Η δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή είναι ταξική

Σύμφωνα με το ημερήσιο τύπο τρία με τέσσερα άτομα φυλακίζονται καθημερινά. Φυλακίζονται για μικρά χρέη, μερικές χιλιάδες ευρώ ή ακόμα και ποσά μικρότερα από πεντακόσια ευρώ. Συνήθως είναι άνθρωποι που έχασαν την δουλειά τους με υποχρεώσεις στις κοινωνικές ασφαλίσεις, πρόστιμα για τροχαίες παραβάσεις ή που πρέπει να πληρώνουν διατροφή.

Είναι άνθρωποι που η ύφεση στην οικονομία κατάστρεψε την μικρο-επιχείρηση τους, αυτοεργοδοτούμενοι, άνθρωποι που απολύθηκαν και έμειναν χωρίς εισόδημα, μακροχρόνια άνεργοι, που ουσιαστικά δεν μπορούν να βάλουν φαγητό στο τραπέζι και ζουν με την στήριξη των κοινοτικών παντοπωλείων από μέρα σε μέρα. Άνθρωποι που δεν έχουν εισόδημα για να επιζήσουν όχι για να πληρώσουν υποχρεώσεις που δημιούργησαν τα προηγούμενα χρόνια. Είναι οι άνθρωποι της διπλανής μας πόρτας.

Την ίδια ώρα τα κανάλια είναι γεμάτα με αναφορές για σκάνδαλα εκατομμυρίων ευρώ. Για τραπεζίτες που έδιναν δάνεια εκατοντάδων εκατομμυρίων χωρίς εξασφαλίσεις. Ξεγελούσαν καταθέτες στην αγορά αξιογράφων χωρίς να τους ενημερώνουν για το ρίσκο τέτοιων επενδύσεων. Αγόραζαν ελληνικά ομόλογα στην δευτερογενή αγορά αγνοώντας και πάλι τους κινδύνους ποντάροντας στα ψηλά κέρδη που θα τους απέφεραν και ταυτόχρονα εισπράττοντας τις ψηλές προμήθειες που έδιναν οι πωλητές. Και όλοι αυτοί αμείβονται με χοντρούς μισθούς και μπόνους για την καλή δουλειά που κάνουν

Για εργολάβους που φούσκωναν τις προσφορές για δημόσια έργα και δωροδοκούσαν δημόσια πρόσωπα για να κερδίσουν τις προσφορές και να πάρουν τα συμβόλαια. Για επιχειρηματίες ανάπτυξης γης με χαλαρώσεις από το κράτος που πρόσθεταν εκατομμύρια στην αξία των επενδύσεων τους. Που περιφρονούν την προστασία του περιβάλλοντος και σπαταλούν πολύτιμους πόρους όπως το νερό για να φτιάξουν γήπεδα γκολφ, που καταπατούν παραλίες για να φτιάξουν μαρίνες.

Άνθρωποι που έχουν εκατοντάδες εκατομμύρια φυγαδευμένα σε φορολογικούς παραδείσους, και δεν πληρώνουν τις δόσεις των δανείων τους, όχι γιατί δεν μπορούν αλλα σαν μέθοδο εκβιασμού ολόκληρης της κοινωνίας για να εξασφαλίσουν ευνοϊκές αναδιαρθρώσεις των δανείων τους, για να πάρουν καινούργια δάνεια, για να πάρουν νέα κίνητρα όπως νέες φοροαπαλλαγές, επιχορηγήσεις από το κράτος και πολεοδομικές χαλαρώσεις που χαρίζουν ακόμα μεγαλύτερη αξία στις επενδύσεις τους.

Όλοι αυτοί είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι της κοινωνίας και έχουν παρανομήσει, τα στοιχεία για τις παρανομίες τους είναι τόσα πολλά που η νομική υπηρεσία της δημοκρατίας έπρεπε να αγοράσει καινούργιους υπολογιστές με αναβαθμισμένες δυνατότητες για να τα αποθηκεύσει και να τα ταξινομήσει. Η αστυνομία έχει δημιουργήσει ομάδα με ανακριτές και εμπειρογνώμονες με γνώσεις σε οικονομικά εγκλήματα για να εξετάσει τις περιπτώσεις τους. Αλλά ο χρόνος περνά και κανένας από αυτούς δεν δικάζεται, δεν τιμωρείται.

Βέβαια η πιο πάνω εικόνα, η καθημερινή εικόνα όπου το βάρος της δικαιοσύνης πέφτει βαρύ στο κεφάλι τον απλών ανθρώπων και την ίδια στιγμή χαϊδεύει αυτούς που πραγματικά έχουν την οικονομική εξουσία στην κοινωνία να διαφεύγουν δεν είναι σημερινή.

Το σκάνδαλα είναι ουσιαστικά ο τρόπος που λειτουργεί ο καπιταλισμός. Η οικονομική κρίση είναι η αιτία που έχουν έρθει στην προσοχή της δικαιοσύνης και έχει δημιουργηθεί το κλίμα και ο θυμός που ζητά την τιμωρία όσων παραβιάζουν τους νόμους και τους κανονισμούς λειτουργίας του συστήματος.

Οι νόμοι όμως έχουν αρκετά παραθυράκια για τα μεγάλα δικηγορικά γραφεία και τους ακριβοπληρωμένους μεγαλοδικηγόρους για να θολώσουν τα νερά και να βοηθήσουν τους πελάτες τους να ξεφύγουν από την τιμωρία την ίδια στιγμή που οι μικρο-χρεώστες καταλήγουν στην φυλακή.

Ο περιβόητος νόμος αφερεγγυότητας δεν δημιουργεί δίχτυ προστασίας για όσους χρωστούν και δεν μπορούν να πληρώσουν, αντίθετα είναι ένα δίχτυ παγίδευσης, εξαναγκασμού και τιμωρίας όπου οι τραπεζίτες θα μπορούν ακόμα και να καθορίζουν τι θα βάζει στο τραπέζι του ο κάθε ένας που χρωστά.

Και ενώ οι μεγάλοι καρχαρίες, οι κερδοσκόποι της αγοράς οργιάζουν ελεύθεροι οι φυλακές έχουν γεμίσει από κόσμο που καταδικάζεται για μικροπαραβάσεις. Ακόμη και από αυτό το πρόβλημα η κυβέρνηση θέλει να κερδοσκοπήσει. Η θεραπεία που προτείνει το κυβερνητικό κόμμα, στον υπερπληθυσμό, των φυλακών είναι ο εξαναγκασμός των μικρο-οφειλετών σε κοινωνική εργασία, για να έχουν εισόδημα το οποίο θα χρησιμοποιείται για εξόφληση των χρεών τους, ενώ από την άλλη θα εξασφαλίζουν φτηνό εργατικό δυναμικό από φυλακισμένους . Σύντομα θα δούμε συνεργεία από φυλακισμένους ή και ανέργους να καθαρίζουν τους δρόμους ή ότι άλλο θα καθορίζει το υπουργείο εργασίας σαν τέτοιο.

Αυτό είναι το μέλλον που σχεδιάζουν για εμάς οι θιασώτες της απορυθμισμένης εργασίας και της ελεύθερης αγοράς και μόνο ο δικός μας αγώνας για πραγματική δικαιοσύνη θα τους σταματήσει.

Σταύρος Σιδεράς