ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή

Οι Σπαρτιάτες, ο Άρειος Πάγος, η ΝΔ και ο κρατικός αντιφασισμός [του Μπάμπη Συριόπουλου]

Ο Άρειος Πάγος (το Α1 τμήμα του) ανακοίνωσε στις 24 Απριλίου τα κόμματα που θα συμμετέχουν στις ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου. Αποκλείστηκαν 14 κόμματα επειδή δεν κατέβαλλαν το παράβολο και το νεοφασιστικό κόμμα των Σπαρτιατών με πολιτικό σκεπτικό σύμφωνα με το οποίο ο πραγματικός αρχηγός του κόμματος είναι ο καταδικασμένος και έγκλειστος Ηλίας Κασιδιάρης. Παράλληλα εκκρεμεί για τις 19 Ιουνίου η δίκη των 11 βουλευτών των Σπαρτιατών και του Ηλία Κασιδιάρη για εξαπάτηση του εκλογικού σώματος σε σχέση πάλι με το ποιος ήταν ο πραγματικός αρχηγός του κόμματος.

Ο Μητσοτάκης antifa;

Ο αποκλεισμός από τις ευρωεκλογές έγινε μετά από προσφυγή του ΠΑΣΟΚ, της ΝΕΑΡ και της ΝΔ. Ο Κ. Μητσοτάκης διεκδικεί τα πρωτεία στον αντιφασισμό: «Μαχόμαστε τον ακροδεξιό φασισμό στην πράξη, όχι στα λόγια […]». Αυτός ο ανταγωνισμός για τα αντιφασιστικά πρωτεία γίνεται παράλληλα με αυτόν για το ποιο κόμμα θα κερδίσει τις ψήφους των Σπαρτιατών. Πρώτα απ’ όλα υπάρχουν τα άλλα κόμματα του ακροδεξιού τόξου (Νίκη του Δ. Νατσιού, Ελληνική Λύση του Κ. Βελόπουλου, «Πατριώτες» του Π. Εμφιετζόγλου κ.λπ.). Το βασικό όμως ζήτημα είναι η επιδίωξη προσέλκυσης ψηφοφόρων από ένα βαθιά συντηρητικό τμήμα του πληθυσμού με εθνικιστικές αντιλήψεις και ροπή στη θρησκοληψία. Σ’ αυτό τον αγώνα δρόμου επιδίδονται και αστικά κόμματα υποτίθεται υπεράνω πάσης υποψίας, με την ανάλογη βέβαια προσαρμογή στο πολιτικό τους προφίλ και στους υποψηφίους τους. Για τη ΝΔ οι υποψηφιότητες Γιώργου Αυτιά («εμείς πάμε στην Ευρώπη με το σύνθημα πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια») και του Φρέντι Μπελέρι με το σκοτεινό παρελθόν του -ως μέλος της φασιστικής παραστρατιωτικής ΜΑΒΗ τη δεκαετία του ’90- χρησιμεύουν για την αλίευση ανάλογων ψήφων. Ο Β. Κασσελάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ, υποψήφιος ευρωβουλευτής (και ξάδελφος του προέδρου), έσπευσε να χαρακτηρίσει «ευπρόσδεκτες» τέτοιες ψήφους, όπως και ο Τάκης Θεοδωρικάκος από τη ΝΔ· τελικά ανακάλεσαν και οι δύο τις δηλώσεις τους προσπαθώντας να σώσουν τα προσχήματα. Ενδεικτική μιας συνολικής στροφής προς μια βαθιά συντηρητική ρητορεία είναι επίσης η φιλοδοξία του Στ. Κασσελάκη να διεκδικήσει την πατρίδα, τη θρησκεία και την οικογένεια από αυτούς που νομίζουν πως τους ανήκουν καταλήγοντας ότι «η καπηλεία του πατριωτισμού, της πίστης και της οικογένειας από τη Δεξιά τελειώνει εδώ».

Το τρίπτυχο που τους ενώνει είναι βέβαια «ιδιωτική ιδιοκτησία, κέρδος, “Δύση”» και πάνω σ’ αυτή τη βασική συμφωνία μπορούν να δοκιμάζουν διαφορετικά μείγματα φιλελεύθερου εκσυγχρονισμού με ακροδεξιές αποχρώσεις ή προοδευτικής, «δικαιωματικής» προσήλωσης σε παραδοσιακά δεξιά και ακροδεξιά συνθήματα. Στην προσπάθεια εξασφάλισης ανοχής ή και υποστήριξης από την εκκλησία εντάσσεται και η συνάντηση του Κ. Μητσοτάκη με τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, όπου ο πρώτος τόνισε το «σημαντικό κοινωνικό αποτύπωμα της Εκκλησίας» και το «περίσσευμα αγάπης και στήριξης» που δίνει, ενώ ο δεύτερος δήλωσε: «Δεν κάνουμε ούτε αυτό που θα μας πει ο Βελόπουλος ούτε οποιοσδήποτε πολιτικός».

Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα ευρύτερης νομιμοποίησης ακροδεξιών αντιλήψεων και του πολιτικού προφίλ με έντονες ακροδεξιές αποχρώσεις που αποπνέει η ίδια η ΝΔ, η απαγόρευση καθόδου των Σπαρτιατών μοιάζει περισσότερο με ξεκαθάρισμα λογαριασμών στο εσωτερικό της δεξιάς πολυκατοικίας, διαπάλη τελικά σε ένα βαθιά αντιδραστικό, ακροδεξιό φόντο για τη λεία των ακροδεξιών-φασιστικών ψήφων.

Σε αυτή την οικογενειακή διαμάχη εντός του αστικού κράτους και της δεξιάς πολυκατοικίας εναλλάσσονται τα γρονθοκοπήματα και τα χάδια, ο Ν. Μιχαλολιάκος αποφυλακίζεται καθώς στο πρόσωπό του εφαρμόζονται οι ευνοϊκότερες των ρυθμίσεων και οι ευεργετικότερες διατάξεις, η προχωρημένη ηλικία, η κατάσταση της υγείας του και η «θετική διαγωγή» του! Έτσι αφήνεται ελεύθερος ενώ έχει εκτίσει πραγματικά κάτι παραπάνω από το ένα τρίτο της ποινής του και αυτό όχι με τις χειρότερες συνθήκες (κέντρο αποκατάστασης στους Αγ. Ανάργυρους). Η μεροληψία της «Δικαιοσύνης» βγάζει μάτι καθώς δεν πάρθηκε καθόλου υπόψη η μη μεταμέλεια του Μιχαλολιάκου, ενώ στην περίπτωση του Δ. Κουφοντίνα αυτό το κριτήριο ήταν το βασικό για την απόρριψη μεταγωγής του σε αγροτική φυλακή. Ακόμα ένα κλείσιμο του ματιού στο ακροδεξιό ακροατήριο.

Η αριστερά πρέπει να χαίρεται;

Το ερώτημα είναι αν παρόλα αυτά ο κόσμος της αριστεράς, του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος, οι χιλιάδες αγωνιστές που αντιμετώπισαν τον φασισμό στους δρόμους, που συγκρούστηκαν με και μάτωσαν από τις χρυσαυγίτικες συμμορίες, που έχουν δει την αγαστή συνεργασία της αστυνομίας και του κράτους μ’ αυτές, όλοι όσοι απεχθάνονται τη φασιστική ιδεολογία και πρακτική πρέπει -παρά τους πραγματικούς λόγους που οδήγησαν στην απαγόρευση της εκλογικής καθόδου των Σπαρτιατών- να χαίρονται γι αυτό το μπλοκάρισμα.

Ας δούμε το σκεπτικό της απόφασης του Αρείου Πάγου. Το Σύνταγμα στο άρθρο 29 επιτρέπει την ίδρυση «σε πολιτικά κόμματα, που η οργάνωση και η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος». Η απόφαση παίρνει στα σοβαρά τον όρο που τίθεται στο άρθρο 29 καθώς «είναι σαφώς επιτακτικός, όπως προκύπτει και από τη γραμματική ερμηνεία του ενόψει της χρησιμοποίησης της λέξης “οφείλει”», οπότε «η ελληνική δημοκρατία, κατά την ως άνω συνταγματική επιταγή […] έχει τη θετική υποχρέωση να μην επιτρέπει τη χρήση των δικαιωμάτων πολιτικής συμμετοχής ενός κόμματος με σκοπό τη διάβρωση των φιλελεύθερων και δημοκρατικών θεσμών και οφείλει να αυτοπροστατεύεται κατά των συμπεριφορών, οι οποίες, υπό την επίφαση και ψευδεπίγραφη μορφή της σύστασης πολιτικών κομμάτων, που η ίδια η Δημοκρατία επιτρέπει για τη λειτουργία της, σκοπούν την κατάλυσή της. Η αυτοπροστασία αυτή δεν επιβάλλεται συνταγματικώς να έχει τη μορφή της εκ των υστέρων ποινικής καταστολής τέτοιων συμπεριφορών των κομμάτων, αλλά επιβάλλεται και μία προληπτική προστασία πριν δηλαδή την εκδήλωση αυτής της δράσης με τη νομοθετική ρύθμιση των προϋποθέσεων που πρέπει να απαιτούνται, προκειμένου ένα πολιτικό κόμμα να συμμετάσχει στις εκλογές». (σ.σ. όλες οι υπογραμμίσεις δικές μας).

Ο Άρειος Πάγος, ένα δικαστήριο αποφασίζει αν ένα πολιτικό κόμμα κάνει αυτό που «οφείλει» (όπως ορίζεται «επιτακτικά») να κάνει και αν κρίνει ότι δεν το κάνει, παίρνονται μέτρα προληπτικά. Όλα αυτά γίνονται για την «αυτοπροστασία της μαχόμενης ελληνικής δημοκρατίας» όπως γράφεται παρακάτω. Ενάντια σε ποιους μάχεται η ελληνική δημοκρατία το έχουν καταλάβει οι εργαζόμενοι που κηρύσσονται παράνομες οι απεργίες τους και καταγράφονται και φακελώνονται τα μέλη των σωματείων τους και οι διαδηλωτές που ξυλοκοπούνται και συλλαμβάνονται. Όσον αφορά πάντως στο άρθρο 16 που απαγορεύει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων δεν έγινε καμιά «επιτακτική» ερμηνεία του.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου θυμίζει ότι το 1975 είχε προταθεί επίσης η δυνατότητα απαγόρευσης της λειτουργίας ενός κόμματος «που η δράση του τείνει στην ανατροπή του ελεύθερου δημοκρατικού πολιτεύματος». «Το γεγονός ότι τότε αποσύρθηκε ύστερα από τις αντιδράσεις των τότε κομμάτων της αντιπολίτευσης εναρμονιζόταν με τις τότε επικρατούσες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες, κατά τις οποίες η Ελλάδα εξερχόταν από την επτάχρονη δικτατορία και υπήρχε δικαιολογημένη δυσπιστία» ομολογείται παρακάτω. Εκτός όμως από τις συνθήκες της εποχής «στη δυσπιστία αυτή συνέβαλε και η πλήρως αόριστη τότε προταθείσα φράση “η δράση του (κόμματος) τείνει στην ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος”». Ναι, αυτή η φράση ήταν όντως αόριστη, ενώ το «οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος» είναι απολύτως σαφές! Υποτίθεται ότι τίθενται αντικειμενικά κριτήρια σε σχέση με το ποιος είναι ο «φαινομενικός» και ο «πραγματικός» αρχηγός. Πόσο αντικειμενικά μπορεί να είναι αυτά; Αν ένα κόμμα δεν έχει αρχηγό αλλά συλλογική ηγεσία; Για παράδειγμα ποιος είναι ο αρχηγός της ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Ο Άρειος Πάγος μπορεί να αποφασίζει ποια είναι «η υποκρυπτόμενη ηγεσία» ενός κόμματος που αντιτίθεται στη δημοκρατία.

Το ελληνικό αστικό κράτος με αυτή την απόφαση του Αρείου Πάγου κρίνει ότι η απαγόρευση εκλογικής καθόδου κομμάτων -που ήταν αδιανόητη το 1975 καθώς στη μεταπολίτευση επικρατούσε γενικευμένη «δυσπιστία» στον ελληνικό λαό για τους «προστάτες» της δημοκρατίας- τώρα είναι εφικτή. Τώρα εκτιμούν ότι υπάρχει εμπιστοσύνη! Πρέπει να χαιρόμαστε γι αυτό;

Μήπως όμως έτσι τουλάχιστον ξεμπερδέψαμε από την χειρότερη, σχεδόν αμιγώς ναζιστική, εκδοχή της Χρυσής Αυγής και των Σπαρτιατών; Ας μην υπάρχει κανένας τέτοιος εφησυχασμός. Αυτοί που έβαλαν φυλακή τον Χίτλερ το 1923 τον έκαναν καγκελάριο το 1933. Η αστική τάξη είναι κάποιες φορές εξαιρετικά μεγαλόψυχη, όταν χρειάζεται συγχωρεί και ανταμείβει. Η απόφαση αποφυλάκισης του «φύρερ» Μιχαλολιάκου, αυτού του πολύ πραγματικού φασίστα αρχηγού δείχνει τα όρια του κρατικού αντιφασισμού. Το σύστημα φροντίζει τους ανθρώπους του, πάντα μεριμνά για εφεδρείες και ποτέ δεν γκρεμίζει τις γέφυρες.

Πως πολεμιέται ο φασισμός;

Η άνοδος ακροδεξιών και φασιστικών αντιλήψεων και ρευμάτων είναι πριν απ’ όλα αποτέλεσμα της συνολικής επιθετικής, αντιδραστικής μετατόπισης της κυρίαρχης πολιτικής σε όλα τα ζητήματα, κυρίως γύρω από τα λεγόμενα εθνικά θέματα, τη μετανάστευση, τα θέματα της «τάξης» και της «ασφάλειας», του ρατσισμού και του αντικομμουνισμού. Έτσι, «νομιμοποιούνται» στη λαϊκή συνείδηση οι απόψεις εθνικιστικών, ρατσιστικών και θρησκόληπτων-σκοταδιστικών οργανώσεων που επηρεάζουν το πολιτικό σκηνικό σε δεξιότερη κατεύθυνση. Οι δυνάμεις αυτές ενισχύονται από συγκεκριμένα κέντρα του συστήματος: από τμήμα της άρχουσας τάξης, από ορισμένους εφοπλιστές και την εκκλησία, από το βαθύ κράτος των δικαστών και των σωμάτων καταστολής. Με την απροκάλυπτη πολεμική στροφή της ΕΕ και των κυβερνήσεων, την απλόχερη υποστήριξη προς την Ουκρανία και τη συνενοχή στη σφαγή στη Γάζα ήδη απαγορεύονται όχι μόνο διαδηλώσεις αλλά και συνέδρια και επιβάλλεται λογοκρισία. Όσο εντείνεται η πολεμική προετοιμασία και εμπλοκή τόσο θα εντείνονται και οι κραυγές του εθνικισμού (και του κάθε κράτους ξεχωριστά και του «ευρωπαϊκού» συνολικά) και της μισαλλοδοξίας.

Από την άλλη, η ακροδεξιά και ο φασισμός έχουν ως κύρια κοινωνική τους δεξαμενή ορισμένα τμήματα των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, που βρίσκουν ένα ψεύτικο αντιδραστικό «αντισυστημικό» αποκούμπι. Ο σύγχρονος ολοκληρωτικός καπιταλισμός εμπορευματοποιεί τα πάντα, θεωρεί ότι η δουλειά με αξιοπρέπεια είναι «φιλοσοφία» (Αδ. Γεωργιάδης), πνίγει τα πάντα «στα παγωμένα νερά του εγωιστικού υπολογισμού», κρατάει απ’ όλες τις ανθρώπινες σχέσεις «την αναίσθητη πληρωμή τοις μετρητοίς» και απ’ όλες τις ελευθερίες προτάσσει την ελευθερία του εμπορίου. Μπορούν να ζήσουν οι άνθρωποι μόνο μ’ αυτά; Ιδίως αυτοί που πετάγονται στο περιθώριο της αγοράς εργασίας ή που βλέπουν ότι -παρά την υποτιθέμενη «κοινωνική κινητικότητα»- θα παραμείνουν ακίνητοι στον πάτο; Έτσι η αστική τάξη προωθεί εναλλακτικά και παράλληλα την επιστροφή σε παραδοσιακές αξίες και τη θαλπωρή που προσφέρουν «φαντασιακές κοινότητες», ανελεύθερες και καταπιεστικές αλλά με «ανθρώπινο πρόσωπο». Εμφανίζονται «πατριώτες και θρήσκοι» ενώ όταν χρειαστεί «πουλάνε πατρίδα και θεό για λίγες δεκάρες» (από τον Κ. Βάρναλη).

Ο κρατικός αντιφασισμός δεν μπορεί να καταπολεμήσει πραγματικά την ακροδεξιά και το φασισμό, πάνω απ’ όλα δεν μπορεί και δεν θέλει να καταπολεμήσει τις αιτίες και τις ρίζες του ανορθολογισμού, του εθνικισμού, της βίας και της βαρβαρότητας που είναι σύμφυτα -έστω και σε λανθάνουσα κατάσταση- με τον καπιταλισμό. Πόσο μάλλον σήμερα όταν η αστική πολιτική, ιδίως το δεξιό-ακροδεξιό νεοσυντηρητικό ρεύμα της, υποκλίνεται σε ή και ανοιχτά υιοθετεί πλευρές των ακροδεξιών-φασιστικών αντιλήψεων και πρακτικών. Το μόνο που καταφέρνει ο κρατικός αντιφασισμός των απαγορεύσεων είναι να ηρωοποιεί και να προσδίδει αντισυστημικό χαρακτήρα στην ακροδεξιά, καθώς και να εξοικειώνει την κοινή γνώμη με αντιδημοκρατικά μέτρα ενάντια στον «ριζοσπαστισμό», στα «άκρα» και σε όσους δεν «εξυπηρετούν την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος» όπως «οφείλουν» να κάνουν.

Η ακροδεξιά και ο φασισμός, το ρεύμα της αντεπαναστατικής απελπισίας, καταπολεμάται σε καιρούς κρίσης και αβεβαιότητας από το αντίστροφο ρεύμα της επαναστατικής ελπίδας, από ένα ισχυρό αντικαπιταλιστικό και κομμουνιστικό ρεύμα, από ένα ιδεολογικό, πολιτικό, πολιτιστικού, αξιακό, επαναστατικό «αντίπαλο δέος» στον φονικό-ολοκληρωτικό καπιταλισμό, ένα ρεύμα εργατικού και διεθνιστικού ανθρωπισμού που θα εμπνεύσει τη νεολαία και τους εργαζομένους. Όχι μόνο στο δρόμο αλλά και στις ιδέες. Αντί για «πατρίδες σαν μασκαρεμένες σκρόφες» και «θρησκείες που ζητάνε παρθενιές» (από τραγούδι των Δ. Μητσοτάκη-Γ. Κλιούμη), ένα ρεύμα εργατικού και διεθνιστικού ανθρωπισμού που θα εμπνεύσει τη νεολαία και τους εργαζομένους.

 

Εφημερίδα ΠΡΙΝ Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 03/05/2024 - 17:15

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου: Χαιρετίζουμε τη μαζική και μαχητική διαμαρτυρία υγειονομικών και εργαζομένων - Πρόκληση οι ύβρεις Γεωργιάδη

Θα κάνει καιρό να συνέλθει ο υπουργός (διάλυσης της) Υγείας Α. Γεωργιάδης, από την υποδοχή που του επιφύλαξαν οι υγειονομικοί και οι κάτοικοι της Λέσβου στα εγκαίνια του ΕΚΑΒ στη Μυτιλήνη, την παραμονή της Πρωτομαγιάς. 

Ήρθε στη Λέσβο με την εντύπωση πως μπορούσε να ξεγελάσει εύκολα τους νησιώτες, παρουσιάζοντας ως κατόρθωμα τη στέγαση του ΕΚΑΒ σε ένα νέο κτήριο, τη στιγμή που το ΕΚΑΒ αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες όλου του νησιού και οι διακομιδές από τα ΚΥ συνεχίζουν να γίνονται από ανεκπαίδευτους και άσχετους με το αντικείμενο οδηγούς του στρατού! Μίλησε για αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών περίθαλψης, την ώρα που στην πόλη της Μυτιλήνης οι υπάρχουσες μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (ΚΥ Μυτιλήνης και ΤΟΜΥ) με τους ελάχιστους γιατρούς τους, αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες των 35.000 κατοίκων της. Εκθείασε το Διοικητή του Βοστανείου, χωρίς φυσικά να αναφερθεί στα ράντσα που έχουν κάνει ήδη την εμφάνιση τους στις κλινικές και στα εκατοντάδες οφειλόμενα ρεπό στο νοσηλευτικό προσωπικό του. Ανακοίνωσε την επικείμενη ολοκλήρωση της κατασκευής του ΚΥ «στις Μανταμάδες», χωρίς να τον απασχολεί πως δε πρόκειται να λειτουργήσει χωρίς προσωπικό, όπως δεν τον απασχόλησαν οι τεράστιες ελλείψεις προσωπικού στα άλλα ΚΥ. Δεν τόλμησε να αναγγείλει τη λειτουργία απογευματινών επί πληρωμή χειρουργείων στο Βοστάνειο, καθώς όπως είπε είναι μηδενικές οι λίστες αναμονής. Αυτό δε σημαίνει πως δεν θα επιδιώξει να το κάνει στα μουλωχτά. 

Στην προεκλογική κυβερνητική φιέστα που στήθηκε μεγαλοβδομαδιάτικα (ήμαρτον!), τόσο οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου και των ΚΥ (γιατροί, νοσηλευτές κτλ), όσο και οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι του νησιού δεν κάθισαν στα αυγά τους, αλλά διεκδίκησαν να παρέμβουν δυναμικά, με αποφάσεις των σωματείων τους και του Εργατικού Κέντρου. Οι φραγμοί της αστυνομίας, η επιστράτευση των ΟΠΚΕ, δεν στάθηκαν ικανοί να συγκρατήσουν τη δίκαιη οργή των συγκεντρωμένων, που διαμαρτυρήθηκαν για την κατάσταση που βιώνουν καθημερινά ως εργαζόμενοι και ως χρήστες των δημόσιων υπηρεσιών περίθαλψης. Η παράσταση διαμαρτυρίας ήταν αρκετή για να χάσει ο υπουργός τη ψυχραιμία του. Απευθύνθηκε στους συγκεντρωμένους αποκαλώντας τους «κάφρους», «ανθρωπάκια» και στολίζοντας τους με χυδαίες και απαξιωτικές εκφράσεις.

Το υβρεολόγιο του υπουργού είναι πρόκληση, που δεν αφορά μόνο τους παρευρισκόμενους υγειονομικούς και εργαζόμενους. Είναι προσβολή που αφορά όλο το λεσβιακό λαό. Έπρεπε να γνωρίζει ο υπουργός πως απέναντι του είχε τους γιατρούς, τους νοσηλευτές, τους εργαζόμενους στο Ε.Σ.Υ., που καθημερινά περιθάλπτουν το λαό της Λέσβου και που πάνω τους στηρίζεται η λειτουργία του Νοσοκομείου και των ΚΥ. Απέναντι του είχε επίσης τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους του νησιού, που με τον ιδρώτα τους και τις εισφορές τους, αποτελούν τους πραγματικούς δικαιούχους των δημόσιων δομών υγείας. Ώστε λοιπόν ο υπουργός θεωρεί κάφρους και ανθρωπάκια το λαό της Λέσβου και σαν τέτοιους μας αντιμετωπίζει. Ουδεμία έκπληξη. Άλλωστε αυτό δείχνει και η γενικότερη στάση του, όπου με ψέματα, χάντρες και καθρεφτάκια ήρθε να εξαπατήσει τους νησιώτες και να αρπάξει τη ψήφο τους. 

Δεν θα του περάσει. Να είναι σίγουρη η κυβέρνηση του Μητσοτάκη και ο ανεκδιήγητος υπουργός της Α. Γεωργιάδης πως ο λαός της Λέσβου ξέρει να απαντά στις προκλήσεις και τις προσβολές. Ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου χαιρετίζουμε τη μαζική και μαχητική διαμαρτυρία των υγειονομικών και των εργαζομένων της Λέσβου. Μόνο με δυναμικές κινητοποιήσεις του λαού και με ένα εργατικό κίνημα πού δε θα αρκείται σε συμβολικές κινήσεις, μπορεί να μπει φραγμός στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική και να διεκδικήσουμε δημόσια δωρεάν και υψηλού επιπέδου υγεία για όλο το λαό και ζωή με αξιοπρέπεια. Εμείς υποσχόμαστε πως με όλες μας τις δυνάμεις θα συμβάλουμε σε αυτό. 

Tags: ΤΟΠΙΚΕΣΛΕΣΒΟΥCategories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 03/05/2024 - 17:00

Ο Βαρτζόπουλος, ο νεοναζισμός, η σοσιαλδημοκρατία και ο ρεφορμισμός [του Πάνου Παπανικολάου]

Γράφει ο Πάνος Παπανικολάου*

Ο υφυπουργός Υγείας ψυχίατρος κ. Βαρτζόπουλος προσπάθησε να επαναφέρει, να «κανονικοποιήσει» και να «επιστημονικοποιήσει» στον δημόσιο λόγο την ναζιστική ευγονική που έχει πεταχτεί στα σκουπίδια της Ιστορίας και της επιστήμης εδώ και 80 χρόνια.

Συγκεκριμένα για να δικαιολογήσει την αδιαφορία κυβέρνησης – αστυνομίας σχετικά με τα αυξανόμενα σε αριθμό εγκλήματα γυναικοκτονιών και γενικά άσκησης βίας ενάντια σε γυναίκες, ο κ. Βαρτζόπουλος επιδόθηκε σε ένα αντιεπιστημονικό παραλήρημα λέγοντας πως οι γυναικοκτονίες είναι «φυσικό βιολογικό φαινόμενο» γιατί «σε όλα τα ζωικά είδη το αρσενικό φέρνει την τροφή ενώ το θηλυκό μόνο τίκτει άρα λογικό το αρσενικό να έχει βίαιη συμπεριφορά ενάντια στο θηλυκό ατομικά ή στην αγέλη».

Αυτονόητα αυτές οι αρλούμπες είναι άκρως αντιεπιστημονικές. Από την σκοπιά των βιοεπιστημών ακόμα και οι μαθητές του Δημοτικού ξέρουν πως τα ζωικά είδη που έχουν δύο φύλα κάθε άλλο παρά συμπεριφέρονται όπως νομίζει ο κ. Βαρτζόπουλος. Ούτε τα έντομα – οι μέλισσες εργάτριες «φέρνουν την τροφή» και θανατώνουν τους κηφήνες όταν αυτοί εκπληρώσουν την αποστολή τους ως εργαλεία αναπαραγωγής. Ούτε τα πτηνά – ο αρσενικός βασιλικός πιγκουΐνος κλωσσά τα αυγά ενώ ο θηλυκός είναι αυτός που «φέρνει την τροφή». Ούτε τα θηλαστικά – στην αγέλη των λιονταριών οι λέαινες κυνηγούν και «φέρνουν την τροφή» ενώ ο αρσενικός της αγέλης χρησιμεύει κυρίως ως επιβήτορας αναπαραγωγής.

Επίσης οι αρλούμπες του κ. Βαρτζόπουλου είναι καταγέλαστα αντιεπιστημονικές και από την σκοπιά της ιστορικής – κοινωνικής επιστήμης: η πατριαρχία κάθε άλλο παρά υπάρχει «όσο υπάρχει ο άνθρωπος». Η πατριαρχία υπάρχει μόνο τα τελευταία 10000 χρόνια που υπάρχουν τα εκμεταλλευτικά κοινωνικοοικονομικά συστήματα: δουλοκτησία – φεουδαρχία – καπιταλισμός. Πιο πριν όταν δεν υπήρχε ατομική ιδιοκτησία πάνω στην γη, στα ζώα και στους ανθρώπους η τροφοσυλλέκτρια κατείχε το τσαντίρι και τα τσουκάλια και όποτε ήθελε πετούσε έξω από το τσαντίρι τον κυνηγό πολεμιστή αφήνοντάς τον να πεινάει, να κρυώνει και να αυνανίζεται στην αστροφεγγιά. Η επαναστατική Κοινωνιολογία – Ανθρωπολογία τα είχε αυτά αποδείξει περίτρανα ήδη από τον 19ο αιώνα με τα πρωτοπόρα βιβλία του Μόργκαν και του Ένγκελς συντρίβοντας τις αστικές αντιεπιστημονικές προλήψεις που έβλεπαν το παρελθόν με τα μυωπικά μάτια του (τότε) παρόντος και τα είχε επιβάλει ως επίσημη επιστημονική γνώση.

Όμως το να καταρρίψει κάποιος τις αρλούμπες του κ. Βαρτζόπουλου και των ακροδεξιών ομοϊδεατών του είναι το πιο εύκολο. Το ζητούμενο είναι ποια πρέπει να είναι η συνολική πολιτική – ιδεολογική – κινηματική απάντηση όχι μόνο απέναντι στον κ. Βαρτζόπουλο αλλά απέναντι σε φορείς τέτοιων συγκροτημένων απάνθρωπων μεσαιωνικών ακροδεξιών απόψεων πολύ πιο ικανούς και επικίνδυνους από τον κ. Βαρτζόπουλο. Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα πρέπει πρώτα να ξεκαθαριστεί ΤΙ αντιμετωπίζουμε και ΓΙΑΤΙ.

Αντιμετωπίζουμε μια συγκροτημένη ακροδεξιά ιδεολογική – πολιτική «αντεπίθεση» σε παγκόσμιο επίπεδο εδώ και δεκαετίες. Το «αφήγημα» είναι σχεδόν παρόμοιο σε όλες τις χώρες και εκπέμπεται με παραλλαγές από καθεστωτικούς ταχαφιλελεύθερους, ακροδεξιούς «παλιάς κοπής» και καθαρόαιμους νεοναζί. Πυρήνας του αφηγήματος είναι ο ιδεατός και αταξικός «λευκός άνδρας» που δήθεν «απειλείται» από τον φεμινισμό, την μετανάστευση, τον ισλαμισμό, την ομοφυλοφιλία, την «woke προπαγάνδα». Και μαζί με τον ιδεατό αταξικό «λευκό άνδρα» απειλείται το μέλλον της λευκής φυλής, της Ευρώπης, των ΗΠΑ, του χριστιανισμού καθώς αυτά τα «σατανικά» κινήματα θέλουν να αλλοιώσουν την πληθυσμιακή σύνθεση φέρνοντας μετανάστες μαύρους ή/και μουσουλμάνους, εμποδίζοντας τις γυναίκες να γεννοβολούν από έφηβες ασχολούμενες κυρίως ή αποκλειστικά με την μητρότητα, προπαγανδίζοντας την ομοφυλοφιλία που είναι ενάντια στην αναπαραγωγή της λευκής φυλής κλπ, κλπ, κλπ. Το αφήγημα μάλιστα ενίοτε «καρυκεύεται» και με δήθεν «αντικαπιταλιστική» εσάνς (όπως ακριβώς ο φασισμός κι ναζισμός στις αρχές της δεκαετίας 1930): όλα αυτά τα έχουν σχεδιάσει τάχα συγκεκριμένοι μεγαλοκαπιταλιστές (Σόρος, Γκέιτς, Μπουρλά κλπ) που τυχαίνει να είναι και «Εβραίοι» οι οποίοι έχουν ως μαριονέττες τις τράπεζες, τις εταιρείες βιοϊατρικής τεχνολογίας, το Νέτφλιξ, τις ΜΚΟ, τους μετανάστες, το Ισλάμ, τα κοινωνικά κινήματα με στόχο την διατήρηση της παγκόσμιας κυριαρχίας εξαφανίζοντας την λευκή χριστιανική φυλή που αντιστέκεται στα σχέδιά τους για «παγκόσμια κυριαρχία». Πλευρές του αφηγήματος κατά περιόδους προβάλλονται συντονισμένα από κυβερνήσεις και καθεστωτικά ΜΜΕ ανάλογα με τις εκάστοτε επιδιώξεις του συστήματος. Π.χ. τα τελευταία χρόνια υπερπροβάλλεται συντονισμένα ο «έσχατος κίνδυνος από την λαθρομετανάστευση» κλπ.

Αυτό το αντιμετωπίζουμε γιατί ο καπιταλισμός σε περιόδους κρίσης του αδίστακτα καταφεύγει στην ακροδεξιά, στον φασισμό και στον ναζισμό.

Το κάνει λόγω των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που πάλι κλιμακώνονται απειλώντας την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας : «η πολιτισμένη χριστιανική Δύση απειλείται» είναι το πολεμικό δόγμα ΗΠΑ – ΕΕ στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς με Κίνα – Ρωσία. Βέβαια οι «σύμμαχοι και φίλοι της Δύσεως» π.χ. Σαουδική Αραβία ή Ιαπωνία δεν είναι ούτε χριστιανοί ούτε άριοι αλλά δεν βαριέσαι, θα τους εντάξουμε στο αφήγημα με παράπλευρο τρόπο: ήδη υπάρχει προπαγανδιστική παραφιλολογία για την «ευγενική – σοβαρή – νομοταγή Ιαπωνική φυλή» όπως ακριβώς υπήρχε και την δεκαετία του 1930 με την συγκρότηση του «άξονα» ναζιστικής Γερμανίας – φασιστικής Ιταλίας – αυτοκρατορικής Ιαπωνίας.

Το κάνει λόγω της ταξικής πάλης μέσα σε κάθε χώρα. Κάθε φορά που αυξάνεται ο βαθμός εκμετάλλευσης γενικά, αυξάνεται περισσότερο ο βαθμός εκμετάλλευσης των μεταναστών και των γυναικών πιο συγκεκριμένα. Ο «λαθραλλοδαπός» σκλάβος πρέπει να μας φιλάει τα χέρια που τον ανεχόμαστε και του δίνουμε ένα πιάτο φαγητό γι’ αυτό οφείλει να σκύβει το κεφάλι και να ανέχεται κάθε είδους εργοδοτική αυθαιρεσία. Σε διαφορετική περίπτωση απέλαση ή σφάξιμο από ακροδεξιές συμμορίες. Η ιθαγενής σκλάβα επίσης πρέπει να μας φιλάει τα χέρια που της επιτρέπουμε να βγαίνει από το σπίτι και να παραβιάζει τον φυσικό της προορισμό ως εργαλείο ηδονής και αναπαραγωγής. Γι’ αυτό κι αυτή οφείλει να σκύβει το κεφάλι επειδή της επιτρέπουμε να σπουδάζει και να εργάζεται. Κυρία πωλήτρια, ξενοδοχοϋπάλληλε, σερβιτόρα, εργάτρια, δασκάλα, νοσηλεύτρια το κέφι σου και το χόμπι σου κάνεις ενάντια στην φύση σου. Μην έχεις και απαιτήσεις από πάνω. Σε λίγο θα ζητάς να στέλνουμε και περιπολικό όταν σε σφάζουν ξεχνώντας πως κυρία μου το περιπολικό δεν είναι ταξί. Άλλωστε με όλα αυτά το σύστημα κλείνει το ματάκι στον ιθαγενή άνδρα εργαζόμενο ώστε να αισθάνεται κι αυτός λίγο «αφεντικό» απέναντι στην σύντροφό του, απέναντι στον μετανάστη συνάδελφο, απέναντι στο θύμα του τράφικινγκ για να βγάζει το άχτι του πάνω στους πιο αδύναμους και να τον τσούζει λιγότερο η σφαλιάρα που τρώει καθημερινά από τα πραγματικά αφεντικά.

Η διαλεκτική σύνδεση του οράματος με την επαναστατική πάλη του σήμερα, της στρατηγικής με την τακτική είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του μαρξισμού – λενινισμού

Η άρνηση αυτής της ταξικής αιτίας για την οποία το σύστημα γεννάει και τρέφει την ακροδεξιά και η άρνηση στην πράξη της ανάγκης επαναστατικής ανατροπής του συστήματος που γεννάει και τρέφει την ακροδεξιά είναι οι λόγοι που σοσιαλδημοκρατία και ρεφορμισμός αντίστοιχα όχι μόνο αδυνατούν να αντιπαρατεθούν τολμηρά με την ακροδεξιά προπαγάνδα αλλά υιοθετούν και πλευρές της. Ας δούμε δυο συγκεκριμένα πρόσφατα παραδείγματα για την στάση της σοσιαλδημοκρατίας και του ρεφορμισμού στην χώρα μας.

Ο κ. Κασσελάκης είναι πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Εμφανίζεται ως ο νέος επίδοξος ηγέτης της όλης εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας για τις επόμενες δεκαετίες. Εμφανίζεται ως το μόνο «νέο» στην (αστική) πολιτική ζωή του τόπου. Εμφανίζεται ως ανυποχώρητος υπερασπιστής δικαιωμάτων. Διατείνεται πως θέλει να ενώσει όλη την «δημοκρατική παράταξη» για να «νικηθεί η δεξιά». Και τι προβάλλει ως ένα από τα βασικότερα πολιτικά – ιδεολογικά του «όπλα»; Τον εαυτό του να ποζάρει με καμάρι μέσα σε ναούς δίπλα σε επισκόπους και αρχιεπισκόπους δηλώνοντας «τέρμα αυτά που ξέρατε, δεν είναι μονοπώλιο της δεξιάς ο σεβασμός στην θρησκεία μας». Δηλαδή όπως και όλοι οι προκάτοχοί του στον σοσιαλδημοκρατικό θώκο υποτάσσεται στην ηγεσία της εκκλησιαστικής ιεραρχίας η οποία αποτελεί οργανικό μέρος της συστημικής ακροδεξιάς προπαγάνδας ως φορέας σκοταδισμού, μεσαιωνισμού και μισαλλοδοξίας. Υπενθυμίζουμε πως και ο κ. Τσίπρας ως ΠΘ θεωρούσε πως έπρεπε να πρωταγωνιστεί κάθε Φώτα σε αγιασμούς υδάτων απελευθερώνοντας περιστέρια ενώ είχε αποπέμψει υπουργό Παιδείας επειδή την αποπομπή την είχε απαιτήσει ο αρχιεπίσκοπος.

Ο κ. Παπαδόπουλος είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και επιστρατεύεται ως ομιλητής σε εκδηλώσεις της ΚΝΕ περί δικαιωμάτων φύλου και περί νέων τεχνολογιών. Πριν λίγους μήνες με αφορμή το νομοσχέδιο περί γάμου ομοφύλων, είχε γράψει στον «Ριζοσπάστη» ένα κείμενο που δεν ήταν απλά αντιμαρξιστικό αλλά ήταν πιο πίσω ακόμα κι από τον Αριστοτέλη: ο άνθρωπος έχει αποκλειστικά βιολογική υπόσταση και καθόλου κοινωνική, τα φυλοσύνδετα χρωμοσώματα καθορίζουν την συμπεριφορά του και καθόλου οι κοινωνικές συνθήκες, αυτά περί γάμου ομοφύλων και άλλων ανωμαλιών εκπορεύονται από τους «Σόρος, Γκέιτς, Μασκ και παρόμοιους» (που λέγαμε πριν) οι οποίοι με τις διεπαφές εγκεφάλου (interfaces) και με τα υπόλοιπα θέλουν να κάνουν τα παιδιά μας ομοφυλόφιλα σάιμποργκς. Πέρα από τον καταγέλαστο αντιεπιστημονισμό επιπέδου Βαρτζόπουλου (π.χ. τα interfaces σαν το neuralink είναι μόνο πομποί κινητικών σημάτων προς το ίδιο το σώμα ή προς μηχανικό εξωσκελετό και όχι δέκτες – ο άνθρωπος είναι «ζώο κοινωνικό και πολιτικό») είναι προφανής η αγωνιώδης προσπάθεια της ηγεσίας του ΚΚΕ να κολακεύσει ακροδεξιές πατριαρχικές αντιλήψεις που υπάρχουν σε αριστερούς ψηφοφόρους αντί να αντιπαρατεθεί κάθετα με τις αντιλήψεις αυτές.

Αυτά λοιπόν και άλλα χαριτωμένα από την σοσιαλδημοκρατία και από τον ρεφορμισμό. Ποιά όμως θα πρέπει να είναι η επαναστατική κομμουνιστική απάντηση τόσο στις γελοιότητες του κ. Βαρτζόπουλου όσο και στις πολύ πιο επικίνδυνες ακροδεξιές αντιλήψεις άλλων υπουργών όπως π.χ. ο κ. Βορίδης;

Ας μείνουμε στο συγκεκριμένο: δικαιώματα γυναικών και γάμος ομοφύλων. Η κομμουνιστική απάντηση πρέπει να είναι διπλή: Αγωνιζόμαστε για το ξερίζωμα της αιτίας ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ είμαστε συνεπείς στο σήμερα για την αυριανή κοινωνία που οραματιζόμαστε. Η κατανόηση ότι πρέπει να ξεριζωθεί η αιτία δηλαδή το ότι πρέπει να ανατραπεί επαναστατικά ο καπιταλισμός και να πεταχτεί στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας μαζί με την φεουδαρχία και την δουλοκτησία είναι αυτό που κυρίως διαχωρίζει τους κομμουνιστές από τους ταχαδικαιωματιστές σοσιαλδημοκράτες. Η συνέπεια πως ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ με την επαναστατική πάλη είμαστε συνεπείς ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ για την αυριανή κοινωνία που οραματιζόμαστε είναι αυτό που διαχωρίζει τους κομμουνιστές και από τους σοσιαλδημοκράτες αλλά και από τους ρεφορμιστές που μιλούν στο όνομα του κομμουνισμού.

Παράδειγμα (σχετικά με την πρόσφατη αντιπαράθεση περί τεκνοθεσιών από ομόφυλα ζευγάρια κλπ): ΝΑΙ, γονέας 1 – γονέας 2 – γονέας 3 … – γονέας 7 δισεκατομμύρια γιατί όλα τα παιδιά του κόσμου είναι δικά μας παιδιά, εμείς αυτήν την κοινωνία οραματιζόμαστε και αυτήν την κοινωνική κομμουνιστική απελευθέρωση πρεσβεύουμε και στο σήμερα. Αδίστακτα, ξεκάθαρα, χωρίς «ναι μεν αλλά», χωρίς υπεκφυγές υποταγής στην συστημική ιδεολογία και σε συντηρητικά ακροατήρια. Άλλο παράδειγμα (σχετικά με την καταπίεση των γυναικών, την έμφυλη βία, τις γυναικοκτονίες): ΝΑΙ, θα κόβεται ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ από την ρίζα το χέρι κάθε κακοποιητή γιατί είμαστε συνεπείς ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ για την αυριανή κοινωνία που οραματιζόμαστε και γιατί δεν παραπέμπουμε την ταξική πάλη του σήμερα σε ένα αόριστο «επέκεινα» ξεπλένοντας έτσι με μαρξίζουσα φρασεολογία τους κακοποιητές (όπως άλλωστε ξεπλένονται παρομοίως και οι συγκεκριμένοι επώνυμοι καπιταλιστές αλλά και συγκεκριμένοι επώνυμοι αστοί πολιτικοί).

Η διαλεκτική σύνδεση του οράματος με την επαναστατική πάλη του σήμερα, της στρατηγικής με την τακτική είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του μαρξισμού – λενινισμού. Και μάλιστα σήμερα που ξαναπυκνώνουν τα μαύρα σύννεφα του φασισμού πάνω από την Ευρώπη και πάνω από όλο τον κόσμο πρέπει να γίνει πεποίθηση πως γι’ αυτή την διαλεκτική σύνδεση αύριο θα είναι αργά, τώρα είναι η ώρα.

* Ο Πάνος Παπανικολάου είναι νοσοκομειακός γιατρός, μέλος του Νέου Αριστερού Ρεύματος για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δημοτικός σύμβουλος με την Αριστερή Κίνηση Περιστερίου και εκπρόσωπος του Ενωτικού Κινήματος για την Ανατροπή στην ΟΕΝΓΕ

Πηγή: Παντιέρα, αντικαπιταλιστική ενημέρωση

Categories: ΔιαλογοςΑποψειςΗμερομηνία: 03/05/2024 - 17:00

Θα μας βρουν μπροστά τους! Η πρόκληση με τον Μιχαλολιάκο δεν θα περάσει!

Το βούλευμα του Συμβούλιου Πλημμελειοδικών Λαμίας για την αποφυλάκιση του φύρερ της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου είναι ένα καραμπινάτο σκάνδαλο για το αντιφασιστικό κίνημα, για όλη την εργατική τάξη και τη νεολαία που μέσα από τους αγώνες τους πήγαν τη δολοφονική ηγεσία της ναζιστικής Χρυσής Αυγής σε δίκη και τους χώσανε στη φυλακή. 

Η καταδίκη του Μιχαλολιάκου ήταν για, μόλις, 13 χρόνια και 6 μήνες ενώ η δίκη που διεξάγεται στο Εφετείο θα εξεταστεί η αύξηση της ποινής του σε 15 χρόνια. Με αυτή την απόφαση ακόμα και αυτή ποινή - χάδι μειώνεται ενώ τα δύο τελευταία χρόνια δεν ήταν στη φυλακή αλλά στο Κέντρο Αποκατάστασης στους Αγίους Αναργύρους.

Είναι προκλητικό ψέμα ότι η αποφυλάκιση, λόγω έκτισης μέρους της ποινής του, είναι υποχρεωτική. Αυτό θα συνέβαινε μόνο υπό την προϋπόθεση της μεταμέλειας και της μετάνοιας αλλά ο Μιχαλολιάκος όχι μόνο δεν έδειξε «μεταμέλεια και μετάνοια» αλλά εξακολούθησε να ηγείται της Χρυσής Αυγής η οποία δεν σταμάτησε ποτέ να οργανώνει επιθέσεις, να διατηρεί ανοικτά γραφεία-ορμητήρια ενώ πρώην μέλη της πρωταγωνιστούν σε επιθέσεις στην Σταυρούπολη, στον Εύοσμο, στο Ν. Ηράκλειο.

Με αυτή την απόφαση - δώρο στους φασίστες δολοφόνους του Παύλου Φύσσα και του Σαχζάτ Λουκμάν, η «δικαιοσύνη» τους δίνει το έναυσμα ότι μπορούν ξανά να προχωράνε σε δολοφονικές επιθέσεις κατά των συνδικάτων, των φοιτητικών συλλόγων, των μεταναστών, των γυναικών, των ΛΟΑΤΚΙ και των Ρομά.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, με την ρατσιστική πολιτική της και με τα ανοίγματα στην ακροδεξιά, για να βγει από την απομόνωση στην οποία την έχει βάλει η οργή του κόσμου για την δολοφονική πολιτική της, για την συγκάλυψη των εγκλημάτων των Τεμπών και της Πύλου, για την ακρίβεια, την εμπλοκή στους πολέμους, τον σεξισμό, πριμοδότησε αυτή την απόφαση και μάλιστα παραμονές ευρωεκλογών.

Είναι συνολικά η πορεία της αστικής πολιτικής και της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τον πόλεμο και τον μιλιταρισμό, την ένταση των ανταγωνισμών, τον ρατσισμό και την ισλαμοφοβία, τη φτωχοποίηση και την εκμετάλλευση των εργαζομένων, που δημιουργεί θερμοκήπια για την ακροδεξιά και τον φασισμό. Αυτή την πολιτική και αυτό το σύστημα οι εργαζόμενοι και η νεολαία αντιπαλεύουν και θα ανατρέψουν, πετώντας στα σκουπίδια τους νεοναζί και τις φασιστικές ομάδες.

Θα μας βρούνε μπροστά τους! Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε επαγρύπνηση το αντιφασιστικό κίνημα για να βάλει φραγμό στην αποφυλάκιση του Μιχαλολιάκου και απαιτεί την άμεση άσκηση έφεσης από την εισαγγελία ώστε να οδηγηθεί αμέσως στη φυλακή ο Μιχαλολιάκος.

Ποτέ ξανά φασισμός! Στη φυλακή οι ναζί της Χρυσής Αυγής!

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 03/05/2024 - 09:45

1η Μάη 2024. Η εποχή των τεράτων να γίνει η εποχή των επαναστάσεων

1η Μάη 2024

Η εποχή των τεράτων να γίνει η εποχή των επαναστάσεων

Με την εργατική τάξη στο τιμόνι της κοινωνίας για Ειρήνη, Ζωή, Ελευθερία

Η 1η Μάη. Ημέρα απεργίας για το εργατικό κίνημα σε όλο τον κόσμο, σύμβολο του αγώνα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και φτώχεια, για την εργατική και κοινωνική χειραφέτηση.

Τιμάμε τους νεκρούς μας. Τους νεκρούς του Σικάγο που πέσανε για το 8ωρο, της πρώτης πρωτομαγιάς στην Ελλάδα το 1924, του Μάη του 1936. Τιμάμε τους 200 ήρωες κομμουνιστές που εκτέλεσαν οι ναζί στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944, φέτος συμπληρώνονται 80 χρόνια. Τιμάμε τους νεκρούς της προμελετημένης δολοφονίας στα Τέμπη, τους εκατοντάδες εργάτες που χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους στους χώρους δουλειάς από εργοδοτικά εγκλήματα.

Ενάμιση αιώνα πίσω θέλουν να γυρίσουν τους εργαζόμενους η κυβέρνηση της ΝΔ και η ΕΕ με το νέο γύρο επίθεσης που προωθούν στην υπηρεσία του κεφαλαίου, κάνοντας ακόμα πιο επίκαιρο το μήνυμα της Εργατικής Πρωτομαγιάς!

Μπορεί το ιστορικό αίτημα του Σικάγο πριν από 140 περίπου χρόνια να ήταν τα «τρία 8» (8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση και 8 ώρες για ζωή και όνειρο), ωστόσο η κυβέρνηση της ΝΔ, θέλει να θεσπίσει το… «6, 13, 72»: 6ήμερο συνεχούς εργασίας, 13 ώρες ημερήσια εργασία και δουλειά έως τα 72 έτη

Οι πολεμικές συγκρούσεις γενικεύονται. Οι εξελίξεις στη Μ. Ανατολή με τη στρατηγική σύγκρουσης Ισραήλ - Ιράν, η συνεχιζόμενη σφαγή του Παλαιστινιακού λαού, η συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία, οι συγκρούσεις στην Ερυθρά θάλασσα, αποδεικνύουν πως τα πολεμικά μέτωπα πολλαπλασιάζονται και ο πόλεμος διεθνοποιείται επικίνδυνα. Η ελληνική κυβέρνηση έχει ενεργό ρόλο με την πλευρά του ΝΑΤΟ και του δυτικού κεφαλαίου-ιμπεριαλισμού, ενώ κορυφαίοι παράγοντές της Ε.Ε προετοιμάζουν τους λαούς για γενικευμένο πόλεμο.

H ΕΕ και οι κυβερνήσεις θέλουν να φέρουν από το 2025 ένα νέο «Πρόγραμμα Σταθερότητας», δηλαδή πρόγραμμα σκληρής και μόνιμης λιτότητας. Περίπου 10 δις ευρώ τον χρόνο (!) θα δίνουμε φόρο αίματος για την «μείωση» του χιλιοπληρωμένου χρέους.

Η Ε.Ε-Φρούριο του ρατσισμού και της ισλαμοφοβίας δολοφονεί στα χερσαία και τα θαλάσσια σύνορά της, θεσμοθετεί το νέο Σύμφωνο για το Άσυλο που θα φέρει νέα φρικιαστικά εγκλήματα όπως της Πύλου.

Αυτός ο κοινωνικός μεσαίωνας δεν μπορεί να είναι το μέλλον μας. Οι εργαζόμενοι/ες, η νεολαία βρίσκονται στους δρόμους και την 1η Μάη, θα απεργήσουν ξανά, διαμηνύοντας σε κυβέρνηση, ΕΕ, ΝΑΤΟ και κεφάλαιο ότι «δεν θα πεθάνουμε για τα κέρδη σας! Δε θα πολεμήσουμε για τα συμφέροντά σας!». Μας αξίζει μια άλλη ζωή!

Με ένα ισχυρό ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα απέναντι στις επιθέσεις του κεφαλαίου

Η εικόνα της παντοδυναμίας της κυβέρνησης της ΝΔ έχει σπάσει μέσα από τους αγώνες και τις απεργίες του προηγούμενου διαστήματος.

Με ανυπότακτους, κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, με απεργίες και κίνημα ανατροπής μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση, να τσακίσουμε την κυβέρνηση και την πολιτική της. Με αγώνες μαχητικούς, όχι για την «τιμή των όπλων», όπως οι πρόσφατοί αγώνες της νεολαίας ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Με συνδικάτα στα χέρια των εργαζομένων, ενάντια στον υποταγμένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-Α∆Ε∆Υ. Γιατί η απάντηση δεν θα έρθει από τη «θεσμική αντιπολίτευση» και τις «δημοκρατικές εναλλακτικές λύσεις» των ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ που δοκιμάστηκαν και οδήγησαν στην ήττα του κινήματος, αλλά από την δράση και τους αγώνες των «κάτω» και μια ισχυρή αντικαπιταλιστική αριστερά.

Μας γεμίζουν ελπίδα οι εικόνες των φοιτητών και του προσωπικού των πανεπιστημίων στις ΗΠΑ που παρά την καταστολή και τις συλλήψεις, τις απειλές με απολύσεις, πειθαρχικά, διαγραφές από τις διοικήσεις των πανεπιστημίων, συνεχίζουν πιο μαζικά να διαδηλώνουν για να σταματήσει το έγκλημα στην Παλαιστίνη, διαδίδοντας τα μηνύματα της ειρήνης και της αλληλεγγύης των λαών. Μας γεμίζουν ελπίδα οι εικόνες των φοιτητών αραβικής και εβραϊκής καταγωγής που διαδηλώνουν αδελφωμένοι.

Να δυναμώσουμε την Αριστερά της σύγκρουσης και της ανατροπής του καπιταλισμού

Παλεύουμε για:

  • να σπάσουμε τη λιτότητα, να κερδίσουμε αυξήσεις πολύ πάνω από τον πληθωρισμό σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Για έλεγχο, διατίμηση στα είδη πρώτης ανάγκης, ενάντια στα «ουρανοκατέβατα» κέρδη του κεφαλαίου.
  • Καμιά εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα από την Γάζα μέχρι την Ουκρανία. Όχι στους εξοπλισμούς, έξω τώρα από το ΝΑΤΟ, να κλείσουν οι βάσεις, να γυρίσουν πίσω οι φρεγάτες! Δεν πολεμάμε για τις ΑΟΖ! Λευτεριά στην Παλαιστίνη από τον Ιορδάνη μέχρι τη Μεσόγειο!
  • Κάτω τα χέρια από την Δημόσια και Δωρεάν Υγεία και την Παιδεία, μαζικές προσλήψεις και μονιμοποιήσεις των συμβασιούχων. Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις. Να περάσουν στο δημόσιο με κρατικοποίηση με εργατικό έλεγχο, χωρίς αποζημίωση οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι τράπεζες.
  • Παλεύουμε ενάντια στην περιβαλλοντική κρίση, και την κυβέρνηση που τσακίζει κάθε υπηρεσία πρόληψης και αντιμετώπισης. Στοπ στις εξορύξεις. Να αλλάξουμε το σύστημα όχι το κλίμα!
  • Προστασία της μικρής και μεσαίας αγροτιάς, όχι στην Κοινή Αγροτική Πολιτική που ενισχύει τους μεγαλοαγρότες και τις επιχειρήσεις τροφίμων.
  • Σύνορα ανοιχτά για την προσφυγιά, νομιμοποίηση όλων των μεταναστών. Φράζουμε το δρόμο στην ακροδεξιά και τους φασίστες με τη δύναμη του κινήματος που έβαλε τους ναζί της Χρυσής Αυγής στη φυλακή.
  • Ενάντια στον σεξισμό, τις γυναικοκτονίες, παλεύουμε για δωρεάν κοινωνικές υπηρεσίες (παιδικοί σταθμοί, φροντίδα ηλικιωμένων), να φύγουν τα βάρη από τις πλάτες των γυναικών. Πλήρη δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων.

Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός!

Είναι η ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, η επαναστατική αλλαγή του. Είναι η κοινωνία όπου την οικονομία και την εξουσία θα έχει στα χέρια της η εργατική τάξη, οι παραγωγοί του πλούτου, δηλαδή η κοινωνική πλειοψηφία και όχι μια χούφτα καπιταλιστών.

Γιατί για μια ακόμα φορά το ιστορικό δίλημμα είναι «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Απέναντι στη βαρβαρότητα του σύγχρονου καπιταλισμού η ελπίδα βρίσκεται στον ταξικό και διεθνιστικό αγώνα των εργαζομένων και όλου του λαού, για την ειρήνη των λαών, ενάντια στον ρατσισμό και την φασιστική απειλή, για την ήττα της πολεμικής εκστρατείας του κεφαλαίου, για την επανάσταση την κοινωνική απελευθέρωση και την εργατική χειραφέτηση.

ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!

  • Ενισχύουμε τον πολιτικό αγώνα για την ανατροπή της πολιτικής του κεφαλαίου, της κυβέρνησης της ΝΔ, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ.
  • Παλεύουμε για εργατική-διεθνιστική ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ. Τώρα όχι στο μέλλον. Παλεύουμε για μια Ευρώπη με τους λαούς στο τιμόνι της εξουσίας, πραγματικά ελεύθερη από την εκμετάλλευση, τον εθνικισμό, τον ρατσισμό και τον πόλεμο. Ευρώπη του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού.
  • Παλεύουμε για νίκες και κατακτήσεις σήμερα και για την συνολική επαναστατική ανατροπή αύριο. Για την σύγχρονη σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική.

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

ΟΛΕΣ & ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΕΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ

Αθήνα, 11:00πμ στα Προπύλαια

Θεσσαλονίκη, 10:30 πμ στην Καμάρα

Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 30/04/2024 - 00:15

Το νερό είναι δημόσιο αγαθό. Όχι στην ιδιωτικοποίηση

ΤΟ ΝΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΓΑΘΟ. ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ   Οι περσινές πλημμύρες στη Θεσσαλία κατέστρεψαν, εκτός των άλλων, και το μεγαλύτερο μέρος των εγγειοβελτιωτικών έργων. Η κυβέρνηση της ΝΔ όχι μόνο δεν χρηματοδότησε την ανάταξη των εγγειοβελτιωτικών έργων αλλά "βρήκε την ευκαιρία" να προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης και εκμετάλλευσης των υδατικών πόρων στη περιοχή.    Το σχετικό Ν/Σ, που ψηφίστηκε στη Βουλή, την Παρασκευή 26 Απρίλη, είναι η υλοποίηση της κατεύθυνσης που έδωσε η HVA, ένας ολλανδικός εμπορικός οργανισμός που εκμεταλλεύεται αγροτικές καλλιέργειες στον αναπτυσσόμενο κόσμο, για τη δημιουργία μίας εταιρίας που, με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, θα διαχειριζόταν και α εκμεταλλευόταν όλους τους υδατικούς πόρους της περιοχής. Αυτός θα είναι ο ρόλος του ΟΔΥΘ ΑΕ, που "κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης και ως εξ αυτού θεωρείται πάροχος υπηρεσιών ύδατος".   Στον ΟΔΥΘ ΑΕ μεταφέρονται, μαζί με το κεφάλαιο, τον εξοπλισμό και το προσωπικό, όλοι οι ΤΟΕΒ και ΓΟΕΒ της Θεσσαλίας, το Τμήμα Παρακολούθησης και Προστασίας των Υδατικών Πόρων και τη Διεύθυνση Υδροοικονομίας που καταργούνται.   Η δημιουργία του ΟΔΥΘ σημαίνει την ιδιωτικοποίηση του νερού στη Θεσσαλία. Από την τιμολόγηση του νερού που θα φτάνει στα χωράφια, που σύμφωνα με τις αντίστοιχες  οδηγίες της ΕΕ, θα πρέπει να αποπληρώνεται και το τεράστιο κόστος των επενδύσεων, πράγμα που θα οδηγήσει σε απίστευτη εκτίναξη των τιμολογίων,  μέχρι τις μελέτες και τα έργα που θα δίνονται σε ιδιώτες, είτε μέσω εργολαβιών είτε μέσω ΣΔΙΤ, το μοναδικό κριτήριο θα είναι το κέρδος του ΟΔΥΘ και των εργολάβων των έργων και όχι οι ανάγκες της αγροτικής παραγωγής.    Το πρώτο «δώρο» της κυβέρνησης στον ΟΔΥΘ είναι εξόφληση των χρεών των ΤΟΕΒ στους παρόχους ρεύματος, με επιδότηση του κράτους έως 75% (!) των συνολικών οφειλών, συνολικού ύψους έως οκτώ εκατομμύρια ευρώ για κάθε ΤΟΕΒ. Αλλά, αυτές οι οφειλές των αγροτών προς τους πρώην ΤΟΕΒ δεν «χαρίζονται» αλλά «μεταφέρονται» στον ΟΔΥΘ και «οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τον ΟΔΥΘ ΑΕ, η εξόφληση των οποίων εκκρεμεί για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 12 μηνών, βεβαιώνονται στη ΔΟΥ κατοικίας ή έδρας του οφειλέτη και ακολούθως εισπράττονται κατά τη διαδικασία που προβλέπεται στον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων». Η κυβέρνηση θα πληρώσει τους ιδιώτες πάροχους του ρεύματος και μετά η εφορία θα τα πάρει από τους αγρότες που καταστράφηκαν από τις πλημμύρες.   Λέμε όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού στη Θεσσαλία γιατί θα την πληρώσουν οι αγρότες, που θα δουν το κόστος για την ύδρευση των καλλιεργειών και άρα το κόστος παραγωγής να εκτινάσσετε με αποτέλεσμα ακόμα μεγαλύτερα χρέη ακόμα μεγαλύτερο ξεκλήρισμα της μικρής αγροτικής παραγωγής, οι εργαζόμενοι στους δημόσιους οργανισμούς που καταργούνται και θα απειλείται η μονιμοποίηση τους και οι εργασιακές τους σχέσεις και, φυσικά, όλοι μας μέσα από την επιπλέον αύξηση των ήδη υπέρογκων τιμών των αγροτικών προϊόντων.   Το συγκεκριμένο Ν/Σ ανοίγει το δρόμο για δημιουργία ανάλογων ΑΕ και σε άλλες περιοχές αλλά και στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ, της ΕΥΑΘ και των ΔΕΥΑΘ. Αυτός ήταν, άλλωστε, και ο στόχος της μετατροπής της ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας) σε ΡΑΑΕΥ (Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων Ενέργειας & Υδάτων), αυτή είναι και η κατεύθυνση των οδηγιών της ΕΕ για το νερό.   Είναι παρανοϊκό στην εποχή της κλιματικής κρίσης, που οι συνεχόμενες και εκτεταμένες ξηρασίες οδηγούν τα αποθέματα νερού ολοένα να μειώνονται, ο έλεγχος και η διαχείριση των υδατικών πόρων να περνάνε στα χέρια των ιδιωτών.     Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί να παλέψουμε για να μην υλοποιηθεί το συγκεκριμένο Ν/Σ. Με απεργίες και μπλόκα, να απαιτήσουμε όλη η διαχείριση του νερού, όλες οι απαιτούμενες υποδομές και έργα, και στη Θεσσαλία και παντού, να υπάγονται και εκτελούνται αποκλειστικά από ένα δημόσιο φορέα με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο. Το νερό είναι δημόσιο αγαθό και όχι εμπόρευμα.  Categories: ΑνακοινώσειςΑνακοινωσεις-Δελτια Τυπου: Ανακοινωσεις-Δελτια ΤυπουΗμερομηνία: 28/04/2024 - 12:30

Pages