορά την υπεράσπιση των συμφερόντων της εργαζόμενης πλειοψηφίας και πάντα καταλήγει να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης. Και μόνο τα ρατσιστικά εγκλήματα της αστυνομίας να σκεφτεί κανείς, από τους ξυλοδαρμούς μεταναστών μέχρι τη δολοφονία του Εμπουκά στο Α.Τ. Ομόνοιας, γίνεται καθαρό πως ο ΣΥΡΙΖΑ κινήθηκε αντίθετα από τα δημοκρατικά δικαιώματα και τα λαϊκά συμφέροντα.

Απέναντι στις απειλές του Μητσοτάκη για κλιμάκωση της καταστολής, των περικοπών και των απολύσεων, κόντρα στο ψευτοδίλημμα ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, η πιο χρήσιμη ψήφος στις 7 Ιούλη είναι στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Για να ενισχύσουμε τη μαχητική αντίσταση των εργαζόμενων και της νεολαίας και να παλέψουμε για την αντικαπιταλιστική ανατροπή, τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο από τη λιτότητα και τη φτώχεια, την καταπίεση, το ρατσισμό και τη φασιστική απειλή.

 

 

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΝΟΤ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 05/07/2019 - 20:30

ΤΕ Χίου : Αθλιότητες και συκοφαντίες από το ΚΚΕ σε βάρος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό ότι το ΚΚΕ με συγκροτημένο και συντονισμένο τρόπο στην κορύφωση κάθε εκλογικής μάχης επιλέγει να επιτίθεται – με συκοφαντίες και αθλιότητες – σε βάρος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Πριν απο λίγες μέρες υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ έβαλε στο ίδιο τσουβάλι την Χρυσή Αυγή και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Την Πέμπτη ομάδα μελών του ΚΚΕ Χίου έβαλαν ξανά στο στόχαστρο την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αυτή την φορά το ΚΚΕ, συκοφαντεί την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ταυτίζοντας την με άλλες πολιτικές δυνάμεις και χρεώνοντας της θέσεις φιλικές προς την Ε.Ε. όπως είναι ότι η Ε.Ε. μπορεί να αλλάξει προς όφελος του λαού, μέσα από διαπραγματεύσεις. Σε άλλο σημείο το ΚΚΕ χρεώνει στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ “για κυβερνήσεις που θα διαχειρίζονται το σύστημα προς όφελος των εργαζόμενων”.

Τα χοντροκομμένα ψεύδη που χρησιμοποιεί το ΚΚΕ για να επιτεθεί στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ δείχνουν τα πολιτικά του αδιέξοδα. Κατά σύμπτωση τούτη η ανακοίνωση δόθηκε στην δημοσιότητα στην επέτειο της δημιουργίας της κυβέρνησης Τζαννή Τζανετάκη τον Ιούλη του 1989, τότε που το ΚΚΕ δημιούργησε μια κυβέρνηση μαζί με Ν.Δ. Επίσης τούτες τις μέρες συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από ηχηρό ΌΧΙ στην Ε.Ε. που είπε ο Ελληνικός λαός με 62%. Θυμίζουμε πως οταν ο λαός κόντρα σε όλους τους εκβιασμούς έλεγε όχι στην Ε.Ε. το ΚΚΕ πέταγε χαρταετό και πήγαινε για μπάνιο στην θάλασσα.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παρά τα προβλήματα και τις αδυναμίες της δέκα χρόνια μετά την ίδρυση της παραμένει σε αταλάντευτη αντιπαράθεση με κάθε έκφραση της αστικής πολιτικής και αγωνίζεται μαζί με τον λαό για έξοδο από την Ε.Ε., ανατροπή κάθε αστικής πολιτικής. Συνεχίζουμε τον αγώνα μέχρι την τελική νίκη του λαού.

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΧΙΟΥCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 05/07/2019 - 20:15

ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τους νικηφόρους αγώνες του μέλλοντός μας! [του Βασίλη Τσολάκη]

Τσολάκης Βασίλειος*

 

Γιατί να ψηφίσει κάποιος ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Γιατί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι τμήμα του κόκκινου νήματος της
αριστεράς εκείνης που δεν υποτάχθηκε, δεν ξεπουλήθηκε, δεν ενσωματώθηκε.
Είναι κομμάτι και συνέχεια της αριστεράς της Εθνικής
Αντίστασης και του Εμφυλίου, του 114, του αντιδικτατορικού αγώνα και των
μεταπολιτευτικών αγώνων. Είναι παρακαταθήκη για το κίνημα και γι’ αυτό είναι
ιστορικό χρέος να ενισχυθεί και εκλογικά.

Για να δοθεί ένα ισχυρό χτύπημα στο ΣΥΡΙΖΑ από τα αριστερά. Στον ΣΥΡΙΖΑ που η μόνη σχέση του με την Αριστερά είναι ότι την εξευτέλισε. Στον ΣΥΡΙΖΑ που ψήφισε Μνημόνιο (ενώ έλεγε ότι θα τα σκίσει), που προχώρησε σε περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις από ό,τι οι προηγούμενες κυβερνήσεις της κρίσης (Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά). Στις μέρες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ολοκληρώθηκε η πιο σημαντική ιδιωτικοποίηση, αυτή του Ελληνικού,  για την οποία ο Αλέξης Τσίπρας έχει κάνει και την πιο σκληρή δήλωση αποκήρυξης, όταν ακόμη διεκδικούσε την εξουσία: «Αν υπογράψω ιδιωτικοποιήσεις σαν το Ελληνικό, καλύτερα ψηφίστε Σαμαρά».

Για να δοθεί ένα ισχυρό χτύπημα-προειδοποίηση στη ΝΔ από τα αριστερά. Ότι πλέον απέναντι της δε θα έχει τη σκιά μιας ψευτοαριστεράς του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των μνημονίων, αλλά μια αριστερά αντικαπιταλιστική, που ζητάει όλο το καρβέλι και όχι τα ψίχουλα. Που στέκεται απέναντι και στα ίσα στον κεντρικό προγραμματικό της λόγο και στον βαθύτερο αξιακό της πυρήνα. Ενάντια στον εθνικισμό, την ανάπτυξη των κερδών,την ιδιοκτησία του κεφαλαίου και των τραπεζών, την πολεμοκαπηλεία του ιμπεριαλισμού και της εγχώριας αστικής τάξης, την ΕΕ, τα ματωμένα πλεονάσματα, την αξιολόγηση στην εργασία.

Για να δοθεί ένα μήνυμα ελπίδας στον κόσμο της φτωχολογιάς, της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Ο κόσμος που δεν έχει να περιμένει τίποτα, μόνο χειροτέρευση της θέσης του, παρά τη δήθεν έξοδο από τα μνημόνια και τον «ματωμένο» δημοσιονομικό χώρο που δημιουργούν οι πολυετείς θυσίες του. Οι άνθρωποι της δουλειάς και του αγώνα, οι νέοι που δε συμβιβάζονται πρέπει να έρθουν στο προσκήνιο, να μιλήσουν, να ψηφίσουν και κυρίως να δράσουν ανατρεπτικά!

Για να δοθεί ένα δίδυμο μήνυμα μαυρίσματος στο ΣΥΡΙΖΑ και για τα μνημόνια που μας φόρτωσε, για την υποταγή, για τον διασυρμό της έννοιας της αριστεράς. Μήνυμα καταδίκης στη ΝΔπου θέλει να συνεχίσει την ίδια πολιτική με τη σημερινή κυβέρνηση, δίνοντας τα πάντα στο κεφάλαιο, στους εργοδότες και την ΕΕ. Δείχνοντας παράλληλα κόκκινη κάρτα στους φασίστες, τα τσιράκια του συστήματος στον εθνικισμό και στον σεξισμό!

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κρίνεται, ορίζεται και θα ενισχυθεί βάζοντας μπροστά τη βασική προγραμματική της επαγγελία, δηλαδή τη συμβολή της στον αντικαπιταλιστικό πόλο που έχει ανάγκη η εποχή μας. Δε θα γίνει δωρητής σώματος στη ρεφορμιστική αριστερά και τα μπαγιάτικα σχέδια για παναριστερή αντιπολίτευση (και στη συνέχεια κυβέρνηση) αλά 1989 ή 2012.

Σε αυτή τη μάχη, οι αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής
αριστεράς, εντός και εκτός ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν μπορεί να είναι αμέτοχοι, αλλά ενεργοί
πρωταγωνιστές.

Θεωρούμε πολύ σημαντικό πως ήδη πλήθος αγωνιστών από άλλα ρεύματα και αφετηρίες δίνουν την μάχη μαζί μας, μέσα ή δίπλα στα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με αυτή τη λογική.ΑΝΤΑΡΣΥΑ λοιπόν, για να επιβιώσει το όνειρο!
ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τους νικηφόρους αγώνες του μέλλοντός μας! Για την κοινωνική ανατροπή
και την κομμουνιστική επαναθεμελίωση! Την Αριστερά της επανάστασης.

*Yποψήφιος βουλευτής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην εκλογική περιφέρεια
Τρικάλων

http://trikkipress.gr/ανταρσυα-για-τους-νικηφόρους-αγώνες-τ

Tags: Εκλογες 2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 05/07/2019 - 16:00

«Ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ – Κάνουμε ανταρσία» [της Σούλας Κατσιαμπούρα]

Στο σύστημα που υπηρέτησαν και προώθησαν όλες οι κυβερνήσεις της μεταπολιτευτικής Ελλάδας

  • Στη Ν.Δ.  με τα δύο μνημόνια, την εξασφάλιση ανεξέλεγκτης αύξησης  του κεφαλαίου (ελληνικό και ξένο), την απεριόριστη εκμετάλλευση των εργαζομένων (7ήμερο εργασίας, 12ωρο ημερησίως, απολύσεις), την  ποδοπάτηση των κεκτημένων των εργαζομένων που αποκτήθηκαν με παγκόσμιους αγώνες και για τα οποία χύθηκε πολύ εργατικό αίμα.
  • Στον ΣΥΡΙΖΑ, με το 3ο μνημόνιο, την άγρια λιτότητα, το άλλοθι στην ακροδεξιά (ΑΝΕΛ), τη διατήρηση φασιστικών/ναζιστικών στοιχείων στα σώματα ασφαλείας, την βίαιη καταστολή, την ασύστολη ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου, την ανενδοίαστη ισοπέδωση της εργατικής τάξης, την άνευ όρων πρόσδεση στο άρμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.
  • Στο ΚΙΝΑΛ, με το ΔΝΤ.
  • Στη συμμορία της Χ.Α (και τα γελοία υποκατάστατά της).
  • Στο γραφειοκρατικό ΚΚΕ, που ευαγγελίζεται πως η λύση στα προβλήματα των εργαζομένων είναι η κοινοβουλευτική του ενδυνάμωση.
  • Στις διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ: (ΛΑΕ, με τα εθνικιστικά παραληρήματα, προσωποπαγής Πλεύση Ελευθερίας, με την εφαρμογή των συστημικών νόμων, Βαρουφάκης, που δεν κάνει τον κόπο να κοινοποιήσει τις αρχές του κόμματός του).

Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε μπροστά σε εθνικές εκλογές.

Για ακόμη μια φορά αντιμετωπίζουμε την ίδια κατάσταση. Το στόρι επαναλαμβάνεται:

  • Οι ίδιες υποσχέσεις: -θα έρθει η ανάκαμψη

                                     -Θα μπει τέλος στη λιτότητα

                                     -θα βγούμε απ’ τα μνημόνια

                                     -θα γίνουν επενδύσεις

  • Τα ίδια ψευτοδιλήμματα: «ψηφίστε με, για να μην βγει ο άλλος και επέλθει καταστροφή»

Και οι κυβερνήσεις εναλλάσσονται, αλλά η κατάσταση παραμένει η ίδια. Η ίδια πολιτική εφαρμόζεται και οι κατώτερες τάξεις καμιά βελτίωση δεν βλέπουν.

Αντιθέτως:

– αυξάνεται η ανεργία

– γενικεύεται η επισφαλής εργασία

– μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις

– αυξάνεται η φορολογία για τους φτωχότερους

  • εκμηδενίζονται οι κοινωνικές παροχές
  •  

Και γενικά πέφτει το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και των φτωχών στρωμάτων.

Αυτό βεβαίως συμβαίνει γιατί η αλλαγή προσώπων ή κομμάτων στην κυβέρνηση, ενδεχομένως σημαίνει μια διαφορετική διαχείριση, αλλά  δεν σηματοδοτεί πραγματικές οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές. Στα χρόνια της κρίσης είδαμε κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, τεχνοκρατών, συνεργασίας, τα πάντα – και όλες αυτές οι κυβερνήσεις εφάρμοσαν εξίσου τη λιτότητα, τα μνημόνια, την πολιτική των ελλήνων καπιταλιστών, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Δεν είναι τα πρόσωπα που κάνουν τη διαφορά, όταν διατηρείται το ίδιο σύστημα διακυβέρνησης.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, λοιπόν, αυτό το υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα δεν αποδέχεται και θεωρεί ότι πρέπει να αλλάξει εις βάρος των πλουσίων και προς όφελος των εργαζομένων, καθώς αυτοί είναι που παράγουν τον πλούτο.

Πιστεύει πως το σύστημα όμως δεν αλλάζει με διαχειριστικές τακτικές. Δεν υπάρχει καλύτερη διαχείριση. Δεν μπορεί να είναι λύση το «λιγότερο κακό». Το σύστημα δεν βελτιώνεται. Μόνο ανατρέπεται.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκρούεται με τον καπιταλισμό και παλεύει να περάσει η εξουσία στα χέρια των εργαζομένων, μέσα από τις οργανώσεις και τις συνελεύσεις τους, για ν’ αλλάξει η ζωή τους.

Και η ζωή τους θ’ αλλάξει ΜΟΝΟ  αν:

  • Δοθούν πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και όχι ψεύτικα επιδόματα και κάλπικες παροχές.
  • Μειωθεί το ωράριο εργασίας, ώστε να υπάρξουν θέσεις για νέες προσλήψεις και ριζική αντιμετώπιση της ανεργίας.
  • Διαγραφεί το χρέος, γίνει αποδέσμευση από την ΕΕ και μπει οριστικό τέλος στη λιτότητα.
  • Αναλάβουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι  τον έλεγχο των επιχειρήσεων, ώστε να παράγεται ό,τι χρειάζεται και όχι ό,τι επιτάσσει το κέρδος.
  • Γίνει εθνικοποίηση των τραπεζών.
  • Αποτραπούν οι ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας ιδιοκτησίας.
  • Σταματήσει  η οικολογική καταστροφή του πλανήτη που γίνεται με σκοπό την κερδοφορία των δυνατών.
  • Χειραφετηθούν  οι καταπιεσμένες  κοινωνικές ομάδες και αναγνωρισθούν τα ίσα δικαιώματά τους.
  • Ισχύσει πραγματική και ουσιαστική ισότητα των γυναικών στην κοινωνία, στην εργασία και στην οικογένεια της πατριαρχίας.
  • Εξασφαλισθούν  ίσα δικαιώματα εκπαίδευσης σε όλους.
  • Θεσπιστούν δωρεάν για όλους ασφάλιση, υγεία και κοινωνικά αγαθά (νερό, θέρμανση, ηλεκτρικό ρεύμα, παιδικοί σταθμοί).
  • Αποσοβηθεί ο κίνδυνος του πολέμου, που υποκινείται από το ΝΑΤΟ και επέλθει συναδέλφωση με τους γειτονικούς λαούς.
  • Νομιμοποιηθούν  όλοι οι πρόσφυγες  και μετανάστες  εργαζόμενοι, με τους οποίους έχουμε τις ίδιες επιδιώξεις, τις ίδιες απαιτήσεις και τις ίδιες διεκδικήσεις από τα αφεντικά.

Το ιδεολόγημα με τη χαμένη ψήφο στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, λόγω της μικρής της δύναμης και συνεπώς της αδυναμίας της να κυβερνήσει, είναι κίβδηλο. Χαμένη είναι η ψήφος στα κόμματα που έχουν ήδη κυβερνήσει και μας έχουν κατασπαράξει.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν έχει αυταπάτες για την ανάληψη της κοινοβουλευτικής εξουσίας. Η επιδίωξή της είναι να συσπειρωθεί η εργατική τάξη και τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα και να διεκδικήσουν μια δίκαιη κατανομή του πλούτου.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν επιζητεί την ανάθεση από τους ψηφοφόρους, επιζητεί τη συμμετοχή και τη συστράτευσή τους  για την Ανατροπή.

Ένα δυνατό μαζικό κίνημα θα μπορέσει να φέρει την αλλαγή και να θεμελιώσει μια άλλη κοινωνία, που θα στηρίζεται στα χαμηλά στρώματα και όχι στους «άριστους» που αποφασίζουν αντ’ αυτών.

Σούλα Κατσιαμπούρα,

υποψήφια βουλευτής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας.

Πηγή: thenewspaper.gr

Tags: Εκλογες 2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 05/07/2019 - 13:15

Η συνειδητοποίηση ως αντίσταση και λύση [του Βασίλη Σπυρόπουλου]

 

   

Του Βασίλη Σπυρόπουλου, υποψήφιου βουλευτής Μεσσηνίας 
Μας πρέπει η απλότητα
όχι γιατί φοβόμαστε τα σύνθετα
αλλά γιατί
αυτό απαιτεί η αλήθεια.
Απλή είναι η αλήθεια
απλή κι αφτιασίδοτη,
χωρίς πλουμίδια
χωρίς στολίδια.

Σε αντίθεση με το ψέμα…Η πραγματικότητα είναι ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ταυτίστηκε σε όλα τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη ζωή των απλών ανθρώπων καθώς και με τις τύχες της χώρας με τις συντηρητικές δεξιές πολιτικές...

Η ατέρμονη πολιτική μπουρδολογία της κυβέρνησης μέσω της οποίας προσπαθεί ν΄ ανατρέψει την υπάρχουσα κατάσταση που η ίδια δημιούργησε και στηρίζεται στα περί επιτυχιών όπως και σε κάποιες ανέξοδες προεκλογικές υποσχέσεις ή στο αφήγημα του τέλους των μνημονίων, δεν είναι τίποτε άλλο από μια αποδοχή της πολιτικής που επιβάλλουν οι δανειστές στα πλαίσια μιας ενισχυμένης εποπτείας, η οποία δεν αμφισβητείται ούτε από το ΣΥΡΙΖΑ, ούτε από τη ΝΔ και τα λοιπά δεκανίκια τους.

Προσπαθεί ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα μέσω του φόβου προς το λαό να σταματήσει την επάνοδο της ΝΔ στην εξουσία. Με τη λογική της επαναφοράς των μαύρων ημερών που επέφεραν τα μνημόνια και οι πολιτικές τους. Εδώ η για «πρώτη φορά αριστερά» ξεχνά ότι εφάρμοσε τα 2 μνημόνια που ψήφισαν οι προηγούμενοι (ΝΔ & ΠΑΣΟΚ) τους οποίους ξέπλυνε πολιτικά αφού ταυτίστηκε μαζί τους. Επίσης ξεπερνά το 3ο μνημόνια που ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση ψήφισε σε αγαστή συνεργασία με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το ΠΟΤΑΜΙ και τους ΑΝΕΛ.

Η παραπάνω μνημονιακή βαρβαρότητα, δεν ξεπερνιέται με κούφιες ντουφεκιές κι ατέρμονες πολιτικές δημαγωγίες.

Όσα αναφέρονται είναι μια σκληρή πραγματικότητα, οπότε την επόμενη μέρα μετά τις εκλογές ο λαός θα είναι στην γωνία. Θα κυριαρχήσουν νεοφιλελεύθερες, αντεργατικές, αντικοινωνικές πολιτικές και μια σίγουρη ασυδοσία με κάθε είδους διευκόλυνση για το μεγάλο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο.

Τα πράγματα μπορούν ν’ αλλάξουν και η μόνη δύναμη που μπορεί να σταματήσει, ν΄ ανατρέψει τις συγκεκριμένες πολιτικές είναι ο ίδιος ο λαός. Αν ο λαός δεν κιοτέψει, αν δε λουφάξει θα πάρει τις τύχες του στα χέρια του, ορθώνοντας το ανάστημά του, κινούμενος ανατρεπτικά σε όλα όσα έχουν δρομολογήσει εναντίον του. Ώστε να δημιουργηθούν εκείνες οι συνθήκες επανάκτησης όλων όσων του έχουν στερήσει και ταυτόχρονα όλων αυτών των πολιτικών που επέβαλε εις βάρος του η «εθνική μνημονίων».

Η ανάπτυξη που ευαγγελίζονται να ΄ναι σίγουρος ο λαός ότι δεν θα είναι δική του, θα είναι η ανάπτυξη του κεφαλαίου.

Κρατάμε το κεφάλι ψηλά. Δε φοβόμαστε. Ψηφίζουμε ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Ψηφίζουμε αντικαπιταλιστική αριστερά.

 

3 Ιούλη 2019.

Σπυρόπουλος Βασίλης, αγρότης - Φιλιατρά

Υποψήφιος Βουλευτής Ν. Μεσσηνίας

Πηγή: Kalamata journal

Tags: Εκλογες 2019Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 05/07/2019 - 13:00

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. για τη βιομηχανική ρύπανση και την καθημερινή δυσοσμία στη Δυτική Θεσσαλονίκη

Θεσσαλονίκη 3/7/2019

ΠΡΟΣ: «Η ΑΝΑΠΝΟΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ»

*/

Σε απάντηση της επιστολής σας που αφορά τα περιβαλλοντικά προβλήματα της Δυτικής Θεσσαλονίκης σημειώνουμε ότι ως ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. αλλά και με τη συμμετοχή και δράση των μελών μας σε διάφορες συλλογικότητες και σωματεία (Λαϊκή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών, ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ) καθώς και τη συμμετοχή και τις παρεμβάσεις μας σε Δημοτικά Συμβούλια της πόλης (Αμπελοκήπων-Μενεμένης, Κορδελιού-Ευόσμου) και το Περιφερειακό Συμβούλιο Κεντρικής Μακεδονίας

  • Καταγγείλαμε από την πρώτη στιγμή και χωρίς περιφράσεις το γεγονός της ρύπανσης που προκαλείται στη Δυτική πλευρά της πόλης με κύριο υπεύθυνο τα ΕΛ.ΠΕ. και απαιτήσαμε τη διενέργεια πραγματικού ελέγχου, τον καταλογισμό ευθυνών και την επιβολή μέτρων για το σταμάτημα της ρυπογόνου δράσης των ΕΛ.ΠΕ. και άλλων μεγάλων βιομηχανιών της περιοχής

  • Οργανώσαμε και συμμετείχαμε σε εκδηλώσεις και δράσεις για την ενημέρωση και ενεργοποίηση-κινητοποίηση των κατοίκων σχετικά με το περιβαλλοντικό έγκλημα που συντελείται και την αποτροπή του καθώς και ενάντια στην ποινικοποίηση της κοινωνικής και πολιτικής δράσης για την προστασία της υγείας και της ζωής μας από τις ρυπογόνες βιομηχανίες

  • Οι εκλεγμένοι σύμβουλοί μας αλλά και εκπρόσωποι κάλεσαν τα δημοτικά και το περιφερειακό συμβούλιο να πάρουν ξεκάθαρη θέση υπέρ της υγείας των κατοίκων της Δυτικής Θεσσαλονίκης, να απαιτήσουν και να επιβάλλουν μέσα από λαϊκές κινητοποιήσεις τη διενέργεια καθημερινού και πραγματικού ελέγχου των μεγάλων βιομηχανιών και τη λήψη μέτρων για τη διακοπή της ρύπανσης ενώ ταυτόχρονα να σταματήσει η διαπλοκή της Τοπικής Αυτοδιοκησης και ΕΛ.ΠΕ. μέσω μικροέργων και χορηγιών των ΕΛ.ΠΕ. προς τους γύρω Δήμους

 

Πάντα στη διάθεσή σας για επιπλέον στοιχεία αλλά και συμμετοχή στον αγώνα για τη λύση του προβλήματος,

Ενδεικτικά παραθέτουμε παρακάτω μία μόνο σχετική με το θέμα ανακοίνωση του περιφερειακού σχήματος που υποστηρίζει η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., η οποία εκδόθηκε το Φλεβάρη του 2019, μετά το όψιμο ενδιαφέρον της περιφερειακής αρχής για το πρόβλημα.

 

Βιομηχανική ρύπανση η δυσοσμία που μετατρέπει σε χαβούζα τη δυτική Θεσσαλονίκη

 

Τα φαινόμενα δυσοσμίας, που δεν είναι παρά συνέπειες της βιομηχανικής ρύπανσης, έχουν αναστατώσει τη ζωή των κατοίκων στις λαϊκές γειτονιές της δυτικής Θεσσαλονίκης και ειδικά στο δήμο Κορδελιού-Ευόσμου. Είναι διάχυτη πλέον η αγανάκτηση, όχι μόνο για αυτή την κατάσταση, αλλά και για το σίριαλ της αναζήτησης ευθυνών από τις αρχές που εδώ και χρόνια δεν καταφέρνουν να βρουν την πηγή του προβλήματος.

Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας ανακοίνωσε, για άλλη μια φορά, ότι θα γίνουν αποκαλύψεις στην προγραμματισμένη συνέντευξη τύπου προχτές Τρίτη. Βέβαια τον περασμένο Οκτώβριο ακούγαμε ότι αυτό είναι αδύνατο πριν την Άνοιξη του 2019, αλλά η προεκλογική περίοδος μάλλον επιτάχυνε τα πράγματα. Σε αυτό το κλίμα ο δήμος Κορδελιού-Ευόσμου προχώρησε σε μήνυση… κατ’ αγνώστων για τη δυσοσμία.

Η παρουσία μονάδων βαριάς βιομηχανίας, όπως τα διυλιστήρια των ΕΛΠΕ και Μαμιδάκη και η τσιμεντοβιομηχανία ΤΙΤΑΝ, σε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή όπως η δυτική Θεσσαλονίκη, δεν επιτρέπει όμως μια αφελή προσέγγιση που αναρωτιέται για την πηγή του προβλήματος. Δεν πρόκειται απλά για δυσοσμία και μάλιστα χωρίς συνέπειες για τη δημόσια υγεία, αλλά για βιομηχανική ρύπανση.

Ας μην ξεχνάμε ότι το 2017 είχαν έρθει στο φως της δημοσιότητας στοιχεία για το γεγονός ότι τα ΕΛΠΕ είχαν κινητοποιήσει μηχανισμό συστηματικής παρακολούθησης των αιρετών, βουλευτών, κοινωνικών οργανώσεων και συλλογικοτήτων, ενεργών πολιτών, προκειμένου να αποσιωπηθούν οι ευθύνες της εταιρίας για τη βιομηχανική ρύπανση στη δυτική Θεσσαλονίκη. Με την κάλυψη μάλιστα της κυβέρνησης αφού ο αρμόδιος υπουργός Γ. Σταθάκης «αθώωσε» τα ΕΛΠΕ για το φακέλωμα.

Έτσι και αλλιώς τα υπάρχοντα στοιχεία δείχνουν ότι τα προηγούμενα χρόνια κάθε κάτοικος του δήμου Κορδελιού-Ευόσμου έχει περάσει πολλές μέρες της ζωής του με την ημερήσια τιμή επικίνδυνων μικροσωματιδίων πάνω από το επιτρεπόμενο όριο.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, στο δρόμο που χάραξαν οι προηγούμενες, μαζί με την Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας πασχίζουν να αθωώσουν τα ΕΛ.ΠΕ. και τις βαριές βιομηχανίες της δυτικής Θεσσαλονίκης. Γι’ αυτούς τα κέρδη είναι υπεράνω των ανθρώπων και της ποιότητας ζωής στη δυτική Θεσσαλονίκη.

Η δυτική Θεσσαλονίκη είναι πολύ μακριά από την εξουσία και δεν μπορεί να περιμένει τίποτα από αυτή. Είναι ανάγκη ζωής να παρέμβει το λαϊκό κίνημα για να ακουστεί επιτέλους ότι δεν είναι δυσοσμία αλλά βιομηχανική ρύπανση και να έρθουν στο φως όλα τα σχετικά στοιχεία. Να ακουστεί η λέξη «ΕΛΠΕ», να αποδοθούν ευθύνες και να παρθούν τα στοιχειώδη μέτρα για να μην είναι επικίνδυνη η λειτουργία τους. Με πρώτα να μπει φραγμός στη μετατροπή του αστικού ιστού σε χαβούζα και να υπάρχει έλεγχος στη λειτουργία της βιομηχανίας. Ως εδώ με την πολιτική κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, περιφέρειας, βιομηχανίας και ΕΕ που βάζουν τα κέρδη των πολυεθνικών πάνω από τη ζωή των κατοίκων και το περιβάλλον.

 

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣCategories: ΑνακοινώσειςΠεριβαλλονΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 05/07/2019 - 13:00

Τηλεοπτικές παρουσίες υποψηφίων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (3-4/7)

Δείτε τη συνέντευξη της Εύης Τάχου (υποψήφιας Τρικάλων) στο TV10 Θεσσαλίας 3/7)

Ακούστε τη ραδιοφωνική συνέντευξη του Γιώργου Χαρίτου (υποψήφιου Ηρακλείου) στον ΣΚΑΪ Κρήτης 92,1 (4/7)

Δείτε την συνέντευξη του Μανώλη Φιωτάκη (υποψήφιου Χανίων) στη Νέα Τηλεόραση Κρήτης (4/7)

Ακούστε τη ραδιοφωνική συνέντευξη του Χρήστου Πρεκατέ (υποψήφιου Τρικάλων) στην ΕΡΑ

και το ρεπορτάζ του ΗπειροςTV για τη συγκέντρωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στα Ιωάννινα

 

Tags: Εκλογες 2019Categories: ΕκδηλώσειςVideosTVOn - lineΔρασεις-Εκδηλωσεις: Δρασεις-ΕκδηλωσειςΗμερομηνία: 05/07/2019 - 00:45

Παρουσίαση ψηφοδελτου περιφερειακής ενότητας Λάρισας

Στις 7 Ιούλη ή θα διαλέξουμε τη λιγότερο χειρότερη κυβέρνηση ή θα ενισχύσουμε με την ψήφο μας τη ρήξη και ανατροπή της προσυμφωνημένης πολιτικής των ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ και των συνεργατών τους.

 Τρεις μέρες πριν τις εκλογές, αντί να ανεβαίνει η πολιτική ένταση, μάλλον μειώνονται τα πάθη, παρά την κινδυνολογία Τσίπρα και Μητσοτάκη. Αυτές οι εκλογές σε πολλούς ανθρώπους φαντάζουν ως τελετή παράδοσης και παραλαβής σε ένα Υπουργείο ενός κυβερνητικού ανασχηματισμού.

Ο λόγος είναι ότι στους βασικούς της άξονες, αλλά συχνά και σε ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και με νούμερα, η πολιτική που έχει αποφασιστεί να εφαρμοστεί στον ορίζοντα της επόμενης τετραετίας είναι απολύτως προδιαγεγραμμένη. Είναι το σύνολο των ευρωμνημονιακών δεσμεύσεων στις οποίες έχουν δηλώσει πίστη, υποταγή και θέληση να υπηρετήσουν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, είτε από τη θέση της κυβέρνησης είτε από τη θέση της αντιπολίτευσης. Μόνο και μόνο η συμφωνία για πρωτογενή πλεονάσματα έως και σχεδόν 5% -πάνω και από το «υποχρεωτικό» 3,5% του Τρίτου Μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ- κάνει φανερές τις συνέπειες για τα εργατικά και λαϊκά στρώματα. Μιλάμε για την πολιτική που έχει αποφασιστεί να εφαρμοστεί με συνενοχή αυριανής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, στο πλαίσιο  ενός δικομματισμού που θα στοχεύει στην πολιτική σταθεροποίηση του ευρωμνημονιακού καθεστώτος κοινωνικής γενοκτονίας και την αποδοχή του ως «κανονικού» και αιώνιου.

 

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι αυτή που μιλάει για την ανάγκη και τη δυνατότητα «να τους σταματήσουμε!».

Εκεί που πολλές δυνάμεις θέλουν τον κόσμο σκυφτό, εμείς θεωρούμε πως υπάρχουν εκείνες οι ριζοσπαστικές κοινωνικές φλέβες που μπορούν να τους διαψεύσουν. Να θυμίσουν σε κάθε επίδοξο επιβήτορα της εξουσίας και της λαϊκής θέλησης, πως ναι, τελικά, υπάρχει και λαός, που δε θα παραδοθεί εύκολα.

Κατά τη γνώμη μας, όσο αλαζονικό και σίγουρο εμφανίζεται το αστικό δικομματικό σύστημα, άλλο τόσο βέβαιο είναι πως κουφοβράζει κοινωνική έκρηξη, τύπου Κίτρινων Γιλέκων στην Ελλάδα. Το χρόνο εκδήλωσης, το χρώμα και την ένταση, δεν τα γνωρίζει κανείς και όλη η προσπάθεια που γίνεται είναι να ελεγχθούν μέσω του πολιτικού ευνουχισμού της αριστεράς, ώστε να αποτελούν απλά τυφλές και ακίνδυνες εκρήξεις.

Ο λαός έχει δείξει ότι θέλει και μπορεί να κάνει τη ρήξη. Η υποταγή στην ΕΕ, στους δανειστές, αλλά και στο ΝΑΤΟ και στην ελληνική ολιγαρχία ήταν επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ, του ΚΙΝΑΛ και όχι του λαού.

Μαύρο στο ΣΥΡΙΖΑ και στην κυβέρνηση του για τα μνημόνια που μας φόρτωσε, για την ταπείνωση και την υποταγή, για τον διασυρμό της αριστεράς. Η μόνη σχέση που έχει με αυτήν, είναι η ζημιά που της προκαλεί.

Μαύρο στη ΝΔ που ετοιμάζεται να συνεχίσει την πολιτική της τωρινής κυβέρνησης και να δώσει τα πάντα στο κεφάλαιο, στους εργοδότες και τα αφεντικά της ΕΕ

Κόκκινη κάρτα στους φασίστες και στον εθνικισμό!

7 Ιούλη στηρίζουμε-ψηφίζουμε

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Tags: Εκλογες 2019ΤΟΠΙΚΕΣΛΑΡΙΣΑΣCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 04/07/2019 - 17:45

ΤΕ Αμπελοκήπων : Φασιστική επιδρομή σε εκλογικά περίπτερα στην πλατεία Επταλόφου

 

3 ημέρες πριν τις βουλευτικές εκλογές, ομάδες 40-50 κουκουλοφόρων της Χρυσής Αυγής και του Ιερού Λόχου, υπό την προστασία στην ουσία της αστυνομίας του ΣΥΡΙΖΑ, οργάνωσε νωρίς το απόγευμα της Τετάρτης 3 Ιουλίου φασιστική επιδρομή στην πλατεία Επταλόφου και πολλά από τα εκλογικά περίπτερα που βρίσκονται εκεί. Οι φασιστικές ομάδες κατέστρεψαν το αναρτημένο προεκλογικό υλικό, κόλλησαν αυτοκόλλητα και γέμισαν την πλατεία και τους γύρω δρόμους με τρικάκια με αντιπροσφυγικό και εθνικιστικό περιεχόμενο. Ιδιαίτερο ήταν το μένος τους για το περίπτερο της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., όπου όχι μόνο έσκισαν τις αφίσες και έκλεψαν τη σημαία μας αλλά έβαψαν πάνω στο περίπτερο και το αποκρουστικό ναζιστικό σύμβολό τους (στόχος).

Την επιδρομή των φασιστικών ορδών δεν εμπόδισε στο παραμικρό η παρουσία διμοιρίας των ΜΑΤ, ασφαλιτών και πολλών μοτοσυκλετιστών της ΔΙΑΣ. Οι αστυνομικές δυνάμεις, όπως συνηθίζεται όλα αυτα τα χρόνια, επέτρεψαν στους φασίστες να καταστρέψουν το προεκλογικό υλικό κι να βεβηλώσουν τα περίπτερα αριστερών οργανώσεων, αυτοπεριοριζόμενες στο ρόλο της προστασίας του περιπτέρου και των παρακείμενων γραφείων του ΣΥΡΙΖΑ...

Η Τ.Ε. ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Αμπελοκήπων και τα μέλη της (που πολλές φορές έχουμε γίνει αποδέκτες φασιστικών απειλών) δηλώνουμε για άλλη μια φορά "παρών" στον ασταμάτητο αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό αγώνα και δεσμευόμαστε, μαζί με τους εργαζόμενους και τη νεολαία της περιοχής, τείχος να στήσουμε απροσπέλαστο στην προσπάθεια των φασιστικών συμμοριών να διεισδύσουν και να χύσουν το δηλητήριό τους στη γειτονιά μας.

*/

*/

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ ΜΕΝΕΜΕΝΗΣΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 04/07/2019 - 17:30

30 χρόνια 1989: Μια βρόμικη συγκυβέρνηση για την κάθαρση της αστικής τάξης [του Γιώργου Κρεασίδη]

Γιώργος Κρεασίδης

Η ανακοίνωση του σχηματισμού της κυβέρνησης Τζαννετάκη, στις 2 Ιούλη 1989, προκάλεσε ένα πραγματικό πολιτικό σοκ με τη σύμπραξη της νεοφιλελεύθερης ΝΔ και του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, με κορμό το ΚΚΕ. Η ηγεσία ΚΚΕ και Συνασπισμού είχαν επιλέξει να βάλουν πλάτη για να ξεπεραστεί η αστάθεια του αστικού πολιτικού συστήματος μετά τις εκλογές της 18ης Ιουνίου, που ανέδειξαν πρώτη τη ΝΔ χωρίς αυτοδυναμία.

Το πρόσχημα ήταν η «κάθαρση» από τα σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ, ειδικά αυτό του Κοσκωτά, του τυχοδιώκτη που έγινε τραπεζίτης και προσπάθησε να αλώσει τα ΜΜΕ με τις πλάτες του Α. Παπανδρέου. Οι παραδοσιακοί μεγαλοεκδότες, μπροστά στην απειλή ξεσήκωσαν μια εκστρατεία αξιοποιώντας τη δυσαρέσκεια από τη χρεοκοπία της πασοκικής «Αλλαγής», του δήθεν «Τρίτου Δρόμου» για τον σοσιαλισμό. Και η ΝΔ βρήκε ευκαιρία να πάρει το χρίσμα της ολιγαρχίας, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμά της που φόβιζε την κοινωνία.

Οι κυβερνητικοί εταίροι επέμεναν ότι ήταν μια κυβέρνηση περιορισμένης ευθύνης, με πρωθυπουργό ένα δευτεροκλασάτο πρώην υπουργό της ΝΔ. Μια προσωρινή λύση, ανοιχτή στη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να γίνει η «κάθαρση» και να μην παραγραφούν τα σκάνδαλα. Παράλληλα, σαν στόχος οριζόταν η αποκατάσταση της λειτουργίας των αστικών πολιτικών θεσμών.

Στην πράξη, όμως, επρόκειτο για μια κυβέρνηση της ΝΔ, με υπουργούς που στη συνέχεια ήταν η ηγεσία της και ο πυρήνας των κυβερνήσεων του Κ.. Μητσοτάκη το 1990-’93, με τη συμμετοχή τεσσάρων υπουργών του Συνασπισμού, αλλά όχι του ΚΚΕ, το οποίο απέφυγε να πάρει υπουργεία, κάτι που θα γινόταν για πρώτη φορά από το 1944.

Το σίγουρο είναι ότι η κυβέρνηση Τζαννετάκη έδωσε νομιμοποίηση στην προσπάθεια της ΝΔ να πάρει την κυβέρνηση, χωρίς απολογείται για το ρόλο του Μητσοτάκη στην Αποστασία του 1965, αλλά και για το πρόγραμμα του βαλκανικού θατσερισμού. Κρίσιμο κέρδος για την άρχουσα τάξη ήταν η λογική της συναίνεσης που κυριάρχησε στην Αριστερά.

Το έργο της κυβέρνησης Τζανετάκη δεν είναι αμφιλεγόμενο, αλλά ουσιαστικά αντιδραστικό

Στη γραμμή που εφάρμοσε το ΚΚΕ το 1989, καταστέλλοντας βίαια κάθε εσωτερική
διαφωνία, η οποία οδήγησε στην κυβέρνηση ταξικής συνεργασίας, εύκολα αναγνωρίζει
κανείς τον πυρήνα της στρατηγικής του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ

 

Η επιλογή του Συνασπισμού και το ΚΚΕ για συγκυβέρνηση με τη ΝΔ του Κ. Μητσοτάκη και του νεοφιλελεύθερου θατσερισμού που εκπροσωπούσε, προκάλεσε καταλυτικές πολιτικές εξελίξεις και άνοιξε ένα κύκλο κρίσης και διάσπασης.

Είχαν προηγηθεί, βεβαίως, βήματα που είχαν ανοίξει το δρόμο στη συγκυβέρνηση. Το Δεκέμβρη του 1988 ανακοινώθηκε το Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ και ΕΑΡ, του σχήματος που διαδέχτηκε από τα δεξιά το ΚΚΕ Εσωτερικού το 1986. Ήταν μια προγραμματική συμφωνία που η ΚΕ του ΚΚΕ επικύρωσε εκ των υστέρων και μιλούσε για παραγωγικό εκσυγχρονισμό, ενώ εγκατέλειπε τη θέση για αποδέσμευση από την ΕΟΚ. Σε αυτή τη βάση συγκροτήθηκε ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου, με πρόεδρο τον τότε γραμματέα του ΚΚΕ  Χ. Φλωράκη και γραμματέα τον Λ. Κύρκο, επικεφαλής της ΕΑΡ. Στις εκλογές της 18ης Ιουνίου 1989, ο Συνασπισμός – που εγκατέλειψε το άθροισμα των δημοκρατικών δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ και προστέθηκε σε αυτό της «κάθαρσης» – πήρε 13,1%, μόλις 1,4% πάνω από τις το άθροισμα των ΚΚΕ και ΚΚΕ Εσωτ. το 1985, εκλέγοντας 28 έδρες.

Αυτή η πορεία είχε δρομολογηθεί από το 12ο συνέδριο του ΚΚΕ το 1987 που πρότεινε σαν άμεσο στόχο μια «Νέου Τύπου Ανάπτυξη», θεωρώντας ότι τα άμεσα προβλήματα των εργαζομένων έρχονται από τη «στρεβλή καπιταλιστική ανάπτυξη». Αυτή γραμμή εκτιμούσε ότι θα επιλυθούν σε πρώτη φάση χωρίς ανατροπή του κεφαλαιοκρατικού συστήματος, σε ένα πλαίσιο ενάντια στην «εξάρτηση» και τη μονοπωλιακή «ασυδοσία», τη «μονόπλευρη λιτότητα» και τα «άλυτα δημοκρατικά προβλήματα». Με αυτή τη λογική μια κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά, πριν την επανάσταση, θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για την επανάσταση και θα τακτοποιήσει τα «επείγοντα προβλήματα».

Φυσικά, όσο σαφή ήταν τα βήματα και η τακτική για την κυβέρνηση αστικής διαχείρισης, τόσο θολές διακηρύξεις στα πίσω κεφάλαια των κομματικών ντοκουμέντων παρέμεναν οι επαναστατικές αναφορές… Σε αυτή δε τη γραμμή του ΚΚΕ, που οδήγησε στην κυβέρνηση ταξικής συνεργασίας το 1989, εύκολα αναγνωρίζει κανείς τον πυρήνα της στρατηγικής του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ.

Από τη μεριά του Συνασπισμού, στην κυβέρνηση Τζαννετάκη συμμετείχαν ως υπουργοί Δικαιοσύνης ο Φώτης Κουβέλης (γραμματέας τότε της ΕΑΡ), Εσωτερικών ο Νίκος Κωνσταντόπουλος (μετέπειτα πρόεδρος του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ), Πολιτισμού ο Γιώργος Μυλωνάς (υπουργός του Κέντρου προδικτατορικά) και Εργασίας ο Χάρης Παπαμάργαρης (πρώην πρόεδρος της ΟΤΟΕ, κοντά στο ΚΚΕ μέχρι και σήμερα).

Η επιλογή αυτή προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στη βάση του ΚΚΕ και του Συνασπισμού. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι, όπως έγινε και με το Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ-ΕΑΡ, συζητήθηκε και εγκρίθηκε εκ των υστέρων στην ΚΕ του ΚΚΕ, παρά τις σοβαρές διαφωνίες. Όταν η κυβέρνηση Τζαννετάκη ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, την τιμή της Αριστεράς έσωσε ο Κώστας Κάππος δηλώνοντας «θα ψηφίσω «παρών» διότι το ΚΚΕ τείνει να υποταχτεί σε μικροαστικές και αστικές «εκσυγχρονιστικές» θέσεις», πρωτοβουλία που του κόστισε την καθαίρεση από την ΚΕ του κόμματος.

Εκείνες τις μέρες παραιτήθηκαν από την ΚΕ του ΚΚΕ οι Κώστας Μπατίκας και Νίκος Κοτζιάς. Ήταν η αρχή μια σειράς από έντονες και δημόσιες διαφοροποιήσεις μελών και στελεχών της αριστερής διαφωνίας, διεργασίες που στην εξέλιξή τους οδήγησαν και στη ανταρσία και τη διάσπαση της ΚΝΕ το Σεπτέμβρη και τη συγκρότηση του ΝΑΡ το Γενάρη του 1990.

Το ΚΚΕ, από τη μεριά του, προσπάθησε είτε με κατασταλτικά μέτρα είτε με ένα προπαγανδιστικό βομβαρδισμό να εμφανίσει την συγκυβέρνηση με τη ΝΔ σαν επιλογή που ταιριάζει με την τακτική ενός επαναστατικού κόμματος. Χαρακτηριστική ήταν η μπροσούρα για το Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα το 1936, με την επιχειρηματολογία ότι δεν είναι η πρώτη φορά που το ΚΚΕ συνεργάζεται με αστικές δυνάμεις στους κρατικούς θεσμούς, με θετικά αποτελέσματα για το λαό.

Στην πράξη, όμως, το περίφημο έργο της κυβέρνησης Τζαννετάκη δεν παραμένει απλά αμφιλεγόμενο, αλλά επί της ουσίας αντιδραστικό. Η υπόθεση της «κάθαρσης» αποδείχτηκε ένα πρόσχημα, καθώς από τα πολιτικά πρόσωπα του ΠΑΣΟΚ που οδηγήθηκαν στο ειδικό δικαστήριο, ο Παπανδρέου απαλλάχτηκε, οι Τσοβόλας και Πέτσος είδαν να τους επιβάλλονται εξαγοράσιμες ποινές και συνέχισαν να πολιτεύονται, ο Ρουμελιώτης έκανε χρήση της ευρωβουλευτικής ασυλίας, ενώ ο Κουτσόγιωργας είχε πεθάνει στη διάρκεια της δίκης. Το ΠΑΣΟΚ, μέσα από τη συγκεκριμένη διαδικασία, αντιμετώπισε τη φθορά που είχε στην κοινωνία, ενώ η ηγεσία υπό τον Παπανδρέου ισχυροποιήθηκε.

Από τα πέντε νομοσχέδια της συγκυβέρνησης ΝΔ-Συνασπισμού, το σημαντικότερο ήταν η θέσπιση της ιδιωτικής τηλεόρασης, με ένα καθεστώς κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των μεγαλοεκδοτών που έστησαν την υπόθεση της «κάθαρσης» και στήριξαν την κυβέρνηση. Ήταν η αρχή για όσα ζούμε με τον ασφυκτικό μηχανισμό προπαγάνδας και χειραγώγησης με ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά, ο οποίος σταθερά βρίσκεται στο κέντρο της διαπλοκής. Τα δε θεσμικά μέτρα που διαφημίστηκαν ως μέγιστη συμβολή του Συνασπισμού παρέμειναν κενό γράμμα, ενώ η αποκομματικοποίηση του κράτους ήταν απλά το πρώτο βήμα για την αλλαγή φρουράς στον κρατικό μηχανισμό και το στρατό από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ σε αυτά της ΝΔ. Η ζωή έδειξε για άλλη μια φορά ότι μερικοί αριστεροί υπουργοί δεν αλλάζουν τον ρόλο του αστικού κράτους και των θεσμών του.

Όσο για το «πάγωμα» της διαπραγμάτευσης για την παραμονή ή όχι των αμερικάνικων βάσεων, καθώς έληγε η συμφωνία παραμονής, εξελίχτηκε σε σιωπηρή παράταση και οδήγησε στο σημερινό καθεστώς. Η περίφημη «εθνική συμφιλίωση» ουσιαστικά αφορούσε το κάψιμο των φακέλων, μια επιλογή αμφιλεγόμενη ηθικά, πολιτικά και ιστορικά, που εξαφάνισε τεκμήρια ιστορικής μνήμης.

Σημαντικές ήταν οι συνέπειες και στο κόστος ζωής, καθώς η συγκυβέρνηση λανσάρισε τη νεοφιλελεύθερη λογική των «απελευθερώσεων» της κερδοσκοπίας του κεφαλαίου ξεκινώντας συμβολικά με το ψωμί. Παράλληλα, έγινε σαφές ότι η «κάθαρση» δεν αφορά τις λεγόμενες προβληματικές και χρεοκοπημένες επιχειρήσεις, που ανέλαβε να σώσει το δημόσιο.

Συμπερασματικά, η κυβέρνηση Τζαννετάκη άνοιξε το δρόμο για την άρχουσα τάξη για να επιβάλλει το νεοσυντηρητικό χειμώνα του θατσερισμού, ενώ της έδινε και τη συναίνεση που απαιτούσαν οι φιλοδοξίες της ενόψει και της κατάρρευσης του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και της ιμπεριαλιστικής επιδρομής στα Βαλκάν

 ΚΚΕ: «Μισή» αυτοκριτική, μεγάλο έλλειμμα στρατηγικής

Το ΚΚΕ στις εξελίξεις αυτές έβλεπε «άνοιξη της Αριστεράς» που διασφάλιζε υποτίθεται ρυθμιστικό ρόλο στην πολιτική ζωή. Οι συνέπειες όμως ήταν κρίση και διπλή διάσπαση, με απώλεια της κοινωνικής εμβέλειας που δεν έχει ξεπεραστεί ακόμη. Αναμφίβολα, σημαντική αρνητική συμβολή είχαν οι εξελίξεις στον «υπαρκτό σοσιαλισμό», η Περεστρόικα του Γκορμπατσόφ που ευνοούσε τη γραμμή του Συνασπισμού και η κατάρρευση που τροφοδοτούσε τα καταστροφικά αποτελέσματα.

Πριν αποχωρήσει από το Συνασπισμό, το ΚΚΕ εκτιμούσε το Δεκέμβρη του 1989 πως όσοι διαφώνησαν με τη συγκυβέρνηση «επιδίωκαν να εγκλωβίσουν το κόμμα αποκλειστικά στις μονό­τονες καταγγελίες και στην επανά­ληψη μόνο του συνθήματος ‘έξω από την ΕΟΚ’». Παράλληλα, εκτιμούσε πως «ο Συνασπισμός, συμμετέχοντας, υπό όρους, σ’ αυτές τις κυβερνή­σεις, δίνει και «εκ των άνω», τη μάχη για την υπεράσπιση των συμ­φερόντων των εργαζομένων, για την προώθηση δημοκρατικών με­ταρρυθμίσεων και την αποτροπή μιας αυταρχικής, συντηρητικής πο­ρείας».

Στο 14ο συνέδριο, μετά τη ρήξη με το ΣΥΝ το 1991, η εισήγηση αναφέρει «η κατάληξη του Συνασπισμού δεν επιτρέπεται να οδηγήσει σε απλουστεύσεις του τύπου «δεν έπρεπε να γίνει ο Συνασπισμός», ενώ θα αποφύγει να τοποθετηθεί αρνητικά για το Κοινό Πόρισμα και την κυβέρνηση Τζαννετάκη. Η Α. Παπαρήγα θα υποστηρίξει ότι η «η αλλαγή παραγωγικού προτύπου ανάπτυξης είναι οι άμεσοι στόχοι πάλης… μέσα από τους οποίες έρχεται στη μεγαλύτερη επικαιρότητα, η πολιτική της αλλαγής με κατεύθυνση το σοσιαλισμό, που ολοκληρωμένα επεξεργάστηκε το 12ο συνέδριο», ενώ ο Χ. Φλωράκης τόνιζε: «Στηρίξαμε την κυβέρνηση Τζαννετάκη βάζοντας τέτοιους όρους, για να επιτύχουμε στόχους που το λαϊκό κίνημα τους πάλευε δεκαετίες ολόκληρες» (Ριζοσπάστης, 21.12.1991)

Το ΚΚΕ, στα επόμενα χρόνια, αποκήρυξε το Συνασπισμό σαν μορφή που αναιρούσε την αυτοτέλεια του κόμματος, ενώ στο κείμενο του ΠΓ με τίτλο «Η πορεία αποκατάστασης του επαναστατικού χαρακτήρα του ΚΚΕ» (ΚΟΜΕΠ, τ. 6/2013) εκτιμά πως η «συμμετοχή και στήριξη των δύο κυβερνήσεων του 1989-1990 από τυπική πλευρά δεν αποτελεί παραβίαση του Προγράμματος του Κόμματος, δεδομένου ότι στη γενικότητά της ήταν ενταγμένη στη λογική συνεργασίας και με αστικές πολιτικές δυνάμεις». Πέρα από αυτή τη διαπίστωση όμως, δεν υπάρχει η «ουσιαστική πλευρά».

Μένει αναπάντητο ποιος ήταν ο δρόμος, αν η συγκυβέρνηση με τη ΝΔ ήταν λάθος. Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την έλλειψη αυτοκριτικής για την περίοδο του 1989 ή τη σιωπή για το ρόλο στελεχών της σημερινής ηγεσίας του ΚΚΕ (Κουτσούμπας, Παπαρήγα, Γόντικας κ.ά.). Συνδέεται με την έλλειψη μιας τακτικής που θα συνδέει τη δράση με την επαναστατική στρατηγική, ώστε αυτή να μην υποβιβάζεται σε γενικόλογη επαγγελία, μια έλλειψη που καταλήγει στη μονοδιάστατη προβολή της εκλογικής ενίσχυσης.

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 30.6.2019

Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 04/07/2019 - 17:15

Pages