ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Κεντρική Εκδήλωση παρουσίασης της πρότασης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Πέμπτη 8/12

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

 

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ενόψει της 5ης συνδιάσκεψης, καλεί σε
παρουσίαση – συζήτηση της πολιτικής της πρότασης.

Για την ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ και της
πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ, ενάντια στη συναίνεση,
την κοινοβουλευτική αναμονή και τις αυταπάτες των
«δημοκρατικών δυνάμεων».

Για μια πλατιά συσπείρωση δυνάμεων και ενωτική
παρέμβαση στις επερχόμενες πολιτικές μάχες, πάνω στο
αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα της εποχής μας.

Πέμπτη 8/12, 6:00 μ.μ.
αμφιθέατρο ΜΑΝΧ
Παιδαγωγική Σχολή, Ναυαρίνου 13 Α .

Tags: 5η ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗCategories: ΕκδηλώσειςΔρασεις-Εκδηλωσεις: Δρασεις-ΕκδηλωσειςΗμερομηνία: 08/12/2022 - 21:00

Συνεδρίαση ΠΣΟ, Κυριακή 4/12

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Την Κυριακή 4/12, θα συνεδριάσει το ΠΣΟ με θέμα τις θέσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την 5η  Συνδιάσκεψη.

Στη Νομική Αμφιθέατρο 1,  1ος  Όροφος, 12.00 - 5.00 μμ

Tags: ΠΣΟ5η ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗCategories: ΕκδηλώσειςΔρασεις-Εκδηλωσεις: Δρασεις-ΕκδηλωσειςΗμερομηνία: 04/12/2022 - 19:00

Συνέλευση ΤΕ Δυτ.Θεσσαλονίκης, Τετάρτη 30/11

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Συνέλευση ΤΕ Δυτικής Θεσσαλονίκης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, 

Τετ. 30/11, 7μμ, στη Μορφωτική Κίνηση Αμπελοκήπων

(Θερίσου 22 και Θησέως, δίπλα στο Δημαρχείο Αμπελοκήπων)

Categories: ΕκδηλώσειςΔρασεις-Εκδηλωσεις: Δρασεις-ΕκδηλωσειςΗμερομηνία: 29/11/2022 - 21:45

Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη!

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη!

Όλες και όλοι Τετάρτη 30 Νοέμβρη, Σταθμός ΗΣΑΠ Καλλιθέας 8.30πμ

Την Τετάρτη 30/11 βγαίνει σε πλειστηριασμό το σπίτι του του Λευτέρη Σιδερή ψυκτικού, μέλους του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Πρόκειται για την πρώτη κατοικία 52 τ.μ. στο Περιστέρι που βγαίνει στο σφυρί από αρπακτικό φαντ. Η κυβέρνηση του Μητσοτάκη παρά την οργή του κόσμου συνεχίζει να κάνει πλάτες στους Πάτσηδες και τα κοράκια που κερδοσκοπούν με τα σπίτια του κόσμου στις εργατογειτονιές. Λίγες μέρες μετά την βάρβαρη εισβολή στο σπίτι της χαμηλοσυνταξιούχου Ιωάννας Κολοβού στα Ιλίσια, που πήρε ως απάντηση μία δυναμική κινητοποίηση στην γειτονιά, ακολούθησε η εκκένωση των προσφυγικών στην Αλεξάνδρας με τραμπουκισμούς και συλλήψεις από τους μπάτσους του Θεοδωρικάκου.

Το εργατικό κίνημα έχει την δύναμη να βάλει τέλος στους πλειστηριασμούς και τις εξώσεις, να εξασφαλίσει στέγη για όλους, ντόπιους και μετανάστες και να στείλει στον αγύριστο την κυβέρνηση της καταστροφής, των Πάτσηδων και των αρπακτικών.

Για την αποτροπή του πλειστηριασμού προγραμματίζεται κινητοποίηση την Τετάρτη 30/11, στον σταθμό ΗΣΑΠ Καλλιθέας στις 8.30πμ.

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 29/11/2022 - 19:15

Μουντιάλ 2022: μία βρόμικη διοργάνωση ενός βρόμικου συστήματος [του Γιώργου Ράγκου]

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Μουντιάλ 2022: μία βρόμικη διοργάνωση ενός βρόμικου συστήματος

Γιώργος Ράγκος

Για την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου, το 22ο Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA (Μουντιάλ) στο Κατάρ, είναι το Μουντιάλ του κέρδους και της διαφθοράς, της καταναγκαστικής εργασίας και των χιλιάδων νεκρών μεταναστών εργατών, της καταπίεσης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, με αιχμή τις γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, της οικολογικής καταστροφής.

Σε μία πρόσφατη δημοσκόπηση, για τη γερμανική δημόσια τηλεόραση, το 56% δηλώνει ότι δεν θα παρακολουθήσει "κανέναν αγώνα" και μόνο το 18% δηλώνει ότι δεν θα αλλάξει συμπεριφορά σε σχέση με τις προηγούμενες διοργανώσεις.

Είναι η πρώτη φορά, που στη διάρκεια ενός Μουντιάλ, το επίκεντρο της συζήτησης δεν είναι οι ομάδες και οι αγώνες αλλά όλα αυτά που το έχουν χαρακτηρίσει ως το πιο απαξιωμένο και «βρώμικο» στην ιστορία. 

Η FIFA, το καθεστώς του Κατάρ αλλά και η υποκρισία των δυτικών κυβερνήσεων εξακολουθούν να «δίνουν πάσες» σε αυτή τη συζήτηση. Για παράδειγμα, το Σάββατο 18/11, ο πρόεδρος της FIFA, Ιφαντίνο, δήλωνε υποκριτικά ότι: «Σήμερα αισθάνομαι Καταριανός, αισθάνομαι Άραβας, αισθάνομαι Αφρικανός, αισθάνομαι ομοφυλόφιλος, αισθάνομαι ανάπηρος, αισθάνομαι μετανάστης εργάτης». Δεν πέρασαν ούτε δύο μέρες και η FIFA απείλησε ότι όποιος αρχηγός ομάδας φορέσει περιβραχιόνιο με τα χρώματα του ουράνιου τόξου (συμβολικό μήνυμα κατά των διακρίσεων) θα τιμωρηθεί με κίτρινη κάρτα. Όμως, οι αντιδράσεις των οπαδών και των παικτών, μέσα σε αυτό το ζοφερό κλίμα, δεν έλλειψαν με κορυφαία την στάση των παικτών του Ιράν που χρησιμοποίησαν τη συμμετοχή τους για να δηλώσουν την υποστήριξη τους στις εξεγέρσεις στη χώρα τους. Οι 11 Ιρανοί ποδοσφαιριστές που έπαιξαν στην πρεμιέρα δεν τραγούδησαν τον εθνικό τους ύμνο. Οι 9 αγωνίζονται σε ομάδες της χώρας τους. Όταν θα γυρίσουν στο Ιράν ξέρουν ότι η κυβέρνηση θα τους συλλάβει.

Η επιλογή του Κατάρ, από τα 22 μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής (ΕΕ) της FIFA, έγινε το 2010. Κατάφερε να κερδίσει τη ψηφοφορία στην ΕΕ γιατί από το 2008, που ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του, μέχρι το 2010, που κέρδισε απέναντι στην υποψηφιότητα των ΗΠΑ, έκανε δύο «απλά» πράγματα καλύτερα από τις ΗΠΑ: από τη μία δωροδόκησε, με εκατομμύρια δολάρια, μία σειρά από μέλη της ΕΕ και από την άλλη «έκανε συμφωνίες για αγορές και μεγάλες επενδύσεις», με χώρες που είχαν εκπρόσωπο στην ΕΕ (προμήθεια Φυσικού Αερίου στην Ταϊλάνδη, σωτηρία βραζιλιάνικων τραπεζών, αγορά γαλλικών αεροσκαφών και πολλές άλλες).

Για να καταλάβει κανείς την ιστορία και το μέγεθος της εκτεταμένης και ασύστολης διαφθοράς της FIFA, τον τρόπο που ξετυλίγεται το κουβάρι της διαπλοκής, με εταιρείες κολοσσούς και κυβερνήσεις, τις διαδρομές της μίζας, του ξεπλύματος και των σκανδάλων, τον τρόπο με τον οποίο έγιναν οι αναθέσεις των Μουντιάλ, και αυτό στο Κατάρ, θα πρέπει να δει το ντοκιμαντέρ «FIFA Uncovered» στο Netflix. Ακόμα και ο διαδεδομένος χαρακτηρισμός «FIFAmafia» αποτελεί «προσβολή» για τη mafia.

 

Το Μουντιάλ του Κατάρ είναι η ακριβότερη αθλητική διοργάνωση στην ιστορία. Μία απίστευτη σπατάλη χρημάτων τη στιγμή που ο πλανήτης βιώνει μία τεράστια οικονομική και επισιτιστική κρίση. Το κόστος για τα οκτώ γήπεδα και τα συνοδευτικά έργα (αεροδρόμιο, μετρό, δρόμοι και 100 ξενοδοχεία) εκτιμάται στα 230 - 300 δισ (!) δολάρια. Το Μουντιάλ της Ρωσίας το 2018 κόστισε 15 δισ δολάρια.

Τα θεμέλια των γηπέδων και των υποδομών τα στοιχειώνουν οι μετανάστες εργάτες που δούλεψαν κάτω από, κυριολεκτικά, συνθήκες σκλαβιάς. Η βρετανική εφημερίδα «Guardian» υπολογίζει ότι, από το 2011 μέχρι και το 2020, πέθαναν 6.500 εργάτες μόνο από την Ινδία, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, τη Σρι Λάνκα και το Νεπάλ, των χωρών, δηλαδή, που κυρίως προμηθεύουν το Κατάρ με εργατικό δυναμικό. Το συνολικό νούμερο είναι ακόμα μεγαλύτερο γιατί υπάρχουν νεκροί και από άλλες χώρες. Σε μια σκηνή του «FIFA Uncovered» παρακολουθούμε τους συγγενείς εργατών να περιμένουν τους δικούς τους στο αεροδρόμιο του Κατμαντού στο Νεπάλ. Από το αεροπλάνο, όμως, δεν βγαίνουν ζωντανοί άνθρωποι αλλά κλειστά φέρετρα.

Υπάρχουν 2 εκατ. μετανάστες που εργάζονται στο Κατάρ. Το 90% (!) του πληθυσμού. Η πλειοψηφία αυτών απασχολούνται στις κατασκευές. Σύμφωνα με έκθεση της Migrant-rights.org: «Οι μετανάστες εκτίθενται σε μια σειρά κινδύνων για την υγεία τους. Η πολύωρη χειρωνακτική εργασία σε υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να οδηγήσει σε θερμικό στρες, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε βλάβες στα όργανα». Ποδοσφαιρικοί αγώνες δεν μπορούσαν να γίνουν το καλοκαίρι στα γήπεδα του Κατάρ αλλά η κατασκευή τους έγινε θυσιάζοντας τους μετανάστες.

Ο μισθός ήταν 275 δολάρια το μήνα. Οι βάρδιες έφταναν τις 12 ώρες, 30 μέρες το μήνα. Δηλαδή, λιγότερο από 1 δολάριο την ώρα, σε μια χώρα με το τέταρτο υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Και όλα αυτά, υπό το καθεστώς «kafala», όπου οι μετανάστες υποχρεούνταν να έχουν έναν «κηδεμόνα» εργοδότη και ήταν παράνομο να αλλάζουν δουλειά ή να εγκαταλείπουν τη χώρα «χωρίς την άδεια του κηδεμόνα τους».

Σε μια προσπάθεια να αντισταθεί στην αυξανόμενη οργή, το Κατάρ ανακοίνωσε «εργασιακές μεταρρυθμίσεις» που τέθηκαν σε ισχύ τον Σεπτέμβριο του 2020. Αυτές περιελάμβαναν, δήθεν, και τον τερματισμό του «kafala». Για την FIFA και τις δυτικές κυβερνήσεις ήταν μία «ανακούφιση». Η χρονική επιλογή της εφαρμογής των «μεταρρυθμίσεων» δεν ήταν τυχαία. Τα περισσότερα γήπεδα και υποδομές είχαν ολοκληρωθεί μέχρι τότε. Όμως, στην ουσία, τίποτα δεν είχε αλλάξει.

Αυτό, όμως, που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι η οργάνωση και οι, σε αρκετές περιπτώσεις, νικηφόροι αγώνες των μεταναστών. Ο Stephen, ένας βρετανός συνδικαλιστής που ήταν στο Κατάρ, δήλωσε, στην βρετανική εφημερίδα Socialist Worker, πως «οι εθνικές οργανώσεις αυτοβοήθειας μεταναστών έχουν εξελιχθεί σε de facto συνδικάτα». Ο Stephen αναφέρει για μια απεργία: «Χιλιάδες εργαζόμενοι σταμάτησαν την εργασία τους και απέκλεισαν τον κεντρικό αυτοκινητόδρομο προς τη Σαουδική Αραβία λόγω απλήρωτων μισθών. Πείστηκαν να κάνουν πίσω με υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν. Έτσι έκαναν δεύτερη απεργία και κατέλαβαν τον κεντρικό αυτοκινητόδρομο. Η κυβέρνηση παρενέβη και συνέλαβε τους εργοδότες, πλήρωσε τους εργάτες και αύξησε τους μισθούς τους. Το καθεστώς έχει συλλάβει και απελάσει εργάτες για διαμαρτυρίες και απεργίες αλλά σε μία σειρά περιπτώσεις, οι απεργίες ήταν τόσο ισχυρές και η εξάρτηση του Κατάρ από την εργασία των μεταναστών τόσο μεγάλη, που κέρδισαν νίκες».

Η Διεθνής Αμνηστία έχει ξεκινήσει καμπάνια για την αποζημίωση των μεταναστών και των οικογενειών τους, που υπέστησαν τραυματισμούς ή έχασαν δικούς τους ανθρώπους στα «εργοτάξια του θανάτου», με ποσό ίσο με αυτό που θα πάρουν οι 32 ομάδες για τη συμμετοχή τους, 440 εκατ. δολάρια. Η FIFA αρνείται αυτή την αποζημίωση.

Οι μετανάστες στο Κουβέιτ, που δώσαν τη ζωή τους για να γίνει αυτό το Μουντιάλ, είναι εξοστρακισμένοι στη διάρκεια των αγώνων. Σε ρεπορτάζ του Guardian διαβάζουμε ότι: «[Σε] ένα γήπεδο κρίκετ... χιλιάδες, κυρίως χαμηλόμισθοι εργάτες της Νότιας Ασίας, γεμίζουν τις εξέδρες ή κάθονται σταυροπόδι στο γρασίδι. Είναι ένας κόσμος μακριά από το καλογυαλισμένο πρόσωπο της Ντόχα που θα δουν οι περισσότεροι οπαδοί... βρίσκεται εντός της Asian Town, που χτίστηκε ειδικά για τους μετανάστες εργάτες του Κατάρ, περίπου 30 λεπτά με το αυτοκίνητο από το κέντρο της πόλης. Μια τεράστια έκταση αποθηκών, εργαστηρίων και πολυκατοικιών απλώνεται για μίλια στη μία πλευρά, φιλοξενώντας εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένους, συχνά σε ζοφερούς, γεμάτους κοιτώνες. Σε έναν τοίχο, ένα πανό στα Αραβικά, Αγγλικά και Χίντι γράφει: ‘Ευχαριστούμε για τη συνεισφορά σας που παραδώσατε το καλύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA που έγινε ποτέ’... Πολλοί εδώ έπαιξαν ρόλο στην κατασκευή των γηπέδων και των υποδομών, αλλά η ευγνωμοσύνη έχει τα όριά της. Οποιοδήποτε εισιτήριο ήταν πολύ ακριβό για τους μετανάστες εργαζόμενους που κερδίζουν μόλις 270 € το μήνα».

Το Κατάρ το χειμώνα χρειάζεται 10.000 λίτρα νερό και το καλοκαίρι 50.000 λίτρα για καθέναν από τους χλοοτάπητες των 8 γηπέδων. Μη έχοντας πρόσβαση σε φυσικές πηγές, είναι αναγκασμένο να βασίζεται στην αφαλάτωση νερών του Περσικού Κόλπου. Η αφαλάτωση είναι ένας από τους χειρότερους παράγοντες θαλάσσιας ρύπανσης.

Η FIFA και οι δυτικές κυβερνήσεις στηρίζουν απροκάλυπτα το Μουντιάλ στο Κατάρ.

Ο πρόεδρος της FIFA έφτασε να κατηγορεί ακόμα και για «ισλαμοφοβία» όσες/οι είναι ενάντια ζητώντας «σεβασμό σε απόψεις και πεποιθήσεις καθεστώτων» και να «επικεντρωθούμε στο ποδόσφαιρο αφήνοντας έξω την πολιτική» . Απύθμενο θράσος και διπλή υποκρισία. Θράσος, γιατί η καταναγκαστική εργασία, η καταπίεση των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ+ δεν χωράνε σε κανένα «σεβασμό σε απόψεις και πεποιθήσεις καθεστώτων» που σκοτώνουν εργάτες και θεωρούν τους ομοφυλόφιλους ότι «έχουν βλάβη στο μυαλό» και τους κλείνουν φυλακή. Υποκρισία, γιατί η άποψη «η πολιτική έξω από το ποδόσφαιρο» είναι ο πυρήνας του «ξεπλύματος» καθεστώτων από το Μουντιάλ του Μουσολίνι το 1934, του Βιντέλα το 1978 μέχρι και σήμερα. Υποκρισία, γιατί η «no politica» FIFA απέκλεισε τη Ρωσία από το Μουντιάλ, εξαιτίας του σημερινού πολέμου την Ουκρανία, αλλά της έδωσε το Μουντιάλ, το 2018, παρά την «προσάρτηση» της Κριμαίας το 2014. Απέκλεισε τη Ρωσία αλλά όχι τη Σαουδική Αραβία για την επέμβασή της στην Υεμένη.

Οι δυτικές κυβερνήσεις, ότι και να ψελλίζουν, δεν νοιάζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, νοιάζονται για μπίζνες. Το «συντηρητικό» Κατάρ, όπως και όλα τα καθεστώτα του Κόλπου, είναι δημιούργημα του δυτικού ιμπεριαλισμού. Οι «ανησυχίες» για τις συνθήκες εργασίας, τα δικαιώματα των μεταναστών, των γυναικών και των LGBTQ στο Κατάρ είναι και ρατσιστικές και υποκριτικές. Ρατσιστικές γιατί ξεκινάνε από τη θέση της «ηθικής ανωτερότητας» της Δύσης έναντι των Αράβων και μουσουλμάνων. Το δουλικό καθεστώς «kafala», για παράδειγμα, είναι κληρονομιά του βρετανικού ιμπεριαλισμού στα κράτη του Κόλπου. Οι βρετανοί το δημιουργήσαν αρχικά στο Μπαχρέιν, τη δεκαετία του 30, για να εξαπλωθεί στα υπόλοιπα κράτη του Κόλπου. Ψεύτικες γιατί κάνουν τα ίδια με το Κατάρ. Πόσο διαφέρει η ΕΕ που τρέχει να υιοθετήσει την ατζέντα της φασίστριας Μελόνι για το προσφυγικό; Πόσοι χιλιάδες μετανάστες πνίγονται στα «ασφαλή σύνορα» της ΕΕ; Πόσους αγώνες έδωσε και δίνει η LGBTQ κοινότητα στη Δύση για να διεκδικήσει τα δικαιώματα της στην «ορατότητα», ακόμα και στον επαγγελματικό αθλητισμό, και ενάντια στις διακρίσεις; Δεν ξεχνάμε το περσινό EURO και τη στάση της κυβέρνησης Όρμπαν, στην Ουγγαρία, απέναντι στην «ορατότητα» των LGBTQ φιλάθλων.      

Για τη Δύση, το Κατάρ αποτελεί σημαντικό εταίρο για τη σύνδεση με την υπόλοιπη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Είναι «γήπεδο» επενδύσεων αμερικανικών και ευρωπαϊκών εταιριών, στρατηγικός επενδυτής σε αμερικάνικες και ευρωπαϊκές τράπεζες και επιχειρήσεις, αγοράζει όπλα και στρατιωτικό εξοπλισμό από τις ΗΠΑ, την Ιταλία, τη Γαλλία και τη Βρετανία. Για την Ευρωπαϊκή Ένωση ειδικά, είναι και «σανίδα σωτηρίας» εξαιτίας της ενεργειακής κρίσης γιατί είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας LNG με 77 εκατ. τόνους τον χρόνο και προοπτική να φτάσει τους 126 σε συνεργασία με τη βρετανική Shell και την γαλλική Total.  Το 2011 Κατάρ αγόρασε τη γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα Παρί Σεν-Ζερμέν και ο καταριανός πρόεδρός της είναι μέλος της ΕΕ της UEFA και πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαϊκών Συλλόγων.

Για το Κατάρ, το Μουντιάλ είναι κάτι παραπάνω από «ξέπλυμα» του αντιδραστικού καθεστώτος. Θέλει να ενθαρρύνει τον τουρισμό και τις ξένες επενδύσεις και ταυτόχρονα, να αποκτήσει μεγαλύτερη πολιτική επιρροή, στην ευρύτερη περιοχή. Το Κατάρ «φιλοξενεί» την αμερικανική βάση Al Udeid Air Base που αποτελεί στρατηγείο των ΗΠΑ για όλη την περιοχή.

Δεν είναι τυχαίο ότι η Σαουδική Αραβία έχει τα ίδια σχέδια για το μέλλον. Ετοιμάζει φάκελο για υποψηφιότητα συνδιοργάνωσης του Μουντιάλ το 2030. Μαζί με ποιές χώρες; Με τη χούντα της Αιγύπτου και την Ελλάδα! Ο Μητσοτάκης έχει δώσει, ήδη, το «πράσινο φως», εμείς πρέπει να του δώσουμε «απ’ ευθείας κόκκινη κάρτα».

Σχεδόν, όλα τα Μουντιάλ έχουν από πίσω τους «ξεπλύματα» καθεστώτων, διαπλοκή με τεράστια οικονομικά συμφέροντα, διαφθορά και δωροδοκίες. Ο ΓΓ της FIFA, Ζερόμ Βαλκέ, το 2013, δήλωνε ότι: «λιγότερη δημοκρατία είναι μερικές φορές καλύτερη για τη διοργάνωση ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου».

Το, μόλις, δεύτερο Μουντιάλ, το 1934, δόθηκε στη φασιστική Ιταλία του Μουσολίνι. Ο Μουσολίνι επιδίωξε να αναλάβει, και να κερδίσει, το Μουντιάλ ως μία ευκαιρία για την ανάδειξη και προώθηση του φασισμού. Η FIFA του έδωσε αυτή την ευκαιρία και με «στημένες κληρώσεις» και «προκλητικές διαιτησίες» του έδωσε και τον τίτλο σε ένα τελικό - ποδοσφαιρικό σκάνδαλο. Η Ιταλία είχε προκριθεί «άνετα» στο Μουντιάλ γιατί στα προκριματικά η Ελλάδα, έναντι αμοιβής, δεν κατέβηκε να παίξει στο παιχνίδι ρεβάνς. 

Το πρωί της 12ης Σεπτεμβρίου 1973 το ‘Εθνικό Στάδιο της Χιλής’, στην πρωτεύουσα Σαντιάγκο, γέμιζε με χιλιάδες πολιτικούς κρατούμενος που είχαν συλληφθεί την προηγούμενη μέρα στο πραξικόπημα του Πινοσέτ. Έγινε ο τόπος σκληρών βασανιστηρίων και εκτελέσεων. Δύο μήνες μετά, στις 21 Νοεμβρίου, στο ίδιο γήπεδο, η FIFA έδινε το «πράσινο φως» στη Χιλή για να αντιμετωπίσει την Σοβιετική Ένωση για το ποια ομάδα που θα πήγαινε στο Μουντιάλ του 1974. Η Σοβιετική Ένωση αρνήθηκε να αγωνιστεί και ζήτησε να γίνει το παιχνίδι σε ουδέτερη χώρα. Η FIFA αποφάσισε να γίνει κανονικά το παιχνίδι ακόμα και αν δεν κατέβαινε να παίξει η Σοβιετική Ένωση. Με ένα παιχνίδι - παρωδία, η χούντα του Πινοσέτ βρέθηκε στο Μουντιάλ του 1974.

Η Αργεντινή είχε αναλάβει τη διοργάνωση του Μουντιάλ του 1978 ήδη από το 1966. Το 1977 ο στρατηγός Βιντέλα κάνει πραξικόπημα και παίρνει την εξουσία. Η στρατιωτική χούντα του Βιντέλα ήταν ένα από τα πιο αιμοσταγή καθεστώτα. Εκατοντάδες χιλιάδες αγωνιστές φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, «εξαφανίστηκαν», δολοφονήθηκαν. Παρά τη διεθνή κατακραυγή, τις διαδηλώσεις και τα καλέσματα για μποϊοτάζ, ακόμα και από τη Διεθνή Αμνηστία, η FIFA δεν σκέφτηκε ποτέ να αφαιρέσει από την Αργεντινή την διοργάνωση του Μουντιάλ. Αντίθετα, έκανε ό,τι μπορούσε (με το αζημίωτο) για να εξωραΐσει και να ξεπλύνει τη χούντα. Μετά το πραξικόπημα, ο τότε πρόεδρος της FIFA, ο Βραζιλιάνος χουντικός Χαβελάνζε, επισκέφτηκε την Αργεντινή και δήλωσε, δίπλα στον Βιντέλα, ότι «είμαι σίγουρος ότι θα γίνει ένα εξαιρετικό Μουντιάλ καθώς υπάρχουν όλες οι σωστές συνθήκες». Με το απαραίτητο «σπρώξιμο» της FIFA και ένα σκάνδαλο στον αγώνα με το Περού, η Αργεντινή του Βιντέλα, όπως και η Ιταλία του Μουσολίνι, το κατέκτησε. Ο Βασίλης Νικολαϊδης θα γράψει το θρυλικό τραγούδι:

Δεν είναι φάρσα, δεν είναι μπακατέλα / στην προσμονή του ζούσαμε καιρό / είναι το μουντιάλ του στρατηγού Βιντέλα / φτύστε τα μούτρα σας και τον πολιτισμό.

Εκεί θα είναι η Αμερική, Περού, Αργεντινή και Βραζιλία / τι κι αν πεθαίνουν στην ασφάλεια μερικοί / άλλο ποδόσφαιρο κι άλλο πολιτική.

Θα είναι εκπρόσωποι της γηραιάς Ευρώπης / θα είναι οι Ρώσοι κι ο Πλατινί / κι από συλλήψεις αν θα γίνεται της πόρνης / οι διαιτητές θα `ναι συμβατικοί.

Κι αφού ο κόσμος έχει αποφασίσει / να δώσει χέρι στον φασισμό / κι εγώ μ’ εμένανε τα έχω κανονίσει / θα δω το κύπελλο χωρίς ενδοιασμό.

Μα άμα δω ψηλά στον ουρανό / ελικόπτερο να φτερουγίζει / της Κόκα – Κόλα δε θα `ν’ διαφημιστικό / πετάει πτώματα στη ζούγκλα κι από `δώ / περνάει και στη βάση του γυρίζει.

Το 1994, στις ΗΠΑ, ήταν το "Μουντιάλ της Coca - Cola". Κουμάντο κάνανε οι χορηγοί και τα τηλεοπτικά συμβόλαια με τους αγώνες να γίνονται μεσημεριάτικα και με θερμοκρασίες που ξεπερνούσαν τους 35° C για να μπορεί να τους βλέπει η Ευρώπη το βράδυ. Το 2014, στη Βραζιλία, είχαμε τις τεράστιες διαδηλώσεις, με τους Βραζιλιάνους να σηκώνουν πανό “FIFA Go Home”, ενάντια καταναγκαστική έξωση χιλιάδων φτωχών οικογενειών από τα σπίτια τους από περιοχές που ήταν προγραμματισμένες να μετατραπούν σε γήπεδα και στη σπατάλη χρημάτων τη στιγμή που η πλειοψηφία του κόσμου ζούσε κάτω από το όριο της φτώχειας.

Το Μουντιάλ στη Ρωσία, το 2018, ήταν αποκαλυπτικό. Η Ρωσία κερδίζει την ανάθεση της διοργάνωσης στην ίδια συνεδρίαση της FIFA και με τα ίδια μέσα που κέρδισε και το Κατάρ.

Αν σήμερα ο Πούτιν θεωρείται από τη Δύση «δικτάτορας και εισβολέας», το 2018 ήταν «σύμμαχος και συνέταιρος». Ακόμα και αν είχαν προηγηθεί ο πόλεμος με την Ουκρανία και η προσάρτηση της Κριμαίας το 2014, η εισβολή στη Γεωργία το 2008, οι καταγγελίες πως αρκετοί θάνατοι αποσιωπήθηκαν καθώς και δημοσιογραφικές έρευνες που μιλάνε για κανονικές συνθήκες σκλαβιάς ξένων εργατών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό του γηπέδου στην Αγ. Πετρούπολη στο οποίο δούλευαν κάτω από τραγικές συνθήκες εκατοντάδες Βορειοκορεάτες, η καταπίεση των δικαιωμάτων της LGBTQ κοινότητας.

Δισεκατομμύρια άνθρωποι, σε όλο το κόσμο, αγαπούν και παρακολουθούν ποδόσφαιρο. Περίπου 3,5 δισ παρακολούθησαν το Μουντιάλ του 2018. Αυτό δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη. Στον καπιταλισμό, οι άνθρωποι αναζητούν τη διαφυγή ή την προσωρινή ανακούφιση απέναντι στη σκληρή καθημερινότητα, τη συλλογικότητα, έστω και του «οπαδού», απέναντι στην ατομικοποίηση. Αυτά μπορεί να τα προσφέρει, έστω και στρεβλά, το ποδόσφαιρο. Όπως συμβαίνει, όμως, με όλες τις πτυχές της ανθρώπινης δραστηριότητας στον καπιταλισμό, το ποδόσφαιρο έχει εμπορευματοποιηθεί. Είναι ένα μεγάλο «γήπεδο» για να βγάλουν κέρδη οι καπιταλιστές. Ταυτόχρονα, επειδή είναι κάτω από τον έλεγχο της άρχουσας τάξης, χρησιμοποιείται και για αντιδραστικούς σκοπούς. Η ψευδής αίσθηση της «οπαδικής συλλογικότητας» χρησιμοποιείται για την ενίσχυση του εθνικισμού αλλά και για τη διαίρεση της εργατικής τάξης. Η υποστήριξη της «δικής μας» εθνικής ομάδας δημιουργεί την ψευδαίσθηση της «υπερηφάνειας» για την πατρίδα «μας». Έτσι, ο εχθρός δεν είναι τα αφεντικά στη χώρα «μας» αλλά ένα άλλο έθνος. Και αυτό είναι ωφέλιμο για τις άρχουσες τάξεις. Ο Μενότι, προπονητής της Αργεντινής στο Μουντιάλ του 78, είχε δηλώσει: «Δυστυχώς η χρήση του ποδοσφαίρου από τους ισχυρούς είναι όσο παλιός είναι κι ο κόσμος μας».

Αλλά αυτή η ψευδαίσθηση «διαλύεται στον αέρα» όταν ο κόσμος ξεσηκώνεται. Μετά τη νίκη του Ιράν επί της Ουαλίας, στο Κατάρ, κανένας δεν βγήκε να πανηγυρίσει στη Τεχεράνη. Το καθεστώς ανάγκασε να βγάλει την αστυνομία να πανηγυρίσει και μας «χάρισε» τραγελαφικές σκηνές.

Το Μουντιάλ είναι πολύ παραπάνω από ένα παράδειγμα «εμπορευματοποιημένου αθλητισμού». Είναι μία βρόμικη διοργάνωση ενός βρόμικου συστήματος.

 

 

Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 29/11/2022 - 19:15

Συναγερμός: Νομοσχέδιο-νεκροθάφτης για το ΕΣΥ και τη δημόσια υγεία  [του Πάνου Παπανικολάου]

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Συναγερμός: Νομοσχέδιο-νεκροθάφτης για το ΕΣΥ και τη δημόσια υγεία  Πάνος Παπανικολάου, γεν. Γραματέας της ΟΕΝΓΕ ▸ Κάλεσμα ΟΕΝΓΕ για απεργιακό ντεμαράζ και παλλαϊκό αγωνιστικό ξεσηκωμό

Την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου αναρτήθηκε επίσημα στην ιστοσελίδα της Βουλής το νέο νομοσχέδιο-νεκροθάφτης κάθε έννοιας δημόσιας περίθαλψης και Εθνικού Συστήματος Υγείας. Ο πυρήνας του, δηλαδή τα άρθρα 7 και 10 που καταργούν την πλήρη και αποκλειστική απασχόληση για τους γιατρούς του ΕΣΥ και καθιερώνουν πλήρη ασυδοσία για τους πανεπιστημιακούς καθηγητές γιατρούς να αλωνίζουν στις ιδιωτικές κλινικές, είναι απαράλλαχτα στο τελικό κείμενο που κατατέθηκε, όπως και στο προσχέδιο. Αυτό, πρακτικά, σημαίνει την πλήρη ιδιωτικοποίηση των πάντων, δηλαδή ο ασθενής, αν δεν χώνει βαθιά το χέρι στην τσέπη, θα αφήνεται στην τύχη του. Επίσης, απαράλλαχτα παραμένουν τα άρθρα του νομοσχεδίου που θίγουν καίρια τα δικαιώματα των νεότερων γιατρών (πτυχιούχων Ιατρικής, ειδικευόμενων, επικουρικών ειδικευμένων): οι ειδικευόμενοι θα ανήκουν σε κάποιο πανεπιστημιακό νοσοκομείο-«κόμβο», ενώ οι επικουρικοί ειδικευμένοι φορτώνονται όλες τις υποχρεώσεις των μόνιμων ειδικευμένων, χωρίς όμως κανένα δικαίωμα από αυτά που είναι κατοχυρωμένα για τους μόνιμους.

Όσον αφορά το μισθολογικό που διαφημίζει η κυβέρνηση, απλούστατα κάνει αυτό ακριβώς που είχαμε προβλέψει: δίνει κάποια ψίχουλα για να παρακάμψει τις δικαστικές αποφάσεις του ΣτΕ, με την επαναδιατύπωση του ειδικού ιατρικού μισθολογίου σε στυλ «αλλάζει ο Μανωλιός και βάζει τα ρούχα του αλλιώς». Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι σε απόλυτη αρμονία με την ήδη από τον περασμένο Απρίλιο ψηφισμένη διάταξη (μέσα στον νομό περί «προσωπικού γιατρού») που προβλέπει τα «απογευματινά» χειρουργεία, δηλαδή πως ο κάθε ασθενής, ανασφάλιστος ή ασφαλισμένος, θα πληρώνει υπέρογκα ποσά ως «νόμιμο» φακελάκι, από το οποίο θα αρπάζει μερτικό και το κράτος.

Είναι σαφές ότι η επιχειρούμενη, με το νέο νομοσχέδιο, κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης για τους γιατρούς του ΕΣΥ «δένει» απόλυτα με τα «πληρωτικά» χειρουργεία. Έρχεται, επίσης, ως συνέχεια ρυθμίσεων όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Από την κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη που είχε πρώτο-επιχειρήσει την καθιέρωση μερικής απασχόλησης για τους γιατρούς του ΕΣΥ και την κυβέρνηση Σημίτη που είχε εγκαινιάσει την απογευματινή ιδιωτική λειτουργία των τακτικών ιατρείων των δημόσιων νοσοκομείων, μέχρι και την κυβέρνηση Τσίπρα που κλιμάκωσε τα απογευματινά επί πληρωμή ιατρεία με τη δικαιολογία «να έχουν έσοδα τα νοσοκομεία» και επίσης απεμπόλησε παλιότερη δέσμευσή της για κατάργηση του προνομίου των πανεπιστημιακών καθηγητών με τη συνεργασία τους με ιδιωτικές κλινικές ταυτόχρονα με την απασχόλησή τους στο δημόσιο νοσοκομείο. Ένα «δίπορτο» πάνω στο οποίο πατάει η σημερινή κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη για να καθιερώσει αντίστοιχο «δίπορτο» και για γιατρούς του ΕΣΥ.

 

Αγωνιστικός ξεσηκωμός

Ήδη η ΟΕΝΓΕ αποφάσισε ομόφωνα να καλέσει σε αγωνιστικό συναγερμό τους νοσοκομειακούς γιατρούς και όλο το λαό για να μη περάσει το νομοσχέδιο του αίσχους. Ανάλογη απόφαση έχει πάρει και η ΕΙΝΑΠ ενώ στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και οι Ενώσεις άλλων πόλεων. Πιο αναλυτικά, το πρόγραμμα απεργιακών κινητοποιήσεων για την ερχόμενη εβδομάδα με στόχο το «μπλοκάρισμα» του νομοσχεδίου έχει ως εξής:

● Τη Δευτέρα 28/11, ημέρα ακρόασης φορέων στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, προκηρύχθηκε 24ωρη πανυγειονομική απεργία με συγκέντρωση στη Βουλή στις 12.30 το μεσημέρι. Αντίστοιχες απεργιακές κινητοποιήσεις και συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν και στην υπόλοιπη χώρα.

● Την Τρίτη 29/11 θα πραγματοποιηθεί παναττική 24ωρη απεργία και συγκέντρωση στο υπουργείο Υγείας στις 12.30 μ.μ. Απεργιακές κινητοποιήσεις θα γίνουν ξανά και σε άλλες πόλεις στην υπόλοιπη χώρα.

● Την Πέμπτη 1/12, ημέρα κατάθεσης στην ολομέλεια, η ΟΕΝΓΕ έχει προκηρύξει 24ωρη πανελλαδική απεργία απευθύνοντας παράλληλα κάλεσμα σε εργατικά κέντρα, ομοσπονδίες, ΑΔΕΔΥ,
σωματεία, φορείς, φοιτητικούς συλλόγους και συλλογικότητες για τη διοργάνωση παλλαϊκού συλλαλητηρίου το μεσημέρι στο Σύνταγμα.

Το αν θα επιτύχει αυτός ο αγωνιστικός συναγερμός να εξαναγκάσει την κυβέρνηση σε υποχώρηση είναι καθοριστικής σημασίας για τη διατήρηση του στοιχειώδους λαϊκού δικαιώματος σε δημόσια, δωρεάν, σύγχρονη, ισότιμη και υψηλού επιπέδου περίθαλψη.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (26.11.22) Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 29/11/2022 - 19:15

Εκδήλωση ΤΕ Εξαρχείων, Τρίτη 29/11

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Η Τοπική Επιτροπή ΑΝΤΑΡΣΥΑ Εξαρχείων διοργανώνει Εκδήλωση-Συζήτηση την Τρίτη 29/11 (18:30, Παιδαγωγικό - Ναυαρίνου 13Α, Εξάρχεια)

"Ο κρατικός & αστικός σχεδιασμός για την αλλαγή της φυσιογνωμίας των Εξαρχείων"

Ομιλήτ(ρι)ες :

Πέτρος Κωνσταντίνου, δημοτικός σύμβουλος με την Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας

Κική Μένου, μέλος της συλλογικής εκπροσώπησης της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα

Μάνος Σκούφογλου, μέλος ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ | αρχιτέκτονας-πολεοδόμος

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ

 

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΕΞΑΡΧΕΙΩΝCategories: ΕκδηλώσειςΔρασεις-Εκδηλωσεις: Δρασεις-ΕκδηλωσειςΗμερομηνία: 29/11/2022 - 21:30

Αγώνας για να μην περάσει το νομοσχέδιό που ιδιωτικοποιεί το ΕΣΥ. Δημόσια και Δωρεάν Υγεία για όλες/ους

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΕΊ ΤΟ ΕΣΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ/ΟΥΣ   Η κατάθεση του νομοσχεδίου εκτρώματος, παρά την καθολική καταδίκη του από το σύνολο των εργαζόμενων στην υγεία και τους εργαζόμενους, δείχνει ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να περάσει δια πυρός και σιδήρου την πολιτική στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων της Υγείας. Την πολιτική που ιδιωτικοποιεί πλήρως τα δημόσια νοσοκομεία, μετατρέπει την υγεία του λαού σε ακόμα πιο ακριβό εμπόρευμα και προνόμιο για λίγους και καταδικάζει τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού σε ακόμα πιο υποβαθμισμένες υπηρεσίες υγείας. Αυτό υπηρετεί το νομοσχέδιο και όχι τη δήθεν βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας, την κάλυψη των κενών και την αύξηση του εισοδήματος των γιατρών. Aυτό υπηρετεί η κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης για τους γιατρούς του ΕΣΥ, οι οποίοι σύμφωνα με το νομοσχέδιο θα μπορούν να ασκούν και ιδιωτικό έργο.

Είναι έγκλημα, την ώρα που η πανδημία ανέδειξε την ανάγκη για ενίσχυση των δημόσιων συστημάτων Υγείας παγκόσμια, η κυβέρνηση να επεκτείνει την ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ. 

Με το νομοσχέδιο έκτρωμα αυτό: Οι ασθενείς βάζουν ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν από το διαλυμένο εισόδημά τους για την υγεία τους. Διαφορετικά θα καταδικάζονται σε πολύμηνες, πολύχρονες αναμονές για μία εξέταση, ένα χειρουργείο, με κίνδυνο την υγεία και τη ζωή τους. Το δικαίωμα να περιμένεις στην αναμονή μέχρι να πεθάνεις το παρουσιάζει σαν "ελευθερία επιλογών".   Εκβιάζονται οι γιατροί του δημόσιου συστήματος υγείας, αν και εφόσον «θέλουν» να ενισχύσουν το εισόδημά τους, να βγουν στην πιάτσα της αγοράς και να χρησιμοποιούν σαν δεξαμενή πελατείας τα δημόσια νοσοκομεία. Αντί για αυξήσεις στο μισθό στους “ήρωες της Υγείας”, η κυβέρνηση λέει στους γιατρούς να δουλεύουν πάνω από 100 ώρες την εβδομάδα και να τα παίρνουν από τους ασθενείς αν θέλουν να αυξήσουν το μισθό τους.    Οι αλλαγές της τελευταίας στιγμής για το ιατρικό μισθολόγιο είναι η απροκάλυπτη ομολογία αυτού που ήδη ξέραμε. Ότι δεν είναι διατεθειμένοι να διακινδυνεύσουν ούτε στο ελάχιστο την περίφημη «δημοσιονομική σταθερότητα», απαραίτητος όρος για να συνεχίσουν την τρελή τροχιά τα κέρδη των λίγων. Οι περικοπές στα κονδύλια για την Υγεία που προβλέπει ο προϋπολογισμός σημαίνουν ότι και στη νέα χρονιά οι τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό θα συνεχιστούν.
Το νομοσχέδιο είναι κόλαφος για τα εργασιακά δικαιώματα των υγειονομικών, που κάποτε τους έλεγαν ήρωες για να τους ρίξουν τώρα στον καιάδα της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων ο Πλεύρης, ο Μητσοτάκης και ο συρφετός τους. Όχι μόνο δεν αναπληρώνονται οι απώλειες, αλλά στην περίπτωση των ειδικευόμενων γιατρών καταργείται η προσαύξηση ανάλογα με τα χρόνια της προϋπηρεσίας.

Μοιράζουν απλόχερα δισεκατομμύρια ευρώ στους επιχειρηματικούς ομίλους αλλά για μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών και ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας δεν περισσεύουν!

Απαιτούμε να αποσυρθεί άμεσα το νομοσχέδιο έκτρωμα! Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τους εργαζόμενους σε ξεσηκωμό να μην περάσει το έκτρωμα νομοσχέδιο Πλευρη – Γκάγκα και η ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ. Στηρίζει τις κινητοποιήσεις του υγειονομικού κινήματος που απεργούν Δευτέρα και Τρίτη και καλούν όλους σε απεργία και συμπαράσταση την Πέμπτη 1 Δεκέμβρη και συλλαλητήριο μπροστά στη Βουλή.

Καλούμε τις Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα, τα σωματεία, τους μαζικούς φορείς, τους συλλόγους ασθενών, όλο το λαό, σε συμμετοχή στη συγκέντρωση ενάντια στο νομοσχέδιο που δίνει τη χαριστική βολή στο δημόσιο σύστημα υγείας.

Αγώνας για μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών, για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας, για δωρεάν υγεία για όλο το λαό.Λεφτά για την υγεία και όχι για τους εξοπλισμούς, την αστυνομία και τα αρπακτικά της αγοράς. Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 26/11/2022 - 18:45

Η κυβερνητική καταστολή και τα επιχειρηματικά συμφέροντα απειλούν τα Εξάρχεια.

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Η κυβερνητική καταστολή και τα επιχειρηματικά συμφέροντα απειλούν τα Εξάρχεια.

Όχι το κίνημα, οι καταλήψεις και οι μετανάστες

Η προκλητική μόνιμη παρουσία αστυνομικών δυνάμεων στα Εξάρχεια είναι το μονο δείγμα για το πώς εννοεί η κυβέρνηση της ΝΔ την εφαρμογή του "Νόμου και της Τάξης". Μόνιμη εισβολή πάνοπλων αστυνομικών, ένα ολοήμερο μπλόκο της γειτονιάς, που του απαγορεύεται η πρόσβαση στους δημόσιους και ελεύθερους- κοινούς χώρους επειδή αντιστέκεται στις αναπλάσεις και στην τουριστικοποιηση της που έχει άστοχο της αλλαγή της φυσιογνωμίας της.

Η "επιχείρηση Εξάρχεια" πίσω από τον ιδεολογικό μανδύα του "νόμου και της τάξης" εξυπηρετεί τα επιχειρηματικά συμφέροντα των μεγαλοκατασκευαστών και του τουρισμού που έχουν κατακλείσει την περιοχή, αγοράζοντας τα πάντα προκειμένου να μετατρέψουν και τα Εξάρχεια από γειτονιά κοινωνικής αμφισβήτησης σε μια πανάκριβη γειτονιά air bnb κατοικίας και πολυτελών ξενοδοχείων. Στα σχέδιά τους δεν χωράνε μετανάστες, νεολαία και φοιτητές, ακόμα και οι ίδιοι οι σημερινοί κάτοικοι.

Σε αυτή την πολιτικο-επιχειρηματική επιχείρηση βίας εξιλαστήρια θύματα είναι όλες και όλοι! Οι κάτοικοι δεν έχουν ανάγκη από αναπλάσεις και αστυνομοκρατια. Έχουν ανάγκη από κοινωνικές υπηρεσίες, πράσινο, δημόσιους χώρους και δικαίωμα στην κατοικία με χαμηλά ενοίκια.

 

Στηρίζουμε την κινητοποίηση των κατοίκων των Εξαρχείων! Είμαστε κομμάτι της! Χαιρετιζουμε το συνεχιζόμενο και πολύ μορφή αγώνα τους ενάντια στην εκμετάλλευση και τη υφαρπαγή των κατοικιών και των γειτονιών τους

Συγκεντρωση Σαββατο 26/11 6:00 μ.μ στην πλατεια  Εξαρχειων

 

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 26/11/2022 - 01:15

Απόφαση ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, 22/12/2022

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΚΣΕ

  • ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ 5η ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  • ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΝΔ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ-ΕΕ   ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΜΟΝΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΤΩΝ «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ»
  • ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΛΑΤΙΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΥΝΆΜΕΩΝ ΚΑΙ ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΜΑΧΕΣ, ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ.

 

1.Σε συνεδρίασή της η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συζήτησε για τις πολιτικές εξελίξεις, την πορεία για την 5η Συνδιάσκεψη και τις πολιτικές πρωτοβουλίες της  το επόμενο διάστημα.

Κοινή ήταν η πεποίθηση ότι αυτό που σφραγίζει τις εξελίξεις είναι η άνοδος της παρέμβασης του λαϊκού παράγοντα. Η απεργία της 09.11, η μεγαλειώδης πορεία του Πολυτεχνείου και το ανεβασμένο πολιτικό του περιεχόμενο, και οι αντιστάσεις που δυναμώνουν σε κάθε μέτωπο που ανοίγει η κυβέρνηση (απολύσεις, πλειστηριασμοί, συμβάσεις κλπ) το αποδεικνύουν.

Στο έδραφος αυτό δυναμώνουν και οι πολιτικές αναζητήσεις και προβληματισμοί σε ευρύτερα τμήματα των εργαζόμενων και της μαχόμενης νεολαίας, για την πολιτική απάντηση στην επίθεση της κυβέρνησης και του συστήματος, για τις προυποθέσεις που απαιτούνται για να ανοίξουν δρόμοι αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Η πετυχημένη εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Πολυτεχνείο στην Αθήνα αλλά και σε άλλες πόλεις αυτή την περίοδο είναι έναςσημαντικός δείκτης αυτών των αναζητήσεων.

2.Σε αυτές τις συνθήκες η 5η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έρχεται να παίξει ένα σημαντικό ρόλο. Στόχος της Συνδιάσκεψης είναι το άνοιγμα μιας πλατιάς συζήτησης στον κόσμο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ευρύτερα τον μαχόμενο κόσμο του κινήματος και της αριστεράς, που θα συμβάλει στην πάλη για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής του κεφαλαίου και της ΕΕ και τη συγκρότηση μαχητικής αριστερής, εργατικής και λαϊκής αντιπολίτευσης σε όποια κυβέρνηση προκύψει αύριο. Από τις θέσεις ενός σύγχρονου αντικαπιταλιστικού προγράμματος, χωρίς ταλαντεύσεις προς την ρεφορμιστική αριστερά, για την υπεράσπιση των συμφερόντων των λαικών στρωμάτων μέσα σε συνθήκες πολύπλευρης κρίσης και επίθεσης του κεφαλαίου, σε ρήξη με τις κεντρικές πολιτικές επιλογές του συστήματος, με επαναστατική πολιτική κατεύθυνση και προοπτική.

Η διαδικασία προς της 5η Συνδιάσκεψη επιδιώκουμε να είναι μια πλούσια, ενωτική διαδικασία, ανασυγκρότησης του δυναμικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πλατιάς απεύθυνσης στους εργαζόμενους και την νεολαία, ανοιχτού καλέσματος σε δυνάμεις και αγωνιστές για την ανασυγκρότηση συνολικά της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, την συσπείρωση δυνάμεων και την ενωτική παρέμβαση στις μάχες της περιόδου και τις επερχόμενες εκλογές με βάση την πρόταση που διαμόρφωσε του Πανελλαδικό Συντονιστικό του Ιούλη και θα αναπτυχθεί παραπέρα στις Θέσεις της Συνδιάσκεψης.

Η Συνδιάσκεψη θα πραγματοποιηθεί το διήμερο 21-22/01/2023 στην Αθήνα.

3.Το Πανελλαδικό Συντονιστικό Όργανο για την έγκριση των Θέσεων, και γενικά τον καθορισμό της πορείας μέχρι την Συνδιάσκεψη θα γίνει στις 04.12 στην Αθήνα. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πάρει πρωτοβουλίες το επόμενο διάστημα για την πλατιά συζήτηση των θέσεων της με δυνάμεις και αγωνιστές. Για την Αθήνα προγραμματίζεται σχετική εκδήλωση στις 07/12.

4.Το αμέσως επόμενο διάστημα δεν θα είναι μια περίοδος ήρεμων κοινοβουλευτικών εξελίξεων, αλλά μια περίοδος μεγάλων μαχών, με πρώτη την μάχη του αντιλαϊκού προϋπολογισμού. Το εργατικό λαϊκό κίνημα χρειάζεται να αξιοποιήσει την επιταχυνόμενη φθορά της κυβέρνησης της ΝΔ, να εντείνει τους αγώνες για την ανατροπή της «από κάτω και αριστερά», ενάντια στην συναίνεση, την κοινοβουλευτική αναμονή και τις αυταπάτες για τον ρόλο  μιας «δημοκρατικής κυβέρνησης». Σε αυτή την κατεύθυνση οι μαχόμενες δυνάμεις πρέπει να παλέψουν για νέα πανελλαδική πανεργατική απεργία το αμέσως επόμενο διάστημα.

5. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παρά τις αδυναμίες της στάθηκε όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια στην πρώτη γραμμή των αγώνων. Έδωσε την μάχη να ανατραπεί στην πράξη η επίθεση όταν η κυβέρνηση αξιοποιώντας την πανδημία  επιδίωξε να ισοπεδώσει το κίνημα, στην υπεράσπιση του δικαιώματος στην διαδήλωση, την μάχη ενάντια στην πανεπιστημιακή αστυνομία, τον διαρκή αγώνα για την κατάργηση στην πράξη του απεργοκτόνου Νόμου Χατζηδάκη και την υπεράσπιση της ύπαρξης και της αυτοτέλειας των σωματείων,  στους αγώνες στην εκπαίδευση και την υγεία, στην μάχη υπέρ των προσφύγων και μεταναστών,  για να κλειστούν φυλακή οι φασίστες της ΧΑ, ενάντια στον σεξισμό και την καταπίεση, σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος.

Βαδίζει σήμερα προς την 5η Συνδιάσκεψημε αισιοδοξία και επίγωση των δυσκολιων της, παλεύοντας για την επόμενη μέρα του κινήματος και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, για μια πλατιά συσπείρωση δυνάμεων για την ανατρεπτική αριστερά που απαιτεί η εποχή μας.

22.11.2022

ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Tags: ΚΣΕ5η ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗCategories: ΘέσειςΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 26/11/2022 - 01:00

25η Νοέμβρη: αγώνας ταξικός ενάντια στην σεξιστική διάκριση και καταπίεση!

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

25η Νοέμβρη: αγώνας ταξικός ενάντια στην σεξιστική διάκριση και καταπίεση!   Καλούμε στις συγκεντρώσεις και πορείες την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου, σε όλη την Ελλάδα.   Η σημερινή παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας ενάντια στις γυναίκες, ένας σταθμός ενάντια στην σωματική και ψυχολογική βία ενάντια σε γυναίκες και ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα. Η ισότητα και ελευθερία στις αστικές δημοκρατίες καταγράφεται σαν τυπική, μια κούφια διακήρυξη και παραμένει στόχος πάλης.   Ο λαϊκός ξεσηκωμός στο Ιράν με πρωτοπόρες  τις γυναίκες ύστερα από την κρατική γυναικοκτονία της Mahsa Amini γιατί φορούσε «λάθος» τη μαντήλα, αλλά οι κινητοποιήσεις στις ΗΠΑ εναντίον της σκοταδιστικής απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου με στόχο την απαγόρευση των αμβλώσεων, δείχνουν πόσο δρόμο έχουμε να διανύσουμε σε Ανατολή και Δύση για να διασφαλιστεί η ελευθερία και τα δικαιώματα.   Τα τελευταία χρόνια οι μαζικές διαστάσεις που έχει πάρει το κίνημα για την απελευθέρωση των γυναικών έχουν σημάνει ότι γίνονται διαδηλώσεις εκείνη την ημέρα σε πολλές χώρες και στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση της  ΝΔ είναι βαθιά σεξιστική που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τις δικαιολογίες για μεμονωμένα γεγονότα. Ο αριθμός των γυναικοκτονιων συγκλονίζει, όπως και οι υποθέσεις βιασμών, από το βιασμό της Γεωργίας Μπίκα μέχρι τον συστηματικό παιδοβιασμό και μαστροπεία της 12χρονης στα Σεπόλια.    Ο μαστροπός βιαστής στον Κολωνό αποκαλύπτει ξανά τις διασυνδέσεις της κυβέρνησης της ΝΔ κάθε είδους βρώμικο κύκλωμα. Αντίστοιχη εικόνα έρχεται από το σκάνδαλο της ΜΚΟ “Κιβωτός του κόσμου” με πλήθος καταγγελιών για κακοποίηση παιδιών. Μία ΜΚΟ που έχει στηριχθεί και με χρηματοδότηση χιλιάδων ευρώ από την "αφρόκρεμα" της αστικής τάξης και τη  δημοτική αρχή Μπακογιάννη. Ακόμα πιο αποκαλυπτική για το ρόλο που παίζει η κυβέρνηση και οι θεσμοί του κράτους είναι η υπόθεση του βιασμού της 19χρόνης γυναίκας μέσα στο Αστυνομικό Τμήμα Ομόνοιας από αστυνομικούς! Τόσο βαθιά είναι ριζωμένος ο σεξισμός αυτού του συστήματος που δίνει την ασυλία στα καθάρματα της “τάξης” να βιάζουν μέσα στα ΑΤ. Η απόσταση από τη δολοφονία της Ιρανής γυναίκας από την αστυνομία Ηθών είναι απειροελάχιστη. Είναι επίσης φανερή η προσπάθεια συγκάλυψης όπως δείχνουν η  αθώωση των αστυνομικών για τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, η αποφυλάκιση Λιγνάδη και όσα προηγήθηκαν στη δική του, καθώς και η συστηματική κρατική καταστολή σε φεμινιστικές πορείες.    Η βία συναντιέται με τους μηχανισμούς του κράτους και συνολικά την άρχουσα τάξη, το πολιτικό της σύστημα, τους επιχειρηματίες. Η διαχείριση ενός συστήματος που βρίσκεται σε κρίση από μια κυβέρνηση που θέλει να τσακίσει τους από τα κάτω για τα κέρδη του κεφαλαίου, είναι υπεύθυνη για τη συνολικότερη αύξηση της βίας απέναντι στις γυναίκες, τα παιδιά και τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα.      Αυτή η κατάσταση έρχεται σαν αποτέλεσμα της  εκμετάλλευσης και καταπίεσης των γυναικών στην καπιταλιστική παραγωγή και της κατάρρευσης των κοινωνικών υποδομών που έπαιζαν τον ρόλο ενός υποτυπώδους "κράτους πρόνοιας". Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο παίζει η ιδεολογική ανοχή και στήριξη κάθε είδους καταπίεσης από το πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ, συχνά με εργαλείο της ακροδεξιά και τον φασισμό, που λειτουργούν σαν νομιμοποίηση του κοινωνικού κανιβαλισμού και της πολύμορφης εργοδοτικής βίας στους χώρους εργασίας και της κρατικής καταστολής.    Ο αγώνας για τη γυναικεία απελευθέρωση, η πάλη ενάντια στην καταπίεση είναι κομμάτι της σύγκρουσης με την κυριαρχία του κεφαλαίου και την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Το εργατικό κίνημα, ο μαχόμενος λαός θα υπερασπιστούν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες, θα παλέψουν για μια άλλη κοινωνία σηκώνοντας τις σημαίες της πάλης για την ανατροπή των έμφυλων διακρίσεων και του σεξισμού.   Στις 25 Νοέμβρη βγαίνουμε στο δρόμο διεκδικώντας να φύγει η κυβέρνηση του σεξισμού, της φτώχειας, της διάλυσης του κοινωνικού κράτους πιάνοντας το νήμα των μαζικών διαδηλώσεων της γενικής απεργίας και του Πολυτεχνείου. Η θέση της γυναίκας δεν είναι το σπίτι όπως οραματίζεται η Νέα Δημοκρατία, είναι στο δρόμο παλεύοντας για να ανατρέψουμε αυτό το σάπιο σύστημα με όλη την εργατική τάξη και τη νεολαία. Για την πραγματική απελευθέρωση.      ·         Δημόσιες δωρεάν δομές στέγασης, συμβουλευτικά κέντρα, οικονομική και ψυχολογική υποστήριξη στα θύματα έμφυλης βίας. Μαζικές προσλήψεις στις υπηρεσίες “Βοήθεια στο Σπίτι”, στους βρεφονηπιακούς σταθμούς και τα σχολεία. Μόνο έτσι η ανατροφή των παιδιών δεν φορτώνεται στις πλάτες μιας εργατικής οικογένειας και πολύ περισσότερο μιας γυναίκας.    · καμία ανοχή και φραγμός στο φαινόμενο της γυναικοκτονιας   ·         κάτω τα χέρια από το δικαίωμα στην άμβλωση    ·         Ίση αμοιβή για ίση εργασία. Κανένας αποκλεισμός από την εργασία λόγω φύλου, ταυτότητας φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού   ·         Καμία ανοχή στην κουλτούρα του βιασμού, τον σεξισμό την ομοφοβία, την τρανσφοβια. Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 25/11/2022 - 17:00

Η λαϊκή κινητοποίηση φραγμός στην αρπαγή σπιτιού στου Ζωγράφου! Όχι στους πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Η λαϊκή κινητοποίηση μπήκε φραγμός στην αρπαγή κατοικίας στου Ζωγράφου!
Όχι στους πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας
  Τη Δευτέρα 21/11 το πρωί πραγματοποιήθηκε μια ακόμη βάρβαρη επίθεση ενάντια στο λαϊκό δικαίωμα στην κατοικία. Η Ιωάννα Κολοβού, συνταξιούχος δημοσιογράφος είδε για ένα τραπεζικό χρέος των 10.000 να οργανώνεται αστυνομική επιχείρηση για να την πετάξουν έξω από το σπίτι της. Η αστυνομία, με την παρουσία δικαστικού επιμελητή, χωρίς να χτυπήσει καν το κουδούνι, έσπασε την πόρτα με ηλεκτρικό πριόνι και προχώρησε σε μια ακόμη βίαιη επίθεση πετώντας τη γυναίκα έξω. Ήταν η λαϊκή κινητοποίηση και κατακραυγή που ανάγκασε τον δικαστικό επιμελητή να φύγει με την αστυνομική συνοδεία του και η έξωση παρεμποδίστηκε.
Ελπιδοφόρο μήνυμα ήρθε από το κύμα αλληλεγγύης το απόγευμα της ίδιας μέρας όπου πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε έξω από το σπίτι της χαμηλοσυναταξιούχου και πραγματοποίησε πορεία για να διαμαρτυρηθεί για την απαράδεκτη αυτή επίθεση. 
Αποτελεί πραγματική πρόκληση αυτή η βαρβαρότητα που έχει ξεσπάσει στους λαϊκούς ανθρώπους με στόχο να τους αρπάξει το σπίτι, ενώ την ίδια ώρα μένουν στο απυρόβλητο για δυσθεώρητα χρέη επιχειρήσεις, αλλά και τα κόμματα και οι εκπρόσωποι του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος. Από αυτόν αναδείχτηκε ο βουλευτής Πάτσης που εκλέχτηκε από τη ΝΔ. Η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ αξιοποιεί τη νομοθεσία του ΣΥΡΙΖΑ για πέρασμα των κόκκινων δανείων στα κοράκια των funds, τη θέσπιση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και τον χαρακτηρισμό σαν ιδιωνύμου αδικήματος της διαμαρτυρίας ενάντια στους πλειστηριασμούς. Είναι επιλογή της ΕΕ, του ΔΝΤ και του πολιτικού συστήματος ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ-ακροδεξιάς, όλων των κομμάτων που ψήφισαν μνημόνια. Αυτοί νομιμοποίησαν τις εξώσεις και τους πλειστηριασμούς ακόμη και της πρώτης κατοικίας, καθώς στηρίζουν τα συμφέροντα των τραπεζών και των κορακιών των funds. 
Οι μνήμες από τις δίκες των αγωνιστών του κινήματος ενάντια στους πλειστηριασμούς είναι ακόμη νωπές. Οι αγωνιστές δέχθηκαν κατ’ επανάληψη επιθέσεις και διώχθηκαν, ενώ το μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Ηλίας Σμήλιος, καταδικάστηκε στις 7/6 μαζί με τον δικηγόρο Ζήση Κλεισιάρη για τη συμμετοχή τους στο κίνημα υπεράσπισης της λαϊκής κατοικίας στα πλαίσια του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης. Οι ποινικές διώξεις και η τρομοκρατία όμως δεν σταματούν τους λαϊκούς αγώνες. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήταν από την αρχή παρούσα στον αγώνα ενάντια στους πλειστηριασμούς γιατί είναι ο μόνος δρόμος που έχουμε. Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει στο λαό γι’ αυτό και εμείς θα είμαστε στους δρόμους για κάθε πλειστηριασμό κατοικίας, για κάθε διωκόμενο αγωνιστή, για κάθε πλευρά της αντιλαϊκής επίθεσης. 
Το κύμα ακρίβειας, το πετσόκομμα των μισθών και των συντάξεων, η ενεργειακή κρίση χτυπάει ολοένα και περισσότερο τα λαϊκά στρώματα που κινδυνεύουν και με ξεσπίτωμα Καταγγέλλουμε την νομιμοποίηση και την «κανονικοποίηση» των πλειστηριασμών όπου πετιούνται άνθρωποι στο δρόμο και «κοράκια»-τραπεζίτες πλουτίζουν στις πλάτες του λαού. Η αλληλεγγύη και η αγωνιστικότητα είναι τα όπλα για μια αξιοπρεπή ζωή. Είναι η ώρα για το εργατικό λαϊκό κίνημα, είναι ώρα μάχης για το σπίτι, το ψωμί, τη δουλειά και τα δημοκρατικά δικαιώματα.
  • Κάτω τα χέρια από το σπίτι της Ι. Κολοβού. 
  • Όλοι και όλες στον αγώνα για την υπεράσπιση της λαϊκής κατοικίας. Απαγόρευση των πλειστηριασμών, κατασχέσεων, των εξώσεων και της λειτουργίας των funds. Να καταργηθεί το νομοθετικό πλαίσιο «απελευθέρωσης» των πλειστηριασμών από το 2015 ως σήμερα 
  • Διαγραφή του ιδιωτικού χρέους για τις λαϊκές οικογένειες
  • Να σταματήσει η δίωξη των αγωνιστών για την συμμετοχή στο κίνημα κατά των πλειστηριασμών 
Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 22/11/2022 - 21:00

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πάτρας: Ο Μητσοτάκης έρχεται να δώσει στίγμα συνέχισης της αντιλαϊκής και αντεργατικής πολιτικής

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Ανακοίνωση με αφορμή την σημερινή (22/11) επίσκεψη Μητσοτάκη στην πόλη εξέδωσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πάτρας

 

Την Τρίτη 22/11 θα πραγματοποιηθεί στην πόλη μας επίσκεψη και ομιλία του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη, λίγες μόνο μέρες μετά τις μεγάλες κινητοποιήσεις της απεργίας της 9ης Νοέμβρη αλλά και για την επέτειο των 49 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, που κατέστειλε βίαια η κυβέρνηση, με αποτέλεσμα ακόμη και τις συλλήψεις αγωνιστών.

Με την ομιλία του στην Πάτρα ο πρωθυπουργός θέλει να δώσει το στίγμα της συνέχισης της αντιλαϊκής και αντεργατικής πολιτικής της κυβέρνησης. Μιας πολιτικής που έχει οδηγήσει τον λαό στην φτώχεια και στην εξαθλίωση για να σωθούν τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Μιας πολιτικής που έρχεται να διαλύσει τα εργασιακά και μορφωτικά δικαιώματα του λαού και της νεολαίας. Μιας φιλοπόλεμης πολιτικής, πάντα στις προσταγές ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, που εμπλέκει ενεργά την χώρα μας με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, μετατρέπει την χώρα σε μια απέραντη πολεμική βάση, οξύνει τον, αντιδραστικό και από τις δύο μεριές, ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές του αιγαίου, σπαταλάει δισεκατομμύρια σε πολεμικούς εξοπλισμούς την ώρα που ο λαός πεινάει. Και όλα αυτά πάντα στο πλαίσιο της συνολικότερης αυταρχικοποίησης του κράτους, της σκληρής καταστολής και των παρακολουθήσεων.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, για εμάς τον δρόμο τον δείχνουν οι εργατικές αντιστάσεις που έχουν αναπτυχθεί όλο το προηγούμενο διάστημα στον χώρο της υγείας, στην Cosco, στην ΛΑΡΚΟ, στην εκπαίδευση, στην Μαλαματίνα, η χθεσινή μαζική κινητοποίηση στην Αθήνα που απέτρεψε τον πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας μιας οικογένειας. Τον δείχνουν οι μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις της 9ης Νοεμβρίου αλλά και η μεγάλες κινητοποιήσεις για την επέτειο των 49 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ο λαός και η νεολαία δίνουν αυτή την στιγμή ξεκάθαρο μήνυμα πως δεν θα κάτσουν αμέτοχοι να παρακολουθούν την διάλυση των δικαιωμάτων τους που θυσιάζονται για τα συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών, δεν θα συμβιβαστούν με την βαρβαρότητα που κυβέρνηση – ΕΕ – κεφάλαιο του υπόσχονται.

Τώρα είναι που χρειάζεται να συνεχιστεί και να κλιμακωθεί ο αγώνας που ήδη έχει ξεκινήσει, μέσα από τους μαζικούς φορείς, τα σωματεία, τους συλλόγους, με όπλο τις γενικές τους συνελεύσεις, λαός και νεολαία να οργανώσουν των αγώνα τους, μακριά από τον αστικοποιημένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ.  Η λαϊκή οργή και η δυσαρέσκεια, οι διάφορες εργατικές και νεολαιίστικές αντιστάσεις να γίνουν μαζικό ρεύμα ανατροπής της κυβέρνησης και της πολιτικής της φτώχειας, του πολέμου, του αυταρχισμού, της εξαθλίωσης και κάθε επίδοξου διαχειριστή αυτής της πολιτικής.

Στηρίζουμε την συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Τρίτη 22/11 στις 18:00 στο Royal  με προσυγκέντρωση στον Αγ. Ανδρέα.

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΠΑΤΡΑΣCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 22/11/2022 - 17:15

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας ενάντια στο κουρδικό λαό στη Συρία και το Ιράκ

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας ενάντια στο κουρδικό λαό στη Συρία και το Ιράκ

 

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας ενάντια στο κουρδικό λαό στη Συρία και το Ιράκ. Με πρόσχημα την πρόσφατη βομβιστική επίθεση στην Κωνσταντινούπολη, χτυπάει με αεροπορικές επιθέσεις τις περιοχές των Κούρδων σε Ιράκ και Συρία, προκαλώντας δεκάδες νεκρούς, τραυματίες και υλικές ζημιές.

Οι οργανώσεις που κατηγορήθηκαν από την Τουρκία, PKK και YPG, έχουν ήδη αρνηθεί κάθε συμμετοχή στη βομβιστική ενέργεια, ενώ είναι γνωστό ότι το τουρκικό κράτος προωθεί τις επιδιώξεις του με αφορμή τυφλά τρομοκρατικά χτυπήματα.

Είμαστε στο πλευρό των δυνάμεων της μαχόμενης και επαναστατικής Αριστεράς στην Τουρκία που απαιτούν το τέλος της βάρβαρης στρατιωτικής επέμβασης.

Η κυβέρνηση Ερντογάν, όπως και η "δική μας" του Μητσοτάκη, επιχειρεί να σηκώσει εθνικιστικό κλίμα για να καλύψει την κοινωνική κρίση και τους αγώνες των εργαζομένων στην Τουρκία. Την ίδια στιγμή ΗΠΑ και Ρωσία οι οποίες έχουν τον έλεγχο  του εναέριου χώρου σε Ιράκ και Συρία αντίστοιχα, δίνουν το πράσινο φως στην επέμβαση σε βάρος του κουρδικού λαού. δύο κρατών, παζαρεύοντας τη συμμαχία με την Τουρκία. Η ελληνική κυβέρνηση είναι συνενοχή σε αυτή την πολιτική στα πλαίσια του ΝΑΤΟ που στηρίζει την εκστρατεία εναντίον του κουρδικού λαού για να εξασφαλίσει την συμφωνία της Τουρκίας στη διεύρυνση του με Σουηδία και Φινλανδία, αλλά συνολικότερα στα ιμπεριαλιστικά πολεμικά σχέδια. Δεν είναι τυχαίο ότι διώκει αγωνιστές πολιτικούς πρόσφυγες από την Τουρκία.

Απαιτείται αλληλεγγύη στον κουρδικό λαό και αντίσταση στον άδικο ανταγωνισμό των αστικών τάξεων Ελλάδας - Τουρκίας που φέρνει πιο κοντά την απειλή του πολέμου. Η στάση των ιμπεριαλιστικών πόλων, ΗΠΑ ΝΑΤΟ και Ρωσίας και των συμμάχων της δείχνει πόσο λείπουν οι αρχές από τις συμμαχίες που αλλάζουν σαν τα πουκάμισα. Ότι είναι κούφια λόγια τα συνθήματα για πάλη "ενάντια στην τρομοκρατία" ή "ενάντια στον φασισμό-ναζισμό" κάτω από τις σημαίες των ιμπεριαλιστών που αδίστακτα και κυνικά προωθούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου σε βάρος της ελευθερίας, της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων των λαών.

Το μέλλον του κόσμου της δουλειάς έχει ανάγκη ένα αντιπολεμικό κίνημα στις επεμβάσεις και τη νέα μοιρασιά του κόσμου σε σφαίρες επιρροής που τόσο αίμα έχει κοστίσει στην Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή. 

  • Αλληλεγγύη στο λαό του Κουρδιστάν! Αλληλεγγύη στους κοινωνικούς αγώνες και την πάλη των λαών για ελευθερία!
  • Να σταματήσει η βάρβαρη στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας σε βάρος των Κούρδων σε Συρία και Ιράκ!
  • Έξω οι ιμπεριαλιστές ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και Ρωσία από τη Μ. Ανατολή! Έξω οι ξένοι στρατοί και οι μισθοφόροι!
  • Όχι στους εξοπλισμούς και στα πολεμοκάπηλα σχέδια των αρχουσών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας. Οι εργάτες στη Τουρκία και στο Κουρδιστάν είναι αδέρφια μας. 
  • Το μέλλον ανήκει στους λαούς της περιοχής! Πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον φασισμό, τον ρατσισμό και τον πόλεμο. 

 

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 21/11/2022 - 19:00

Εκδήλωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Πολυτεχνείο, Τετάρτη 16/11 (7:30μμ)

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Τετάρτη 16 Νοέμβρη, 7.30 μμ, Πολυτεχνείο    "Στο δρόμο του Νοέμβρη παλεύουμε -για δημοκρατικές ελευθερίες -για την αντικαπιταλιστική ανατροπή"   Ομιλητές: Κώστας Παπαδάκης, δικηγόρος Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής Δέσποινα Κουτσούμπα, περιφερειακή σύμβουλος Αττικής   Όλες/οι στην πορεία του Πολυτεχνείου. Προσυγκέντρωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ 14:30 πλατεία Κλαυθμώνος Categories: ΕκδηλώσειςΔρασεις-Εκδηλωσεις: Δρασεις-ΕκδηλωσειςΗμερομηνία: 16/11/2022 - 22:30

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποχαιρετά το σύντροφο και ιδρυτικό της μέλος Λουκά Παναγιωτόπουλο.

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποχαιρετά το σύντροφο και ιδρυτικό της μέλος Λουκά Παναγιωτόπουλο.

Ο σύντροφος Λουκάς, συνδικαλιστής οικοδόμος, μέλος της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ήδη από την ίδρυσή της), δεν είναι πια μαζί μας. Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στους συντρόφους και τις συντρόφισσες της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, καθώς και τους οικείους του.

Καταγόμενος από προλεταριακή οικογένεια, πέρασε έφηβος στις γραμμές της ΚΝΕ και εξελίχθηκε σε σημαντικό συνδικαλιστή ανάμεσα στους οικοδόμους ήδη από νεαρή ηλικία. Οι θεωρητικές του αναζητήσεις και η αναμέτρησή του με τα μεγάλα ερωτήματα της εποχής τον έστρεψαν μακριά από το ΚΚΕ και τον οδήγησαν στην πάλη πρώτα μέσα από τις γραμμές του Ξεκινήματος και αργότερα μέσα από το χώρο της «εκτός των τειχών» αριστεράς.  Με τη διαδρομή του μέσα από την άκρα αριστερά τα δύσκολα χρόνια των δεκαετιών του ’80 και του ’90 κράτησε ψηλά τη σημαία του αντικαπιταλιστικού και διεθνιστικού αγώνα. Τάχτηκε με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ από την αρχή και αποτέλεσε ένα από τα πιο δραστήρια μέλη της Τοπικής Επιτροπής Ιλίου-Καματερού-Αγίων Αναργύρων.

Θα τον θυμόμαστε πάντα για την ειλικρίνεια, τη μαχητικότητα, τη συντροφικότητα και την καλή του διάθεση, που πάντα γέμιζε ενέργεια και ενέπνεε τους ανθρώπους γύρω του.

Η κηδεία του συντρόφου θα γίνει αύριο, Δευτέρα, 14/11, 13:00 στην Άσκρη Θηβών Βοιωτίας.

 

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 14/11/2022 - 19:00

Αίγυπτος-COP27: Προκλητική τραγωδία [του Γιώργου Ράγκου]

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Αίγυπτος-COP27: Προκλητική τραγωδία Γιώργος Ράγκος    Ξεκίνησε την Κυριακή 6 Νοεμβρίου, στο παραθαλάσσιο τουριστικό θέρετρο του Sharm el-Sheikh στην Αίγυπτο, η ετήσια Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα, COP27, στην οποία θα παραστούν πάνω από 40.000 αντιπρόσωποι από 196 χώρες και 120 αρχηγοί κρατών και πρωθυπουργοί.    Αν και γίνεται μόλις έναν χρόνο μετά από την COP26, στη Γλασκώβη, τίποτα δεν θυμίζει το «αισιόδοξο κλίμα» για την «αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής με τη παγκόσμια και συντονισμένη προσπάθεια μείωσης των ρύπων κατά 45% έως το 2030 ώστε η αύξηση της θερμοκρασίας να σταματήσει στον +1,5 βαθμό Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα» που οι κυβερνήσεις προσπαθούσαν, τότε, να περάσουν στον κόσμο. Και αυτό είναι λογικό. Ανάμεσα στις δύο Διασκέψεις έχει μεσολαβήσει η επιδείνωση της ενεργειακής και επισιτιστικής κρίσης, ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία και μία χρονιά που σημαδεύτηκε από τις χειρότερες καταστροφές σε όλο τον κόσμο. Αν η COP26 ήταν, επί της ουσίας, μία ακόμα «χαμένη ευκαιρία με μπόλικο μπλα – μπλα», η COP27 διαγράφεται, ήδη, ως τραγωδία.    Η ίδια η επιλογή της Αιγύπτου για τη διοργάνωση της Διάσκεψης είναι, από μόνη της, μία πρόκληση. Αποτελεί το «πράσινο ξέπλυμα» της αιματοβαμμένης χούντας του Σίσι που ήρθε στην εξουσία, πριν από σχεδόν 10 χρόνια, με στρατιωτικό πραξικόπημα ενάντια στην επανάσταση του 2011 και τις ελπίδες του λαού της Αιγύπτου για κοινωνική αλλαγή.   Το 95% (!) των ενεργειακών αναγκών της Αιγύπτου εξαρτάται από τα ορυκτά καύσιμα, παρόλο που η Αίγυπτος έχει τις πιο ευνοϊκές συνθήκες στην Αφρική για ηλιακή και αιολική ενέργεια. Από το 2016, έχει διπλασιαστεί η παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου. Οι ζωές εκατομμυρίων Αιγυπτίων μαστίζονται από την ατμοσφαιρική ρύπανση. Στο Κάιρο, των 22 εκατ κατοίκων, η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι δεκαπλάσια (!) από το επίπεδο που θεωρείται ασφαλές. Εκατομμύρια Αιγύπτιοι δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό.    Ενεργό κομμάτι της επανάστασης του 2011 ήταν τα κινήματα για το πόσιμο νερό, την αποχέτευση και τη ρύπανση που χαρακτηρίστηκαν ως «επανάσταση των διψασμένων» και «πράσινο ξύπνημα». Το κίνημα «Αιγύπτιοι Ενάντια στον Άνθρακα» αντιτάχθηκε στην καύση εισαγόμενου άνθρακα στους σταθμούς παραγωγής ενέργειας. Οι περιβαλλοντικοί διαδηλωτές αντιμετώπισαν, και αυτοί, την έντονη καταστολή του Σίσι, ως «εχθροί του κράτους», με συλλήψεις, φυλακίσεις, χωρίς καν δίκη, βασανιστήρια, κακοποιήσεις και «εξαφανίσεις».   Γι' αυτό και η επιλογή του Sharm el-Sheikh. Στο νότιο άκρο της χερσονήσου του Σινά, μακριά και από το μολυσμένο Κάιρο και τον οργισμένο κόσμο. «Είναι η COP με την πιο αυστηρή επιτήρηση στην ιστορία», δήλωσε ο Χουσεΐν Μπαούμι από τη Διεθνή Αμνηστία: «Είναι η πράξη ενός κράτους που δεν θέλει να επιτρέψει την ελευθερία του συνέρχεσθαι, αλλά δεν θέλει να κατηγορηθεί επειδή δεν το επιτρέπει». Οι Αιγύπτιοι ακτιβιστές, μαζί με τα κινήματα σε όλο τον κόσμο, μποϊκοτάρουν τη Διάσκεψη και καλούν σε κινητοποιήσεις το Σάββατο 12 Νοέμβρη. Το κάλεσμα βρίσκεται στο bit.ly/SisiLies.    Μη αναστρέψιμη ζημιά   Η κλιματική αλλαγή έχει, ήδη, μετατραπεί σε κλιματική κρίση. Η Έκθεση της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), που κυκλοφόρησε το 2022, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η «έκταση και το μέγεθος της περιβαλλοντικής κρίσης είναι πολύ μεγαλύτερα από ότι είχε εκτιμηθεί προηγουμένως… ευρεία υποβάθμιση των οικοσυστημάτων με μη αναστρέψιμη ζημιά στη βιοποικιλότητα και θεμελιώδεις αλλαγές στα οικολογικά συστήματα... 3,6 δισ άνθρωποι εκτιμάται ότι ζουν σε περιοχές που είναι εξαιρετικά ευάλωτες στην κλιματική αλλαγή… εκατομμύρια θα υποφέρουν από πείνα, έλλειψη νερού και είναι πιθανό να γίνουν κλιματικοί πρόσφυγες». Όλα αυτά τα ζήσαμε φέτος. Περισσότεροι από 20 εκατομμύρια στο Πακιστάν χρειάστηκαν ανθρωπιστική βοήθεια, μετά τις σφοδρότερες πλημμύρες, από όλες τις καταγεγραμμένες της ιστορίας, τον Αύγουστο. Στην Αφρική, η χειρότερη ξηρασία των τελευταίων 40 ετών έχει αφήσει 146 εκατομμύρια ανθρώπους να αντιμετωπίζουν ακραία πείνα. Η Κίνα, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη είχαν υποστεί το χειρότερο κύμα πυρκαγιών, καύσωνα και ξηρασίας στην ιστορία.    Όλες οι Διασκέψεις του ΟΗΕ για το Κλίμα (COP) ήταν συνώνυμο της αποτυχίας. Στην περσινή COP26 υπήρχε δέσμευση ώστε οι 196 χώρες να παρουσιάζουν κάθε χρόνο τους εθνικούς στόχους και νέα σχέδια για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Πριν τη COP27, μόνο 26 χώρες το έκαναν. Η Έκθεση του ΟΗΕ, που συνοψίζει τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει ως τώρα οι κυβερνήσεις στις COP, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «ακόμη και αν αυτές τηρηθούν στο ακέραιο, θα οδηγήσουν σε αύξηση ρύπων κατά 10,6% έως το 2030 (αντί της μείωσης κατά 45% που υποσχέθηκαν) και οι υφιστάμενες πολιτικές θα οδηγήσουν σε αύξηση κατά 2,8 βαθμούς Κελσίου έως τα τέλη του αιώνα». Το χειρότερο είναι ότι ακόμα και αυτό το εφιαλτικό σενάριο θεωρείται υπεραισιόδοξο.   Έχει αποκαλυφθεί ότι τα κράτη διοχετεύουν ακόμη περισσότερους ρύπους στην ατμόσφαιρα από αυτό που δηλώνουν στον ΟΗΕ. Η εφημερίδα «Washington Post» πραγματοποίησε έρευνα, στα τέλη του 2021, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι παγκόσμιοι ρύποι που δεν δηλώθηκαν το 2019 αγγίζουν τα 13,3 δισ τόνους. Ποσό που ισοδυναμεί με τους ρύπους της Κίνας. «Πράσινες διακηρύξεις» μαζί με «δημιουργική λογιστική» και παραποίηση στοιχείων.     Ψεύτικες δεσμεύσεις   Επιπλέον, η ενεργειακή κρίση έχει ακυρώσει και αυτές τις ψεύτικες δεσμεύσεις της Γλασκώβης. Σε όλα τα κράτη, η απάντηση στην ενεργειακή κρίση είναι η ακόμα μεγαλύτερη παραγωγή ενέργειας από ορυκτά καύσιμα. Τα ορυκτά καύσιμα είναι μια από τις πιο ελκυστικές επενδύσεις στην παγκόσμια αγορά. Το 2022, οι πέντε μεγαλύτερες στον κόσμο εταιρίες ορυκτών καυσίμων έχουν πραγματοποιήσει, μέχρι στιγμής, συνδυαστικά κέρδη 170 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Είναι η καλύτερη χρονιά στην ιστορία τους.    Ενώ δεν υπάρχει περιοχή του κόσμου που να μην επηρεάζεται από την κλιματική κρίση, αναλύοντας τις επιπτώσεις ανά περιοχή, οι φτωχότερες περιοχές του κόσμου, ενώ συμβάλουν ελάχιστα, επηρεάζονται περισσότερο από τις συνέπειές της. Γι’ αυτό, εδώ και 30 χρόνια, οι φτωχές χώρες ζητάνε από τις πλούσιες (και ρυπογόνες) χώρες χρηματοδότηση για «απώλειες και ζημιές». Οι πλούσιες χώρες απέρριπταν κάθε επίσημη συζήτηση. Η απάντησή τους ήταν υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα και υψηλότοκα δάνεια.    Οι φετινές καταστροφές «δυσκόλεψαν» αυτή τη στάση. Στη φετινή COP, και ύστερα από σκληρές διαπραγματεύσεις, θα ενταχθούν στην ατζέντα των συζητήσεων, για πρώτη φορά, ζητήματα που συνδέονται με τον «διακανονισμό της χρηματοδότησης αναφορικά με τις απώλειες και τις ζημιές, οι οποίες απορρέουν από τις αρνητικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής». Όμως, το αν, το πόσο και πότε θα αποζημιωθούν οι φτωχές χώρες εξαρτάται αποκλειστικά από τη βούληση των ΗΠΑ, της ΕΕ, της Κίνας και της Ρωσίας. Οι ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις και η οικονομική κρίση κάνουν αυτή την προοπτική αδύνατη. Όπως διευκρίνισε, άλλωστε, και ο Αιγύπτιος υπουργός Εξωτερικών και πρόεδρος της COP27, Σούκρι, «οι συζητήσεις για τις απώλειες και τις ζημιές που βρίσκονται πλέον στην ατζέντα δεν θα περιλαμβάνουν την υπαιτιότητα ή την υποχρεωτική αποζημίωση, αλλά έχουν στόχο να οδηγήσουν σε μια καταληκτική απόφαση το αργότερο μέχρι το 2024». Το 2009, οι ανεπτυγμένες χώρες δεσμεύτηκαν να δίνουν 100 δισ ετησίως, έως το 2020, στις φτωχές χώρες. Αυτός ο στόχος δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ και μεταφέρθηκε για το 2023. Τώρα μιλάνε για το 2024 και βλέπουμε...    Ο Μητσοτάκης πήγε στην Διάσκεψη, τη στιγμή που γραφόταν αυτό το άρθρο, την ίδια μέρα που ανακοίνωσε την έναρξη της διαδικασίας για την εξόρυξη υδρογονανθράκων, από την Exonn Mobil, στα ανοικτά της Πελοποννήσου. Είναι σίγουρο ότι, στη Διάσκεψη, θα παρουσιάσει την Ελλάδα ως «πρωτοπόρα στην πράσινη μετάβαση».    Αλλά, εκτός από την ευκαιρία να βρεθεί σε ένα «ξεχωριστό» τουριστικό θέρετρο, η επίσκεψη στην Αίγυπτο είναι και μία επίσκεψη σε μία «φίλη» χώρα που "μοιράζεται τις ίδιες απόψεις για την «πράσινη μετάβαση": Με τη χούντα της Αιγύπτου, μαζί με το κράτος – τρομοκράτη του Ισραήλ και την Κύπρο, έχουν δημιουργήσει έναν πολεμοκάπηλο άξονα για να υπερασπιστούν τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο βυθό των ΑΟΖ της Μεσογείου.    Όσο καθυστερεί η υλοποίηση πραγματικών λύσεων για την αντιστροφή της υπερθέρμανσης του πλανήτη, τόσο χειρότερη θα γίνεται η κλιματική κρίση και πιο καταστρεπτικές οι συνέπειές της για το περιβάλλον και για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη. Είναι ξεκάθαρο ότι οι «από πάνω» και οι Διασκέψεις τους δεν μπορούν να αντιστρέψουν αυτή την κρίση που ο καπιταλισμός δημιούργησε και απειλεί, στην κυριολεξία, με εξαφάνιση το σύγχρονο ανθρώπινο πολιτισμό. Αντίθετα, με τις πολιτικές και τον ανταγωνισμό τους, την επιδεινώνουν.    Γι’ αυτό χρειάζεται, άμεσα, να μετατρέψουμε την οργή μας σε δύναμη για μία επαναστατική αντικαπιταλιστική ανατροπή.    Για να μπορέσουμε να αντιστρέψουμε την κλιματική κρίση, για να πάρουμε και να υλοποιήσουμε αποφάσεις που να βάζουν τις ζωές μας και το περιβάλλον πάνω από τα κέρδη μίας χούφτας καπιταλιστών που ελέγχουν, σήμερα, την παραγωγή.      Δημοσιεύτηκε στην Εργατική Αλληλεγγύη, 09/11/2022, No 1546  Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 12/11/2022 - 14:00

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λευκάδας: Η ευρύτερη περιοχή του κάστρου με το τουριστικό περίπτερο και το οινοποιείο του ΤΑΟΛ αλλά και η παραλία της περιοχής είναι και θα παραμείνουν ελεύθερα

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Η ευρύτερη περιοχή του κάστρου με το τουριστικό περίπτερο και το οινοποιείο του ΤΑΟΛ αλλά και η παραλία της περιοχής  είναι και θα παραμείνουν ελεύθερα

 

Λευκαδίτισσες, Λευκαδίτες

Η τοπική επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ  Λευκάδας χαιρετίζει τον μεγαλειώδη αγώνα του λαού της περιοχής μας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ευρύτερης περιοχής του Κάστρου.

Η τελευταία απόφαση του δημοτικού συμβουλίου για ανάκληση παραχώρησης του τουριστικού περιπτέρου και της παραλίας στο κάστρο, αποτελεί μια πρώτη νίκη και μια σοβαρή παρακαταθήκη για την υπεράσπιση των ελεύθερων δημόσιων χώρων στο νησί μας από την επέλαση των επιχειρηματικών συμφερόντων.

Ο μαχητικός και αταλάντευτος αγώνας, το μέτωπο ενάντια στη τρομοκρατία, τα αιτήματα και οι μορφές πάλης που διαμορφώνονται από τους ίδιους τους αγωνιζόμενους, η αναγκαία ισότιμη κοινή δράση συλλογικοτήτων- συνδικάτων –συλλόγων, η ανεξαρτησία του κινήματος από το τοπικό κράτος - τα κυβερνητικά παπαγαλάκια και τη συναινετική αντιπολίτευση αλλά  και η συνεχή ξεκάθαρη αντιπαράθεση με τον αντίπαλο και τους πολιτικούς του εκφραστές δείχνουν το δρόμο για το πώς ένα κίνημα διαμορφώνει όρους νίκης .

Ούτε αυτοί που λοιδορούν και κατασυκοφαντούν το κίνημα δεν μπόρεσαν να το λυγίσουν  αλλά ούτε και αυτοί που μπαινοβγαίνουν στις κινητοποιήσεις για να ελέγξουν το προσανατολισμό αλλά και τον τρόπο που παίρνονται οι αποφάσεις μπόρεσαν να το προσαρμόσουνε στα μέτρα τους.

Λευκαδίτισσες, Λευκαδίτες

Κερδήθηκε μια μάχη αλλά όχι ο πόλεμος. Καμιά εμπιστοσύνη σε αυτούς που έχουμε απέναντί μας και στους ελιγμούς τους. Καμιά εμπιστοσύνη στα κόμματα που τους στηρίζουν. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να μας αδειάσουνε και για αυτό ακριβώς το λόγο πρέπει να είμαστε σε αυξημένη  επαγρύπνηση έτσι ώστε η πρώτη αυτή νίκη να μετατραπεί σε οριστική κατάκτηση.

    Λευκαδίτισσες , Λευκαδίτες

Τους αναγκάσαμε να ψηφίσουν την ανάκληση της παραχώρησης του τουριστικού περιπτέρου και της παραλίας στο κάστρο. Να συνεχίσουμε τον αγώνα για να επιβάλλουμε τη θέση του λαού ότι το βόρειο μέτωπο του νησιού θα παραμείνει δημόσιο με δημόσια χρηματοδότηση για την «ανάπλασή» του με κριτήριο τις πολιτιστικές-κοινωνικές ανάγκες των κατοίκων της Λευκάδας.

Τα μέλη της τοπικής επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δώσαμε και θα συνεχίσουμε να δίνουμε το καλύτερό μας εαυτό σε αυτό το δίκαιο αγώνα που αποτελεί ένα ακόμα επεισόδιο της αγωνιστικής ιστορίας του νησιού μας

 

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

τοπική επιτροπή της Λευκάδας

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΛΕΥΚΑΔΑΣCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 07/11/2022 - 09:30

Ιδιωτικοποιήσεις: Εργατική πολιτική και κρατική ιδιοκτησία [του Αντώνη Δραγανίγου]

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή -

Αντώνης Δραγανίγος

Οι αστικές κυβερνήσεις εδώ και 40 χρόνια αποσπούν ολόκληρους τομείς από την κρατική ιδιοκτησία και τους παραδίδουν στους ιδιώτες καπιταλιστές με ολέθρια για τους λαούς αποτελέσματα. Δεν ενδιαφέρει το εργατικό κίνημα και την Αριστερά το εάν η ιδιοκτησία είναι ιδιωτική/εταιρική ή κρατική, αφού το κράτος είναι αστικό; Πώς συνδέεται η πάλη για εθνικοποιήσεις με την επανάσταση και την εργατική εξουσία;

«Άμεσοι στόχοι» ρήξης ή ανακούφισης;

Το ζήτημα της σύνδεσης τακτικής-στρατηγικής έχει αποδειχθεί ότι κρίνει την επαναστατική «πολιτική». Καρδιά της επαναστατικής τακτικής είναι το πολιτικό πρόγραμμα. Δύο είναι οι κύριες γραμμές που συγκρούονται. Από τη μια, η γραμμή που προτάσσει εκείνους τους πολιτικούς στόχους που έρχονται σε ρήξη με τις κεντρικές επιλογές του συστήματος σε σύνδεση με το ζήτημα της εξουσίας της εργατικής τάξης. Μέσα από την πάλη γι’ αυτούς τους στόχους οι λαϊκές μάζες τείνουν να υπερβούν τα όρια του συστήματος , να συνειδητοποιήσουν την ανάγκη της επαναστατικής αλλαγής και να προετοιμαστούν για αυτή.

Απο την άλλη η λογική που περιορίζεται κατά βάση σε στόχους «άμεσης βελτίωσης» της ζωής των λαϊκών στρωμάτων, μέσα στα όρια της σημερινής κατάστασης. Η λογική αυτή προβάλλεται με δύο μορφές. Η κυρίαρχη διεθνώς είναι η άμεσα ρεφορμιστική, που αναπτύσσεται στο όνομα του «αρνητικού συσχετισμού δυνάμεων» και του ρεαλισμού κι αποτελεί τη βάση των «αριστερών κυβερνήσεων» στο πλαίσιο του συστήματος και των κάθε είδους διαχειριστικών λογικών.

Η άλλη μορφή προβάλλεται από το ΚΚΕ. Σύμφωνα με αυτήν, οι ευρύτεροι πολιτικοί στόχοι ρήξης με την κυρίαρχη πολιτική (έξοδος από την ΕΕ, διαγραφή του χρέους, εθνικοποιήσεις κ.λπ.) έχουν νόημα μόνο μετά την «λαϊκή εξουσία». Όταν προτάσσονται μέσα στον καπιταλισμό οδηγούν στην «διαχείριση». Έτσι δια της φυγής στη «στρατηγική» το μοναδικό αντικείμενο ειναι οι άμεσοι βελτιωτικοί στόχοι στο σήμερα, μαζί με προπαγάνδα για τον σοσιαλισμό. Έτσι όμως δεν διαμορφώνονται συνειδήσεις για επανάσταση και εργατική εξουσία, αλλά αναπαράγεται εκσυγχρονισμένος ο οικονομισμός της περιόδου του Τι να κάνουμε.

Αστική γραμμή και επαναστατική στάση

Από τις αρχές της δεκαετίας του ‘80, με πρωτοπόρους τους Ρέιγκαν και Θάτσερ, η στρατηγική της αστικής τάξης είναι η ιδιωτικοποίηση της ενέργειας, του νερού, των τηλεπικοινωνιών, των δημόσιων χώρων, των λιμανιών, των μεταφορών, της εκπαίδευσης, της υγείας, των πάντων! Αυτή τη στρατηγική ακολουθούν με ευλαβικό τρόπο όλες οι αστικές κυβερνήσεις, νεοφιλελεύθερες και σοσιαλδημοκρατικές, ίσως με διαφορετικούς ρυθμούς και μέσα, αλλά στον ίδιο δρόμο. Όπου υλοποιήθηκαν οι ιδιωτικοποιήσεις και ολόκληροι κοινωνικοί τομείς εντάχθηκαν στην άμεση σφαίρα της καπιταλιστικής κερδοφορίας, τα αποτελέσματα για την εργατική τάξη και τον λαό είναι εφιαλτικά. Βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας την ενεργειακή φτώχια που μαστίζει τον λαό λόγω της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας, της δημιουργίας ιδιωτικών καπιταλιστικών επιχειρήσεων και της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ.

Κι ενώ η στρατηγική της αστικής τάξης είναι να πάρει από το κράτος «της» άμεσα στα δικά της βρόμικα χέρια όλα τα κοινωνικά αγαθά και να τα εντάξει στην σφαίρα της κερδοφορίας της, με τραγικά αποτελέσματα για τον λαό, σημαντικά κόμματα της αριστεράς, όπως το ΚΚΕ, επιμένουν, με ακατανόητη εμμονή, να κινούνται στην λογική «τι κρατικό – τι ιδιωτικό», αφού όλα είναι μορφές καπιταλιστικής ιδιοκτησίας!

«Η πραγματικότητα είναι ότι στον καπιταλισμό, γράφει ο Λ. Αναστασόπουλος («Ρ» 8-9/10), δεν υπάρχει κάποια “δημόσια ιδιοκτησία” και κάποια κρατική παρέμβαση “κοινής ωφέλειας” ταξικά ουδέτερη. Όσα ανήκουν στο αστικό κράτος σήμερα (απο εκτάσεις γης, κρατικό σύστημα υγείας και παιδείας) και σε όποιο ποσοστό και αν είναι αυτή η συμμετοχή του κράτους, δεν παύει να υποτάσσονται σε ένα και μοναδικό σκοπό. Στο πως θα διαιωνίζεται η εξουσία της αστικής τάξης, στο πως θα προωθούνται οι στρατηγικοί της στόχοι, στο πως θα αυξάνεται η κερδοφορία των ομίλων και θα διευκολύνεται το διαρκές ξεζούμισμα των εργαζόμενων». Δεν έχει λοιπόν σημασία κατά τον αρθρογράφο αν η υγεία και η παιδεία είναι κρατική ή ιδιωτική, σε κάθε περίπτωση το κεφάλαιο εξυπηρετούν… Δεν είναι αυτό υπόκλιση στην αστική πολιτική;

Το ότι το σημερινό κράτος είναι «κράτος της αστικής τάξης» το ξέρουμε πολύ καλά όπως και ότι η πολιτική του εντάσσεται στη διευρυμένη αναπαραγωγή του κεφαλαίου και την εξασφάλιση των κοινωνικών, πολιτικών και ιδεολογικών όρων της κυριαρχίας του επίσης. Ωστόσο επειδή η εκμετάλλευση των τομέων της κοινωνίας μέχρι την ιδιωτικοποίησή τους είναι έμμεση και όχι άμεση για το κεφάλαιο, επειδή πλευρές των συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων που επιβάλλονται σαν αποτέλεσμα των ταξικών τους αγώνων ενσωματώνονται σαν δευτερεύουσα πλευρά στην πολιτική του κράτους, προκειμένου αυτό να εμφανίζεται σαν εκπρόσωπος του «συνολικού κοινωνικού συμφέροντος», επειδή υπόκεινται στους περιορισμούς του «πολιτικού κόστους» που έχει η εκάστοτε κυβέρνηση, οι δυνάμεις του συστήματος έχουν λυσσάξει, να ιδιωτικοποιήσουν τα πάντα, να τα δώσουν στο κεφάλαιο μετατρέποντάς τα σε πεδίο της άμεσης κερδοφορίας του.

Με άλλα λόγια, η ύπαρξη τομέων της κοινωνίας και της παραγωγής που είναι έξω από την άμεση σφαίρα της κερδοφορίας του ιδιωτικού κεφαλαίου, αποτελεί ιστορική κατάκτηση της εργατικής τάξης και του λαού που οι δυνάμεις του συστήματος κάνουν ό,τι μπορούν για να την πάρουν πίσω.

Μας φαίνεται λίγο δύσκολο το ΚΚΕ να μην μπορεί να διακρίνει ανάμεσα στη «διάσωση» τομέων της καπιταλιστικής παραγωγής που καταρρέουν λόγω της κρίσης, με πρωτοβουλία των αστικών κυβερνήσεων, προκειμένου εν συνεχεία να αποδοθούν «καθαροί» πίσω στους ιδιώτες, από τις εθνικοποιήσεις που επιβάλλει το εργατικό και λαϊκό κίνημα με τους αγώνες του και μπορούν να ενταχθούν δυνητικά στο πλαίσιο μιας αντικαπιταλιστικής στρατηγικής. Η «κρατικοποίηση» των τραπεζών την περίοδο των μνημονίων μέσω του ΤΑΙΠΕΔ ανήκει στην πρώτη κατηγορία. Όταν όμως ο Αλιέντε τόλμησε να εθνικοποιήσει τα μεταλλεία χαλκού στη Χιλή ήταν μια ενέργεια τόσο «αδιάφορη» για τις αμερικάνικες πολυεθνικές ώστε να επιλέξουν να βυθίσουν μια ολόκληρη χώρα στον φασιστικό τρόμο του Πινοσέτ για να τα ξαναπάρουν πίσω.

Η ύπαρξη τομέων της κοινωνίας και της παραγωγής που είναι έξω από την άμεση σφαίρα της κερδοφορίας του ιδιωτικού κεφαλαίου αποτελεί ιστορική κατάκτηση της εργατικής τάξης και του λαού

Η αστική τάξη κατανοεί τον διακαή πόθο του λαού για δημόσια αγαθά. Οι άνθρωποι θέλουν δωρεάν παιδεία, υγεία, καλές και φτηνές μεταφορές, καθαρό και φτηνό ρεύμα και νερό. Για το λόγο αυτό, στα λόγια δεν αρνείται την ανάγκη για δημόσια αγαθά, «αποσπά» όμως την παροχή τους από το κράτος. Έτσι στα κείμενα της ΕΕ, αλλά και στις ομιλίες και των πιο ακραιφνών νεοφιλελεύθερων περισσεύουν οι αναφορές στα δημόσια αγαθά… με την υπόμνηση όμως ότι «δημόσια αγαθά» δεν σημαίνει και «κρατικά» – παρεχόμενα από το κράτος, αλλά από την αγορά. Κι έτσι μπαίνουν στους πιο χρυσοφόρους κοινωνικούς τομείς οι ιδιώτες, αποκτώντας γρήγορα μονοπωλιακή θέση με τραγικά, τελικά, αποτελέσματα όπως στο ρεύμα ή στις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες.

Το ΚΚΕ από την μια όπως είδαμε «καταχεριάζει» το ΝΑΡ με ευφάνταστες και κάπως βαρύγδουπες κριτικές ότι είναι με το «κράτος της αστικής τάξης», και από την άλλη προσπαθεί να πείσει ότι είναι πρωτοπόρο στην μάχη κατά των ιδιωτικοποιήσεων. Το ΚΚΕ, γράφει ο Λ. Αναστασόπουλος, «πρωτοστατεί στον αγώνα ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις». Γιατί όμως να παλεύει κανείς ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις αν είναι αδιάφορο το αν η ιδιοκτησία είναι κρατική ή ιδιωτική, αφού σε κάθε περίπτωση εξυπηρετούνται τα αστικά συμφέροντα; Και αν πάει μια κυβέρνηση να ιδιωτικοποιήσει την ΕΥΔΑΠ τότε είναι επαναστατικό να παλεύεις ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της, αλλά αντεπαναστατικό να ζητάς να ξαναγίνει κρατική ιδιοκτησία αν ιδιωτικοποιηθεί;

Η μόνη απάντηση είναι ο ηθελημένος περιορισμός του ΚΚΕ τελικά σε (αναγκαίες φυσικά) διεκδικήσεις «ανάσχεσης της επίθεσης», μέσα στα όρια της σημερινής κατάστασης. Γι αυτό το ΝΑΡ είχε χαρακτηρίσει την πολιτική του (κάνοντας κριτική στις Θέσεις του Συνεδρίου του) σαν «αμυντικό οικονομισμό», με κομμουνιστική φρασεολογία, αλλά πλήρη διάσταση τακτικής και στρατηγικής.

Γράφεται στο ίδιο άρθρο: «Σε αυτό το έδαφος, (της πάλης κατά των ιδιωτικοποιήσεων) το ΚΚΕ οργανώνει την πάλη όχι από την σκοπιά υπεράσπισης του αστικού κράτους, αλλά αναδεικνύοντας την ανάγκη σύγκρουσης με το αστικό κράτος και την ανωτερότητα του σοσιαλισμού, της κοινωνικοποιημένης ιδιοκτησίας, της εργατικής εξουσίας». Η αναφορά στην κομμουνιστική στρατηγική λειτουργεί σαν άλλοθι και φυγή στο… βαθύ μέλλον και όχι σαν μια ζωντανή σύνδεση του σήμερα με το αύριο.

«Δημόσια» αγαθά με κέντρο την αγορά

Αστικές και ρεφορμιστικές παρεμβάσεις για την αποκρατικοποίηση των υπηρεσιών

 

Κάθε πρόταση που αποκόπτει το ζήτημα της «παροχής των δημόσιων αγαθών» από την κρατική ιδιοκτησία, μέσα στις συνθήκες της απελευθερωμένης αγοράς και της ΕΕ ρίχνει νερό στον δικό τους μύλο. Για παράδειγμα το ΜέΡΑ25, μιλώντας για την εκπαίδευση και την υγεία («7+1 τομές»), ανοίγει μέτωπο στον «κρατισμό»(!) και με το περιτύλιγμα της «κοινωνικοποίησης» αφήνει έξω την υπεράσπιση της κρατικής ιδιοκτησίας από την είσοδο των ιδιωτών («ούτε κρατισμός-κομματισμός, ούτε ιδιωτικοποίηση… σχεδιασμός και έλεγχος της δημόσιας παιδείας, υγείας και ενημέρωσης στα χέρια Συμβουλίων Κληρωτών & Εκλεγμένων Πολιτών και η διοίκησή τους στα χέρια των εργαζόμενων σε αυτά»).

Έτσι οι αντιλήψεις που συγκρούονται γύρω απ’ το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων στον καπιταλισμό θα μπορούσαν να εκφραστούν ως εξής. Ο ακραιφνής φιλελεύθερος θα πει: «Το κράτος δεν είναι για επιχειρηματική δράση-όλα στην αγορά» (και όποιος ζήσει). Ο «κοινωνικός φιλελευθερισμός» λέει: «Σίγουρα όλα στην αγορά, αλλά επειδή χρειαζόμαστε και “κοινωνικά αγαθά” θα τα εντάξουμε στον ανταγωνισμό και με κάποιες κρατικές επιδοτήσεις (ως υπηρεσίες Γενικού Οικονομικού Συμφέροντος, που λέει και η ΕΕ) θα εξασφαλίσουμε και την προσιτότητα και σίγουρα την κερδοφορία των επιχειρήσεων». Ο σημερινός ρεφορμισμός απ’ την άλλη είναι υπέρ της «ρύθμισης της αγοράς» (πχ. ΜέΡΑ25, ΛΑΕ κλπ). Δεν μπορούμε, λένε, να βάλουμε θέμα «κατάργησης της αγοράς», αυτό είναι «στρατηγικό ζήτημα», αφορά το μακρινό μέλλον… τώρα το θέμα είναι να μπει ένας «φραγμός», ένα έστω μικρό ανάχωμα. Για αυτό, στην ενέργεια ζητάνε επανεθνικοποίηση της ΔΕΗ (ή και απλά δημόσιο έλεγχο) ώστε να «ρυθμιστεί η αγορά», να μπουν κανόνες στον Μυτιληναίο και τον Βαρδινογιάννη και να «ανακουφιστεί ο λαός»… Αν ο ρεφορμισμός δεν ήταν γεμάτος αυταπάτες, τότε δεν θα ήταν αυτός που είναι!

 

Το ΝΑΡ και η πάλη για εθνικοποιήσεις και επανάσταση

Το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, παλεύει «για να είναι αποκλειστικά δημόσια αγαθά η υγεία, η εκπαίδευση, η ενέργεια, η έρευνα και άλλοι ζωτικοί τομείς. Ενάντια στους νόμους της αγοράς, στην ιδιωτικοποίηση και στην αναδιάρθρωση των τομέων αυτών με επιχειρηματικά κριτήρια. Με αποφασιστική ενίσχυση του ΕΣΥ, εθνικοποίηση των ιδιωτικών νοσοκομείων, των φαρμακευτικών εταιρειών. Με δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους, χωρίς ταξικούς φραγμούς, ώστε η εκπαίδευση και η επιστήμη να εξυπηρετούν τις ανάγκες του λαού και της νεολαίας και όχι τα κέρδη του κεφαλαίου. Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση όλων των εταιρειών που ‘’διασώζονται’’ με κρατικό χρήμα, των τραπεζών… και των μεγάλων επιχειρήσεων. Λειτουργία τους με εργατικό-κοινωνικό έλεγχο, προς όφελος των αναγκών του κόσμου της δουλειάς. Παλεύουμε ενάντια στην κυριαρχία της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και των νόμων της αγοράς, για τον περιορισμό τους, με στόχο την κατάργησή τους», όπως γράφει στην Πολιτική του Πρόταση.

Στις κρατικές εταιρείες και τομείς της κοινωνίας (εκπαίδευση-υγεία-συγκοινωνίες κ.α.) που δρούμε, παλεύουμε ώστε με την λειτουργία τους να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων, αντιπαλεύουμε την εμπορευματική, «ανταγωνιστική» τους λειτουργία, τις αντιδραστικές κρατικο-καπιταλιστικές σχέσεις που εξυπηρετούν, δείχνοντας ότι το σημερινό κρατικό, δεν είναι το κρατικό που εμείς θέλουμε, ότι παλεύουμε από την σκοπιά του αύριο, της επαναστατικής αλλαγής, της συντριβής του αστικού κράτους, του ριζικού μετασχηματισμού κοινωνικών λειτουργιών που ασκούνται από τις υπηρεσίες του.

Αυτός είναι ο δρόμος για να παρεμβαίνουμε σήμερα στους λαϊκούς αγώνες ανοίγοντας δρόμους για την αλλαγή των συσχετισμών, για την συγκέντρωση δυνάμεων, για την επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ

Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 06/11/2022 - 13:30
Subscribe to Εργατική Δημοκρατία aggregator - ΑΝΤΑΡΣΥΑ